เงาเดินเท้าเปล่าไปตามทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ ความรู้สึกสงบสุขที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนแผ่ซ่านไปทั่วร่าง เขาไม่ได้รู้สึกถึงความเหนื่อยล้า หรือความกังวลใด ๆ อีกต่อไป มีเพียงความชัดเจนและความมั่นใจในสิ่งที่ต้องทำต่อไป แสงจันทร์เริ่มอ่อนแรงลง ปรากฏการณ์ที่น่าอัศจรรย์ของราตรีกำลังจะสิ้นสุดลง และแสงอรุณรุ่งกำลังจะมาแทนที่ "ถึงเวลา... ที่จะต้องกลับไปแล้ว" เงาพึมพำ เขาคิดถึงโรงเตี๊ยมเล็ก ๆ ที่เขาเคยพักพิง นึกถึงใบหน้าของผู้คนมากมายที่เขาเคยพบเจอ ทั้งคนดีและคนเลว "ข้าไม่อาจกลับไปเป็นเงาจอมโจรคนเดิมได้อีก" เขากล่าวกับตัวเอง "แต่ก็ไม่อาจทิ้งตัวตนเก่าของข้าไปทั้งหมดได้" เงาตระหนักดีว่า การเดินทางของเขาเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น การได้มาซึ่ง "กุญแจ" สู่คัมภีร์อมตะนั้นเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของภารกิจที่ใหญ่หลวงยิ่งกว่า "ข้าต้องค้นหาวิธีที่จะนำพาสมดุลนี้มาสู่โลก" เขาคิด "แต่จะทำอย่างไร... โดยไม่ก่อให้เกิดความวุ่นวาย หรือความขัดแย้งที่มากกว่าเดิม?" ขณะที่เขากำลังครุ่นคิด จู่ ๆ เสียงฝีเท้าที่วิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วก็ดังขึ้นจากด้านหลัง "หยุดเดี๋ยวนี้นะ!" เสียงตะโกนดังมาแต่ไกล เงาชะงัก และหันกลับไปมอง เขาเห็นร่างของชายหนุ่มคนหนึ่งวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาหาเขา ชายหนุ่มคนนั้นมีใบหน้าเปื้อนฝุ่น และเสื้อผ้าขาดวิ่น แต่แววตาของเขาสะท้อนถึงความมุ่งมั่น "ใคร...?" เงาถามด้วยน้ำเสียงเรียบ "ข้า... ข้าคือ ซัน" ชายหนุ่มตอบหอบหายใจ "ข้า... ตามหาท่านมานานแล้ว!" เงาขมวดคิ้ว "ตามหาข้า? เจ้าเป็นใครกันแน่?" "ข้า... ข้าเป็นศิษย์... ของอาจารย์ที่วัดโบราณนั่นแหละ!" ซันอธิบาย "หลังจากที่ท่านจากไป... อาจารย์ก็... ก็... ป่วยหนัก... ท่านบอกให้ข้าตามหาท่าน... และมอบสิ่งนี้ให้..." ซันล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อที่ขาดวิ่น และหยิบซองจดหมายเก่า ๆ ออกมา ยื่นให้กับเงา เงารับซองจดหมายมาอย่างงุนงง เขามองดูตราประทับบนซอง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของวัดโบราณที่เขาเพิ่งจากมา "อาจารย์ของข้า... ท่านบอกว่า... ท่านคือผู้ถูกเลือก... ผู้ที่จะนำพาความหวังมาสู่โลก" ซันพูดต่อ "ท่านได้มอบคัมภีร์... และภารกิจ... ให้ท่าน!" เงาค่อย ๆ เปิดซองจดหมายออก ภายในมีม้วนกระดาษโบราณม้วนหนึ่ง ซึ่งถูกผนึกไว้ด้วยขี้ผึ้งสีแดง "คัมภีร์... อีกแล้วหรือ?" เงาถาม "ไม่... นี่คือ... บันทึก... ของอาจารย์... ที่ได้รวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับ... การนำพาสมดุลมาสู่โลก... ด้วยพลังทั้งสาม... และ... ความรู้จาก... คัมภีร์อมตะ..." ซันอธิบายอย่างกระตือรือร้น เงาคลี่ม้วนกระดาษนั้นออก เขามองเห็นอักษรที่สลักไว้ ซึ่งแม้จะแตกต่างจากอักษรบนแผ่นศิลา แต่ก็ยังคงมีความเชื่อมโยงกันอย่างน่าประหลาด "ท่านอาจารย์... ได้ทราบว่า... ท่านจะได้รับ... 'กุญแจ' นั้น... และได้เตรียม... หนทางต่อไป... ไว้ให้ท่านแล้ว" ซันกล่าว เงารู้สึกถึงกระแสไฟฟ้าแล่นไปทั่วร่างกาย เขารู้ว่านี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นส่วนหนึ่งของแผนการอันยิ่งใหญ่ที่ถูกวางไว้ "แล้ว... ภารกิจของข้าคืออะไร?" เงาถาม "ท่านอาจารย์... บอกว่า... โลกกำลังจะเข้าสู่... 'ยุคแห่งความสับสน'... พลังแห่งความมืด... กำลังจะแผ่ขยาย... ท่าน... คือผู้ที่จะต้อง... ยับยั้งมัน..." ซันพูดอย่างจริงจัง เงารับฟังอย่างตั้งใจ เขาตระหนักดีว่าสิ่งที่เขารับรู้มานั้น ไม่ใช่เพียงแค่ความรู้ที่ช่วยให้เขาแข็งแกร่งขึ้น แต่เป็นภาระอันหนักอึ้งที่เขาต้องแบกรับ "ข้า... จะทำหน้าที่ของข้า... ให้ดีที่สุด" เงาตอบ เขามองไปที่ดวงอาทิตย์ที่เริ่มทอแสงสีทองอ่อน ๆ สาดส่องมายังทุ่งหญ้า ราวกับเป็นสัญญาณของการเริ่มต้นวันใหม่ "ขอบคุณ... ซัน" เงาเอ่ย "เจ้าได้นำพา... สิ่งที่ข้าต้องการ... มาให้ข้าแล้ว" ซันยิ้มอย่างโล่งอก "ข้า... ยินดี... ที่ได้ช่วยท่าน... ท่านคือความหวัง... ของพวกเราทุกคน" เงาก้มลงมองม้วนกระดาษในมือ และมองไปยังซันที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขารู้สึกถึงความเชื่อมโยงที่ก่อตัวขึ้นระหว่างเขากับชายหนุ่มคนนี้ "ถึงเวลา... ที่จะต้องกลับไป... และเริ่มต้นการเดินทางครั้งใหม่... แล้ว" เงากล่าว เขาหันหลังให้กับวิหารโบราณที่กำลังจะลับหายไปในม่านหมอกแห่งรุ่งอรุณ และมุ่งหน้าต่อไปยังโลกภายนอก พร้อมด้วยความรู้ใหม่ ภารกิจใหม่ และเพื่อนร่วมทางที่เพิ่งพบเจอ การผจญภัยของเงา... ที่แท้จริง... เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น...