เมื่อเพลงดาบสังหารอันไร้ปรานีสั่นสะเทือนไปทั่วพสุธา ใครคือผู้อยู่เบื้องหลังการสังหารหมู่ครั้งนี้? ลมหายใจของ 'เหมันต์' อดีตนักฆ่าอันดับหนึ่ง ค่อยๆ แผ่วลง ดวงตาเบิกกว้างจ้องมองไปยังเงาที่ซ่อนเร้นในเงามืด 'เจ้า... เจ้าคือ...' เสียงกระซิบแผ่วเบานั้นขาดห้วงไป พร้อมกับลมหายใจสุดท้ายที่ดับสูญ ร่างไร้วิญญาณของเหมันต์ร่วงหล่นลงบนพื้นหินเย็นเยียบราวกับก้อนหินที่ถูกเด็ดขาดจากต้น 'หลินฮวา' นักฆ่าหญิงผู้เยือกเย็นยืนมองภาพตรงหน้าด้วยแววตาว่างเปล่า อาวุธคู่กายของเธอ 'ดาบจันทราสังหาร' ยังคงเปื้อนเลือดสดๆ ราวกับมันกระหายเลือดมากยิ่งกว่าเจ้าของเสียอีก 'สมบัติของสกุลหลิน... ของมีค่าที่เจ้าพยายามจะขโมยไป...' หลินฮวาพึมพำกับตัวเอง น้ำเสียงเรียบเฉยราวกับกำลังกล่าวถึงสภาพอากาศที่เปลี่ยนแปลงไปเมื่อครู่ เหมันต์ไม่ใช่เหยื่อรายแรกที่เธอสังหาร แต่ครั้งนี้มันต่างออกไป การสังหารหมู่ที่เกิดขึ้นในห้องลับแห่งนี้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพจนน่าขนลุก ศพของเหล่าสมาชิกสกุลหลินที่เคยรุ่งเรือง บัดนี้กระจัดกระจายเต็มพื้นไปหมด กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่ว หลินฮวาเดินสำรวจไปรอบๆ ห้องด้วยความระมัดระวัง ดาบจันทราสังหารในมือเปลือกตา เธอสแกนหาความผิดปกติทุกตารางนิ้ว แม้ว่าการสังหารจะดูเหมือนฝีมือของเหมันต์เพียงผู้เดียว แต่มีบางอย่างที่ไม่ชอบมาพากล สัญลักษณ์ที่ถูกสลักไว้บนผนังห้องอย่างเร่งรีบ ไม่ใช่สัญลักษณ์ของสกุลหลิน หรือสัญลักษณ์ของเหมันต์ที่เธอเคยรู้จัก มันเป็นอักษรโบราณที่สื่อถึงอำนาจบางอย่างที่ดำมืดและอันตราย 'อักษรสลัก... นี่ไม่ใช่ฝีมือของเหมันต์คนเดียวแน่นอน...' หลินฮวาขมวดคิ้ว เธอเคยได้ยินตำนานเกี่ยวกับ 'กลุ่มเงาจันทรา' องค์กรลับที่ซ่องสุมนักฆ่าผู้มากฝีมือ และใช้อักษรโบราณเป็นสัญลักษณ์ แต่ตำนานนั้นก็เป็นเพียงเรื่องเล่าที่ไม่มีใครเคยพิสูจน์ได้ ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าที่ดังใกล้เข้ามาทำให้หลินฮวาต้องชักดาบตั้งรับ เธอซ่อนตัวอยู่หลังเสาหิน มองไปยังทางเข้าห้องด้วยความระแวง แสงจันทร์ที่ลอดผ่านหน้าต่างเข้ามาสาดส่องเป็นเงารางๆ เผยให้เห็นร่างเงาที่กำลังย่างกรายเข้ามาอย่างช้าๆ ร่างนั้นสูงใหญ่ สวมชุดสีดำสนิท และถืออาวุธที่ดูน่าเกรงขาม 'ใครอยู่ตรงนั้น!' เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นมาจากเงามืด หลินฮวารู้สึกได้ถึงพลังอันตรายที่แผ่ออกมาจากร่างนั้น มันไม่ใช่พลังที่เธอเคยสัมผัสจากเหมันต์เลยแม้แต่น้อย 'ข้าคือผู้ที่มาทวงคืนสิ่งที่สกุลหลินเคยขโมยไป...' เสียงนั้นกล่าวต่อพร้อมกับก้าวออกมาจากเงามืด เผยให้เห็นใบหน้าที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้หน้ากากสีดำ แต่สิ่งที่หลินฮวาสังเกตเห็นได้ชัดเจน คือดวงตาคู่หนึ่งที่ฉายแววเย็นชาและอำมหิต หลินฮวากำมือแน่น เธอรู้ดีว่านี่ไม่ใช่การเผชิญหน้าที่เธอต้องการ แต่หากต้องสู้ เธอก็พร้อมเสมอ 'ถ้าเจ้าหมายถึงสมบัติของสกุลหลิน... เจ้าคิดผิดแล้ว...' หลินฮวาตอบ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว 'ผิด? หรือถูก... ต้องพิสูจน์กันเท่านั้น!' เสียงคำรามของคู่ต่อสู้ดังขึ้น พร้อมกับร่างของเขาที่พุ่งเข้าใส่หลินฮวาด้วยความเร็วเหนือมนุษย์ ดาบในมือของเขาส่องประกายสีดำ ตัดผ่านอากาศด้วยเสียงหวีดหวิว หลินฮวาหลบหลีกอย่างฉิวเฉียด แต่ก็รู้สึกได้ถึงแรงลมที่ปะทะอย่างรุนแรง นี่ไม่ใช่การต่อสู้ธรรมดา แต่มันคือการต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด และเพื่อไขปริศนาเบื้องหลังการสังหารหมู่ครั้งนี้ ทว่า ทันใดนั้นเอง ร่างของหลินฮวาก็เซถอยหลังอย่างแรงจากการปะทะครั้งแรก ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง เพราะสิ่งที่เธอเห็นไม่ใช่เพียงดาบของศัตรู แต่เป็น...?