ทันทีที่ลีโอเลือกเส้นทางแห่งการฝึกฝน ทางด้านขวาที่มืดมิดและเต็มไปด้วยอุปสรรค ก็เริ่มสว่างไสวขึ้น เผยให้เห็นเส้นทางที่ทอดตัวยาวออกไปสู่ความมืด “ดีมาก ลีโอ” เอลเดร็คกล่าว “เส้นทางนี้จะทดสอบความอดทน ความแข็งแกร่ง และจิตใจของเจ้า” ลีโอพยักหน้า เขาก้าวเดินไปตามเส้นทางนั้นอย่างไม่ลังเล เมื่อเขาเดินลึกเข้าไปเรื่อยๆ สภาพแวดล้อมก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป จากโถงถ้ำอันมืดมิด กลายเป็นสวนลับที่งดงามราวกับภาพวาด ดอกไม้หลากสีสันเบ่งบานสะพรั่งส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ น้ำตกใสไหลรินลงสู่สระน้ำที่ใสสะอาด อากาศอบอุ่นและสดชื่น ราวกับว่าที่นี่คือโลกอีกใบหนึ่ง “ที่นี่… คืออะไรครับ?” ลีโอถามด้วยความทึ่ง “นี่คือ ‘สวนแห่งการเติบโต’ ” เอลเดร็คตอบ “ที่นี่คือสถานที่ที่นักรบมังกรในอดีตกาลใช้ฝึกฝนตนเอง” ลีโอเดินสำรวจไปรอบๆ เขาเห็นต้นไม้บางต้นที่มีลักษณะแปลกประหลาด บางต้นมีใบเป็นประกาย บางต้นมีผลสีสันสดใส “ต้นไม้พวกนี้… มีพลังงานบางอย่าง” ลีโอสังเกต “ถูกต้อง” เอลเดร็คกล่าว “ทุกอย่างในสวนแห่งนี้ ล้วนมีพลังพิเศษที่สามารถช่วยหล่อหลอมเจ้าให้แข็งแกร่งขึ้นได้” “แล้ว… บทเรียนแรกของผมคืออะไรครับ?” ลีโอถาม เอลเดร็คชี้ไปยังต้นไม้ต้นหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลนัก ต้นไม้นั้นมีลำต้นสีเงินสง่างาม ใบของมันส่องประกายระยิบระยับราวกับเกล็ดมังกร “ต้นไม้นั้นคือ ‘ต้นไม้แห่งจิตวิญญาณ’ ” เอลเดร็คกล่าว “เจ้าต้องปีนขึ้นไปบนต้นไม้นั้น และนั่งสมาธิอยู่บนกิ่งที่สูงที่สุด” ลีโอมองต้นไม้ด้วยความกังวล “นั่งสมาธิ… บนนั้นหรือครับ?” “ใช่” เอลเดร็คพยักหน้า “การนั่งสมาธิบนต้นไม้แห่งจิตวิญญาณ จะช่วยให้เจ้าเชื่อมต่อกับพลังแห่งมังกรที่หลับใหลในตัวเจ้าได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น” “แต่… ถ้าผมตกจากต้นไม้ล่ะครับ?” ลีโอถาม “ความกลัวจะนำมาซึ่งความผิดพลาด” เอลเดร็คกล่าว “จงเชื่อมั่นในตนเอง และพลังที่สถิตอยู่ในตัวเจ้า” ลีโอตัดสินใจ เขาเดินตรงเข้าไปหาต้นไม้แห่งจิตวิญญาณ เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานที่อบอุ่นแผ่ออกมาจากลำต้น เขาค่อยๆ เริ่มปีนขึ้นไป ทีละกิ่ง ทีละกิ่ง ลำต้นของต้นไม้ไม่ลื่นอย่างที่คิด มันมีพื้นผิวที่ให้ความรู้สึกมั่นคง เมื่อปีนขึ้นไปได้สักพัก