ปริศนาจากอดีตที่ตามหลอน
เสียงฝีเท้าที่ดังขึ้นจากด้านหลังคืออะไร? มันไม่ใช่เสียงฝีเท้าของมนุษย์ธรรมดา และมันกำลังตามล่าพวกเขา! หลินฮวาและเหมันต์รีบหันกลับไปมอง แต่ก็ไม่พบสิ่งใดนอกเสียจากความมืดมิดของป่า
'เสียงอะไรน่ะ...?' หลินฮวาถามด้วยน้ำเสียงที่สงสัย
'มันไม่ใช่เสียงฝีเท้าของมนุษย์แน่ๆ...' เหมันต์กล่าว ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความระแวง
ทันใดนั้นเอง ต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ไม่ไกลจากพวกเขา ก็สั่นไหวอย่างรุนแรง และจากเงามืดของมัน ก็ปรากฏร่างของสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวออกมา! มันมีรูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่มีกรงเล็บแหลมคมยาวเหยียด ผิวหนังสีดำสนิท และดวงตาที่เรืองแสงสีแดงฉาน!
'นี่มัน... ปีศาจ!' หลินฮวาอุทานด้วยความตกใจ
'ไม่ใช่... มันคือ... 'อสูรกายเงา'!' เหมันต์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่ตื่นตระหนก 'พวกมันเป็น... สัตว์อสูรที่ถูกควบคุมโดยกลุ่มเงาจันทรา...!'
อสูรกายเงาตนนั้น คำรามกึกก้อง และพุ่งเข้าใส่ทั้งสองคนด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ กรงเล็บอันแหลมคมของมันฟาดฟันไปในอากาศ ก่อให้เกิดเสียงหวีดหวิว
'ระวัง!' เหมันต์ตะโกน
เขาผลักหลินฮวาให้หลบไป และใช้ดาบของเขาปัดป้องการโจมตีของอสูรกายเงา
เคร้ง! เคร้ง!
เสียงดาบปะทะกับกรงเล็บดังสนั่นไปทั่วป่า เหมันต์พยายามต่อสู้ แต่เขายังคงอ่อนแรงจากการปลดปล่อยพันธนาการ และบาดแผลบนแผ่นหลังของเขาก็เริ่มปวดร้าว
'พลังของมัน... แข็งแกร่งเกินไป!' เหมันต์คิดในใจ
หลินฮวาเห็นเหมันต์กำลังตกอยู่ในอันตราย เธอไม่ลังเลใจ รีบใช้ดาบจันทราสังหารของเธอ เข้าไปช่วยต่อสู้
'อย่ากังวลเลยค่ะ! หนูจะช่วยเอง!' หลินฮวาตะโกน
เธอเคลื่อนไหวอย่างว่องไว ฟาดฟันดาบของเธอเข้าใส่อสูรกายเงาอย่างแม่นยำ แต่กรงเล็บอันแข็งแกร่งของมัน ก็สามารถปัดป้องดาบของเธอไว้ได้
'เจ้า... เจ้าเข้ามาใกล้เกินไป!' อสูรกายเงาคำราม
มันพยายามจะใช้กรงเล็บเกี่ยวหลินฮวา แต่เหมันต์ก็เข้าขวางไว้ได้ทัน
'อย่ามายุ่งกับหลินฮวา!' เหมันต์ตะโกน
เขารวบรวมพละกำลังเฮือกสุดท้าย ใช้ดาบของเขาแทงเข้าใส่ลำตัวของอสูรกายเงาอย่างเต็มแรง!
ฉึก!
ดาบของเหมันต์ปักเข้าไปในเนื้อหนังสีดำของอสูรกายเงา เลือดสีดำทะลักออกมาอย่างน่าสยดสยอง
อสูรกายเงาคำรามด้วยความเจ็บปวด มันพยายามจะสะบัดตัว แต่เหมันต์ก็ไม่ปล่อย
'นี่คือ... จุดจบของเจ้า!' เหมันต์กล่าว
แต่แล้ว ทันใดนั้นเอง ร่างของอสูรกายเงาก็เริ่มสลายไป กลายเป็นกลุ่มควันสีดำที่ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า
'มัน... มันหายไปแล้ว...!' หลินฮวาอุทานด้วยความประหลาดใจ
'พวกมัน... พวกมันจะกลับมาอีก...!' เหมันต์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนแรง 'นี่เป็นเพียง... การเตือน...'
