เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง อัคคี เงา ประกาย และภูผา ยังคงขะมักเขม้นอยู่กับการถอดรหัสอักขระโบราณบนแท่นศิลา แสงตะวันเริ่มคล้อยต่ำลงเรื่อยๆ แต่พวกเขาก็ยังไม่ย่อท้อ "ข้าเริ่มหมดแรงแล้ว" ประกายกล่าว พลางถอนหายใจ "อดทนอีกหน่อย" อัคคีบอก "เราใกล้จะเจออะไรบางอย่างแล้ว" "ข้าสัมผัสได้ถึงพลังงานที่เปลี่ยนแปลงไป" เงากล่าว พลางกุมกุญแจแสงที่เริ่มมีประกายสีฟ้าอ่อนๆ กลับมาปรากฏอีกครั้ง "มันเหมือนกับว่า... แท่นศิลากำลังตอบสนองต่อการค้นหาของเรา" "จริงเหรอ?" ภูผาถามด้วยความหวัง "แล้วมันหมายความว่ายังไง?" "หมายความว่าเรากำลังเดินมาถูกทาง" เงาตอบ "ข้าคิดว่าอักขระเหล่านี้คือแผนที่ ที่จะนำทางเราไปสู่วิหารแห่งแสง" ทันใดนั้น อัคคีก็ร้องออกมา "เจอแล้ว!" เขาชี้ไปยังกลุ่มอักขระกลุ่มหนึ่งบนแท่นศิลา "นี่คือสัญลักษณ์ของดวงดาว!" "ถูกต้อง!" เงาเห็นด้วย "และถ้าเราเรียงลำดับสัญลักษณ์ดวงดาวเหล่านี้ตามตำแหน่งของพวกมันบนท้องฟ้าในคืนนี้... มันอาจจะเปิดเผยเส้นทางให้เราก็ได้!" ทั้งสี่คนรีบทำงานร่วมกันอย่างรวดเร็ว พวกเขาใช้ความรู้เรื่องดวงดาวที่มีอยู่ ผสมผสานกับความเข้าใจในอักขระโบราณ เพื่อเรียงลำดับสัญลักษณ์บนแท่นศิลา เมื่อพวกเขาวางอักขระตัวสุดท้ายในตำแหน่งที่ถูกต้อง แท่นศิลาทั้งแท่นก็เริ่มสั่นสะเทือนอีกครั้ง แสงสีฟ้าอ่อนๆ ที่มาจากกุญแจแสงในมือของเงา ส่องสว่างมากขึ้นเรื่อยๆ และเปล่งประกายไปยังกลุ่มอักขระที่พวกเขาเพิ่งเรียงลำดับไป จากนั้น สิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น! อักขระเหล่านั้นเริ่มลอยขึ้นจากแท่นศิลา กลายเป็นรูปทรงสามมิติที่ส่องแสงระยิบระยับ ราวกับกลุ่มดาวที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ "นั่นมัน..." ประกายอุทานด้วยความตะลึง "มันคือกลุ่มดาวจริงๆ!" กลุ่มดาวที่ลอยอยู่กลางอากาศเริ่มเคลื่อนไหว พวกมันหมุนวนไปมาอย่างช้าๆ ราวกับกำลังวาดเส้นทางบางอย่าง เมื่อกลุ่มดาวเคลื่อนที่ไปถึงจุดๆ หนึ่ง พวกมันก็สว่างวาบขึ้น และปรากฏเป็นประตูแสงขนาดใหญ่ตรงหน้าพวกเขา ประตูแสงนั้นส่องสว่างราวกับแสงแดดที่อบอุ่น และดูเหมือนจะนำไปสู่อีกโลกหนึ่ง "นี่คือประตูสู่วิหารแห่งแสง!" เงาประกาศเสียงดัง "เราทำสำเร็จแล้ว!" อัคคีมองไปยังประตูแสงด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งความตื่นเต้น ความหวัง และความกังวล "เราไม่รู้เลยว่าข้างในนั้นจะมีอะไรรออยู่" เขาพูด "แต่เราต้องเข้าไป" "ข้าพร้อมแล้ว" ภูผากล่าว พลางกำดาบแน่น "ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ข้าจะสู้เคียงข้างพวกท่าน" ประกายจับมือของอัคคีไว้แน่น "เราจะผ่านมันไปด้วยกันค่ะ" เธอกล่าว ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เงาหันไปมองทั้งสามคน เขาพยักหน้าด้วยความมั่นใจ "ได้เวลาแล้ว" เขากล่าว ทั้งสี่คนเดินเข้าไปใกล้ประตูแสง พวกเขามองหน้ากันเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะก้าวเข้าไปในประตูแสงนั้นพร้อมกัน ทันทีที่พวกเขาเหยียบย่างเข้าไปในประตู แสงสว่างจ้าก็สาดส่องเข้าตา พวกเขารู้สึกเหมือนกำลังลอยเคว้งคว้างไปในอากาศ ก่อนที่ทุกอย่างจะสงบลง เมื่อพวกเขาลืมตาขึ้น ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าก็ทำให้พวกเขาต้องอ้าปากค้าง พวกเขาไม่ได้อยู่ในป่าอีกต่อไปแล้ว แต่กำลังยืนอยู่บนพื้นหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์ ท่ามกลางสถาปัตยกรรมอันงดงามตระการตา ราวกับหลุดเข้าไปในแดนสวรรค์ เบื้องหน้าพวกเขาคือวิหารแห่งแสงที่ยิ่งใหญ่โอ่อ่า ส่องประกายเจิดจ้าด้วยพลังงานอันบริสุทธิ์ "เรามาถึงแล้วจริงๆ" ประกายกระซิบ ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความชื่นชม "นี่คือที่ที่เราตามหามาตลอด" อัคคีกล่าว พลางมองไปยังวิหารเบื้องหน้า "ภารกิจของเรากำลังจะเริ่มต้นขึ้นจริงๆ แล้ว"