รินปะทะเข้ากับนาร์กอสอย่างเต็มกำลัง ดาบแห่งสมดุลที่ลุกโชนด้วยเปลวเพลิงสีทองปะทะเข้ากับดาบสีดำที่เปล่งประกายราวกับรัตติกาลอันไร้ที่สิ้นสุด เสียงโลหะกระทบกันดังราวกับฟ้าผ่า แรงปะทะส่งให้ทั้งคู่ถอยหลังไปคนละก้าว รินรู้สึกได้ถึงพลังอันมหาศาลที่ไหลผ่านร่างของนาร์กอส พลังที่บิดเบี้ยวและกระหายการทำลายล้าง มันแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับพลังอันบริสุทธิ์ของดาบแห่งสมดุล "เจ้า… ยังไม่เข้าใจ… ความหมาย… ที่แท้จริง… ของสมดุล… เลยสินะ… ริน!" นาร์กอสคำราม ดวงตาของเขาฉายแววเย้ยหยัน "สมดุล… คือการถูกจองจำ… คือการถูกจำกัด… คือความอ่อนแอ…! พลังอันบริสุทธิ์… จะมีประโยชน์อันใด… หากไม่สามารถ… นำมาซึ่ง… ชัยชนะ… ที่เด็ดขาด… ได้!" "ชัยชนะ… ที่ได้มา… จากการบิดเบือน… และ… การทำลายล้าง… มันไม่ใช่… ชัยชนะ… ที่แท้จริง… เลย… นาร์กอส!" รินตอบกลับ เสียงของเขาหนักแน่นและมั่นคง แม้จะรู้สึกถึงแรงกดดันอันมหาศาลที่ถาโถมเข้ามา "เจ้า… เคยเป็น… ผู้พิทักษ์… แห่งแสงสว่าง… เจ้า… รู้ดี… ว่าอะไร… คือความถูกต้อง… อะไร… คือความดีงาม…" "ความถูกต้อง… ความดีงาม… มันเป็นเพียง… โซ่ตรวน… ที่มนุษย์… สร้างขึ้น… เพื่อหลอกลวง… ตนเอง…!" นาร์กอสสวนกลับ ร่างกายของเขาเริ่มเปล่งแสงสีดำออกมาเป็นวงกว้าง ก่อตัวเป็นเกลียวคลื่นแห่งความมืดที่แผ่ขยายออกไปรอบตัว "ข้า… ปลดปล่อย… ตนเอง… จากพันธนาการ… เหล่านั้น… และข้า… จะปลดปล่อย… แดนสนธยา… ให้เป็นอิสระ… จากความอ่อนแอ… ด้วย!" ทันใดนั้น นาร์กอสก็พุ่งเข้าใส่รินด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ ดาบสีดำในมือของเขาฟาดฟันออกไปเป็นกระบวนท่าที่ซับซ้อนและอันตราย รินต้องใช้ดาบแห่งสมดุลปัดป้องอย่างสุดกำลัง เขาหลบหลีกการโจมตีที่ดุดันราวกับพายุของนาร์กอส พลางพยายามหาจังหวะโต้กลับ "ท่าน… ริน… อย่า… ประมาท… เด็ดขาด…!" เอลาร่าตะโกนเตือน เธอเองก็กำลังต่อสู้กับเหล่าอสูรกายแห่งเงาที่ยังคงมีจำนวนไม่น้อย "พลัง… ของเขา… มัน… บิดเบี้ยว… และ… น่ากลัว… เกินกว่า… ที่เรา… จะจินตนาการ… ได้…" รินพยักหน้ารับ เขาเห็นถึงเจตนาอันชั่วร้ายที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้การเคลื่อนไหวของนาร์กอส ทุกการโจมตีของนาร์กอสนั้น มุ่งหวังที่จะทำลายล้าง ไม่ใช่แค่เพื่อเอาชนะ แต่เพื่อบดขยี้ทุกสิ่งให้แหลกลาญ "ข้า… รู้… เอลาร่า…" รินตอบพลางหลบดาบสีดำที่เฉียดผ่านใบหน้าไป "แต่… ข้า… จะไม่ยอม… ให้เขา… ชนะ… ไป… ได้… เด็ดขาด…!" เขาตัดสินใจใช้พลังที่ได้รับจากผลึกแห่งพันธสัญญา พลังแห่งแสงสว่างที่หลอมรวมกับพลังแห่งดาบแห่งสมดุล ร่างของรินสว่างวาบขึ้น เปลวไฟสีทองลุกโชนรอบตัวเขาอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน พลังที่ปะทุขึ้นจากภายในทำให้เขารู้สึกถึงความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด "นี่คือ… พลัง… แห่งพันธสัญญา…! พลัง… ที่จะนำพา… แสงสว่าง… กลับคืนมา… สู่… แดนสนธยา…!" รินตะโกน ดวงตาของเขาเปล่งประกายสีทองอันเจิดจ้า นาร์กอสหัวเราะเยาะ "พลัง… อันอ่อนแอ… ที่ได้มา… จากพันธสัญญา… อันไร้สาระ…! เจ้า… คิดว่า… สิ่งนี้… จะหยุด… ข้า… ได้… งั้นหรือ…?" นาร์กอสยกดาบสีดำขึ้นสูง พลังแห่งความมืดรอบตัวเขาเข้มข้นขึ้น จนก่อตัวเป็นลูกบอลแห่งความมืดขนาดมหึมา ลอยอยู่เหนือหัวของเขา มันสั่นไหวและเปล่งประกายสีแดงก่ำราวกับเป็นดวงตาของปีศาจที่กำลังจ้องมองลงมา "จง… สัมผัส… กับ… ความสิ้นหวัง… ที่แท้จริง… ซะ… ริน!" นาร์กอสตะโกน เขากระแทกดาบลงพื้น พลังแห่งความมืดก็พุ่งทะยานเข้าใส่รินราวกับคลื่นยักษ์ รินรวบรวมพลังทั้งหมดที่เขามี เขากำดาบแห่งสมดุลไว้แน่น เปลวเพลิงสีทองรอบตัวเขาปะทุขึ้นอีกครั้ง เขาตวัดดาบขึ้นฟาดฟันไปยังลูกบอลแห่งความมืดที่กำลังพุ่งเข้ามา "แสงสว่าง… จะ… ไม่มีวัน… ถูก… กลืนกิน… โดย… ความมืด… เด็ดขาด!" เปลวเพลิงสีทองจากดาบแห่งสมดุลปะทะเข้ากับลูกบอลแห่งความมืดอย่างรุนแรง เกิดการระเบิดอันมหาศาล แสงสว่างและเงาทะมึนปะทะกันอย่างดุเดือด พลังงานมหาศาลแผ่กระจายออกไป ทำให้พื้นดินรอบบริเวณสั่นสะเทือน ต้นไม้หักโค่น และเหล่าอสูรกายแห่งเงาที่อยู่ใกล้เคียงต่างกระเด็นกระดอนไป รินรู้สึกถึงแรงปะทะที่รุนแรงจนแทบจะทรงตัวไม่อยู่ แต่เขาก็ยังคงยืนหยัดอยู่ได้ด้วยพละกำลังทั้งหมดที่ได้รับมาจากผลึกแห่งพันธสัญญาและดาบแห่งสมดุล เขาเห็นว่าพลังแห่งความมืดของนาร์กอสเริ่มอ่อนกำลังลงเมื่อปะทะกับพลังแห่งแสงสว่างของเขา "เป็นไป… ไม่ได้…!" นาร์กอสคำรามด้วยความตกตะลึง เขามองดูพลังแห่งความมืดของตนเองที่กำลังถูกพลังแห่งแสงสว่างของรินกลืนกินไปทีละน้อย "เจ้า… ได้รับ… พลัง… มา… จากที่ใด… กัน…แน่…!" "นี่… คือ… พลัง… ที่แท้จริง… ของ… สมดุล…!" รินกล่าว พลางผลักดันพลังของตนเองออกไปอีกครั้ง การปะทะครั้งสุดท้ายระหว่างแสงสว่างและความมืดได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ผลลัพธ์ของการต่อสู้ครั้งนี้ จะเป็นตัวตัดสินชะตากรรมของแดนสนธยา…