ลีโอก็ةเริ่มรู้สึกถึงแรงดึงดูดบางอย่างที่ทำให้เขาทรงตัวได้ดีขึ้น ราวกับว่าต้นไม้กำลังช่วยประคองเขาอยู่ ในที่สุด เขาก็ปีนขึ้นมาถึงกิ่งที่สูงที่สุด มันเป็นกิ่งที่กว้างพอให้เขานั่งลงได้สบายๆ ลีโอนั่งลง เขาหลับตาลง และพยายามรวบรวมสมาธิ “หายใจเข้า… หายใจออก…” เขาเริ่มทำตามที่เคยฝึกฝนมาเล็กน้อย ในตอนแรก จิตใจของเขายังคงวุ่นวาย เขาคิดถึงเรื่องต่างๆ มากมาย ทั้งการต่อสู้กับเงาทมิฬ เรื่องของพ่อแม่ และความรับผิดชอบที่กำลังจะเกิดขึ้น แต่เมื่อเวลาผ่านไป เสียงรบกวนต่างๆ ก็ค่อยๆ จางหายไป เขารู้สึกถึงกระแสพลังงานที่ไหลเวียนอยู่ในตัวเขา มันคือพลังสีทองที่เขาเคยสัมผัสได้มาก่อน “นี่คือพลังของมังกร…” ลีโอพึมพำ เขารู้สึกได้ถึงความเชื่อมโยงกับสิ่งมีชีวิตโบราณที่ทรงพลัง ภาพของมังกรในตำนานปรากฏขึ้นในความคิดของเขา มังกรสีทองที่กำลังโบยบินอยู่บนท้องฟ้า ท่ามกลางเมฆหมอก “เจ้าคือผู้สืบทอด” เสียงทุ้มลึกดังขึ้นในความคิดของเขา “เจ้าต้องเรียนรู้ที่จะควบคุมพลังนี้” ลีโอรู้สึกถึงความแข็งแกร่งที่เพิ่มมากขึ้นในตัวเขา เขาไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวอีกต่อไป มีเพียงความมั่นใจและความมุ่งมั่น เมื่อเขาลืมตาขึ้น เขาก็พบว่าแสงสีทองจากรอยสักบนแขนของเขาสว่างไสวขึ้นกว่าเดิมมาก “เป็นอย่างไรบ้าง?” เอลเดร็คถาม “ผม… ผมรู้สึกได้ถึงพลังที่มากขึ้นครับ” ลีโอตอบ เขายิ้มอย่างมีความสุข “นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น” เอลเดร็คกล่าว “ยังมีบทเรียนอีกมากมายรอเจ้าอยู่” “ผมพร้อมแล้วครับ” ลีโอกล่าว เอลเดร็คนำทางลีโอไปยังส่วนอื่นๆ ของสวนแห่งการเติบโต เขาได้เรียนรู้เกี่ยวกับการใช้ดาบอย่างมีประสิทธิภาพ การควบคุมพลังงานรอบตัว และการรับรู้ถึงอันตรายที่ซ่อนเร้น ลีโอฝึกฝนอย่างหนัก เขารู้ดีว่าเวลาของเขามีจำกัด และภัยคุกคามจากเงามรณะก็กำลังคืบคลานเข้ามา ในทุกๆ วัน เขาจะตื่นแต่เช้าตรู่ เพื่อฝึกฝนกับเอลเดร็ค ในตอนกลางวัน เขาจะสำรวจสวนแห่งการเติบโต และเรียนรู้จากธรรมชาติ เขาเริ่มเข้าใจความหมายของคำว่า ‘นักรบมังกร’ มากขึ้นเรื่อยๆ มันไม่ใช่แค่การมีพลังวิเศษ แต่คือการมีจิตใจที่กล้าหาญ มีความรับผิดชอบ และพร้อมที่จะปกป้องสิ่งที่ถูกต้อง ในที่สุด ลีโอก็รู้สึกพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับบททดสอบต่อไป ชะตากรรมของเขากำลังจะเปิดเผยออกมาอย่างแท้จริง