ร่างของ ดร.ปราชญ์ หายไปแล้ว เหลือเพียงแต่ความว่างเปล่าที่ถูกแทนที่ด้วยลำแสงสีม่วงที่ค่อยๆ สลายตัวไป หัวหน้าหน่วยทรุดตัวลงบนพื้น ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสับสนและความเจ็บปวด พลังที่เคยเปี่ยมล้นในตัวเขา บัดนี้กลับเลือนหายไปราวกับสายน้ำที่ไหลลงสู่พื้นดิน "พลัง... หายไปไหน?" หัวหน้าหน่วยถาม เสียงของเขาอ่อนแรงลงอย่างเห็นได้ชัด "มันเป็นไปไม่ได้... ข้า... ข้าสูญเสียมันไปแล้ว..." "ท่านเสียสละทุกอย่าง... เพื่อยับยั้งพลังที่ท่านพยายามจะช่วงชิง" เทสลาตอบ ดวงตาของเขามองไปยังแกนกลางแห่งกาลเวลาที่ยังคงส่องประกายสีทองอยู่บนแท่นบูชา มาร์คัสยืนนิ่ง เขายังคงไม่อาจยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นได้ "ท่าน... ท่านทำไปเพื่ออะไรครับ?" เขาถามซ้ำด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด "ท่านควรจะหนีออกมา... ท่านควรจะอยู่กับเรา!" "บางครั้ง... การเสียสละคือหนทางเดียวที่จะรักษาทุกสิ่งเอาไว้ได้" เทสลาอธิบาย "ดร.ปราชญ์ รู้ดีว่าพลังของหัวหน้าหน่วยนั้นรุนแรงเพียงใด หากเขาปล่อยให้พลังนั้นสมบูรณ์... ทุกสิ่งจะพังทลาย" "แต่... แล้วท่าน ดร.ปราชญ์...?" มาร์คัสถาม "ท่านได้รวมเอาพลังส่วนหนึ่งของท่าน... ผสานเข้ากับพลังของแกนกลางแห่งกาลเวลา... เพื่อสร้างสนามพลังที่ดูดซับพลังงานส่วนเกินของหัวหน้าหน่วย" เทสลาอธิบาย "มันคือการเสียสละครั้งยิ่งใหญ่... ที่ทำให้พลังของหัวหน้าหน่วยไม่สามารถเสถียรได้" หัวหน้าหน่วยเงยหน้าขึ้นมองเทสลาและมาร์คัส แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเคียดแค้น "พวกแก... พวกแกทำอะไร... กับข้า!" "เรากำลังทำในสิ่งที่ถูกต้อง" มาร์คัสกล่าว เสียงของเขาเริ่มแข็งกร้าวขึ้น "คุณกำลังจะทำลายทุกสิ่ง... เพียงเพื่อสนองความต้องการของตัวเอง!" "ความต้องการของข้า... คือการมีอำนาจ!" หัวหน้าหน่วยตะโกน "พ่อของเจ้า... เขาไม่คู่ควรกับพลังนี้! ข้าต่างหาก... คือผู้ที่จะทำให้โลกนี้สมบูรณ์แบบ!" "สมบูรณ์แบบด้วยความทุกข์ทรมานอย่างนั้นหรือ?" เทสลาถาม "คุณกำลังหลงผิดอย่างที่สุด" "ข้าไม่หลงผิด!" หัวหน้าหน่วยยืนกราน "ข้าจะ... ข้าจะเอามันคืนมา!" เขาพยายามจะลุกขึ้น แต่ร่างกายของเขากลับทรุดลงไปอีกครั้ง พลังที่เคยมีในตัวเขา บัดนี้เหลือเพียงริบหรี่ "มันสายเกินไปแล้ว" เทสลาบอก "พลังของแกนกลางแห่งกาลเวลา... มันต้องการความสมดุล... ไม่ใช่ความโลภ" "ไม่... ไม่!" หัวหน้าหน่วยร้องลั่น เขามองไปยังแกนกลางแห่งกาลเวลาด้วยความสิ้นหวัง "ตอนนี้... เราต้องตัดสินใจ" เทสลากล่าว เขาหันไปมองมาร์คัส "แกนกลางแห่งกาลเวลา... คือศูนย์กลางของการดำรงอยู่... เราไม่สามารถทิ้งมันไว้ที่นี่ได้... และเราก็ไม่สามารถนำมันกลับไปยังยุคสมัยของเราได้โดยตรง" "แล้วเราจะทำอย่างไร?" มาร์คัสถาม "เราต้องหาทาง... ที่จะทำให้มันกลับไปอยู่ในที่ที่มันควรจะอยู่" เทสลาอธิบาย "ที่ซึ่งมันจะปลอดภัย... และไม่ถูกใครช่วงชิงไปได้อีก" "ที่ไหนที่มันควรจะอยู่?" มาร์คัสถาม "ในมิติที่ปลอดภัย... มิติที่เชื่อมโยงกับกาลเวลา... แต่ก็ถูกซ่อนเร้นจากทุกสายตา" เทสลาตอบ "ที่นั่น... คือที่ที่จะทำให้มันคงอยู่ตลอดไป" "คุณหมายถึง... มิติแห่งผู้พิทักษ์กาลเวลาอย่างนั้นหรือ?" มาร์คัสถาม "ใช่" เทสลาพยักหน้า "มันคือที่เดียว... ที่จะสามารถรองรับพลังอันมหาศาลนี้ได้... และที่ซึ่งพลังนี้จะไม่ถูกใช้ในทางที่ผิด" "แต่... เราจะไปที่นั่นได้อย่างไร?" มาร์คัสถาม "ข้ามีอุปกรณ์บางอย่าง... ที่สามารถเปิดประตูมิติไปยังที่นั่นได้" เทสลาหยิบอุปกรณ์ชิ้นเล็กๆ ที่ดูซับซ้อนออกมาจากกระเป๋า "แต่มันต้องใช้พลังงานจำนวนมาก... และต้องใช้สมาธิอย่างสูง" "ผมจะช่วย" มาร์คัสเสนอตัว "ผมจะปกป้องคุณ... จนกว่าคุณจะทำสำเร็จ" "ขอบใจ" เทสลาตอบ "แต่เราต้องรีบ... ก่อนที่พลังของหัวหน้าหน่วยจะฟื้นฟูกลับมาอีกครั้ง" ขณะที่เทสลากำลังเตรียมอุปกรณ์ของเขา หัวหน้าหน่วยก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง ดวงตาของเขายังคงฉายแววแห่งความมุ่งร้าย "พวกแก... จะเอาแกนกลางนี้ไปอย่างนั้นหรือ!" หัวหน้าหน่วยตะโกน "ไม่มีทาง! มันเป็นของข้า! ข้าจะไม่มีวันยอมให้พวกแกทำเช่นนั้น!" "คุณคิดผิดแล้ว" มาร์คัสกล่าว เขาตั้งท่าเตรียมพร้อมต่อสู้ "แกนกลางแห่งกาลเวลา... มันไม่เคยเป็นของคุณ" หัวหน้าหน่วยคำราม เขาพุ่งเข้าใส่เทสลาอย่างรวดเร็ว มาร์คัสรีบเข้าขวาง กุมอาวุธคู่กายไว้แน่น "แกจะมาขวางข้าไม่ได้!" หัวหน้าหน่วยตะโกน "ผมจะขวางคุณ... จนกว่าเทสลาจะทำภารกิจของเขาสำเร็จ!" มาร์คัสตอบ เขาสู้กับหัวหน้าหน่วยอย่างดุเดือด การต่อสู้ในครั้งนี้... เต็มไปด้วยความสิ้นหวังและเดิมพันที่สูงลิ่ว เทสลากำลังเร่งสมาธิเพื่อเปิดประตูมิติ เขาคอยแตะปุ่มต่างๆ บนอุปกรณ์อย่างรวดเร็ว แสงสีฟ้าอ่อนๆ เริ่มปรากฏขึ้นรอบตัวอุปกรณ์ "อีกนิดเดียว..." เทสลาพึมพำ "อีกนิดเดียวเท่านั้น..." การต่อสู้ของมาร์คัสกับหัวหน้าหน่วยทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ มาร์คัสพยายามใช้ทุกวิถีทางเพื่อยื้อเวลา เขาหลบหลีกการโจมตีของหัวหน้าหน่วยได้อย่างหวุดหวิด "เจ้า... เก่งกว่าที่ข้าคิด" หัวหน้าหน่วยกล่าวขณะที่เขาโจมตีอย่างไม่หยุดหย่อน "แต่เจ้า... จะไม่สามารถหยุดยั้งข้าได้!" "ผมต้องหยุดคุณ... เพื่อปกป้องทุกสิ่ง!" มาร์คัสตะโกน เขาเห็นว่าประตูมิติเริ่มปรากฏเป็นวงแสงสีขาวสว่างวาบขึ้นตรงหน้าเทสลา "สำเร็จแล้ว!" เทสลาตะโกน "มาร์คัส! รีบมานี่!" มาร์คัสเห็นโอกาส เขาใช้จังหวะที่หัวหน้าหน่วยกำลังจะโจมตี เขาพุ่งตัวเข้าใส่หัวหน้าหน่วยอย่างแรง ทำให้หัวหน้าหน่วยเสียหลัก "ไปเถอะ!" มาร์คัสตะโกน เทสลาคว้าแกนกลางแห่งกาลเวลาขึ้นมา เขาก้าวเข้าไปในวงแสงสีขาวอย่างรวดเร็ว มาร์คัสไม่รอช้า เขาก็กระโดดตามเข้าไปทันที ก่อนที่วงแสงจะปิดลง หัวหน้าหน่วยก็พุ่งเข้าใส่วงแสงนั้นอย่างบ้าคลั่ง แต่เขาก็มาไม่ทันเสียแล้ว วงแสงสีขาวสว่างวาบขึ้นอีกครั้ง และปิดลงอย่างสมบูรณ์ เหลือทิ้งไว้เพียงห้องโถงที่ว่างเปล่า มีเพียงร่างของหัวหน้าหน่วยที่ทรุดลงไปกองกับพื้นด้วยความพ่ายแพ้