เสียงระฆังโบราณแห่งนครหลวงที่ดังขึ้นผิดปกติ ยิ่งเพิ่มความหวาดหวั่นให้กับ 'อัณณา' และ 'วารี' ท่ามกลางความวุ่นวายที่เพิ่งสงบลง 'ซาฮา' หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงคำถามและความไม่แน่นอน “เสียงนาฬิกานี่มัน… เกิดอะไรขึ้น…?” อัณณาถาม มือยังคงประคองพลังแห่งสายลมที่โอบล้อมตัวเธอไว้ วารีที่เพิ่งใช้พลังแห่งสายน้ำปราบกาฬปักษี ดวงตาเบิกกว้าง “ข้า… ไม่เคยได้ยินเสียงแบบนี้มาก่อน… มัน… มันฟังดู… ไม่ปกติ… เลย…” 'เสือดำ' นำทหารที่เหลือรอด เข้ามาสมทบ “องค์หญิง… ท่านวารี… เกิดอะไรขึ้น…?” “ซาฮา… หายไปแล้ว…!” อัณณากล่าว “และเสียงนาฬิกานั่น… มันเหมือนกำลัง… ส่งสัญญาณอะไรบางอย่าง…” ขณะที่พวกเขากำลังวิเคราะห์สถานการณ์… ทันใดนั้น… ร่างของ 'ราม' ก็ปรากฏขึ้น! เขาไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัส… แต่ดูอ่อนเพลีย… ดวงตาของเขา… เต็มไปด้วยความกังวล… “ท่านราม…!” อัณณาร้องด้วยความดีใจ “ท่านปลอดภัย…!” รามพยักหน้าช้าๆ “ข้า… เกือบจะ… แต่… พลังที่… มันดูดกลืนข้า… มัน… ไม่ใช่ของ… ซาฮา…” “หมายความว่าไง…?” วารีถาม “ข้า… สัมผัสได้ถึง… พลังงาน… อันเก่าแก่… และ… ทรงพลัง… ที่มาจาก… ใต้พื้นดิน…! มัน… กำลัง… ก่อตัวขึ้น…!” รามกล่าว ทันใดนั้น! พื้นดินบริเวณรอบนาฬิกาทรายโบราณก็เริ่มสั่นสะเทือน! รอยแยกขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น! และจากรอยแยกนั้น… แสงสีดำสนิท… ก็ค่อยๆ ส่องประกายออกมา! พร้อมกับเสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัว! “นั่นมัน…!” เสือดำอุทาน “นี่มัน… พลังงาน… จากโลกใต้พิภพ…!” ซาฮาปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง! แต่คราวนี้… เขาดูไม่เหมือนเดิม… ร่างกายของเขา… ถูกปกคลุมด้วย… เกล็ดสีดำ… และดวงตาของเขา… ส่องประกาย… ด้วยพลังงานสีดำ…! “ฮ่าๆๆๆ…! ในที่สุด… ข้าก็ทำสำเร็จ…!” ซาฮากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป… เย็นชา… และโหดเหี้ยม… “ท่าน… ทำอะไร…?” อัณณาถามด้วยความตกใจ “ข้า… ได้ปลดปล่อย… ‘ท่านราชาแห่งความมืด’… ออกมา…! พลังของเขา… จะทำให้… ข้า… เป็นอมตะ… และ… ครอง… โลกนี้…!” ซาฮากล่าว แสงสีดำจากรอยแยก… ค่อยๆ ก่อตัวเป็นร่าง… มนุษย์… ที่ดูน่าเกรงขาม… สวมใส่เกราะสีดำ… และถือดาบ… อันใหญ่…! “ข้า… คือ… ‘ราชาแห่งความมืด’…!” เสียงทุ้มต่ำ… ดังกังวาน… อัณณา… วารี… ราม… และเสือดำ… ต่างก็ตกตะลึง… พวกเขาไม่เคย… พบเจอ… สิ่งมีชีวิต… ที่น่ากลัว… และทรงพลัง… ขนาดนี้มาก่อน… “พลัง… ของท่าน… สองคน… ไม่สามารถ… หยุดยั้ง… ข้าได้…!” ซาฮากล่าว