ม่านหมอกแห่งอดีตที่ถูกลืม

ตอนที่ 6 / 30

คำพยากรณ์แห่งดวงดาว

หัวใจของปราณเต้นระรัวเมื่อเห็นชายในชุดดำยืนอยู่เบื้องหน้าเขาอีกครั้ง รอยยิ้มเยาะเย้ยบนใบหน้าของชายผู้นั้นยิ่งทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวยิ่งขึ้น ปราณรู้ดีว่าชายผู้นี้ไม่ใช่ศัตรูธรรมดา เขาเคยสัมผัสถึงพลังอันมหาศาลที่แฝงอยู่ในตัวชายผู้นี้ "เจ้า..." ปราณเอ่ยเสียงแหบพร่า เขาจำชายผู้นี้ได้จากเหตุการณ์ในแดนสนธยา "ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้ง... ปราณ" ชายในชุดดำกล่าว เสียงของเขาเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน "ข้าบอกเจ้าแล้วไง... ว่าเราจะต้องเจอกันอีก..." "เจ้าต้องการอะไรจากข้า!" ปราณถาม เขาเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้ แม้จะรู้ดีว่าพลังของเขาอาจไม่เพียงพอ ชายในชุดดำหัวเราะเบาๆ "เจ้ายังไม่เข้าใจอีกหรือ? ข้ามาเพื่อ... 'เก็บเกี่ยว' สิ่งที่เจ้าควรจะได้..." "เก็บเกี่ยว?" ปราณทวนคำ "เจ้ากำลังพูดถึงอะไร!" "ข้ากำลังพูดถึง... 'พลัง' ที่เจ้าได้รับมา... พลังแห่งความรัก... พลังแห่งอดีต... และพลังแห่ง 'คำพยากรณ์'..." คำว่า 'คำพยากรณ์' ทำให้ปราณนึกถึงคำพูดของดารา... 'พลังที่ถูกผนึก... พลังที่หลับใหล...' เขาเริ่มเข้าใจบางอย่าง "เจ้า... คือใครกันแน่!" ปราณถามอีกครั้ง "ข้าคือ... ผู้รับใช้แห่งดวงดาว..." ชายในชุดดำกล่าวด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจ "ข้าถูกส่งมาเพื่อ... คัดเลือกผู้ที่คู่ควร... ที่จะแบกรับภาระอันยิ่งใหญ่..." "ผู้ที่คู่ควร?" ปราณขมวดคิ้ว "แล้วเจ้าคิดว่าข้า... คู่ควรหรือ?" "ในตอนแรก... ข้าไม่แน่ใจ..." ชายในชุดดำกล่าว "แต่เมื่อเจ้าสามารถปลดปล่อยพลังแห่งความรักออกมาได้... และเมื่อเจ้าสามารถเผชิญหน้ากับอดีตที่ถูกลืมได้... เจ้าก็พิสูจน์แล้วว่าเจ้า... คู่ควร..." เขาเดินเข้ามาใกล้ ปราณรู้สึกถึงแรงกดดันที่เพิ่มขึ้น เขาไม่สามารถแม้แต่จะขยับร่างกายได้ "เจ้าได้... 'สร้อยคอแห่งดวงดาว' มาครอบครองแล้ว..." ชายในชุดดำกล่าว "และเจ้าก็ได้... 'ความทรงจำที่ถูกผนึก' กลับคืนมาแล้ว..." เขาชี้ไปยังสร้อยคอที่ปราณสวมอยู่ "แต่เจ้า... ยังขาดสิ่งสำคัญที่สุด..." "อะไรคือ... สิ่งสำคัญที่สุด?" ปราณถาม "คือ... 'กุญแจ' ที่จะปลดล็อก... ศักยภาพที่แท้จริงของเจ้า..." ชายในชุดดำยื่นมือออกไปข้างหน้า ปราณเห็นมือของเขากำลังถือบางสิ่งบางอย่าง มันคือ... คริสตัลสีม่วงขนาดเล็กที่เปล่งประกายเรืองรอง "นี่คือ... 'คริสตัลแห่งเจตจำนง'..." ชายในชุดดำกล่าว "มันจะช่วยให้เจ้า... ควบคุมพลังที่แท้จริงของเจ้าได้..." เขายื่นคริสตัลนั้นให้ปราณ ปราณมองดูคริสตัลนั้นด้วยความสงสัย เขารู้สึกได้ถึงพลังงานอันบริสุทธิ์ที่แผ่ออกมาจากมัน "ถ้าข้า... รับมันไป... จะเกิดอะไรขึ้น?" ปราณถาม "เจ้าจะเป็น... ผู้ที่ถูกเลือก..." ชายในชุดดำตอบ "ผู้ที่จะแบกรับ... ชะตากรรม... ของโลก..." ปราณนึกถึงดารา... นึกถึงโลกที่เขากำลังปกป้อง... เขาจะทำอย่างไร? "แล้ว... ดารา... นาง..." ปราณถาม "ดารา... คือ... ส่วนหนึ่งของคำพยากรณ์..." ชายในชุดดำกล่าว "นางคือ... ผู้ที่จะช่วยเจ้า... ในการเดินทางนี้..." "นางอยู่ที่ไหน?" ปราณถามด้วยความกระตือรือร้น "นางอยู่ที่... 