เมื่อไรอันและเฟียก้าวเข้าสู่ลานกว้างใจกลางป่า จิตวิญญาณแห่งพงไพรทั้งหมดพลันหยุดการร่ายรำ พวกมันหันมามองมายังผู้มาเยือนใหม่ด้วยดวงตาที่เปล่งประกายสีเขียวอ่อนๆ ทั่วทั้งลานกว้างตกอยู่ในความเงียบสงัด มีเพียงเสียงใบไม้เสียดสีกันเบาๆ และเสียงลมที่พัดผ่านไปเท่านั้น ไรอันรู้สึกถึงสายตาที่จับจ้องมาที่เขาและเฟีย เขากระชับมือที่กำแน่น พยายามสงวนท่าทีและแสดงความเคารพต่อสิ่งมีชีวิตตรงหน้า "เรา... เรามิได้มีเจตนามุ่งร้าย" ไรอันกล่าวเสียงดังฟังชัด "เรามาเพื่อแสวงหาความช่วยเหลือ" หัวหน้าของเหล่าจิตวิญญาณแห่งพงไพร ซึ่งมีรูปลักษณ์สง่างามกว่าตนอื่นอย่างเห็นได้ชัด และมีรัศมีสีเขียวเข้มแผ่ออกมาจากตัวตน ได้ก้าวออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว "เจ้า... มนุษย์" เสียงของมันกังวานราวกับเสียงใบไม้เสียดสีกัน "เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร? และเจ้าแสวงหาอะไรจากพวกเรา?" "ข้าชื่อไรอัน... และนี่คือเฟีย" ไรอันแนะนำตัว "เราได้เดินทางผ่านมิติมายามาอย่างยาวนาน เพื่อตามหาสิ่งที่เรียกว่า 'ศิลาชีวา' ข้าเพิ่งได้รับพลังของมันมา... และบัดนี้ ข้าได้รับคำแนะนำว่า... ที่นี่คือจุดเริ่มต้นของการเดินทางที่แท้จริงของข้า... และท่านคือ 'จิตวิญญาณแห่งพงไพร' ที่จะนำทางข้า" หัวหน้าจิตวิญญาณแห่งพงไพรเพ่งมองมาที่ไรอัน ดวงตาของมันสุกสว่างขึ้นเล็กน้อย ราวกับว่ากำลังประเมินพลังที่แผ่ออกมาจากตัวไรอัน "เจ้า... ได้รับพลังของศิลาชีวามาแล้วหรือ?" เสียงของมันเต็มไปด้วยความประหลาดใจ "น่าทึ่ง... ไม่เคยมีมนุษย์ตนใด... ที่สามารถเข้าถึงพลังนั้นได้โดยตรงเช่นนี้มาก่อน" "ข้า... ข้าได้เสียสละพลังชีวิตของข้าบางส่วนเพื่อให้ท่านเป็นอิสระ" ไรอันกล่าว "และข้าได้รับภาระที่จะต้องพิทักษ์สมดุลของพิภพมายาแห่งนี้" "การเสียสละ... คือหนทางแห่งการเติบโต" หัวหน้าจิตวิญญาณแห่งพงไพรพยักหน้าช้าๆ "พวกเรา... คือผู้พิทักษ์แห่งพงไพร... และพงไพรก็คือส่วนหนึ่งของสมดุล... หากสมดุลถูกคุกคาม... พวกเราย่อมไม่นิ่งดูดาย" "ข้าได้ยินมาว่า... ท่านอาจจะรู้เบาะแสบางอย่าง... เกี่ยวกับศิลาชีวา... หรือสถานที่ที่พลังของท่านถูกแบ่งแยกออกไป" ไรอันเอ่ยถามอย่างมีความหวัง หัวหน้าจิตวิญญาณแห่งพงไพรหรี่ตาลงเล็กน้อย "ศิลาชีวา... คือหัวใจแห่งพิภพนี้... การที่พลังของมันถูกแบ่งแยก... ย่อมส่งผลกระทบต่อสรรพสิ่ง... พวกเราเองก็สัมผัสได้ถึงความปั่นป่วนที่เกิดขึ้น... และเรารู้ดีว่า... พลังที่ยิ่งใหญ่... ถูกซ่อนเร้นไว้ ณ ที่ใดบ้าง" "ท่านรู้หรือครับ!?" ไรอันถามด้วยความตื่นเต้น "ความรู้... ย่อมมาพร้อมกับความเสี่ยง" หัวหน้าจิตวิญญาณแห่งพงไพรกล่าว "การเดินทางเพื่อรวบรวมพลังของศิลาชีวา... ไม่ใช่เรื่องง่าย... เจ้าจะต้องเผชิญหน้ากับความมืด... ที่พยายามจะช่วงชิงพลังนั้นไป... และความมืดนั้น... ก็ทรงพลังกว่าที่เจ้าคาดคิด" "ข้าพร้อมแล้ว" ไรอันตอบอย่างหนักแน่น "ข้าได้เผชิญหน้ากับความมืดมาแล้ว... และข้าจะไม่ยอมให้มันทำลายสมดุลของโลกใบนี้" หัวหน้าจิตวิญญาณแห่งพงไพรพิจารณาไรอันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวว่า "หากเจ้าแน่วแน่เช่นนั้น... พวกเราจะช่วยเหลือเจ้า... ต้นไม้แห่งชีวิตนี้... คือศูนย์รวมของพลังงานแห่งพงไพร... มันเก็บซ่อนความทรงจำของพิภพมายาไว้... และมันสามารถชี้ทางเจ้าไปยังสถานที่อื่น ๆ ได้" หัวหน้าจิตวิญญาณแห่งพงไพรเดินเข้าไปหาต้นไม้โบราณขนาดมหึมา แล้วยกมือขึ้นสัมผัสกับเปลือกไม้สีเขียวมรกตที่เรืองรองทันที ทันใดนั้นเอง ลวดลายบนเปลือกไม้ก็เริ่มเปล่งแสงสว่างขึ้น แสงนั้นค่อยๆ เคลื่อนไหวราวกับสายน้ำ แล้วรวมตัวกันเป็นแผนที่โบราณที่ส่องสว่างอยู่บนลำต้นของต้นไม้ "นี่คือ... ตำแหน่งของ 'ผลึกแห่งแสง'..." หัวหน้าจิตวิญญาณแห่งพงไพรชี้ไปที่จุดๆ หนึ่งบนแผนที่ "มันคือส่วนหนึ่งของศิลาชีวา... ที่ถูกซ่อนไว้ในดินแดนแห่งสายหมอก... เป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยภาพลวงตา... และอันตราย" "ดินแดนแห่งสายหมอก... งั้นหรือ" ไรอันทวนคำ "แล้วเราจะไปที่นั่นได้อย่างไร?" "พวกเราจะเปิดเส้นทางให้เจ้า" หัวหน้าจิตวิญญาณแห่งพงไพรกล่าว "ต้นไม้แห่งชีวิตนี้... สามารถสร้างประตูเชื่อมต่อ... ไปยังสถานที่ที่เจ้าต้องการได้... แต่เจ้าจะต้องแบกรับภาระในการปกป้องพลังของศิลาชีวา... และนำมันกลับคืนมาให้ครบถ้วน" "ข้าเข้าใจแล้ว" ไรอันตอบ "ข้าจะทำทุกวิถีทาง... เพื่อปกป้องพลังของท่าน... และนำมันกลับคืนมา" เฟียยืนมองภาพที่ปรากฏบนต้นไม้ด้วยความทึ่ง "น่าทึ่งจริงๆ... ข้าไม่เคยคิดเลยว่าจะมีสถานที่เช่นนี้อยู่บนโลก" "พิภพมายานี้... เต็มไปด้วยสิ่งมหัศจรรย์... ที่รอคอยการค้นพบ" หัวหน้าจิตวิญญาณแห่งพงไพรกล่าว "แต่ก็เต็มไปด้วยอันตราย... ที่รอคอยจะกลืนกินผู้ที่ไม่พร้อม" ไรอันหันไปมองเฟีย "เราพร้อมแล้ว" เขากล่าวด้วยความมั่นใจ หัวหน้าจิตวิญญาณแห่งพงไพรพยักหน้าเห็นด้วย "พวกเราจะเปิดทางให้เจ้า... จงเตรียมตัวให้พร้อม... การเดินทางของเจ้า... เพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น" ทันใดนั้นเอง ลำต้นของต้นไม้แห่งชีวิตก็พลันสว่างวาบขึ้น แสงสีเขียวมรกตส่องสว่างไปทั่วทั้งลานกว้าง แล้วรวมตัวกันเป็นประตูมิติที่มีรูปร่างคล้ายวงกลม แสงที่ส่องออกมาจากประตูนั้นดูนุ่มนวลและเชื้อเชิญ "ประตูนี้... จะนำเจ้าไปยังดินแดนแห่งสายหมอก" หัวหน้าจิตวิญญาณแห่งพงไพรกล่าว "จงระมัดระวัง... ภาพลวงตาที่นั่น... สามารถหลอกล่อได้แม้กระทั่งจิตใจที่แข็งแกร่งที่สุด" ไรอันพยักหน้า เขาหันไปมองเฟีย "เราไปกันเถอะ" เฟียยิ้มตอบ "ข้าพร้อมเสมอ" ไรอันและเฟียก้าวเข้าไปในประตูมิติที่ส่องสว่างด้วยแสงสีเขียวมรกต ทิ้งให้เหล่าจิตวิญญาณแห่งพงไพรยืนมองส่งพวกเขาไป ด้วยความหวังว่าพวกเขาจะประสบความสำเร็จในการนำสมดุลกลับคืนมาสู่พิภพมายาแห่งนี้อีกครั้ง