สารวัตรกานต์กุมขมับอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองดำรงค์ด้วยแววตาที่ฉายประกายแห่งการวิเคราะห์ "เป็นไปได้ว่าท่านจอมพลอาจจะสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างบนตัวหมากเบี้ยสีดำตัวนั้นก่อนที่จะหยิบมันขึ้นมาจริงๆ ครับ" เขากล่าว "บางทีอาจจะเป็นคราบยาที่จางๆ หรืออาจจะเป็นรอยขีดข่วนที่ดูผิดปกติ เมื่อเทียบกับตัวหมากอื่นๆ" "แต่ถ้าท่านสังเกตเห็นแล้ว ทำไมท่านถึงยังจะขยับมันล่ะครับ?" ดำรงค์ยังคงสงสัย "มันไม่สมเหตุสมผลเลย" "นั่นคือจุดที่น่าสนใจที่สุดครับ" สารวัตรกานต์ลุกขึ้นยืน เดินไปมาหน้าโต๊ะทำงาน "ลองนึกภาพตามนะครับ คุณเป็นนักหมากรุกระดับโลก คุณกำลังอยู่ในเกมที่คุณกำลังจะชนะอย่างเด็ดขาด ทุกสายตาจับจ้องมาที่คุณ แต่จู่ๆ คุณก็สังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างบนตัวหมากที่คุณกำลังจะใช้ อาจจะเป็นความผิดปกติที่ดูเล็กน้อยมาก จนคุณไม่แน่ใจว่ามันคืออะไรกันแน่" เขาหยุดเดิน หันมาสบตากับดำรงค์ "ในสถานการณ์แบบนั้น คุณอาจจะเกิดความสงสัยใคร่รู้ขึ้นมา คุณอาจจะคิดว่า 'นี่มันอะไรกัน?' คุณอาจจะอยากลองหยิบมันขึ้นมาดูใกล้ๆ หรือแม้กระทั่งลองขยับมันดูเบาๆ เพื่อดูว่ามันรู้สึกอย่างไร หรือมีปฏิกิริยาอะไรหรือไม่" "แต่... ถ้าท่านรู้ว่ามันเป็นยาพิษล่ะครับ?" ดำรงค์แย้ง "นั่นแหละครับที่ทำให้เรื่องนี้ซับซ้อน" สารวัตรกานต์กล่าว "ถ้าท่านจอมพลรู้ว่ามันเป็นยาพิษจริงๆ ท่านก็ไม่น่าจะเอื้อมมือไปหยิบมันเด็ดขาด แต่ถ้าท่านไม่รู้ ท่านอาจจะคิดว่ามันเป็นอะไรบางอย่างที่เกี่ยวกับเกมหมากรุก หรืออาจจะเป็นความผิดปกติที่ผู้จัดงานอาจจะทำตกหล่น หรืออะไรก็ตาม" "แต่... หลักฐานมันชี้ชัดว่ามีคนเจตนาวางยาพิษลงบนตัวหมากเบี้ยตัวนั้น" ดำรงค์ท้วง "ใช่ครับ" สารวัตรกานต์ยอมรับ "และนั่นคือสิ่งที่ผมกำลังพยายามปะติดปะต่ออยู่" เขาหยิบรูปถ่ายของตัวหมากเบี้ยสีดำตัวนั้นขึ้นมาดูอีกครั้ง "ผมเชื่อว่าท่านจอมพลอาจจะเห็นรอยบางอย่างบนตัวหมากนี้จริงๆ และด้วยสัญชาตญาณของนักหมากรุกระดับสูง ท่านจึงพยายามจะตรวจสอบมันให้แน่ใจก่อนที่จะเดินหมากตาตัดสินเกม" "แล้วถ้าท่านจอมพลสังเกตเห็นความผิดปกติจริง ทำไมเขาถึงไม่ส่งสัญญาณให้คนอื่นรู้เลยล่ะครับ?" ดำรงค์ถามอีกครั้ง "นั่นเป็นคำถามที่ดีมากครับ" สารวัตรกานต์พยักหน้า "อาจเป็นไปได้ว่า ท่านไม่แน่ใจว่าสิ่งที่ท่านเห็นนั้นคืออะไร