'นครแห่งแสง'..." ชายในชุดดำตอบ "ที่นั่น... เจ้าจะได้พบกับนาง... และได้เรียนรู้วิธี... ใช้พลังของเจ้า..." ปราณมองดูคริสตัลในมือของชายในชุดดำ เขารู้ว่านี่คือโอกาสเดียวที่จะได้พบกับดารา และได้เรียนรู้วิธีที่จะปกป้องโลก เขาตัดสินใจที่จะรับคริสตัลนั้นมา เมื่อปราณรับคริสตัลมา มันก็พลันเปล่งแสงสว่างเจิดจ้าขึ้น แสงนั้นสว่างไสวจนปราณต้องหลับตาลง เขารู้สึกถึงพลังงานอันมหาศาลที่ไหลเข้าสู่ร่างกาย เมื่อแสงจางลง ปราณก็ลืมตาขึ้น เขาพบว่าชายในชุดดำได้หายไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงคริสตัลสีม่วงในมือของเขา ปราณกำคริสตัลไว้แน่น เขารู้สึกถึงความมั่นใจที่เพิ่มขึ้น เขารู้แล้วว่าเขาต้องไปที่ไหน... "นครแห่งแสง..." เขาพึมพำ ทันใดนั้นเอง วิหารทั้งหลังก็พลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ผนังเริ่มร้าว ปราณรู้ว่านี่คือสัญญาณเตือนให้เขาต้องรีบออกไป เขาหันไปมองประตูวิหาร มันยังคงปิดสนิท เขาไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากจะต้องหาทางออกอื่น ปราณมองไปรอบๆ เขาเห็นอักขระโบราณสลักอยู่บนผนัง เขาจำได้ว่าเคยเห็นอักขระเหล่านี้มาก่อน... มันคืออักขระแห่งการเคลื่อนย้าย... เขาหยิบสร้อยคอขึ้นมา และใช้คริสตัลแห่งเจตจำนงแตะลงบนอักขระเหล่านั้น ทันใดนั้นเอง อักขระก็พลันเรืองแสงสีขาวขึ้น และประตูวิหารก็พลันเปิดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นทิวทัศน์ที่สวยงามเบื้องหน้า ปราณก้าวออกไปนอกวิหาร และพบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่บนยอดเขาที่สูงเสียดฟ้า เบื้องหน้าของเขาคือ... เมืองที่ส่องประกายระยิบระยับราวกับดวงดาว... นั่นคือ... นครแห่งแสง! ปราณมองดูเมืองแห่งนั้นด้วยความหวัง เขารู้ว่าการเดินทางของเขากำลังจะเริ่มต้นขึ้นที่นี่... แต่แล้ว จู่ๆ เขาก็พลันรู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่างที่ผิดปกติ... เขาหันกลับไปมองวิหารที่เขาเพิ่งออกมา... และพบว่า... วิหารนั้นกำลังจะสลายไป... ราวกับมันเป็นเพียงภาพมายา... แล้วปราณก็พลันสังเกตเห็นบางอย่างที่อยู่บนฟ้า... มันคือ... ดาวหางสีแดงขนาดมหึมาที่กำลังพุ่งตรงมายังโลก! ดาวหางที่ดูเหมือนจะกำลังจะทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง... "ไม่!" ปราณตะโกน แล้วทุกอย่างก็พลันมืดมิดไป... เขาได้ยินเพียงเสียงกรีดร้อง... และเสียงของบางสิ่งบางอย่างที่กำลังจะทำลายล้างโลก... ปราณรู้ดีว่าเขาต้องหยุดยั้งดาวหางลูกนี้... แต่เขาจะทำได้อย่างไร? และเขาจะหาดาราเจอได้หรือไม่? ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป?

186 ตัวอักษร

แชร์ตอนนี้ให้เพื่อน