ตอนที่ 12 — กำแพงแห่งความหวัง
อัสนีและอัคคีราชยืนหยัดต่อสู้กับฝูงอสูรราตรีที่เหลืออย่างไม่ลดละ เปลวเพลิงสีทองของมังกรอัคคีและลำแสงสีฟ้าจากสายฟ้าของอัสนี ปะทะเข้ากับพลังงานสีดำอันมืดมิดของเหล่าอสูรราตรี สร้างประกายไฟและเสียงระเบิดดังสนั่นไปทั่วบริเวณ
“พวกเจ้าจะไม่มีวันเอาชนะพวกข้าได้!” อสูรราตรีตัวหนึ่งคำราม มันพ่นไอเย็นสีดำออกมาอย่างต่อเนื่อง หมายจะแช่แข็งทุกสิ่งรอบตัว
“งั้นเรามาดูกัน!” อัสนีตอบโต้ เขาใช้พลังสายฟ้าที่เสริมด้วยพลังมังกรอัคคี สร้างเป็นกำแพงพลังงานสีฟ้าสว่างขึ้นมาเพื่อสกัดกั้นไอเย็นนั้น
กำแพงพลังงานสั่นคลอนเล็กน้อยเมื่อปะทะกับไอเย็น แต่ก็ยังคงตั้งมั่นอยู่ได้ “นี่คือความหวังของพวกเรา!” อัสนีตะโกน “เราจะสร้างกำแพงนี้ให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น!”
อัคคีราชเองก็ร่วมมือด้วย มันปล่อยเปลวเพลิงสีทองอันร้อนแรงเข้าไปเสริมความแข็งแกร่งให้กับกำแพงพลังงาน ทำให้มันทนทานต่อแรงโจมตีของอสูรราตรีได้ดียิ่งขึ้น
“เยี่ยมมาก! พวกเรากำลังจะเอาชนะพวกมันได้!” จันทร์ผาตะโกนให้กำลังใจ เขายังคงต่อสู้กับอสูรราตรีที่พยายามจะอ้อมผ่านกำแพงพลังงานไป
เมขลาเองก็ยิงลูกธนูอย่างต่อเนื่อง พยายามโจมตีจุดอ่อนของพวกมัน แต่ก็เป็นเรื่องยากลำบาก เนื่องจากเหล่าอสูรราตรีมีเกล็ดสีดำหนาทึบที่แข็งแกร่งมาก
“พวกมันมีจำนวนมากเกินไป!” เมขลาอุทาน “เราไม่สามารถต้านทานพวกมันได้นานขนาดนี้!”
“ข้า…ข้าเริ่มจะหมดแรงแล้ว” อัสนีกล่าว เสียงของเขาเริ่มแหบพร่า การรักษากำแพงพลังงานไว้นานขนาดนี้ ทำให้เขาต้องใช้พลังงานอย่างมหาศาล
“อดทนไว้อัสนี!” อัคคีราชเร่งเร้า “อีกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น! จงมองเห็นภาพของชัยชนะ!”
อัสนีหลับตาลงอีกครั้ง เขาพยายามที่จะดึงพลังที่เหลืออยู่ทั้งหมดออกมา เขาจินตนาการถึงเปลวเพลิงสีทองที่กำลังลุกโชนในตัวเขา ผสมผสานกับสายฟ้าสีฟ้าที่กำลังปลดปล่อยออกมา
“ข้า…ข้าจะปกป้องทุกสิ่ง!” อัสนีกล่าว เขาเงยหน้าขึ้น และปลดปล่อยพลังงานที่เหลือทั้งหมดออกมา
กำแพงพลังงานสีฟ้าสว่างไสวขึ้นอย่างรุนแรง มันแผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็วราวกับคลื่นยักษ์ กลืนกินเหล่าอสูรราตรีที่อยู่เบื้องหน้า
“ไม่นะ!” เหล่าอสูรราตรีร้องอุทาน พวกมันพยายามที่จะหนี แต่ก็สายเกินไป
กำแพงพลังงานได้ปะทะเข้ากับร่างของพวกมันอย่างจัง เกิดเป็นเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งขุนเขา ไอเย็นสีดำทั้งหมดถูกพลังงานอันบริสุทธิ์ของอัสนีและอัคคีราชกลืนกินและสลายตัวไปในพริบตา
เมื่อแสงสว่างจางลง ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าคือพื้นดินที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพัง และเหล่าอสูรราตรีที่ได้สลายตัวไปจนหมดสิ้น
