ห้องโถงใหญ่ของป้อมปราการโบราณนั้นกว้างขวางโอ่อ่า แม้จะเต็มไปด้วยฝุ่นและใยแมงมุม แต่ก็ยังคงแสดงถึงความยิ่งใหญ่ในอดีต แสงแดดที่ลอดผ่านช่องหน้าต่างเล็กๆ ส่องลงมาเป็นลำ สร้างบรรยากาศที่ดูขรึมขลัง คาลิลและสหายยืนล้อมรอบผนังด้านหนึ่ง ที่มีรอยจารึกโบราณปรากฏอยู่ "มันคืออะไร ซามีร์?" คาลิลถามอย่างใจจดใจจ่อ ซามีร์เพ่งมองตัวอักษรโบราณบนผนังอย่างตั้งใจ เขาขมวดคิ้วครุ่นคิด ก่อนจะเริ่มแปลทีละคำ "มันกล่าวถึง... 'นักรบแห่งแสง' ผู้ที่ถูกเลือกให้ปกป้องดินแดนจากความมืด... และ 'อาวุธแห่งชะตากรรม' ที่จะถูกปลุกขึ้นมาในยามที่ความอยุติธรรมแผ่ขยาย" "นักรบแห่งแสง?" เลลาทวนคำ "ฟังดูเหมือนตำนาน" "แต่ก็เป็นตำนานที่มีความหวัง" ฟาริสกล่าว "บางทีนี่อาจจะเป็นคำทำนายก็ได้" "รอยจารึกยังบอกอีกว่า..." ซามีร์อ่านต่อ " 'เมื่อดวงดาวสี่ดวงรวมกัน ณ ใจกลางแห่งยันต์โบราณ พลังแห่งผู้ปกป้องจะถูกปลุกขึ้นมา' " "ดวงดาวสี่ดวง?" ฮาชิมขมวดคิ้ว "หมายถึงอะไรกัน?" คาลิลหันไปมองเพื่อนร่วมทางของเขา ซามีร์ เลลา ฮาชิม ฟาริส พวกเขาทั้งห้าคนคือผู้ที่อยู่เคียงข้างเขาตั้งแต่เริ่มต้น "บางที... ดวงดาวสี่ดวงอาจจะหมายถึงพวกเราก็ได้" คาลิลเอ่ยขึ้น ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวของเขา "พวกเราสี่คน... และตัวข้าเองก็เป็นคนที่ห้า" "ท่านหมายถึง... พวกเราคือผู้ที่ถูกเลือก?" เลลาถามด้วยความประหลาดใจ "ข้าก็ไม่แน่ใจ" คาลิลตอบ "แต่มันก็มีความเป็นไปได้นะ" รอยจารึกยังคงกล่าวถึงสถานที่ลับบางแห่งภายในป้อมปราการ ที่ซึ่ง 'อาวุธแห่งชะตากรรม' ถูกซ่อนเอาไว้ แต่ข้อมูลนั้นคลุมเครือมาก "เราต้องค้นหาสถานที่นั้น" คาลิลประกาศ "ถ้าอาวุธนั้นมีจริง มันอาจจะเป็นกุญแจสำคัญในการปลดปล่อยผู้คนของเรา" หลังจากสำรวจรอยจารึกแล้ว พวกเขาก็เริ่มวางแผนการปรับปรุงป้อมปราการให้กลายเป็นฐานที่มั่นที่สมบูรณ์ ฮาชิมรับผิดชอบในการวางระบบป้องกันและฝึกฝนกำลังพล ซามีร์ดูแลเรื่องการจัดหาเสบียงและลาดตระเวน เลลาทำหน้าที่เป็นแพทย์ประจำฐาน และเตรียมปรุงยาจากสมุนไพรที่หาได้ในบริเวณใกล้เคียง ฟาริสอาสารับหน้าที่ทุกอย่างที่ขวางหน้า "เราต้องการกำลังพลเพิ่ม" ฮาชิมกล่าวในการประชุม "แม้ว่าเราจะมีคนจำนวนหนึ่งแล้ว แต่เรายังไม่สามารถรับมือกับกองทัพของรามาสได้" "ข้าจะส่งคนออกไปรวบรวมผู้คนเพิ่ม" คาลิลตอบ "เราจะใช้เส้นทางลับที่ซามีร์ค้นพบ เพื่อหลีกเลี่ยงการตรวจตราของทหารรามาส" การทำงานในป้อมปราการเริ่มต้นขึ้นอย่างเร่งรีบ เสียงสกัดหิน เสียงเลื่อยไม้ เสียงพูดคุยดังไปทั่วบริเวณ สลับกับเสียงตะโกนสั่งการของฮาชิมระหว่างการฝึกซ้อม "คาลิล" เลลาเดินเข้ามาหาเขา ขณะที่เขากำลังยืนมองทิวทัศน์จากบนกำแพงป้อมปราการ "ท่านกำลังคิดอะไรอยู่?" "ข้าคิดถึงชาวบ้านอาราวา" คาลิลตอบ "ข้าหวังว่าพวกเขาจะปลอดภัย" "ท่านไม่ต้องห่วง" เลลาปลอบ "เรากำลังจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้น" "ข้าหวังว่าจะเป็นเช่นนั้น" คาลิลถอนหายใจ "แต่ข้าก็อดกังวลไม่ได้ พวกเรากำลังต่อสู้กับอำนาจที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าที่ใครจะจินตนาการได้" "แต่เราก็มีสิ่งที่จะต่อสู้กลับ" เลลาชี้ไปที่รอยจารึกบนผนัง "เรามีความหวัง และเรามีกันและกัน" ในอีกด้านหนึ่งของป้อมปราการ ฮาชิมกำลังฝึกทหารใหม่ๆ ที่เพิ่งเดินทางมาถึง "จำเอาไว้!" ฮาชิมตะโกน "การต่อสู้คือชีวิต ชีวิตคือการต่อสู้ จงฝึกฝนให้หนักเข้าไว้" "ท่านฮาชิม" ทหารหนุ่มคนหนึ่งถาม "เราจะสามารถเอาชนะกองทัพของรามาสได้อย่างไร? พวกเขามีจำนวนมากกว่าเราหลายเท่า" "ชัยชนะไม่ได้มาจากจำนวนเสมอไป" ฮาชิมตอบ "มันมาจากวินัย ความสามัคคี และความกล้าหาญ จงเชื่อมั่นในตัวผู้นำของเจ้า และจงเชื่อมั่นในตัวเพื่อนร่วมรบของเจ้า" วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ป้อมปราการโบราณเริ่มกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ผู้คนทำงานอย่างแข็งขันเพื่อสร้างฐานที่มั่นแห่งใหม่ การฝึกฝนทหารเป็นไปอย่างเข้มข้น คาลิลเองก็ใช้เวลาในการศึกษาเส้นทางลับและวางแผนการโจมตี "เราพร้อมแล้ว" คาลิลกล่าวในการประชุมลับกับคณะของเขา "เราได้รวบรวมกำลังพลที่มากพอ และเราก็ได้ฐานที่มั่นที่แข็งแกร่ง ตอนนี้ถึงเวลาที่เราจะต้องเริ่มปฏิบัติการแล้ว" "ท่านจะให้เราเริ่มโจมตีที่ไหนก่อน?" ซามีร์ถาม "เราจะเริ่มจากการยึดเส้นทางการค้าที่สำคัญของรามาส" คาลิลตอบ "เพื่อตัดกำลังสนับสนุนของเขา และแสดงให้เห็นว่าเรามีความสามารถ" "เป็นการตัดสินใจที่เสี่ยง" ฮาชิมกล่าว "แต่ก็เป็นการเริ่มต้นที่ดี" "เราต้องทำให้รามาสรู้ว่าเขากำลังเผชิญหน้ากับอะไร" คาลิลกล่าวด้วยแววตาที่มุ่งมั่น "การปฏิวัติได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว"