มรดกแห่งนักรบมังกรหลับใหล

ตอนที่ 3 / 45

ตอนที่ 3 — เงามรณะที่คืบคลาน

ป่าสนที่ล้อมรอบหมู่บ้านเอลเดอร์วูดดูสงบเงียบในยามเช้าตรู่ แสงอาทิตย์อ่อนๆ ส่องลอดผ่านยอดสนสูงใหญ่ สร้างเงาทอดลงบนพื้นดินที่เต็มไปด้วยใบสนแห้ง ‘ลีโอ’ ก้าวเดินออกจากชายป่าอย่างมั่นคง มือข้างหนึ่งกุมด้ามดาบที่พกติดตัว ส่วนอีกข้างประคอง ‘แก่นมังกร’ ที่ห้อยอยู่บริเวณลำคอ หัวใจของเขาเต้นระรัวด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกัน ทั้งความตื่นเต้น ความมุ่งมั่น และความหวาดหวั่นเล็กน้อย “ที่นี่... ดูแตกต่างจากที่ที่ผมเคยมา” ลีโอพึมพำกับตัวเองขณะสำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัว ป่าเริ่มหนาทึบขึ้น ต้นไม้มีขนาดใหญ่กว่าเดิม สัตว์ป่าที่พบเห็นก็ดูแปลกตาไปจากที่เคย ลมพัดหวีดหวิวราวกับกำลังกระซิบเตือน “จำคำพ่อไว้ อย่าประมาท” ลีโอเตือนตัวเอง เขาเดินลึกเข้าไปในป่าอย่างระมัดระวัง แก่นมังกรที่คอของเขารู้สึกอุ่นขึ้นเรื่อยๆ เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าเขากำลังเข้าใกล้จุดหมาย ขณะที่เขากำลังเดินผ่านพุ่มไม้หนาทึบ ทันใดนั้นเอง เสียงกิ่งไม้หักก็ดังขึ้นจากด้านหลัง ลีโอหันขวับกลับไปอย่างรวดเร็ว ดาบในมือถูกชักออกมาพร้อมป้องกันตัว “ใครน่ะ!” ลีโอตะโกนเสียงดัง ปรากฏร่างของชายสองคนในชุดคลุมสีดำทะมึน ใบหน้าถูกซ่อนอยู่ภายใต้เงาของฮู้ด พวกเขายืนนิ่งราวกับรูปปั้น ราวกับว่าพวกเขางอกออกมาจากเงาของต้นไม้ “แก่นมังกร... อยู่กับเจ้าสินะ” ชายคนหนึ่งในสองคนนั้นกล่าว เสียงของเขาแหบพร่าราวกับเสียงกระซิบของลม ลีโอรู้สึกถึงอันตรายที่แผ่ซ่านออกมาจากทั้งสองคน “พวกคุณเป็นใคร! แล้วต้องการอะไร!” “เราคือผู้รับใช้แห่ง ‘เงามรณะ’ และเรามาเพื่อทวงคืนสิ่งที่ถูกขโมยไป” ชายอีกคนกล่าว เงามรณะ? ลีโอไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน แต่เขารู้สึกได้ทันทีว่านี่คือศัตรูที่พ่อของเขาพูดถึง “ผมไม่รู้ว่าพวกคุณกำลังพูดถึงอะไร” ลีโอพยายามหลอกล่อ “อย่ามาหลอกลวงเรา เด็กน้อย” ชายคนแรกพูด “เราสัมผัสได้ถึงพลังของนักรบมังกรในตัวเจ้า และเราสัมผัสได้ถึงแก่นมังกรที่เจ้าครอบครอง” ทันใดนั้นเอง ร่างของชายทั้งสองก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว พวกเขาพุ่งเข้าใส่ลีโอราวกับเงา ลีโอตั้งสติได้ทัน เขายกดาบขึ้นปัดป้องคมมีดที่พุ่งเข้าใส่ เคร้ง! เสียงโลหะกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหว ลีโอสัมผัสได้ถึงแรงกระแทกมหาศาลจากการปัดป้องนั้น พลังของศัตรูนั้นแข็งแกร่งกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก “แข็งแกร่งกว่าที่คิด” ชายคนแรกกล่าวด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความประหลาดใจ “แต่ก็แค่นั้นแหละ” ทั้งสองคนรุกเข้าโจมตีอย่างต่อเนื่อง ลีโอพยายามหลบหลีกและป้องกันการโจมตีที่รวดเร็วและแม่นยำของพวกเขา