"แต่ยานของเราจะทนการโจมตีของพวกนั้นได้นานแค่ไหน?" เซราฟิน่าถาม เสียงของเธอสั่นเครือด้วยความกังวล เธอเฝ้ามองหน้าจอแสดงผลที่แสดงภาพยานสีดำสนิทของวอยด์ที่กำลังไล่ตามมาติดๆ ยานลำนั้นดูคล่องแคล่วกว่า "สตาร์ดริฟเตอร์" ของพวกเขามาก และอาวุธที่ใช้ก็ดูร้ายกาจเกินกว่าที่เกราะของยานพวกเขาจะต้านทานได้ "เราต้องเชื่อใจยานของเรา" คาไลตอบ เสียงของเขาหนักแน่นและเต็มไปด้วยสมาธิ เขาหมุนพวงมาลัยควบคุมยานอย่างชำนาญ หลบหลีกกระสุนพลังงานสีม่วงที่พุ่งเข้ามาอย่างต่อเนื่อง "ยาน 'สตาร์ดริฟเตอร์' ถูกสร้างขึ้นมาให้ทนทานกว่าที่เห็น และฉันก็รู้จักระบบของมันดีกว่าใคร" "แต่ถ้าเราสูญเสีย 'ดวงใจแห่งดวงดาว' ไปล่ะ?" เซราฟิน่าถาม ดวงตาของเธอจับจ้องไปที่กล่องบรรจุที่วางอยู่บนเบาะข้างๆ "ถ้ามันตกไปอยู่ในมือของวอยด์ เราจะยอมรับผลที่ตามมาได้ยังไง?" "เราจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นเด็ดขาด" คาไลตอบ "จำได้ไหมว่าเรากำลังจะไปไหน? เรากำลังจะไปโลกเก่า ที่นั่นมีผู้คนที่จะช่วยปกป้องมันได้" "แต่ถ้าเราไปไม่ถึงล่ะ?" เซราฟิน่าพึมพำ เธอกำหมัดแน่น "ฉันไม่เคยคิดเลยว่าการเดินทางครั้งนี้จะอันตรายขนาดนี้" "ไม่มีอะไรได้มาง่ายๆ หรอกเซราฟิน่า" คาไลพูด "ถ้ามันง่ายเกินไป สมบัติชิ้นนี้คงไม่ถูกเก็บซ่อนไว้เป็นตำนานมานานขนาดนี้" ยานของวอยด์ยิงลำแสงพลังงานอีกครั้ง คราวนี้มันเฉียดผ่านปีกของ "สตาร์ดริฟเตอร์" ไป ทำให้ยานสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง สัญญาณเตือนภัยดังระงมไปทั่วห้องควบคุม "แย่แล้ว!" คาไลอุทาน "เกราะป้องกันเสียหายไป 15% เราต้องทำอะไรสักอย่างก่อนที่มันจะถูกทำลาย" "ทำอะไรได้บ้าง?" เซราฟิน่าถาม "เราสู้กับพวกมันไม่ได้แน่ๆ" "เราต้องใช้ความได้เปรียบของเรา" คาไลกล่าว "พวกมันอาจจะเร็วกว่า แต่เรามี 'ดวงใจแห่งดวงดาว' อยู่กับตัว และเรากำลังจะไปที่ที่ปลอดภัย" "แล้วเราจะทำยังไง?" "ฉันจะพาเราเข้าไปในเขตอุกกาบาตที่ใกล้ที่สุด" คาไลตัดสินใจ "ความเร็วของพวกมันอาจจะเป็นข้อเสียเปรียบในพื้นที่ที่เต็มไปด้วยอันตรายแบบนี้" "แต่ยานของเราก็อาจจะเสียหายได้เหมือนกันนะ" เซราฟิน่าแย้ง "ฉันจะพยายามให้ดีที่สุด" คาไลตอบ "ตอนนี้เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว" เขาหักเลี้ยว "สตาร์ดริฟเตอร์" อย่างกะทันหัน มุ่งหน้าเข้าสู่กลุ่มก้อนของหินอวกาศขนาดยักษ์ที่ลอยเคว้งคว้างอยู่เบื้องหน้า ยานของวอยด์ยังคงไล่ตามมาอย่างไม่ลดละ "พวกมันไม่ยอมแพ้ง่ายๆ เลย" เซราฟิน่ากล่าว เธอเห็นเงาของยานศัตรูที่กำลังเข้ามาใกล้บนหน้าจอ "ฉันรู้" คาไลตอบ "แต่ฉันก็จะไม่ยอมแพ้เหมือนกัน" ยาน "สตาร์ดริฟเตอร์" พุ่งทะยานเข้าไปในเขตอุกกาบาตอย่างรวดเร็ว คาไลบังคับยานให้หลบหลีกก้อนหินขนาดต่างๆ ที่ลอยไปมาด้วยความแม่นยำราวกับนักบินผาดโผน