บรรยากาศในห้องเก็บรักษาความทรงจำพลันแปรเปลี่ยนไป ความสงบเงียบถูกแทนที่ด้วยความอึดอัดที่มองไม่เห็น ไรอันและเฟียต่างก็มีสีหน้าเคร่งเครียด กวาดสายตามองไปรอบๆ ห้อง ราวกับกำลังมองหาบุคคลที่ไม่ปรากฏอยู่ แต่กลับรู้สึกได้ถึงการมีอยู่ของเขา "ท่านเอลาร่า... คำพูดของท่าน... มันทำให้พวกเรา... รู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก" ไรอันกล่าว เสียงของเขากังวานเล็กน้อย "หากมีคนในกลุ่มของเรา... เป็นสมุนของจอมมารวายุ... แล้วเราจะเชื่อใจใครได้อีก?" เฟียพยักหน้าเห็นด้วย "ใช่ค่ะ... ก่อนหน้านี้... เราเชื่อใจทุกๆ คน... ที่ช่วยเหลือเรา... แต่ตอนนี้... ทุกอย่างดู... น่าสงสัยไปหมด" นางมองไปยังไรอันอย่างกังวล "แล้ว... ถ้าเป็นคุณ... ล่ะคะ?" ไรอันหันไปมองเฟียด้วยความแปลกใจ "ผม? ผมเป็นสมุนของจอมมารวายุอย่างนั้นหรือ?" "เปล่าค่ะ... ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น" เฟียรีบปฏิเสธ "แต่... คุณก็... เข้าใจ... ความรู้สึกของฉัน... ใช่ไหมคะ? ความไม่แน่นอน... ความหวาดระแวง... ที่เกิดขึ้น... เมื่อเราไม่รู้... ว่าใครคือ... ศัตรูที่แท้จริง" เอลาร่ามองดูทั้งสองด้วยความเข้าใจ "ความหวาดระแวง... คืออาวุธ... ที่ทรงพลังที่สุด... ของจอมมารวายุ... เขาจะใช้มัน... เพื่อทำลาย... ความสามัคคี... และ... ความไว้วางใจ... ระหว่างพวกเจ้า" "แต่... แล้วเราจะทำอย่างไร... ที่จะต่อสู้กับ... สิ่งที่มองไม่เห็น... สิ่งที่สามารถ... ซ่อนตัว... อยู่ในเงา... ของคนที่เรารัก... หรือ... ไว้ใจ...?" ไรอันถาม เสียงของเขาแฝงไปด้วยความสิ้นหวังเล็กน้อย "พวกเจ้า... จะต้อง... ไม่ยอมให้... ความหวาดระแวง... ครอบงำ... พวกเจ้า" เอลาร่ากล่าวเน้น "จงใช้... เหตุผล... และ... การสังเกต... เพื่อแยกแยะ... ความจริง... ออกจาก... ภาพลวงตา... อย่าด่วนตัดสิน... จากสิ่งที่... พวกเจ้า... เห็น... หรือ... ได้ยิน... เพียงผิวเผิน" นางผายมือไปยังแผงผลึกที่ฉายภาพของผู้เก็บงำแห่งหุบเหว "ชายผู้นี้... เขาอาจจะมี... จุดประสงค์... ที่ซับซ้อน... บางที... การกระทำของเขา... อาจจะ... มีเหตุผล... ที่พวกเจ้า... ยังไม่เข้าใจ" "แล้ว... กริฟฟิน... ล่ะคะ?" เฟียถาม "มันถูกควบคุม... โดยใครกันแน่? หรือว่า... มัน... หลงกล... เอง?" "กริฟฟิน... คือตัวอย่าง... ของพลัง... ที่สามารถ... ถูกบิดเบือน... ได้" เอลาร่าอธิบาย "มันอาจจะ... ถูกล่อลวง... ด้วยคำสัญญา... หรือ... ถูกบีบบังคับ... ด้วยอำนาจ... บางครั้ง... แม้แต่... สิ่งมีชีวิต... ที่แข็งแกร่งที่สุด... ก็อาจจะ... อ่อนแอ... ต่อ... สิ่งยั่วยุ... ที่เหมาะสม" ไรอันขมวดคิ้ว "หมายความว่า... เราไม่สามารถ... เชื่อมั่น... ในใคร... ได้เลย... อย่างนั้นหรือ?" "ไม่ใช่... อย่างนั้น" เอลาร่าตอบ "แต่... พวกเจ้า... จะต้อง... เพิ่มความระมัดระวัง... และ... พิจารณา... ทุกสิ่ง... อย่างรอบคอบ... ความจริง... มักจะ... ซ่อนเร้น... อยู่ภายใต้... เปลือกนอก... ที่พวกเจ้า... คุ้นเคย" ทันใดนั้นเอง ประตูห้องโถงก็เปิดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นร่างของใครบางคนยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น