“เรา…เราชนะแล้ว!” จันทร์ผาตะโกนด้วยความดีใจ เขาโผเข้ากอดอัสนี
“ใช่แล้ว…พวกเราชนะแล้ว!” อัสนีตอบ เขาอ่อนแรงลงจนแทบจะยืนไม่อยู่
อัคคีราชเองก็ดูเหนื่อยอ่อนเช่นกัน แต่ดวงตาของมันยังคงเปล่งประกายด้วยความพึงพอใจ “พวกเจ้าทำได้ดีมาก! พวกเจ้าได้พิสูจน์แล้วว่า ความมุ่งมั่นและความกล้าหาญ สามารถเอาชนะความมืดมิดได้เสมอ”
“แต่…แต่ยังมีศัตรูอีกมากที่รออยู่เบื้องหน้า” อัสนีกล่าว “พวกเรายังต้องเตรียมตัวให้พร้อม”
“ข้าทราบ” อัคคีราชตอบ “การต่อสู้ครั้งนี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น ภัยคุกคามที่แท้จริงกำลังจะมาถึง”
“ท่านหมายความว่าอย่างไรครับ?” อัสนีถาม
“พลังแห่งความมืดที่แท้จริง…กำลังจะตื่นขึ้น” อัคคีราชกล่าว “พวกมันไม่ใช่เพียงแค่เผ่าพันธุ์อสูรราตรีธรรมดา แต่คืออำนาจโบราณที่ถูกผนึกไว้นานแสนนาน”
“ท่าน…ท่านทราบได้อย่างไร?” อัสนีถามด้วยความสงสัย
“ข้าสัมผัสได้ถึงพลังงานที่เปลี่ยนแปลงไป” อัคคีราชตอบ “เมื่อพลังแห่งความมืดที่ถูกผนึกเริ่มคลายตัวลง โลกก็จะตกอยู่ในอันตราย”
“แล้ว…แล้วเราจะทำอย่างไรดีครับ?” จันทร์ผาถาม
“พวกเจ้าต้องแข็งแกร่งขึ้น” อัคคีราชกล่าว “อัสนี เจ้าต้องเรียนรู้วิธีการควบคุมพลังที่เจ้าได้รับมาให้สมบูรณ์แบบ พลังแห่งมังกรอัคคีที่ข้ามอบให้ จะช่วยให้เจ้าสามารถปลดปล่อยศักยภาพสูงสุดของเจ้าได้”
“ข้า…ข้าจะพยายามอย่างเต็มที่ครับ!” อัสนีตอบ
“ส่วนพวกเจ้า” อัคคีราชหันไปมองจันทร์ผาและเมขลา “พวกเจ้าก็ต้องฝึกฝนเช่นกัน ทุกคนล้วนมีความสำคัญในสงครามครั้งนี้”
“เราเข้าใจครับ!” จันทร์ผาและเมขลาตอบรับพร้อมกัน
อัคคีราชมองไปยังยอดเขาที่ปกคลุมไปด้วยหมอกเมฆา “ข้าจะคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของศัตรูอยู่เสมอ หากมีสิ่งใดเกิดขึ้น จงรีบกลับมาหาข้าที่นี่”
“ขอบคุณมากครับท่านอัคคีราช” อัสนีกล่าว
“อย่าเพิ่งขอบคุณเลย” อัคคีราชตอบ “เรายังมีภารกิจที่ยิ่งใหญ่อีกมากที่ต้องทำให้สำเร็จ”
ร่างของอัคคีราชค่อยๆ เลือนหายไปในอากาศ เหลือเพียงแค่ไอความร้อนสีทองจางๆ ที่ยังคงอบอวลอยู่
อัสนี จันทร์ผา และเมขลา ยืนมองหน้ากัน พวกเขารู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น ภัยคุกคามที่แท้จริงยังรอคอยพวกเขาอยู่เบื้องหน้า
“เราต้องไม่ยอมแพ้” อัสนีกล่าว “เราต้องแข็งแกร่งขึ้น เพื่อปกป้องโลกใบนี้!”
“ใช่!” จันทร์ผาและเมขลาตอบรับ พวกเขามองไปยังทิศทางของขุนเขาที่ยังคงเต็มไปด้วยอันตราย แต่ในใจของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความหวังและความมุ่งมั่นที่จะปกป้องทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกเขารัก
4,001 ตัวอักษร