เขาใช้ทุกซอกทุกมุม หลบซ่อนหลังอุกกาบาตแต่ละก้อนเพื่อพรางตัวจากสายตาของศัตรู "ระวัง!" เซราฟิน่าตะโกน เมื่อเห็นอุกกาบาตขนาดใหญ่กำลังพุ่งเข้ามาทางด้านข้าง คาไลหักหลบอย่างฉิวเฉียด อุกกาบาตนั้นเฉียดผ่านยานไปเพียงไม่กี่เซนติเมตร ยานสั่นสะเทือนอีกครั้ง แต่เกราะป้องกันก็ยังคงทำงานอยู่ "เกือบไปแล้ว" คาไลถอนหายใจ "แต่มันก็ทำให้เรามีระยะห่างจากพวกมันได้บ้าง" ยานของวอยด์พยายามที่จะตามเข้ามาในเขตอุกกาบาตเช่นกัน แต่ความเร็วที่สูงเกินไปทำให้มันชนเข้ากับอุกกาบาตขนาดเล็กก้อนหนึ่ง ทำให้เกิดประกายไฟสว่างวาบ "เห็นไหม!" คาไลยิ้มอย่างมีเลศนัย "ความเร็วของพวกมันกลายเป็นจุดอ่อนในที่แบบนี้" "แต่มันก็ยังตามมาอยู่ดี" เซราฟิน่ากล่าว "เรายังไม่ปลอดภัย" "เราใกล้จะถึงปลายทางแล้ว" คาไลตอบ "อีกไม่นาน เราก็จะเข้าสู่ระบบดาวที่กำหนดไว้" เขาเร่งความเร็วของยานให้มากขึ้น พุ่งทะยานผ่านกลุ่มอุกกาบาตที่หนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ เสียงปะทะกับก้อนหินเล็กๆ ดังเป็นระยะๆ แต่ยานก็ยังคงไปต่อได้ "ยานของวอยด์กำลังเสียเปรียบ" คาไลวิเคราะห์ "พวกมันต้องชะลอความเร็วลงเพื่อหลีกเลี่ยงการชน" "แต่ถ้าพวกมันยิงอาวุธระยะไกลมาล่ะ?" เซราฟิน่าถาม "เราก็ต้องพึ่งโชคแล้วล่ะ" คาไลตอบ "แต่ฉันมั่นใจว่าเราจะผ่านมันไปได้" เขากดปุ่มบางอย่างบนแผงควบคุม "ฉันเปิดใช้งานระบบพรางตัวชั่วคราวแล้ว มันจะช่วยลดการตรวจจับจากเซ็นเซอร์ของพวกมันได้ระยะหนึ่ง" "ดีมาก" เซราฟิน่าพยักหน้า "เราต้องใช้ทุกวิถีทางที่มี" ยาน "สตาร์ดริฟเตอร์" ค่อยๆ หายลับไปจากสายตาของยานวอยด์ที่กำลังสับสน คาไลพาซอกแซกไปตามช่องว่างระหว่างอุกกาบาตขนาดใหญ่ เขาขับยานด้วยความเงียบเชียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ "พวกมันกำลังสับสน" คาไลกระซิบ "เราต้องใช้โอกาสนี้" เขาเร่งความเร็วอีกครั้ง มุ่งหน้าออกจากเขตอุกกาบาตไปสู่ห้วงอวกาศที่ว่างเปล่ากว่าเดิม "เราออกมาได้แล้ว!" เซราฟิน่าอุทานด้วยความโล่งใจ "คุณทำได้จริงๆ คาไล" "ยังไม่เสร็จสมบูรณ์" คาไลตอบ "เรายังต้องไปถึงโลกเก่าก่อน" "แล้วยานของวอยด์ล่ะ?" "พวกมันอาจจะยังวนเวียนอยู่แถวนั้น" คาไลกล่าว "แต่เราได้เปรียบเรื่องเวลาแล้ว" เขาปรับเส้นทางการเดินทางอีกครั้ง "เราจะเดินทางอ้อมไปทางระบบดาวที่ห่างไกลออกไปอีกหน่อย เพื่อให้แน่ใจว่าพวกมันจะไม่พบร่องรอยของเรา" "ดีเลย" เซราฟิน่าเห็นด้วย "ฉันไม่อยากเจอหน้าพวกมันอีกแล้ว" เธอมองไปที่กล่องบรรจุ "ดวงใจแห่งดวงดาว" อีกครั้ง แสงสีฟ้าอ่อนๆ ของมันยังคงส่องสว่างอยู่ภายใน "เราต้องปกป้องมันให้ได้" "เราจะทำ" คาไลยืนยัน "เพื่ออารยธรรมโบราณ และเพื่ออนาคต" เขาหันมายิ้มให้เซราฟิน่า "พร้อมที่จะเผชิญกับความท้าทายต่อไปหรือยัง?" เซราฟิน่าพยักหน้า "พร้อมเสมอ"