เงาร่างที่คุ้นเคย... "ท่าน..." ไรอันอุทาน เมื่อเขาเห็นร่างนั้น มันคือ... กัปตันวายุ! ผู้นำแห่งพันธมิตรเมฆา ที่เพิ่งช่วยเหลือพวกเขาในการเดินทางมายังปราสาทอันดามัน "ขออภัยที่ข้ามารบกวน" กัปตันวายุเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ดวงตาของเขากวาดมองไปทั่วห้อง ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ไรอันและเฟีย "ข้าได้ยินว่าพวกท่านกำลังสนทนาถึงเรื่องที่ละเอียดอ่อน" ไรอันรู้สึกประหลาดใจ "ท่านกัปตัน! ท่านมาได้อย่างไร?" "ข้า... ได้รับการนำทาง" กัปตันวายุตอบ "ข้าสัมผัสได้ถึงพลังงานที่ผิดปกติ... ที่แผ่ออกมาจากปราสาทแห่งนี้... ข้าจึงรีบรุดมา... เพื่อตรวจสอบ" เฟียกวาดตามองไปยังกัปตันวายุอย่างพิจารณา คำพูดของเอลาร่าเรื่องสมุนที่แฝงตัวอยู่ยังคงก้องอยู่ในหูของเธอ "ท่านกัปตัน... ท่าน... รู้เรื่อง... จอมมารวายุ... ด้วยหรือคะ?" กัปตันวายุเลิกคิ้วเล็กน้อย "จอมมารวายุ? ชื่อนั้น... ข้าเคยได้ยินมา... จากตำนานโบราณ... แต่ข้าไม่เคยคิดว่า... เขาจะยังมีตัวตนอยู่... จริงๆ" "เขา... คือผู้ที่อยู่เบื้องหลัง... การขโมย... ชิ้นส่วนศิลาชีวา... และ... การโจมตี... ราชินีเอเลน่า" เอลาร่ากล่าวเสริม "และ... อาจจะมี... สมุน... ที่แฝงตัว... อยู่ในหมู่พวกเรา" คำพูดของเอลาร่าทำให้กัปตันวายุหันมามองไรอันและเฟียอย่างพิจารณา "สมุน... ที่แฝงตัว... อย่างนั้นหรือ? น่าสนใจ... ข้าคิดว่า... พันธมิตรเมฆา... ได้รับการปกป้อง... จากสิ่งเหล่านี้... แล้ว" ไรอันรู้สึกถึงความตึงเครียดที่เพิ่มสูงขึ้น เขามองไปยังกัปตันวายุ พยายามจับพิรุธบางอย่าง แต่ก็ไม่พบสิ่งใดผิดปกติ "ท่านกัปตัน... ท่าน... มาที่นี่... เพื่อช่วยเหลือ... พวกเรา... ใช่ไหมคะ?" "แน่นอน" กัปตันวายุตอบ "ข้าและพันธมิตรเมฆา... พร้อมที่จะช่วยเหลือ... ผู้ที่ต่อสู้... เพื่อความถูกต้อง... เสมอ" แต่ภายในใจของไรอัน... ความหวาดระแวงยังคงคุกรุ่นอยู่ เขาไม่สามารถลืมคำพูดของเอลาร่าได้ แม้กัปตันวายุจะดูน่าเชื่อถือเพียงใด... เขาก็ยังคงเป็นบุคคลหนึ่งที่เพิ่งปรากฏตัวขึ้น... และเป็นผู้ที่ถูกกล่าวถึงในฐานะ "พันธมิตร" ที่อาจจะถูกบิดเบือนได้ "บางที... เราควรจะ... ตรวจสอบ... บุคคล... ที่อยู่... ใกล้ชิด... กับพวกเรา... มากที่สุด" เอลาร่ากล่าว "เพื่อ... ความปลอดภัย... ของพวกเจ้า... และ... เพื่อ... ปกป้อง... ศิลาชีวา" กัปตันวายุพยักหน้าเห็นด้วย "ข้าเห็นด้วย... หากมีภัยอันตราย... แฝงตัวอยู่... เราจะต้อง... กำจัดมัน... ก่อนที่... มันจะ... สร้างความเสียหาย... มากกว่านี้" ไรอันมองไปยังเฟียอีกครั้ง เฟียเองก็ดูสับสน แต่เธอก็พยายามควบคุมสีหน้าให้เป็นปกติ "เรา... พร้อมค่ะ" แต่ไรอันรู้ดีว่า... ภายในใจของเฟีย... และแม้แต่ในใจของเขาเอง... ความไม่ไว้วางใจ... กำลังเริ่ม... กัดกิน... ความสัมพันธ์... ที่เคยมี... และ... การเดินทาง... เพื่อค้นหา... ศิลาชีวา... กำลังจะ... เต็มไปด้วย... ความอันตราย... ที่คาดไม่ถึง... มากกว่า... ที่เคยเป็นมา.