ภาพ ของ ชานนท์ ที่ ยืน ชู ปืน ขึ้น มา ทำให้ อรุณี และ แก้ม ตกใจ จน ทำ อะไร ไม่ ถูก หัวใจ ของ อรุณี เต้น แรง ราวกับ จะ ทะลุ ออกมา นอก อก นี่ คือ ชานนท์ คน เดียว กัน ที่ เธอ เคย รัก อย่าง นั้น เหรอ? “ชานนท์! นี่ คุณ ทำ อะไร!” อรุณี ตะโกน ถาม เสียง สั่น เครือ ชานนท์ ไม่ ตอบ เขามอง มา ที่ อรุณี ด้วย แววตา ที่ เปลี่ยน ไป แววตา ที่ เต็ม ไปด้วย ความ มืดมน และ ความ แค้น “คุณ ... คุณ ไม่ได้ รัก ฉัน ใช่ ไหม ชานนท์?” อรุณี ถาม น้ำตา คลอ ชานนท์ หัวเราะ เบา ๆ เสียง นั้น เย็นชา ราวกับ น้ำแข็ง “รัก? คุณ คิด ว่า ฉัน รัก คุณ จริงๆ เหรอ?” คำพูด ของ เขา เหมือน มีด ที่ กรีด ลง ไป ใน หัวใจ ของ อรุณี “แล้ว ... ทำไม คุณ ถึง ... ” “ฉัน ต้องการ ให้ คุณ อยู่ ห่าง จาก เรื่อง นี้ อรุณี” ชานนท์ กล่าว “และ ... ฉัน ต้อง ทำให้ แน่ ใจ ว่า ไม่มี ใคร มายุ่ง กับ ฉัน อีก” “คุณ กำลัง จะ ทำ อะไร ชานนท์?” แก้ม ถาม ด้วย ความ กล้า หาญ “คุณ จะ ทำ ร้าย เรา เหรอ?” “ผม ... ผม ไม่ ได้ อยาก ทำ ร้าย คุณ อรุณี” ชานนท์ กล่าว “แต่ ... ผม ต้อง ทำ ให้ แน่ ใจ ว่า คุณ จะไม่ เปิด เผย ความลับ ของ ผม” “ความลับ อะไร คะ?” อรุณี ถาม “คุณ กำลัง จะ ทำ อะไร กับ เด็ก คน นั้น กัน แน่?” ชานนท์ ยิ้ม มุม ปาก “เด็ก คน นั้น ... เขา จะเป็น เครื่องมือ ของ ผม” อรุณี รู้สึก ถึง ความ หวาดกลัว ที่ แล่น ปราด ไป ทั่ว ร่างกาย เธอ ไม่ เข้าใจ ว่า ทำไม ชานนท์ ถึง เปลี่ยน ไป ขนาด นี้ “คุณ ไม่ได้ เป็น แบบ นี้ มาก่อน ชานนท์” อรุณี กล่าว “เกิด อะไร ขึ้น กับ คุณ?” “ผม ... ผม ถูก บังคับ อรุณี” ชานนท์ กล่าว “ผม ถูก บังคับ ให้ ทำ ใน สิ่ง ที่ ผม ไม่ ต้องการ ทำ” “ใคร บังคับ คุณ?” อรุณี ถาม “คนที่ อยู่ เบื้องหลัง เรื่อง ทั้งหมด นี้” ชานนท์ ตอบ “คนที่ ทำให้ ผม ต้อง มา ทำ แบบ นี้” ทันใด นั้น เอง เสียง รถ ตำรวจ ก็ ดัง ขึ้น ใกล้ ๆ นี่ เอง ชานนท์ ดู ตกใจ และ รีบ หัน ไป มอง “พวก มัน มา แล้ว” ชานนท์ กล่าว “ผม ต้อง ไป แล้ว” ก่อน ที่ ชานนท์ จะ วิ่ง หนี ไป เขา หัน กลับ มา มอง อรุณี ด้วย สายตา ที่ เต็ม ไปด้วย ความ เสียใจ “อรุณี ... ขอ โทษ ด้วย” แล้ว เขาก็ วิ่ง หนี หาย ไป ใน ความ มืด อรุณี และ แก้ม ยืน นิ่ง มอง ตาม หลัง ชานนท์ ไป พวกเธอ ยังคง ตกใจ กับ เหตุการณ์ ที่ เพิ่ง เกิด ขึ้น “อรุณี เธอ ไม่ เป็น อะไร นะ?” แก้ม ถาม ด้วย ความ เป็น ห่วง อรุณี ส่าย หน้า ช้า ๆ “ฉัน ... ฉัน ไม่ รู้ ว่า จะ รู้สึก ยังไง กัน แน่ แก้ม” เธอ กล่าว “ชานนท์ เขา ... เขา เปลี่ยน ไป มาก จริงๆ” “เขา คง ตก อยู่ ใน สถานการณ์ ที่ ยากลำบาก มาก แน่ๆ” แก้ม กล่าว “แต่ การ ที่ เขา ชู ปืน ขึ้น มา แบบ นั้น มัน ... มัน น่า กลัว จริงๆ” “ฉัน ไม่ เข้าใจ ว่า ทำไม เขา ถึง ต้อง ทำ แบบ นั้น” อรุณี ครุ่นคิด “และ คนที่ เขา บอก ว่า บังคับ เขา อยู่ เบื้องหลัง คือ ใคร กัน แน่?” ใน