ภายในกล่องไม้แกะสลักโบราณที่เปิดออก ไม่ได้มีเข็มกลัดนิลกาฬประดับอัญมณีสีแดงสดอยู่ตามที่คาดหวัง แต่กลับเป็นเพียงแผ่นจารึกทองแดงโบราณแผ่นหนึ่ง ที่มีข้อความสลักด้วยอักษรโบราณที่อ่านยาก "นี่มันอะไรกัน?" ขุนณรงค์อุทานด้วยความผิดหวัง "นี่ไม่ใช่เข็มกลัดนี่นา" ร.ต.อ. พิสุทธิ์หยิบแผ่นจารึกทองแดงขึ้นมาพิจารณาอย่างละเอียด ข้อความบนนั้นดูเหมือนจะเป็นคำเตือน หรือคำทำนายบางอย่าง "ข้อความนี้กล่าวถึง 'ผู้พิทักษ์ดวงดาว' และ 'กุญแจแห่งรัตติกาล'" ร.ต.อ. พิสุทธิ์กล่าวพลางอ่านข้อความที่พอจะถอดความได้ "มันบอกว่าเข็มกลัดไม่ใช่เพียงสมบัติ แต่เป็น 'ดวงตา' ที่คอยจับตามอง 'พลังอันมืดมิด' ที่กำลังจะปรากฏ" "พลังอันมืดมิด... หมายถึงอะไรครับ?" ขุนณรงค์ถามด้วยความกังวล "ผมไม่แน่ใจ" ร.ต.อ. พิสุทธิ์ตอบ "แต่จากบันทึกของท่านหญิงวรนุช และตำนานเกี่ยวกับเผ่าพันธุ์แห่งดวงจันทร์ ทำให้ผมเชื่อว่าเข็มกลัดนี้มีความสำคัญมากกว่าที่เห็นภายนอก มันอาจจะเป็นกุญแจสำคัญในการปกป้องอะไรบางอย่าง" เขาพลิกแผ่นจารึกทองแดงไปอีกด้านหนึ่ง เขาพบว่ามีรอยสลักเล็กๆ อยู่ด้านหลัง เป็นรูปดวงดาวที่ถูกล้อมรอบด้วยวงกลม "สัญลักษณ์นี้... ผมเคยเห็นที่ไหนสักแห่ง" ร.ต.อ. พิสุทธิ์ครุ่นคิด ทันใดนั้น เขาก็นึกขึ้นได้ เข็มกลัดที่ได้เห็นในรูปถ่ายครั้งแรก สัญลักษณ์คล้ายๆ แบบนี้ก็ถูกสลักไว้อย่างละเอียดที่ด้านหลังของตัวเรือน "เป็นไปได้ไหมว่า... เข็มกลัดจริงๆ ไม่เคยหายไปไหน?" ร.ต.อ. พิสุทธิ์กล่าว "บางที... สิ่งที่ท่านชายทรงยศประมูลมาได้ อาจจะเป็นของปลอม หรือเป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น" "ของปลอม?" ขุนณรงค์อุทาน "แล้วของจริงอยู่ที่ไหนล่ะครับ?" "ตามที่ท่านหญิงวรนุชเขียนไว้ในบันทึก 'ข้าได้ซ่อนมันไว้ ณ ที่ที่ไม่มีผู้ใดคาดคิด'" ร.ต.อ. พิสุทธิ์กล่าว "บางที... ที่ที่ซ่อนอยู่นั้น อาจจะไม่ใช่แค่สถานที่ แต่เป็น 'บุคคล' ก็เป็นได้" เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา และโทรหาคุณหนูอิงฟ้า "สวัสดีครับคุณหนูอิงฟ้า ผมร.ต.อ. พิสุทธิ์ครับ" เขาเริ่มบทสนทนา "ผมอยากจะขอพบคุณอีกครั้งเพื่อสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมครับ" "คุณนักสืบมีอะไรจะถามอีกเหรอคะ?" น้ำเสียงของคุณหนูอิงฟ้าฟังดูแปลกใจเล็กน้อย "ผมพบเบาะแสสำคัญเกี่ยวกับเข็มกลัดโบราณ และผมคิดว่าคุณอาจจะเป็นคนที่ให้คำตอบได้" ร.ต.อ. พิสุทธิ์กล่าว เมื่อพบกันที่คฤหาสน์ของตระกูลอัศวรักษ์ คุณหนูอิงฟ้ารับทราบเรื่องราวที่ ร.ต.อ. พิสุทธิ์ค้นพบ "น่าสนใจมากค่ะ ท่านนักสืบ" คุณหนูอิงฟ้ายิ้มมุมปาก "แต่ฉันก็ยังไม่เข้าใจ ว่าคุณจะมาถามฉันเกี่ยวกับเรื่องนี้ทำไม" "คุณมีความรู้เกี่ยวกับประวัติศาสตร์วัตถุโบราณเป็นอย่างดี และคุณก็เป็นคู่แข่งคนสำคัญของท่านชายทรงยศ" ร.ต.