เขาชี้ไปที่อัณณา… “พลังแห่งสายลม… มันอ่อนแอ… เกินไป…!” เขาก็ชี้ไปที่วารี… “พลังแห่งสายน้ำ… ก็ไม่อาจ… ต้านทาน… ความมืด… ได้…!” อัณณารู้สึกถึง… ความสิ้นหวัง… แต่… เธอก็เห็น… ดวงตาของราม… ที่กำลัง… สื่อสารกับเธอ… ราม… ผงกศีรษะ… และชี้นิ้ว… ไปที่… นาฬิกาทรายโบราณ… “องค์หญิง…! นาฬิกาทราย…! มันคือ… สิ่งที่จะ… ปิดผนึก… ‘ราชาแห่งความมืด’… อีกครั้ง…!” รามกล่าว “แต่… มันจะทำได้อย่างไร…?” อัณณาถาม “ต้องใช้… พลัง… อันบริสุทธิ์… จาก… ดินแดน… ทั้งสาม…! สายลม… สายน้ำ… และ… ดิน…!” รามกล่าว อัณณา… และวารี… ต่างก็รู้… ว่าพวกเธอ… มีพลัง… แห่งสายลม… และสายน้ำ… แต่… พลังแห่งดิน… อยู่ที่ไหน…? ทันใดนั้น… ร่างของเสือดำ… ก็ก้าวออกมา… “ข้า… คือ… ผู้พิทักษ์… แห่งดินแดน…!” เสือดำกล่าว “ข้า… มีพลัง… แห่งดิน…!” เขายื่นมือออกไป… และพื้นดิน… ก็สั่นสะเทือน… ต้นไม้… และดอกไม้… ค่อยๆ งอกงาม… ขึ้นมา…! “ยอดเยี่ยม…!” อัณณากล่าว “เราต้อง… ร่วมมือกัน…!” วารีกล่าว อัณณา… วารี… และเสือดำ… รวมพลังกัน…! พลังแห่งสายลม… สายน้ำ… และดิน… ก่อตัวเป็น… พลังงานอันมหาศาล…! “เรา… จะไม่ยอม… ให้ท่าน… ทำลาย… โลกนี้…!” อัณณากล่าว พวกเขาพุ่งพลังงาน… เข้าใส่… นาฬิกาทรายโบราณ…! แสงสว่างจ้า… ส่องประกาย… ไปทั่วทั้ง… นครหลวง…! ‘ราชาแห่งความมืด’… คำรามด้วยความเจ็บปวด… ร่างกายของเขา… ค่อยๆ ถูก… ดูดกลืน… เข้าไปใน… นาฬิกาทราย…! ซาฮา… ที่อยู่ข้างๆ… ก็ถูกดูดเข้าไปด้วย…! “ไม่…! ข้า… จะไม่ยอม…!” ซาฮาร้อง… แต่ก็ไร้ประโยชน์… เมื่อแสงสว่าง… จางหายไป… นาฬิกาทรายโบราณ… ก็กลับมา… สงบนิ่ง… ราวกับ… ไม่มีอะไรเกิดขึ้น… นครหลวง… รอดพ้นจาก… หายนะ… อัณณา… วารี… ราม… และเสือดำ… ต่างก็… ยืนมองหน้ากัน… ด้วยความโล่งใจ… “เรา… ทำสำเร็จแล้ว…!” วารีกล่าว “ใช่… แต่… เรายังไม่ชนะ… โดยสมบูรณ์…” รามกล่าว “ซาฮา… อาจจะ… ยังมีชีวิตอยู่… และ… ‘ราชาแห่งความมืด’… อาจจะ… กลับมา… อีกครั้ง…” อัณณาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ… เธอรู้ว่า… การเดินทาง… ของเธอยังไม่จบ… “ข้า… จะไม่ยอมแพ้… ข้า… จะตามหา… ซาฮา… และ… จะกำจัด… ความชั่วร้าย… ให้สิ้นซาก…!” อัณณากล่าว วารียิ้ม… “ข้า… จะช่วยท่าน… น้องรัก… เรา… จะสู้… ไปด้วยกัน…!” ทันใดนั้น… ประตู… ที่ซ่อนอยู่… ใต้… นาฬิกาทรายโบราณ… ก็ค่อยๆ เปิดออก…! “นั่นมัน… ประตู… สู่ที่ไหน…?” เสือดำถาม อัณณา… วารี… และราม… มองหน้ากัน… พวกเขารู้สึกได้ถึง… พลังงาน… อันลึกลับ… ที่กำลัง… แผ่ออกมา… จากประตูบานนั้น…! ---