เช้าวันต่อมา อรวรรณและอาจารย์พงษ์สวัสดิ์ได้นัดพบกับอาจารย์สายสุดา ผู้เชี่ยวชาญด้านประวัติศาสตร์ศิลปะและสัญลักษณ์โบราณ เธอเป็นสตรีวัยกลางคนที่มีผมสีดอกเลา รวบเป็นมวยเรียบร้อย ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นหนา ดูฉลาดและเฉลียว อาจารย์สายสุดาได้รับฟังเรื่องราวทั้งหมดด้วยความตั้งใจ และเมื่อเธอได้เห็นภาพวาดสีน้ำมันชิ้นนั้น เธอก็ถึงกับอุทานออกมาด้วยความทึ่ง "ไม่น่าเชื่อ… ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ!" อาจารย์สายสุดาพึมพำพลางพลิกภาพวาดไปมาอย่างระมัดระวัง "สีสัน… การจัดวางองค์ประกอบ… เทคนิคการลงสี… นี่มัน… ไม่ใช่ฝีมือของจิตรกรสมัครเล่นทั่วไปเลยนะ… แถม… ยังแฝงไปด้วย… สัญลักษณ์… ที่… ซับซ้อน… มาก…" "ท่านอาจารย์… คิดว่า… มันมี… ความหมาย… อะไร… พิเศษ… อยู่… ในภาพ… นี้… บ้างไหมคะ?" อรวรรณถามอย่างกระตือรือร้น "แน่นอน… ค่ะ… อรวรรณ…" อาจารย์สายสุดาตอบพลางใช้นิ้วชี้ไปที่รายละเอียดเล็กๆ ในภาพ "สังเกต… ตรงนี้สิ… ดอกบัว… ที่… บาน… เต็มที่… แต่… มี… กลีบ… หนึ่ง… ที่… กำลัง… จะ… ร่วงโรย… นี่อาจจะ… สื่อถึง… ความงาม… ที่… กำลัง… จะ… สลาย… ไป… หรือ… ชีวิต… ที่… กำลัง… จะ… สิ้นสุด…" "แล้ว… ตรง… นั้น… คะอาจารย์?" อาจารย์พงษ์สวัสดิ์ชี้ไปที่รูปของนกพิราบสีขาวที่กำลังกางปีก "นกพิราบ… มักจะ… เป็น… สัญลักษณ์… ของ… สันติภาพ… และ… เสรีภาพ… ใช่ไหมคะ?" "ใช่ค่ะ… แต่… ในบริบทนี้… อาจจะ… มีความหมาย… ที่… ลึกซึ้ง… กว่านั้น…" อาจารย์สายสุดากล่าว "ลองดู… ที่… หาง… ของ… นกพิราบ… สิ… มี… ลายเส้น… บางๆ… เหมือน… ถูก… รอย… ไว้… ซึ่ง… โดยปกติ… แล้ว… จิตรกร… ที่… มีฝีมือ… จะ… ไม่… ทำ… แบบนี้… นอกจาก… จะ… ต้องการ… สื่อสาร… อะไร… บางอย่าง… เป็นพิเศษ…" อาจารย์สายสุดาหยิบแว่นขยายขึ้นมาส่องดูอย่างละเอียด "อืม… น่าสนใจ… ลายเส้นเหล่านี้… มัน… ดูเหมือน… จะ… เรียงตัวกัน… เป็น… ตัวอักษร… หรือ… ตัวเลข… บางอย่าง… ถ้า… มอง… จาก… ระยะไกล… มัน… จะ… ดู… กลมกลืน… ไป… กับ… ขน… ของ… นก… แต่… เมื่อ… เพ่งดู… ใกล้ๆ… จะ… เห็น… รูปแบบ… ที่… ชัดเจน…" อรวรรณและอาจารย์พงษ์สวัสดิ์ก้มลงมองตามด้วยความตื่นเต้น พวกเขาแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง ลายเส้นบางๆ เหล่านั้นเมื่อมองรวมกันแล้ว กลับดูเหมือนเป็นตัวอักษรที่เรียงต่อกันอย่างประณีต "นี่มัน… คือ… รหัส… แน่ๆ… ค่ะ!… อรวรรณ… เธอ… เก่ง… มาก… ที่… สังเกตเห็น… ความผิดปกติ… นี้…" อาจารย์สายสุดากล่าว "ถ้า… เรา… ถอดรหัส… ได้… บางที… เรา… อาจจะ… พบ… เบาะแส… สำคัญ… ที่… จะ… นำไปสู่… การค้นพบ… ที่… ยิ่งใหญ่… กว่า… เดิม…" "แต่… มัน… จะ… เป็น… รหัส… แบบไหน… คะอาจารย์?" อรวรรณถาม "นั่นคือ… สิ่งที่เรา… ต้อง… หาคำตอบ… ค่ะ…" อาจารย์สายสุดาตอบ "ลายเส้นเหล่านี้… ดู… เหมือน… จะ… เป็น… อักษร… โบราณ… บางชนิด… ที่… ไม่ใช่… อักษรไทย… หรือ… ลาว… ที่เรา… คุ้นเคย… อาจจะ… เป็น… ภาษา… ที่… ใช้กัน… ใน… ราชสำนัก… สมัยนั้น… หรือ… เป็น… ภาษา… ที่… มี… ความลับ… ซ่อนอยู่…" หลังจากนั้น ทั้งสามคนก็ใช้เวลาหลายชั่วโมงในการวิเคราะห์และเปรียบเทียบลายเส้นเหล่านั้นกับตัวอักษรโบราณต่างๆ อาจารย์สายสุดาได้นำเอกสารและตำราเก่าแก่จำนวนมากมาใช้ประกอบการค้นคว้า พวกเขาพยายามถอดรหัสทีละตัวอักษร โดยอาศัยความรู้ทางประวัติศาสตร์ศิลปะและภาษาโบราณที่อาจารย์สายสุดามี "นี่ไง!