อ. พิสุทธิ์กล่าว "คุณอาจจะทราบถึงเบื้องหลังบางอย่างที่เรามองข้ามไป" "ความรู้ของฉันมีไว้เพื่อธุรกิจค่ะท่านนักสืบ ไม่ใช่เรื่องส่วนตัว" คุณหนูอิงฟ้าตอบ "แต่ถ้าคุณอยากรู้เกี่ยวกับตำนานของเข็มกลัดนี้จริงๆ ฉันก็พอจะทราบอยู่บ้าง" "ท่านหญิงวรนุชกล่าวถึง 'ผู้พิทักษ์ดวงดาว' และ 'กุญแจแห่งรัตติกาล' คุณพอจะทราบความหมายของคำเหล่านี้ไหมครับ?" ร.ต.อ. พิสุทธิ์ถาม คุณหนูอิงฟ้าเงียบไปครู่หนึ่ง สีหน้าของเธอดูครุ่นคิดอย่างหนัก "ตำนานเกี่ยวกับ 'ผู้พิทักษ์ดวงดาว' เป็นเรื่องที่ค่อนข้างลึกซึ้งค่ะ" เธอกล่าวในที่สุด "มันเป็นตำนานที่เล่าขานกันว่า มีกลุ่มคนบางกลุ่มที่ถูกเลือกให้ทำหน้าที่ปกป้องสมบัติโบราณที่มีพลังพิเศษจากพลังอันมืดมิด" "แล้ว 'กุญแจแห่งรัตติกาล' ล่ะครับ?" "นั่นคือสิ่งที่ผู้พิทักษ์ใช้ในการเปิดประตู หรือปลดปล่อยพลังที่ซ่อนอยู่" คุณหนูอิงฟ้าอธิบาย "บางที... มันอาจจะไม่ใช่สิ่งของ แต่เป็นบุคคลที่มีสายเลือดพิเศษ หรือมีความสามารถบางอย่างที่สามารถสื่อสารกับพลังงานโบราณได้" "คุณหนูอิงฟ้าครับ" ร.ต.อ. พิสุทธิ์มองเข้าไปในดวงตาของคุณหนูอิงฟ้าอย่างตรงไปตรงมา "คุณเป็นคนเดียวที่ทราบข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับเรื่องนี้ นอกจากฉันกับคุณขุนณรงค์" "คุณกำลังจะบอกว่าอะไรคะท่านนักสืบ?" คุณหนูอิงฟ้าถามด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความสงสัย "ผมสงสัยว่า... คุณอาจจะรู้ว่าใครคือ 'ผู้พิทักษ์ดวงดาว' ตัวจริง" ร.ต.อ. พิสุทธิ์กล่าว คุณหนูอิงฟ้ายิ้มเล็กน้อย รอยยิ้มนั้นดูมีความหมายแฝงเร้น "ท่านนักสืบ... คุณกำลังจะกล่าวหาฉันอย่างนั้นหรือคะ?" เธอถาม "คุณคิดว่าฉันเป็นคนฆ่าท่านชายทรงยศ และขโมยเข็มกลัดไปอย่างนั้นเหรอคะ?" "ผมกำลังพยายามหาความจริงครับ" ร.ต.อ. พิสุทธิ์ตอบ "และคุณก็เป็นคนที่น่าสงสัยที่สุดในตอนนี้" "คุณกำลังมองข้ามใครบางคนไปค่ะท่านนักสืบ" คุณหนูอิงฟ้ากล่าว "คนที่อยู่ใกล้ชิดท่านชายทรงยศมากที่สุด... คนที่น่าจะได้รู้ความลับของเข็มกลัดนี้ดีที่สุด" "คุณหมายถึงใคร?" ร.ต.อ. พิสุทธิ์ถาม "คุณขุนณรงค์ค่ะ" คุณหนูอิงฟ้าตอบ "เขาเป็นคนสุดท้ายที่พบท่านชายทรงยศก่อนที่ท่านจะเสียชีวิต และเขาก็เป็นคนที่อยู่กับท่านชายทรงยศมาตลอด" ร.ต.อ. พิสุทธิ์หันไปมองขุนณรงค์ที่ยืนอยู่ข้างๆ ด้วยสีหน้าตกตะลึง "คุณขุนณรงค์... คุณมีอะไรจะอธิบายไหมครับ?" ร.ต.อ. พิสุทธิ์ถามเสียงเย็น ขุนณรงค์หน้าซีดเผือด เขาไม่สามารถสบตา ร.ต.อ. พิสุทธิ์ได้ "ผม... ผมไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้นครับท่านนักสืบ" เขาตอบเสียงสั่น "จริงหรือครับ?" ร.ต.อ. พิสุทธิ์ถาม "แล้วทำไมคุณหนูอิงฟ้าถึงกล่าวหาคุณ?" "เพราะฉันรู้ความจริงบางอย่างที่เขาพยายามปิดบังค่ะ" คุณหนูอิงฟ้ากล่าว "ฉันรู้ว่าคุณขุนณรงค์ไม่ใช่แค่หลานของท่านชายทรงยศ แต่เขายังเป็นทายาทอีกคนของตระกูลที่ถูกลืม... ตระกูลที่เคยมีความเกี่ยวข้องกับ 'ผู้พิทักษ์ดวงดาว'" ร.ต.อ. พิสุทธิ์มองขุนณรงค์ด้วยความไม่ไว้ใจ เข็มกลัดโบราณ การตายปริศนา และความจริงที่ซ่อนเร้น กำลังจะถูกเปิดเผยออกมาอย่างช้าๆ