เขาทรุดตัวลงกับพื้น หลินฮวารีบเข้าไปดูเขา
'ท่าน! ท่านไม่เป็นไรนะ!' หลินฮวาถามด้วยความเป็นห่วง
'ข้า... ข้าไม่เป็นไร... แต่เราต้องรีบไปจากที่นี่... พวกมันจะต้องส่งอสูรกายตัวอื่นมาอีกแน่...!' เหมันต์กล่าว
ทั้งสองคนรีบเคลื่อนย้ายออกจากบริเวณนั้น และมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่คาดว่าจะปลอดภัย
ขณะที่กำลังเดินทาง หลินฮวาก็อดสงสัยไม่ได้ 'ทำไม... ทำไมกลุ่มเงาจันทราถึงใช้สัตว์อสูรในการต่อสู้ด้วยล่ะคะ?'
เหมันต์ถอนหายใจ 'ข้าได้ยินมาว่า... จอมมารเงา... มีความสามารถในการควบคุมจิตใจของสัตว์อสูร... และใช้พวกมันเป็น... เครื่องมือในการทำลายล้าง...'
'แล้ว... ท่านพอจะรู้ไหมว่า... จอมมารเงา... คือใคร...?' หลินฮวาถาม
เหมันต์นิ่งไปชั่วครู่ เขาครุ่นคิดถึงเรื่องราวในอดีต
'ข้าเคยได้ยิน... ชื่อที่ถูกกล่าวขานในหมู่สมาชิกบางคน... ชื่อที่บ่งบอกถึง... ความแค้น... และการล้างแค้น...' เหมันต์กล่าว
'ชื่ออะไรคะ?' หลินฮวาถามด้วยความกระตือรือร้น
'ข้า... ข้าจำได้ไม่ชัดเจน... แต่มันเป็นชื่อที่เกี่ยวกับ... 'ราชินี' ...!' เหมันต์ตอบ
'ราชินี?' หลินฮวาทวนคำ 'หมายความว่า... จอมมารเงา... เป็นผู้หญิง?'
'อาจจะเป็นไปได้... แต่ก็อาจจะเป็นเพียง... ฉายา...' เหมันต์กล่าว 'แต่มีบางอย่างที่ข้าจำได้แน่ชัด... คือ... ก่อนที่ข้าจะถูกจับไป... ข้าเคยเห็น... สัญลักษณ์บางอย่าง... บนกำแพง... ของบ้านเก่า... ที่ถูกทิ้งร้าง... สัญลักษณ์นั้น...คล้ายกับ... รอยสักบนแผ่นหลังของข้า...!'
หลินฮวาอึ้ง 'บ้านเก่าที่ถูกทิ้งร้าง...?'
'ใช่... มันเป็นบ้านเก่าที่... มีความเกี่ยวข้องกับ... ครอบครัวของข้า...!' เหมันต์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด
'หมายความว่า... กลุ่มเงาจันทรา... มีความเกี่ยวข้องกับครอบครัวของท่าน...?' หลินฮวาถาม
'ใช่... และบางที... พวกมันอาจจะ... ตั้งฐานที่มั่นอยู่ที่นั่น...!' เหมันต์กล่าว
หลินฮวาครุ่นคิดถึงคำพูดของเหมันต์ เธอเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวเข้าด้วยกัน
'ท่านพอจะจำได้ไหมว่า... บ้านหลังนั้นอยู่ที่ไหน?' หลินฮวาถาม
เหมันต์หลับตาลง พยายามนึกภาพในอดีต 'ข้า... ข้าจำได้... มันอยู่ใกล้กับ... 'หุบเขาเงา'...!'
'หุบเขาเงา...!' หลินฮวาอุทาน 'เป็นสถานที่ที่อันตราย...!'
'ใช่... แต่เราต้องไปที่นั่น... เพื่อค้นหาความจริง...!' เหมันต์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น
'ตกลงค่ะ... เราจะไปด้วยกัน...!' หลินฮวาตอบ
ทั้งสองคนตัดสินใจที่จะมุ่งหน้าไปยังหุบเขาเงา เพื่อค้นหาความจริงเกี่ยวกับกลุ่มเงาจันทรา และผู้ที่อยู่เบื้องหลังอันโหดร้ายนี้
แต่แล้ว ทันใดนั้นเอง ขณะที่ทั้งสองคนกำลังจะก้าวเดินต่อไป จู่ๆ ก็มีเงาขนาดใหญ่ทอดลงมาบังแสงจันทร์ที่ส่องลงมา พวกเขารีบหันไปมอง และต้องตกใจจนแทบสิ้นสติ!
196 ตัวอักษร