ขณะ ที่ พวกเธอ กำลัง คุย กัน อยู่ สารวัตร ชัย ก็ ปรากฏ ตัว ขึ้น “คุณ อรุณี คุณ แก้ม คุณ สอง คน ไม่ เป็น อะไร นะ ครับ?” “เรา ไม่ เป็น ไร ค่ะ ท่าน สารวัตร” อรุณี ตอบ “แต่ ชานนท์ เขา ... เขา เพิ่ง จะ หนี ไป” สารวัตร ชัย ถอนหายใจ “เรา ทราบ ครับ เรา กำลัง ตาม หา ตัว เขา อยู่” เขา หยุด ไป ครู่ หนึ่ง ก่อน จะ พูด ต่อ “คุณ อรุณี เรื่อง ของ คุณ ภาสกร ที่คุณ เล่า ให้ เรา ฟัง เมื่อ สัก ครู่ มัน เป็น ประเด็น ที่ น่า สนใจ มาก ครับ” “ท่าน สารวัตร คะ ฉัน คิด ว่า พี่ ภาสกร อาจจะ รู้ อะไร บางอย่าง เกี่ยวกับ เรื่อง นี้” อรุณี กล่าว “เขา ดู เหมือน จะ รู้ ความจริง หลาย อย่าง แต่ เขา ก็ ไม่ ยอม บอก ฉัน ตรงๆ” “เรา จะ สอบสวน คุณ ภาสกร อย่าง ละเอียด อีก ครั้ง ครับ” สารวัตร ชัย กล่าว “และ เรา จะ ตาม หา ตัว คุณ ชานนท์ ให้ เจอ โดย เร็ว ที่สุด เพราะ เรา คิด ว่า เขา อาจจะ มี ข้อมูล สำคัญ เกี่ยวกับ คดี ฆาตกรรม คุณ เมษา” อรุณี รู้สึก ใจ หาย วาบ “คดี ฆาตกรรม เมษา เหรอ คะ? ท่าน สารวัตร แน่ใจ เหรอ คะ?” “จาก หลักฐาน ที่ เรา พบ ใน ที่ เกิด เหตุ เรา เชื่อ ว่า เธอ ถูก ฆาตกรรม ครับ” สารวัตร ชัย ตอบ “และ เรา คิด ว่า คุณ ชานนท์ อาจจะ มี ส่วน รู้ เห็น ใน คดี นี้” คำพูด ของ สารวัตร ชัย ทำ ให้ อรุณี รู้สึก ชา ไป ทั้ง ตัว ชานนท์ ฆาตกร เหรอ? เธอ ไม่ อยาก จะ เชื่อ เลย “ไม่ ค่ะ! ฉัน ไม่ เชื่อ!” อรุณี ตะโกน “ชานนท์ เขา ไม่ ทำ แบบ นั้น แน่!” “คุณ อรุณี ครับ บางที ความ รู้สึก กับ ความ จริง มัน อาจจะ แตกต่าง กัน” สารวัตร ชัย กล่าว “เรา จะ ทำ ให้ ดี ที่สุด เพื่อ หา ความ จริง ให้ ได้” หลังจาก นั้น สารวัตร ชัย ก็ ให้ อรุณี และ แก้ม กลับ บ้าน ได้ แต่ พวกเธอ ก็ ยังคง รู้สึก ไม่ สบายใจ ใน ระหว่าง ที่ เดิน กลับ บ้าน อรุณี ก็ นึก ถึง คำพูด ของ ชานนท์ ที่ ว่า “ผม ต้อง ทำให้ แน่ ใจ ว่า ไม่มี ใคร มายุ่ง กับ ผม อีก” แล้ว เธอก็ นึก ถึง รูป ถ่าย ที่ เธอ เจอ ใน กล่อง รูป ถ่าย ของ เด็ก ทารก ที่ ดู เหมือน จะเป็น ลูก ของ ... ใคร กัน แน่? ทันใด นั้น เอง สายตา ของ อรุณี ก็ เหลือบ ไป เห็น บาง สิ่ง บาง อย่าง ที่ ตก อยู่ บน พื้น ทาง เท้า ใกล้ ๆ กับ ที่ เธอ และ แก้ม ยืน อยู่ มัน เป็น เหรียญ เงิน สลัก รูป หัวใจ ที่ มี ตัวอักษร ย่อ ‘C’ และ ‘A’ แกะสลัก อยู่ ข้างใน อรุณี หยิบ เหรียญ นั้น ขึ้น มา ดู ด้วย ความ สงสัย ‘C’ กับ ‘A’ ... ชานนท์ กับ อรุณี? หรือ ว่า ... ชานนท์ กับ ใคร กัน แน่? และ เมื่อ เธอ พลิก เหรียญ ไป อีก ด้าน หนึ่ง สิ่งที่ เธอ เห็น ก็ ทำให้ เธอ ตกใจ จน แทบ จะ ลม จับ... บน เหรียญ สลัก รูป หัวใจ นั้น มี รูป ของ ... เด็ก ทารก ! เป็น รูป เดียว กับ ที่ เธอ เห็น ใน รูป ถ่าย ที่ เธอ เจอ ใน กล่อง... และ ข้าง ๆ รูป เด็ก ทารก นั้น มี ตัวอักษร ย่อ ‘C’ และ ‘M’ สลัก อยู่... ‘C’ และ ‘M’ ... ชานนท์ และ เมษา?!