บรรยากาศภายในห้องทำงานของอรวรรณอบอวลไปด้วยความเงียบที่หนักอึ้ง แต่ก็แฝงไปด้วยความมุ่งมั่น อรวรรณ อาจารย์พงษ์สวัสดิ์ และอาจารย์สายสุดา กำลังหารือถึงแผนการที่จะนำความจริงเกี่ยวกับโศกนาฏกรรมในวังโบราณแห่งนี้ไปเปิดเผยต่อสาธารณชน และจัดพิธีขอขมาแด่วิญญาณผู้ที่ต้องทนทุกข์ "เรา… ต้อง… เตรียม… เอกสาร… ข้อมูล… ทั้งหมด… ให้… ครบถ้วน… และ… ชัดเจน… ที่สุด…" อาจารย์พงษ์สวัสดิ์กล่าว พลางกวาดสายตาไปตามกองเอกสารที่วางอยู่บนโต๊ะ "รวมถึง… ภาพถ่าย… หลักฐาน… ต่างๆ… ที่… เรา… ได้… รวบรวม… มา… ตลอด… การ… สำรวจ… ครั้งนี้…" "และ… เรา… ควร… จะ… เชิญ… ผู้… ที่… เกี่ยวข้อง… มา… ร่วม… พิธี… ด้วย… ไหม… คะ?" อรวรรณถาม "แน่นอน… ค่ะ… อรวรรณ…" อาจารย์สายสุดาตอบ "เรา… ควร… จะ… ติดต่อ… ไป… ยัง… ทายาท… ของ… ตระกูล… ขุนนาง… ที่… เกี่ยวข้อง… ใน… สมัยนั้น… หาก… ยัง… มี… หลงเหลือ… อยู่… และ… ที่… สำคัญ… ที่สุด… คือ… ตัวแทน… ของ… ผู้… ที่… มี… บทบาท… ใน… การ… ปกป้อง… หรือ… การ… ปกปิด… ความลับ… แห่ง… วัง… นี้…" "หมายถึง… ครอบครัว… ของ… ท่าน… ขุนนาง… ผู้… ซึ่ง… รับ… เงิน… จาก… คุณหญิง… ปทุมมา… อย่าง… นั้น… หรือ… คะ?" อรวรรณขมวดคิ้ว "ใช่… ค่ะ… อรวรรณ…" อาจารย์พงษ์สวัสดิ์พยักหน้า "เรา… ไม่ได้… ต้องการ… ที่จะ… กล่าวหา… หรือ… ประจาน… ใคร… แต่… เรา… ต้องการ… ให้… พวกเขา… ได้… รับรู้… ถึง… ความ… เจ็บปวด… ที่… เกิดขึ้น… และ… ช่วยกัน… พิจารณา… ถึง… วิธี… ใน… การ… ชดเชย… หรือ… การ… เยียวยา… ที่… เหมาะสม…" "และ… สำหรับ… พิธี… ขอ… ขมา… เรา… ควร… จะ… จัด… ขึ้น… ที่… ไหน… ดี… คะ?" อาจารย์สายสุดาถาม "แน่นอน… ว่า… ต้อง… จัด… ขึ้น… ที่… วัง… โบราณ… แห่งนี้…" อรวรรณตอบทันที "ที่… สวนดอกไม้… ต้องห้าม… ตรง… บริเวณ… ที่… เรา… พบ… ร่าง… ของ… ทารก… น้อย… น่าจะ… เป็น… สถานที่… ที่… เหมาะสม… ที่สุด…" "แต่… สถานที่… นั้น… มัน… เต็มไปด้วย… พลังงาน… ที่… ไม่… สงบ… เลย… นะ… คะ…" อาจารย์สายสุดาเอ่ยขึ้นด้วยความกังวล "เรา… รู้… ค่ะ… อาจารย์…" อรวรรณกล่าว "แต่… การ… จัด… พิธี… ณ… จุด… ที่… เกิด… เหตุ… จะ… เป็น… การ… แสดง… ถึง… ความ… ตั้งใจ… ที่จะ… ชำระล้าง… และ… ปลดปล่อย… พลังงาน… ด้าน… ลบ… เหล่านั้น… ให้… หมดสิ้น… ไป…" "เรา… จะ… ต้อง… เตรียม… พิธี… ให้… สมเกียรติ… และ… สมพระเกียรติ… มาก… ที่สุด…" อาจารย์พงษ์สวัสดิ์กล่าว "โดย… เฉพาะ… อย่าง… ยิ่ง… สำหรับ… ดวง… วิญญาณ… ของ… ทารก… น้อย… ที่… ไม่… ได้… รับ… โอกาส… แม้แต่… จะ… ลืมตา… ดู… โลก… เลย… ด้วยซ้ำ…" "แล้ว… รูปแบบ… ของ… พิธี… ล่ะคะ?… เรา… ควร… จะ… ทำ… อย่างไร… ดี?" อรวรรณถาม "เรา… ควร… จะ… ปรึกษา… กับ… ผู้… รู้… ด้าน… ศาสนา… และ… พิธีกรรม… แต่… โดย… หลักการ… แล้ว… เรา… ควร… จะ… เริ่มต้น… ด้วย… การ… สวด… ชำระ… ล้าง… สิ่ง… สกปรก… ทั้งปวง… จาก… สถานที่… นั้น…" อาจารย์สายสุดาอธิบาย "หลังจากนั้น… จึง… เป็น… การ… สวด… ขอ… ขมา… ต่อ… ดวง… วิญญาณ… ทั้งหมด… ที่… เกี่ยวข้อง… โดย… เฉพาะ… อย่าง… ยิ่ง… ดวง… วิญญาณ… ของ… ทารก… น้อย… มาลี… และ… คุณหญิง… ปทุมมา…" "และ… เรา… ควร… จะ… มี… การ… ปลดปล่อย… ความ… โกรธ… หรือ… ความ… แค้น… ด้วย… ไหม… คะ?" อรวรรณถาม "เป็น… สิ่ง… สำคัญ… อย่าง… ยิ่ง… ค่ะ… อรวรรณ…" อาจารย์พงษ์สวัสดิ์ตอบ "เรา… จะ… ต้อง… สร้าง… บรรยากาศ… แห่ง… การ… ให้อภัย… และ… การ… ปลดปล่อย… เรา… จะ… ทำ… พิธี… ลอย… โคม… หรือ… การ… ปล่อย… นก… หรือ… การ… กระทำ… อื่นๆ… ที่… เป็น… สัญลักษณ์… แห่ง… การ… ปลดปล่อย… อิสรภาพ… และ… การ… ก้าว… ต่อ… ไป…" "แล้ว… ภาพ… วาด… สีน้ำมัน… ล่ะคะ?… เรา… ควร… จะ… ทำ… อย่างไร… กับ… มัน… ดี?" อรวรรณถาม "ภาพ… วาด… นั้น… คือ… หลักฐาน… สำคัญ… ที่… สุด… ของ… เรา…" อาจารย์สายสุดาตอบ "เรา… จะ… เก็บ… รักษา… มัน… ไว้… อย่าง… ดี… ที่สุด… และ… อาจจะ… นำ… ไป… จัดแสดง… ที่… พิพิธภัณฑ์… เพื่อ… เป็น… บทเรียน… ทาง… ประวัติศาสตร์… ให้… กับ… คน… รุ่น… หลัง… ได้… เรียนรู้…" "และ… เพื่อ… เป็น… เกียรติ… แด่… คุณหญิง… ปทุมมา… ผู้… ซึ่ง… แม้… จะ… มี… ส่วน… ผิด… แต่… ท่าน… ก็… พยายาม… ที่จะ… ชดเชย… ความ… ผิด… ของ… ตนเอง… ด้วย… วิธี… ที่… ท่าน… สามารถ… ทำ… ได้…" อาจารย์พงษ์สวัสดิ์กล่าวเสริม "แล้ว… ถ้า… มี… วิญญาณ… ใด… ปรากฏ… ตัว… ขึ้น… มา… ใน… ระหว่าง… พิธี… เรา… ควร… จะ… ทำ… อย่างไร… คะ?" อรวรรณถามด้วยน้ำเสียงกังวลเล็กน้อย "เรา… ต้อง… เตรียม… ใจ… ไว้… ค่ะ… อรวรรณ…" อาจารย์สายสุดาตอบ "แต่… เรา… ต้อง… เชื่อมั่น… ว่า… พลัง… แห่ง… ความ… ดี… และ… การ… ให้อภัย… จะ… สามารถ… ปกป้อง… เรา… ได้…" "และ… เรา… จะ… ไม่… อยู่… คนเดียว… ค่ะ…" อาจารย์พงษ์สวัสดิ์กล่าว "เรา… จะ… มี… ผู้… ที่… ร่วม… พิธี… อีก… มากมาย… ที่… จะ… เป็น… พยาน… และ… เป็น… กำลังใจ… ให้… กับ… พวกเรา…" อรวรรณพยักหน้า เธอรู้สึกถึงความกดดันที่เพิ่มขึ้น แต่ก็เต็มไปด้วยความหวัง เธอเชื่อว่าการจัดพิธีครั้งนี้ จะเป็นจุดเริ่มต้นของการเยียวยาจิตใจของผู้ที่ยังคงติดอยู่ในวังโบราณแห่งนี้ และเป็นการปลดปล่อยพลังงานด้านลบที่สะสมมานาน "ฉัน… พร้อม… แล้ว… ค่ะ…" อรวรรณกล่าวอย่างมั่นคง "เรา… จะ… ทำ… ให้… พิธี… ครั้งนี้… ประสบ… ความสำเร็จ… ให้… ได้…" วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว การเตรียมงานสำหรับพิธีขอขมาดำเนินไปอย่างเข้มข้น ทีมงานได้เข้ามาช่วยกันปรับปรุงพื้นที่บริเวณสวนดอกไม้ต้องห้าม จัดเตรียมเครื่องสังเวย ดอกไม้ และสิ่งของจำเป็นต่างๆ สำหรับพิธี อรวรรณ อาจารย์พงษ์สวัสดิ์ และอาจารย์สายสุดา ทำงานกันอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เพื่อให้ทุกอย่างสมบูรณ์แบบที่สุด เมื่อถึงวันพิธี ท้องฟ้าแจ่มใส แสงแดดอ่อนๆ สาดส่องลงมายังวังโบราณ ทำให้บรรยากาศดูสงบและศักดิ์สิทธิ์ ผู้คนทยอยเดินทางมาร่วมพิธี ทั้งนักวิชาการ ผู้เชี่ยวชาญด้านประวัติศาสตร์ ทายาทของตระกูลขุนนางเก่าแก่ และประชาชนผู้สนใจ เมื่อพิธีเริ่มต้นขึ้น เสียงสวดมนต์อันศักดิ์สิทธิ์ก็ดังขึ้น ก้องกังวานไปทั่วบริเวณ อรวรรณยืนอยู่เบื้องหน้าแท่นพิธี ดวงตาของเธอทอประกายแห่งความหวังและความมุ่งมั่น เธอรู้สึกถึงพลังงานบางอย่างที่กำลังแผ่กระจายออกไปในอากาศ