เขาใช้แก่นมังกรกระตุ้นพลังในร่างกาย ทำให้การเคลื่อนไหวของเขาเร็วขึ้น แต่ถึงกระนั้น เขาก็ยังเสียเปรียบอย่างมาก “ฮึ่ม!” ลีโอพยายามหาจังหวะสวนกลับ แต่ชายทั้งสองก็ประสานการโจมตีได้อย่างยอดเยี่ยม ทำให้เขาไม่มีช่องว่างเลย “เจ้ายังอ่อนหัดนัก” ชายคนที่สองเย้ยหยัน “พลังของมังกรในตัวเจ้ายังไม่สมบูรณ์” ลีโอรู้สึกได้ถึงความเหนื่อยล้าที่เริ่มคืบคลานเข้ามา เขาต้องหาทางเอาชนะสถานการณ์นี้ให้ได้ เขาหลับตาลงชั่วครู่ พยายามนึกถึงคำสอนของพ่อ และนึกถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ในตัวเขา “ไม่!” ลีโอตะโกน “ผมจะไม่ยอมแพ้!” เขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง ดวงตาของเขาฉายแววเด็ดเดี่ยว เขาจับแก่นมังกรไว้แน่น แล้วเพ่งสมาธิไปที่มัน ในทันใดนั้นเอง ความร้อนอันมหาศาลก็แผ่ซ่านออกมาจากแก่นมังกร ล้อมรอบตัวเขาเป็นเกราะพลังงานสีแดงเพลิง “อะไรน่ะ!” ชายทั้งสองอุทานด้วยความตกใจ ลีโอใช้โอกาสนี้ พุ่งเข้าใส่ชายทั้งสองอย่างรวดเร็ว เขาสามารถหลบหลีกการโจมตีของพวกเขาได้อย่างง่ายดาย และใช้ดาบของเขาฟาดฟันเข้าใส่ เคร้ง! เคร้ง! เสียงดาบปะทะกันดังถี่ขึ้น ลีโอเริ่มได้เปรียบในการต่อสู้ เขาใช้พลังจากแก่นมังกรอย่างเต็มที่ ทำให้การโจมตีของเขาหนักหน่วงและรวดเร็วยิ่งขึ้น “เจ้า... เจ้ามีพลังที่น่าสนใจ” ชายคนแรกยอมรับ “แต่ก็แค่นี้แหละ!” ทั้งสองคนถอยหลังไปเล็กน้อย ก่อนจะร่ายรำคาหัตถ์บางอย่าง พลังงานสีดำทะมึนรวมตัวกันที่ฝ่ามือของพวกเขา “รับไปซะ ‘เงาพิฆาต’!” ทั้งสองตะโกนพร้อมกัน ลำแสงสีดำทะลุทะลวงพุ่งเข้าใส่ลีโอ ลีโอรีบตั้งโล่พลังงานสีแดงเพลิงขึ้นป้องกัน ตูม! เกิดการระเบิดอย่างรุนแรง พลังงานปะทะกันจนเกิดคลื่นกระแทกแผ่ออกไป ลีโอถูกแรงระเบิดซัดกระเด็นไปหลายเมตร เขากระแทกเข้ากับต้นไม้ใหญ่ สลบไปชั่วขณะ เมื่อลีโอได้สติ เขาก็พบว่าชายชุดดำทั้งสองคนได้หายตัวไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่าและกลิ่นอายของความชั่วร้ายจางๆ “ให้ตายสิ...” ลีโอพยายามลุกขึ้นยืน เขารู้สึกเจ็บปวดไปทั่วทั้งร่าง “พวกมัน... หนีไปแล้ว” เขาหยิบแก่นมังกรขึ้นมา มันยังคงอุ่นอยู่ แต่พลังของมันดูเหมือนจะลดน้อยลงไปเล็กน้อย “พลังของพวกมัน... ร้ายกาจจริงๆ” ลีโอมองไปยังทิศทางที่ศัตรูจากไป เขารู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการต่อสู้ครั้งใหญ่ “ผมต้องแข็งแกร่งกว่านี้” เขากล่าวอย่างแน่วแน่ “ผมจะต้องปกป้องทุกคน” ด้วยความมุ่งมั่นที่เพิ่มขึ้น ลีโอหันหลังกลับและเดินหน้าต่อไปยัง ‘ถ้ำมังกรโบราณ’ แม้จะบาดเจ็บและเหนื่อยล้า แต่เขาก็ไม่ย่อท้อ เขารู้ว่าหนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล และอันตรายก็ยังคงรอเขาอยู่ แต่ตอนนี้ เขามีพลังของนักรบมังกร และมีเป้าหมายที่ชัดเจน เขาพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่งที่จะเข้ามา.

4,103 ตัวอักษร