ท่านอาจจะคิดว่ามันอาจจะเป็นเรื่องเล็กน้อย หรืออาจจะไม่อยากให้เกิดความวุ่นวายกลางการแข่งขันที่สำคัญ หรืออาจจะเป็นไปได้ว่าท่านกำลังจะบอกใบ้บางอย่างผ่านการกระทำของท่านเอง" "บอกใบ้? บอกใบ้ใครครับ?" "นั่นคือคำถามสำคัญที่สุดตอนนี้" สารวัตรกานต์ถอนหายใจ "ใครคือคนที่ท่านจอมพลต้องการจะสื่อสารด้วย? ใครคือคนที่รู้เรื่องยาพิษนี้? ใครคือคนที่กำลังพยายามจะทำลายเกมนี้?" เขาเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปข้างนอก เห็นแสงไฟเมืองที่สว่างไสว "ผลการตรวจสอบทางนิติวิทยาศาสตร์ระบุว่า ยาพิษถูกผสมและนำมาวางไว้บนตัวหมากนี้ก่อนการแข่งขันจะเริ่มขึ้นแล้ว" "หมายความว่า ผู้ต้องสงสัยคือคนที่อยู่ในงานทั้งหมด ตั้งแต่ผู้จัดงาน นักกีฬา ไปจนถึงผู้ชม?" ดำรงค์ถาม "ถูกต้องครับ" สารวัตรกานต์ตอบ "และคนที่ใกล้ชิดท่านจอมพลมากที่สุด ก็คือผู้ต้องสงสัยอันดับต้นๆ" เขากลับมาที่โต๊ะทำงาน หยิบรายชื่อผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดขึ้นมาดู "ดำรงค์ คุณเองก็เป็นคู่แข่งคนสำคัญของท่านจอมพล คุณได้เปรียบเสียเปรียบกันแค่ไหนในการแข่งขันครั้งนี้?" ดำรงค์นิ่งไปครู่หนึ่ง "เราเป็นคู่แข่งที่สูสีกันมาตลอดครับท่านสารวัตร การแข่งขันครั้งนี้ก็เช่นกัน ถ้าท่านจอมพลชนะ ผมก็ยังคงมีโอกาสในการแข่งขันครั้งต่อไป และในทางกลับกัน" "คุณมีเหตุผลที่จะต้องการให้ท่านจอมพลเสียชีวิตหรือไม่?" สารวัตรกานต์ถามตรงๆ ดำรงค์ส่ายหน้าช้าๆ "ไม่มีเลยครับท่านสารวัตร ผมเคารพท่านจอมพลเสมอ แม้จะเป็นคู่แข่งที่แข็งแกร่งที่สุดของผมก็ตาม" "แล้ววิรัช เลขานุการของท่านจอมพลล่ะ?" สารวัตรกานต์ถามต่อ "เขาอยู่กับท่านจอมพลมาสิบปี มีความสัมพันธ์อย่างไรบ้าง?" "คุณวิรัชเป็นคนดีครับ" ดำรงค์ตอบ "ผมไม่เคยเห็นเขามีปัญหากับท่านจอมพลเลย เขาทุ่มเทให้กับท่านจอมพลมาก" "แต่ความทุ่มเทนั้น อาจจะมาพร้อมกับความขัดแย้งที่ซ่อนอยู่ก็ได้" สารวัตรกานต์กล่าว "ผมต้องคุยกับวิรัชอีกครั้งอย่างละเอียด" "แล้วผู้หญิงคนนั้นล่ะครับ?" ดำรงค์ถามนึกถึงผู้หญิงที่เขาเห็นคุยกับจอมพลก่อนการแข่งขัน "ผมเห็นท่านจอมพลคุยกับเธออยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเริ่มเกม" "ผู้หญิงคนนั้นคืออรทัย" สารวัตรกานต์ตอบ "เธอเป็นนักข่าวสายกีฬาที่ติดตามท่านจอมพลมานาน เธอเข้ามาขอสัมภาษณ์ท่านจอมพลเป็นกรณีพิเศษก่อนการแข่งขัน" "เธอมีท่าทีแปลกๆ ไหมครับ?" "อรทัยดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกับท่านจอมพล" สารวัตรกานต์กล่าว "จากการสอบปากคำเบื้องต้น เธอให้การว่าเธอเพียงแค่มาขอสัมภาษณ์ แต่จากพยานแวดล้อมบางส่วน เธอดูเหมือนจะมีความรู้สึกส่วนตัวมากกว่านั้น" "หมายความว่าเธออาจจะมีส่วนเกี่ยวข้อง?" "ทุกคนที่อยู่ในงานมีส่วนเกี่ยวข้อง จนกว่าเราจะพิสูจน์ได้ว่าพวกเขาบริสุทธิ์" สารวัตรกานต์กล่าว "ผมสั่งให้ลูกน้องไปรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับผู้ที่เกี่ยวข้องทุกคน ทั้งประวัติส่วนตัว ความสัมพันธ์กับท่านจอมพล และแรงจูงใจที่เป็นไปได้" "แล้วถ้าท่านจอมพลถูกวางยาพิษบนตัวหมากนั้นจริงๆ คนร้ายจะทราบได้อย่างไรว่าท่านจอมพลจะหยิบตัวหมากตัวนั้น?" ดำรงค์ถาม "นั่นคือปริศนาที่ผมกำลังพยายามหาคำตอบ" สารวัตรกานต์หรี่ตาลง "คนร้ายอาจจะทราบถึงนิสัย หรือความสงสัยใคร่รู้ของท่านจอมพล หรืออาจจะเป็นไปได้ว่า เขาไม่ได้หวังให้ท่านจอมพลหยิบตัวหมากนั้นโดยตรง แต่อาจจะหวังให้ท่านจอมพลรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่างเมื่อสัมผัสมัน" "แต่ถ้าเป็นแบบนั้น คนร้ายก็ต้องเตรียมยาพิษไว้ในปริมาณที่มากพอที่จะก่อให้เกิดอันตรายร้ายแรงทันทีที่สัมผัส" ดำรงค์กล่าว "ถูกต้องครับ" สารวัตรกานต์พยักหน้า "และนั่นทำให้ผู้ต้องสงสัยแคบลงมาอีกนิดหนึ่ง เพราะต้องเป็นคนที่เข้าถึงตัวหมากนั้นได้ก่อนการแข่งขัน และรู้ว่าจะต้องใช้ปริมาณยาเท่าไหร่" "ผมยังคงสงสัยเรื่องลูกปัดสีดำนั่นครับ" ดำรงค์กล่าว "มันดูเหมือนจะเป็นส่วนหนึ่งของแผนการที่ซับซ้อน" "ใช่ มันไม่ธรรมดาเลย" สารวัตรกานต์หยิบรูปถ่ายของลูกปัดสีดำขึ้นมาดู "วัสดุที่ใช้ทำมัน และผิวสัมผัสที่สามารถยึดเกาะกับสารเคมีได้ดี มันบ่งชี้ว่ามันถูกสร้างขึ้นมาโดยมีวัตถุประสงค์เฉพาะ" "เหมือนกับมันถูกสร้างมาเพื่อเป็น 'อุปกรณ์' ในการนำยาพิษไปสู่เป้าหมาย" ดำรงค์เสริม "ใช่ และผมเชื่อว่าลูกปัดนี้อาจจะเป็นกุญแจสำคัญในการไขปริศนาทั้งหมด" สารวัตรกานต์กล่าว "ผมจะให้เจ้าหน้าที่ตรวจสอบหาร่องรอยทางวิทยาศาสตร์เพิ่มเติมเกี่ยวกับลูกปัดนี้ รวมถึงการตรวจสอบกล้องวงจรปิดในบริเวณที่เก็บรักษาอุปกรณ์หมากรุกทั้งหมด" เขาหยิบรูปถ่ายของกระดานหมากรุกที่เกิดเหตุขึ้นมาดูอีกครั้ง "เกมนี้จบลงด้วยความสูญเสียที่ยิ่งใหญ่ แต่ผมเชื่อว่าตรรกะของเกมหมากรุกเอง จะเป็นผู้นำพาเราไปสู่ความจริงที่ซ่อนอยู่"