เสียงคำรามกึกก้อง! มันไม่ใช่เสียงของสัตว์ป่าทั่วไป... นั่นคือเสียงของ 'พยัคฆ์สมุทร'! ฟ้าใสวิ่งหอบหายใจ ลิ้นแทบจะห้อยออกมานอกปาก เธอหันกลับไปมอง เห็นเงาตะคุ่มของร่างมนุษย์กลุ่มหนึ่งกำลังต่อสู้กับกลุ่มคนชุดดำอย่างดุเดือด! ร่างเหล่านั้นเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วว่องไวราวกับสัตว์ป่า พวกเขาใช้อาวุธที่ดูแปลกตา เป็นเหมือนกรงเล็บเหล็กที่ติดอยู่ที่ปลายแขน! “ใครกันพวกนั้น?” เธอพึมพำกับตัวเองด้วยความงุนงง พยัคฆ์สมุทร... คือตำนานที่เคยได้ยินจากอาจารย์! เป็นกลุ่มนักรบโบราณที่เคยปกป้องสมบัติจักรพรรดิ! พวกเขาปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งแล้วหรือ? กลุ่มคนชุดดำเริ่มเสียเปรียบ พวกเขาถูกกรงเล็บเหล็กของเหล่าพยัคฆ์สมุทรตะปบเข้าใส่ เสียงร้องโหยหวนดังระงมไปทั่วป่า เลือดสีแดงสดสาดกระเซ็นไปทั่วใบไม้ ฟ้าใสตัดสินใจ เธอต้องใช้โอกาสนี้! เธอรีบวิ่งเข้าไปสมทบกับพยัคฆ์สมุทร แม้เธอจะไม่เคยฝึกฝนการต่อสู้แบบนี้มาก่อน แต่เธอก็มีมีดสั้นในมือ และความกล้าหาญที่ลุกโชนขึ้นมา “ระวัง!” เสียงตะโกนดังขึ้น พลางมีดสั้นในมือของเธอถูกปัดออกไปอย่างแรง เธอเห็นชายร่างใหญ่ ใบหน้าดุดัน สวมชุดสีดำคล้ายคลึงกับพวกศัตรู แต่มีเครื่องหมายเหมือนเกล็ดมังกรอยู่ที่หน้าอก เขาคือหัวหน้าของพวกนั้น! “แกเป็นใคร?” ชายชุดดำหัวหน้าถาม เสียงแข็งกร้าว “ฉันคือฟ้าใส! ฉันจะไม่มีวันยอมให้พวกแกได้สมบัติของจักรพรรดิไป!” เธอตะโกนกลับไปอย่างไม่เกรงกลัว ชายชุดดำหัวเราะเยาะ “เด็กน้อย! แกคิดว่าแกจะทำอะไรได้?” แต่แล้ว... เสียงคำรามอีกครั้งดังขึ้น! พยัคฆ์สมุทรคนหนึ่งพุ่งเข้าใส่หัวหน้าของพวกชุดดำอย่างรวดเร็ว! การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด กรงเล็บเหล็กปะทะกับดาบยาวของหัวหน้าชุดดำ เกิดประกายไฟวูบวาบไปทั่ว ฟ้าใสเห็นโอกาส เธอคว้ามีดสั้นที่ตกอยู่ ควบเข้าโจมตีพวกชุดดำที่เหลืออยู่ แม้จะเสียเปรียบด้านกำลังและอาวุธ แต่ความคล่องแคล่วของเธอก็สร้างความลำบากให้กับพวกมันได้ไม่น้อย เธอแทง หลบหลีก และใช้สภาพแวดล้อมให้เป็นประโยชน์ เธอเห็นเพื่อนของอาจารย์เธอ! ผู้ชายที่เคยช่วยเธอไว้ครั้งก่อน! เขากำลังสู้กับคนชุดดำสองคนอย่างดุเดือด “คุณ!” ฟ้าใสตะโกนเรียก เขาหันมามอง เห็นเธอ “ระวัง!” แต่ทันใดนั้นเอง คนชุดดำอีกคนก็โผล่มาจากด้านหลังเพื่อนของอาจารย์ หมายจะใช้กรงเล็บเหล็กตะปบเข้าที่หลังของเขา! ฟ้าใสเห็นภาพนั้น เธอรู้ว่าต้องทำอะไร! เธอพุ่งตัวไปข้างหน้าอย่างสุดแรง! ใช้มีดสั้นของเธอแทงเข้าไปที่ขาของคนชุดดำคนนั้น! เขาเสียหลัก ร้องด้วยความเจ็บปวด กรงเล็บเหล็กของเขาหลุดมือ กระเด็นไปตกอยู่ไกล เพื่อนของอาจารย์เธอหันมามอง สีหน้าตกใจ แต่ก็ฉายแววขอบคุณ “ขอบใจมาก!” การต่อสู้ดำเนินไปอีกพักใหญ่ ในที่สุด พวกคนชุดดำก็เริ่มถอยร่น พวกเขาไม่สามารถต้านทานการโจมตีของพยัคฆ์สมุทรได้ “เราไม่ยอมแพ้ง่ายๆ หรอก!” หัวหน้าชุดดำตะโกน ก่อนจะล่าถอยไปพร้อมกับลูกน้องที่เหลือ เมื่อความสงบกลับคืนมา เหล่าพยัคฆ์สมุทรก็หันมามองฟ้าใส พวกเขาถอดหน้ากากออก เผยให้เห็นใบหน้าของนักรบผู้แข็งแกร่ง แต่แฝงไว้ด้วยความเมตตา “เจ้าคือใคร?” พยัคฆ์สมุทรคนหนึ่งถาม “ข้าคือฟ้าใส... ผู้คุ้มครองสมบัติจักรพรรดิ” เธอตอบ พลางก้มศีรษะลงอย่างนอบน้อม ชายร่างใหญ่ที่ต่อสู้กับหัวหน้าชุดดำ เดินเข้ามาหาเธอ “เราคือพยัคฆ์สมุทร... ผู้พิทักษ์สมบัติจักรพรรดิเช่นกัน” ฟ้าใสตกใจ “ท่านคือ... ท่านคิม?” ชายผู้นั้นพยักหน้า “ใช่... และเราได้เห็นความกล้าหาญของเจ้าแล้ว” แต่แล้ว... ทันใดนั้นเอง เสียงร้องของคนชุดดำที่บาดเจ็บ ก็ดังขึ้นจากป่า! “ท่านประธาน! เขา... เขากำลังจะหลบหนีไป!” ทุกคนหันไปมองอย่างตกตะลึง! ท่านประธาน... ผู้บงการเบื้องหลังทั้งหมด กำลังจะหลบหนีไป? ฟ้าใสและพยัคฆ์สมุทรต้องรีบตามไป! แต่ใครจะเป็นคนพาเธอไป? และพวกเขาจะตามไปทันหรือไม่?