"อรุณสวัสดิ์ครับคุณพราว" เสียงทักทายอันสดใสของคุณชัยวัฒน์ดังขึ้นเมื่อพราวน์เดินลงมาจากบ้านพักเล็กๆ ที่เขาจัดเตรียมไว้ให้ "เมื่อคืนนอนหลับสบายดีไหมครับ" พราวน์ยิ้มรับ "สบายดีค่ะ อากาศดีมากจริงๆ ที่นี่สงบเงียบจนรู้สึกผ่อนคลายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน" เธอกล่าวพลางสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด "ขอบคุณอีกครั้งนะคะคุณชัยวัฒน์ ที่ช่วยให้หนูได้มาอยู่ที่นี่" "ผมยินดีเสมอครับ" คุณชัยวัฒน์ตอบ สายตาของเขามองพราวน์อย่างอ่อนโยน "ผมหวังว่าคุณพราวจะมีความสุขกับการพักผ่อนนะครับ ส่วนเรื่องของสมศักดิ์ ทางนี้ผมได้ประสานงานกับโรงพยาบาลและนักกายภาพบำบัดที่นี่ไว้แล้วครับ ทุกอย่างจะค่อยๆ เป็นไปตามขั้นตอน" "ขอบคุณค่ะ" พราวน์กล่าวเสียงเบา เธอทราบดีว่าคุณชัยวัฒน์ทุ่มเทแรงกายแรงใจให้กับครอบครัวของเธอมากเพียงใด การได้มาอยู่ที่นี่ ไม่ใช่แค่การหลีกหนีจากปัญหา แต่เป็นการเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่มีความหวัง "วันนี้เราจะไปเดินตลาดเช้ากันนะครับ" คุณชัยวัฒน์เสนอ "จะได้รู้จักกับผู้คนในหมู่บ้านและหาซื้อวัตถุดิบสดๆ สำหรับทำอาหารเย็น" "ดีเลยค่ะ หนูอยากลองทำอาหารทานเองบ้าง" พราวน์ตอบ ดวงตาเป็นประกาย เธอมองเห็นโอกาสที่จะได้ทำกิจกรรมง่ายๆ ที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวัน แต่ถูกทิ้งร้างไปนานเพราะภาระที่ถาโถม ขณะที่ทั้งสองกำลังจะออกเดินทาง มารดาของพราวน์ก็ออกมาโบกมือให้จากระเบียงบ้าน "ไปก่อนนะลูก อย่าลืมทานอะไรรองท้องด้วยล่ะ" "ค่ะแม่ หนูจะกลับมาทานข้าวเที่ยงนะคะ" พราวน์รับคำ การเดินตลาดเช้าในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งนี้ ให้ความรู้สึกที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับความวุ่นวายในเมือง ผู้คนยิ้มแย้มทักทายกันอย่างเป็นมิตร เสียงพูดคุยจอแจไปด้วยเสียงต่อรองราคาผักผลไม้สดๆ กลิ่นอายของอาหารพื้นเมืองลอยอบอวลไปทั่ว "สวัสดีครับคุณลุงคุณป้า" คุณชัยวัฒน์ทักทายพ่อค้าแม่ค้าอย่างสนิทสนม "วันนี้มีอะไรเด็ดๆ บ้างครับ" "อ้าวคุณชัยวัฒน์ มากับใครจ๊ะเนี่ย นึกว่ามาคนเดียว" แม่ค้าขายปลาทักขึ้นอย่างเป็นกันเอง "คุณชัยวัฒน์ครับ ผมพราวครับ" พราวน์แนะนำตัวด้วยรอยยิ้ม "อ๋อ... คนสวยนี่เอง ยินดีที่ได้รู้จักนะจ๊ะ" แม่ค้ากล่าว "ต่อไปก็มาบ่อยๆ นะลูก ที่นี่คนอัธยาศัยดีทุกคน" พราวน์รู้สึกอบอุ่นหัวใจกับความเป็นมิตรของผู้คน "ขอบคุณค่ะ" คุณชัยวัฒน์พาพราวน์เดินเลือกซื้อผักสดๆ ผลไม้ตามฤดูกาล และปลาสดๆ จากแม่น้ำที่อยู่ไม่ไกล "อยากลองทำเมนูอะไรเป็นพิเศษไหมครับ" เขาถาม "อยากลองทำแกงส้มผักรวมกับปลาทอดค่ะ ไม่ได้ทำนานแล้ว" พราวน์ตอบ "น่าทานจังเลยครับ" คุณชัยวัฒน์กล่าว "ถ้าอยากได้คำแนะนำอะไร บอกผมได้เลยนะครับ ผมพอจะทำอาหารพื้นบ้านได้บ้าง" "จริงเหรอคะ" พราวน์มองเขาอย่างสนใจ "หนูจะได้มีผู้ช่วย" ตลอดการเดินตลาด พราวน์รู้สึกราวกับว่าเธอได้กลับมาเป็นตัวเองอีกครั้ง ความกังวลและความเหนื่อยล้าค่อยๆ จางหายไป ถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกสดชื่นและความสุขจากสิ่งรอบตัวเล็กๆ น้อยๆ "คุณชัยวัฒน์คะ ทำไมคุณถึงได้รู้จักคนแถวนี้เยอะจังคะ" พราวน์ถามขณะที่กำลังช่วยคุณชัยวัฒน์เลือกมะม่วง "ผมมาที่นี่บ่อยครับ มาพักผ่อน มาทำธุระบ้างบางครั้ง" คุณชัยวัฒน์ตอบ "คนแถวนี้ก็น่ารัก เป็นมิตร ทำให้ผมรู้สึกสบายใจเวลามาที่นี่" "หนูเข้าใจแล้วค่ะ" พราวน์พยักหน้า "ที่นี่มีเสน่ห์จริงๆ" หลังจากซื้อของเสร็จ ทั้งสองก็กลับมาที่บ้านพัก พราวน์เริ่มลงมือเตรียมวัตถุดิบสำหรับทำอาหารเย็น เธอรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้ทำอาหารด้วยฝีมือของตัวเองอีกครั้ง คุณชัยวัฒน์นั่งมองอยู่ไม่ไกล เขาก็ดูมีความสุขที่ได้เห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของพราวน์ "คุณชัยวัฒน์คะ ช่วยปอกมะละกอให้หน่อยได้ไหมคะ" พราวน์เอ่ยปาก "ได้เลยครับ" คุณชัยวัฒน์ลุกขึ้นมาช่วยทันที ขณะที่ทำงานครัวร่วมกัน บทสนทนาของทั้งสองก็ไหลลื่นไปเรื่อยๆ พวกเขาพูดคุยถึงเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิต ความฝัน และความหวัง "คุณชัยวัฒน์คะ ถ้าหนูบอกว่า ตอนนี้หนูมีความสุขมากๆ ที่ได้มาอยู่ที่นี่ คุณจะดีใจไหมคะ" พราวน์ถามเสียงแผ่วเบา คุณชัยวัฒน์หยุดมือที่กำลังปอกมะละกอ หันมามองพราวน์ ดวงตาของเขาเป็นประกาย "ผมดีใจที่สุดเลยครับคุณพราว นี่คือสิ่งที่ผมหวังมาตลอด" "หนูรู้ว่าหนูติดค้างคุณหลายอย่าง" พราวน์กล่าวต่อ "ทั้งเรื่องหนี้ของพ่อ ทั้งเรื่องที่ดูแลสมศักดิ์... แต่หนูอยากให้คุณรู้ว่า หนูจะพยายามชดใช้ทุกอย่างให้ดีที่สุดค่ะ" "คุณไม่ต้องคิดมากเรื่องนั้นเลยครับ" คุณชัยวัฒน์รีบกล่าว "ผมทำไปด้วยใจ ผมอยากเห็นคุณพราวมีความสุขจริงๆ" "แต่... ตอนนี้หนูรู้สึกว่าหนูไม่สามารถจะรับอะไรจากคุณได้มากกว่านี้แล้ว" พราวน์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อย "หนู... หนูอยากจะดูแลตัวเองและสมศักดิ์ให้ได้ก่อน" คุณชัยวัฒน์เข้าใจความรู้สึกของพราวน์ดี "ผมเข้าใจครับคุณพราว ผมจะรอตรงนี้เสมอ ตราบเท่าที่คุณพราวต้องการ" เขาจับมือพราวน์เบาๆ "สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือการเยียวยาหัวใจของคุณ" เสียงเตาแก๊สที่จุดขึ้นพร้อมกับเสียงผัดผักดังขึ้น เป็นสัญญาณของการเริ่มต้นบทใหม่ในชีวิตของพราวน์ ที่เต็มไปด้วยความหวังและความรักที่ค่อยๆ เติบโตขึ้นท่ามกลางบรรยากาศที่แสนอบอุ่น