ภายในคฤหาสน์โอ่อ่าของท่านขุนนาง ตกแต่งด้วยข้าวของมีค่ามากมายที่ได้มาจากการรีดไถประชาชน เซี่ยงอี้เดินสำรวจไปตามโถงทางเดินที่กว้างขวาง สัมผัสได้ถึงความเย่อหยิ่งและอำนาจมืดที่ปกคลุมอยู่ทั่วบริเวณ เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของความชั่วร้ายที่แฝงเร้นอยู่ในทุกอณูของสถานที่แห่งนี้ "เจ้าเป็นใครกัน?" เสียงแหบห้าวทรงอำนาจดังขึ้นจากด้านในห้องโถงใหญ่ เซี่ยงอี้เดินตรงไปยังต้นเสียง ก็พบกับชายวัยกลางคน รูปร่างท้วม สวมอาภรณ์หรูหราประดับด้วยอัญมณีระยิบระยับ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกระหายอำนาจและแววตาที่ฉายประกายความโหดเหี้ยม ชายผู้นั้นคือนายใหญ่แห่งนครแห่งมายา หรือที่ผู้คนรู้จักกันในนาม "ท่านขุนนาง" "ข้าคือเซี่ยงอี้" เซี่ยงอี้ตอบด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น "ข้ามาเพื่อทวงถามความยุติธรรมให้กับประชาชน" ท่านขุนนางหัวเราะเสียงดัง "ฮ่าๆๆ! ความยุติธรรม? เจ้าเด็กน้อย! เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใครกัน ถึงกล้ามาพูดเรื่องความยุติธรรมกับข้า?" "ข้าเป็นผู้ที่จะทำให้พวกท่านที่กดขี่ข่มเหงผู้อื่น... ได้รับผลกรรมที่พวกท่านก่อไว้" เซี่ยงอี้กล่าว สายตาจับจ้องไปยังท่านขุนนางอย่างไม่เกรงกลัว "บังอาจ!" ท่านขุนนางตวาด "เจ้ากล้าดียังไงมาพูดกับข้าเช่นนี้! พวกเจ้ามันก็แค่พวกกบฏ! หวังจะมาโค่นล้มอำนาจของข้าอย่างนั้นหรือ!" "อำนาจที่เกิดจากการกดขี่... มันไม่ยั่งยืน" เซี่ยงอี้กล่าว "วันหนึ่ง... มันย่อมต้องพังทลายลง" "เหลวไหลสิ้นดี!" ท่านขุนนางกล่าวพลางผายมือ "องครักษ์! จัดการมันซะ! ข้าจะให้มันรู้สำนึกว่าใครคือผู้มีอำนาจที่แท้จริงที่นี่!" เหล่าองครักษ์ที่ยืนอารักขารอบตัวท่านขุนนาง ชักอาวุธออกมาทันที พวกมันมีจำนวนมากกว่ากลุ่มก่อนๆ และดูแข็งแกร่งยิ่งกว่า "ข้าไม่เคยคิดจะทำร้ายพวกเจ้า" เซี่ยงอี้กล่าว "แต่ถ้าพวกเจ้าเลือกที่จะรับใช้คนชั่ว... ข้าก็จำต้องทำ" เขาชักดาบแห่งความสงบออกมา ใบดาบสีเงินวาววับสะท้อนแสงไฟในห้องโถง เกิดประกายงามตาแต่แฝงไว้ด้วยอันตราย "จัดการมัน!" ท่านขุนนางออกคำสั่ง เหล่าองครักษ์พุ่งเข้าใส่เซี่ยงอี้พร้อมกัน การประลองที่ดุเดือดจึงอุบัติขึ้นในห้องโถงใหญ่ เซี่ยงอี้เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ดาบแห่งความสงบฟาดฟันไปมาอย่างแม่นยำ เขาสามารถหลบหลีกการโจมตีขององครักษ์หลายคนพร้อมกันได้อย่างน่าทึ่ง "เร็วมาก!" องครักษ์คนหนึ่งอุทาน "พลังของมัน... ไม่ใช่ธรรมดา!" "อย่าเสียสมาธิ!" หัวหน้าองครักษ์ตะโกน "รวมพลังกันโจมตีมัน!" เหล่าองครักษ์พยายามรวมพลังกันโจมตี แต่เซี่ยงอี้ก็สามารถรับมือได้ทุกครั้ง เขาใช้เทคนิคการต่อสู้ที่เหนือชั้นในการแยกคู่ต่อสู้ และจัดการพวกมันทีละคน "ข้าไม่ต้องการให้ใครต้องบาดเจ็บ" เซี่ยงอี้กล่าว ขณะที่เขาใช้ด้ามดาบฟาดเข้าที่ขมับขององครักษ์คนหนึ่งอย่างนุ่มนวล ทำให้มันทรุดลงไปกองกับพื้น "เจ้า... เจ้ามันปีศาจ!" ท่านขุนนางตะโกนด้วยความหวาดกลัว "ข้าไม่ใช่ปีศาจ" เซี่ยงอี้ตอบ "ข้าคือผู้ที่มาทวงคืนความยุติธรรม" เขาจัดการกับองครักษ์ทั้งหมดได้อย่างรวดเร็ว ไม่นานนัก ห้องโถงใหญ่ก็เหลือเพียงแค่เซี่ยงอี้และท่านขุนนาง "เจ้า... เจ้ามัน...!" ท่านขุนนางพยายามจะพูด แต่กลับพูดไม่ออก เพราะความกลัว "ท่านขุนนาง" เซี่ยงอี้กล่าวพลางลดดาบลง "ถึงเวลาแล้วที่ท่านจะต้องเลิกกดขี่ประชาชน ท่านจะต้องชดใช้ในสิ่งที่ท่านทำ" "เจ้า... เจ้าคิดว่าเจ้าจะทำอะไรข้าได้?" ท่านขุนนางพยายามรวบรวมสติ "ข้าคือผู้มีอำนาจสูงสุดในนครแห่งนี้! ข้ามีกำลังคนอีกมากมาย!" "ข้าไม่ต้องการทำร้ายท่าน" เซี่ยงอี้กล่าว "แต่ถ้าท่านยังคงยืนกรานที่จะทำผิด... ข้าก็จำเป็นต้องจัดการ" "เจ้า... เจ้าจะทำอะไรข้า?" ท่านขุนนางถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ข้าจะปลดท่านออกจากตำแหน่ง" เซี่ยงอี้กล่าว "และจะคืนอำนาจให้กับประชาชน" "ไม่! ไม่มีทาง!" ท่านขุนนางตะโกน "ข้าไม่มีวันยอม!" ท่านขุนนางก้าวถอยหลังอย่างรวดเร็ว เขาเอื้อมมือไปหยิบสิ่งของบางอย่างจากบนโต๊ะ มันคือยันต์สีดำที่สลักด้วยอักขระแปลกประหลาด "นี่คือยันต์อสูร!" ท่านขุนนางตะโกน "ข้าจะใช้พลังของมันจัดการเจ้า!" ทันใดนั้น ยันต์สีดำก็ส่องแสงสีแดงฉานออกมา อากาศรอบตัวเริ่มแปรปรวน เกิดเสียงหวีดหวิวราวกับมีสิ่งชั่วร้ายกำลังถูกปลุกขึ้นมา "เจ้า... เจ้าทำอะไรของเจ้า?" เซี่ยงอี้ถามด้วยความสงสัย "ข้าจะให้เจ้าได้ลิ้มรส... พลังแห่งความมืด!" ท่านขุนนางกล่าวพลางชูยันต์ขึ้นเหนือหัว พลังงานสีดำเข้มข้นเริ่มไหลออกจากยันต์ ก่อตัวเป็นรูปร่างคล้ายสัตว์ร้ายขนาดมหึมา มันคือปีศาจที่ถูกอัญเชิญขึ้นมาโดยยันต์อสูร "นี่มัน... ไม่ใช่เรื่องง่ายเสียแล้ว" เซี่ยงอี้พึมพำกับตัวเอง ขณะที่มองดูปีศาจร้ายที่อยู่ตรงหน้า