หลังจากได้ทราบความจริงทั้งหมด อัคคี เงา ประกาย และภูผา ก็พร้อมที่จะเริ่มต้นการเดินทางครั้งใหม่ มุ่งหน้าสู่วิหารแห่งแสง สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกซ่อนเร้น ซึ่งเป็นความหวังสุดท้ายในการฟื้นฟูหัวใจแห่งจักรพรรดิและอาณาจักร "เราต้องเดินทางไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ" เงาบอก พลางชี้ไปบนแผนที่เก่าแก่ "แต่เราต้องระวังเส้นทางให้ดี" "ข้ายังกังวลเรื่องผู้พิทักษ์แห่งกาลเวลา" อัคคีกล่าว "ถ้าเขาหลุดออกมาได้ เขาจะตามเรามาแน่" "ข้าคิดว่าเขาคงจะถูกผนึกไว้อีกสักพัก" เงาตอบ "แต่เราก็ไม่ควรประมาท" ทั้งสี่คนออกจากถ้ำอย่างเงียบเชียบ พวกเขาเดินเท้าลุยเข้าไปในป่าที่ไม่คุ้นเคย ท่ามกลางต้นไม้สูงใหญ่และพุ่มไม้หนาทึบ แสงแดดส่องลอดผ่านใบไม้ลงมาเป็นลำ ทำให้บรรยากาศดูน่าค้นหาและท้าทาย "ดูเหมือนว่าเส้นทางนี้จะไม่มีใครเคยผ่านมาก่อนเลย" ภูผากล่าว ขณะที่เขาพยายามใช้มีดปัดป้องเถาวัลย์ที่ขวางทาง "นั่นคือสิ่งที่เราต้องการ" อัคคีตอบ "ยิ่งห่างไกลผู้คนมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งปลอดภัยมากขึ้นเท่านั้น" ประกายเดินประกบข้างอัคคี เธอมองไปที่อัญมณีสีฟ้าอมเขียวในมือของเขา "คุณคิดว่าเราจะทำสำเร็จจริงๆ เหรอคะ?" เธอถาม "เราต้องทำ" อัคคีตอบ "นี่ไม่ใช่แค่การผจญภัยอีกต่อไปแล้ว ประกาย นี่คือภารกิจของเรา" เงาเดินนำหน้าไปก่อน เขากุมกุญแจแสงไว้ในมือ สังเกตการเปลี่ยนแปลงของมันอยู่ตลอดเวลา "ยังไม่มีสัญญาณอะไร" เขาบอก "แสดงว่าเรายังไม่ใกล้ถึงดวงดาวนำทาง" พวกเขาเดินทางกันตลอดทั้งวัน ท่ามกลางความเงียบสงัดของป่า มีเพียงเสียงสัตว์ป่าและเสียงฝีเท้าของพวกเขาเท่านั้นที่ดังขึ้นเป็นระยะ "เราน่าจะหาที่พักค้างคืนได้แล้ว" ภูผากล่าว เมื่อสังเกตเห็นว่าแสงอาทิตย์เริ่มอ่อนแสงลง "พรุ่งนี้ค่อยว่ากันต่อ" อัคคีเห็นด้วย "เราจะตั้งแคมป์ตรงนี้" เขาชี้ไปยังลานเล็กๆ ที่ค่อนข้างโล่ง "เงา เจ้าช่วยหาไม้มาเตรียมก่อไฟ ส่วนภูผา ช่วยดูลาดเลาเผื่อมีอันตราย" ขณะที่เงากำลังเดินหาไม้ เขาก็ชะงักเท้า "เดี๋ยวก่อน" เขาอุทาน "ข้าได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง" ทุกคนเงียบกริบ พวกเขาเพ่งสมาธิไปที่เสียงที่เงาได้ยิน มันเป็นเสียงที่เบามาก แต่ก็ดังพอที่จะทำให้รู้สึกได้ถึงความผิดปกติ "เหมือนเสียงคนกำลังกระซิบ" ประกายกระซิบ "พวกมันตามเรามา!" อัคคีตะโกน "เตรียมตัว!" ทันใดนั้น เสียงกระซิบก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง กลายเป็นเสียงที่ดังขึ้นเรื่อยๆ ราวกับมาจากทุกทิศทาง จากนั้น ร่างเงาหลายสิบรูปร่างก็ปรากฏขึ้นมาจากความมืดรอบตัวพวกเขา พวกมันคือ 'เงาปีศาจ' สิ่งมีชีวิตที่เกิดจากความมืดและความกลัว "นี่มันอะไรกันเนี่ย!" ภูผาอุทานด้วยความตกตะลึง "พวกมันคือผู้ติดตามของเงาปีศาจ" เงาอธิบาย "พวกมันถูกดึงดูดมายังผู้ที่มีพลังแห่งแสง" "แล้วเราจะสู้กับพวกมันได้ยังไง?" อัคคีถาม พลางชักดาบสั้นออกมา "ใช้แสง!" เงาตะโกน "พลังแห่งแสงคือสิ่งเดียวที่จะทำลายพวกมันได้!" เงาชูดาบแห่งแสงขึ้น ดาบเล่มนั้นเปล่งประกายสีฟ้าสว่างไสว แสงนั้นสาดส่องไปทั่วบริเวณ ทำให้เงาปีศาจหลายตนต้องถอยหนีด้วยความเจ็บปวด "พวกเจ้า! พวกมันกลัวแสง!" อัคคีเห็นดังนั้น จึงรีบหยิบอัญมณีสีฟ้าอมเขียวในมือขึ้นมา เขาตั้งใจนึกถึงแสงสว่างและความหวัง อัญมณีในมือของเขาก็เริ่มเปล่งแสงสีฟ้าอ่อนๆ ออกมา แม้จะไม่สว่างเท่าดาบของเงา แต่มันก็เพียงพอที่จะทำให้เงาปีศาจบางตนต้องร้องโหยหวนและล่าถอย ประกายและภูผาเองก็พยายามหาแหล่งกำเนิดแสง พวกเขาจุดคบไฟและกองไฟให้สว่างที่สุดเท่าที่จะทำได้ แสงไฟเหล่านั้นช่วยขับไล่เงาปีศาจบางส่วนไป แต่ก็ยังมีอีกจำนวนมากที่พยายามเข้ามาใกล้ "เราต้องหาทางไปให้เร็วที่สุด!" เงากล่าว "แสงของข้าจะอยู่ได้ไม่นาน" "เราจะไปทางไหน?" อัคคีถาม ขณะที่เขากำลังต่อสู้กับเงาปีศาจตนหนึ่งที่พุ่งเข้ามา "ไปทางนั้น!" เงาชี้ไปยังทิศทางหนึ่ง "ข้าสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่นั่น!" ทั้งสี่คนรีบวิ่งไปตามทิศทางที่เงาชี้ โดยมีเงาปีศาจไล่ตามมาติดๆ แสงจากดาบแห่งแสงและอัญมณีของอัคคีช่วยนำทางพวกเขาไป แม้ว่าพวกเขาจะเหนื่อยล้าเพียงใด แต่ก็ไม่มีใครยอมแพ้ ขณะที่วิ่งไปนั้น เงาก็ةะลุกขึ้น "ข้ารู้สึกได้!" เขากล่าว "ดวงดาวนำทาง! มันอยู่ไม่ไกล!" ทันใดนั้น แสงสีทองสว่างจ้าก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าเหนือศีรษะของพวกเขา มันส่องแสงลงมายังพื้นดิน เป็นดวงดาวที่มีขนาดใหญ่กว่าดวงดาวอื่นๆ อย่างเห็นได้ชัด และมีพลังงานบางอย่างแผ่ออกมา "นั่นแหละ!" เงาอุทาน "ดวงดาวนำทาง! วิหารแห่งแสงอยู่ตรงนั้น!" พวกเขาเห็นว่าแสงจากดวงดาวนำทางส่องลงมายังโขดหินขนาดใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ท่ามกลางเงาปีศาจที่ยังคงไล่ตามมาอย่างไม่ลดละ "รีบไป!" อัคคีตะโกน ทั้งสี่คนพุ่งเข้าไปยังโขดหินอย่างสุดกำลัง เงาปีศาจพยายามเข้ามาขวาง แต่แสงจากดวงดาวนำทางก็ดูเหมือนจะขับไล่มันออกไปได้ในระดับหนึ่ง เมื่อพวกเขาไปถึงโขดหิน กุญแจแสงในมือของเงาก็สว่างวาบขึ้นอย่างรุนแรง และที่สำคัญที่สุดคือ อัญมณีสีฟ้าอมเขียวในมือของอัคคีก็สว่างขึ้นเช่นกัน และเมื่อมันสว่างขึ้น โขดหินที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า ก็ค่อยๆ แยกออก เผยให้เห็นทางเข้าสู่ถ้ำที่มืดมิด แต่กลับมีแสงเรืองรองบางอย่างอยู่ภายใน "วิหารแห่งแสง!" ประกายอุทานด้วยความตื่นเต้น "เรามาถึงแล้ว!" ภูผาพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหวัง "รีบเข้าไป!" เงากล่าว "ก่อนที่เงาปีศาจพวกนั้นจะตามเข้ามาได้!" ทั้งสี่คนรีบก้าวเข้าไปในทางเข้าที่เปิดออกนั้น ทิ้งเงาปีศาจไว้เบื้องหลังที่พยายามจะเข้ามา แต่ก็ทำได้เพียงแค่คำรามอย่างเกรี้ยวกราด แสงจากดวงดาวนำทางส่องสว่างนำทางพวกเขาเข้าไปสู่ความลึกลับของวิหารแห่งแสง การผจญภัยครั้งใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น.