… เจอแล้ว!" อาจารย์สายสุดาร้องขึ้นอย่างตื่นเต้น "ตัวอักษร… เหล่านี้… มัน… คือ… อักษร… ขอม… โบราณ… ที่… ใช้กัน… ใน… สมัย… อาณาจักร… เขมร… สมัยก่อน… มัน… ถูก… นำมา… ดัดแปลง… เล็กน้อย… เพื่อ… ซ่อน… ความหมาย…" "แล้ว… มัน… อ่านว่า… อะไร… คะอาจารย์?" อาจารย์พงษ์สวัสดิ์ถาม "ถ้า… แปลง… เป็น… อักษรไทย… มัน… จะ… อ่านว่า… 'ใต้… พระ… ทัณฑ… นี…'" อาจารย์สายสุดาอ่านออกเสียง "ใต้… พระ… ทัณฑ… นี…" "ใต้… พระ… ทัณฑ… นี…?" อรวรรณทวนคำ "มัน… หมายความว่า… อย่างไร… คะ?" "ตาม… ตำนาน… 'พระทัณฑนี'… คือ… ดาบ… หรือ… วัตถุ… ที่… ใช้… ในการ… ลงทัณฑ์… หรือ… ประหาร… ชีวิต…" อาจารย์สายสุดาอธิบาย "ดังนั้น… 'ใต้… พระ… ทัณฑ… นี…'… อาจจะ… หมายถึง… สถานที่… ที่… ถูก… ใช้… ในการ… ลงทัณฑ์… หรือ… ประหาร… หรือ… อาจจะ… เป็น… สัญลักษณ์… ที่… ชี้… ไปยัง… สถานที่… แห่งนั้น…" "แล้ว… สถานที่… แห่งนั้น… คือ… ที่ไหน… กัน… แน่… คะ?" อรวรรณถามอย่างสงสัย "จาก… การวิเคราะห์… รูปแบบ… ของ… ภาพวาด… และ… สัญลักษณ์… ที่… ปรากฏ… อยู่… ใน… ภาพ… ทั้งหมด… โดยเฉพาะ… ต้นซ่อนกลิ่น… ที่… มาลี… ชอบ… นั่ง… วาดรูป… อยู่… ใกล้ๆ… หนู… คิดว่า… สถานที่… ที่… 'ใต้… พระ… ทัณฑ… นี…'… หมายถึง… น่าจะ… อยู่… ใน… บริเวณ… สวนดอกไม้… ต้องห้าม… ที่… เรา… เคย… ไป… สำรวจ… มา… ก่อน… ค่ะ" อรวรรณพูด พลางนึกถึงบรรยากาศอันน่าขนลุกของสวนดอกไม้แห่งนั้น "สวนดอกไม้… ต้องห้าม…" อาจารย์พงษ์สวัสดิ์พึมพำ "ถ้า… เป็นเช่นนั้น… แสดงว่า… ยังมี… ความลับ… อีก… หนึ่ง… ชั้น… ที่… เรา… ยัง… ค้นไม่พบ… เกี่ยวกับ… เรื่องราว… ที่… เกิดขึ้น… ใน… วัง… แห่งนี้…" "แต่… เรา… จะ… ไป… ค้นหา… ที่นั่น… ได้… อย่างไร… คะ?… สวนดอกไม้… ก็… ถูก… ปิด… กั้น… ไว้… แล้ว…" อรวรรณแสดงความกังวล "เรา… จะ… หา… ทาง… ไป… อรวรรณ…" อาจารย์พงษ์สวัสดิ์กล่าวด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว "ถ้า… มาลี… ยังคง… ต้องการ… ที่จะ… สื่อสาร… กับ… เรา… ผ่าน… ภาพวาด… นี้… แสดงว่า… มี… บางสิ่ง… ที่… สำคัญ… มาก… ซ่อนอยู่… ที่นั่น… และ… เรา… ในฐานะ… นักโบราณคดี… มี… หน้าที่… ที่จะ… ค้นหา… ความจริง… ให้… ปรากฏ…" อาจารย์สายสุดาพยักหน้าเห็นด้วย "ฉัน… จะ… ช่วย… ในการ… แปลความหมาย… ของ… สัญลักษณ์… อื่นๆ… ที่… อาจจะ… ปรากฏ… ใน… ภาพ… นี้… ต่อไป… เพื่อ… ให้… เรา… มี… ข้อมูล… ที่… สมบูรณ์… ที่สุด…" ทั้งสามคนมองหน้ากัน พวกเขารู้ดีว่าการผจญภัยครั้งนี้ยังไม่สิ้นสุดลงง่ายๆ แต่ละก้าวที่พวกเขาเดินไปข้างหน้า กลับยิ่งเปิดเผยความลับที่ดำมืดของวังโบราณแห่งนี้ให้ปรากฏชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ และดูเหมือนว่า… วิญญาณของมาลี… กำลังจะนำพาพวกเขาไปสู่… จุดจบ… ที่แท้จริง… ของเรื่องราว… นี้…