วันเวลาล่วงเลยไปอย่างรวดเร็ว นับตั้งแต่วันที่ใบตองเสร็จสิ้นภาพประกอบปกอัลบั้มให้แทน กลิ่นอายของความคาดหวังและตื่นเต้นเริ่มอบอวลไปทั่วสตูดิโอของเธอ บรรยากาศภายในเต็มไปด้วยการเตรียมงานต่างๆ นานา ใบตองกำลังจัดวางแกลเลอรี่เล็กๆ ในสตูดิโอของเธอเพื่อจัดแสดงภาพวาดประกอบอัลบั้มของแทน พร้อมด้วยภาพร่างและภาพต้นฉบับที่เกี่ยวโยงกับกระบวนการสร้างสรรค์ทั้งหมด เธอกำลังจัดแสง จัดวางป้ายชื่อผลงาน และจัดวางดอกไม้ประดับอย่างพิถีพิถัน "คุณใบตองครับ" เสียงของแทนดังขึ้นจากประตู สตูดิโอของใบตองที่เคยเงียบสงบ ตอนนี้อบอุ่นไปด้วยแสงไฟสีส้มนวล และมีเสียงเพลงบรรเลงคลอเบาๆ แทนก้าวเข้ามาในสตูดิโอพร้อมกับรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุข "เหลืออีกไม่กี่วันแล้วสินะครับ" ใบตองหันมามองแทน เธอสวมชุดเดรสสีขาวสบายๆ ผมยาวถูกรวบไว้อย่างเรียบร้อย ดวงตาของเธอเปล่งประกายแห่งความภาคภูมิใจ "ใช่ค่ะคุณแทน ใกล้จะถึงวันสำคัญของเราแล้ว" แทนเดินเข้าไปหาเธอ มองไปรอบๆ สตูดิโอที่ถูกเนรมิตให้กลายเป็นพื้นที่จัดแสดงผลงานศิลปะ "ผม... ตื่นเต้นจนแทบนอนไม่หลับเลยครับ" เขาพูดพลางหัวเราะเบาๆ "ฉันก็เหมือนกันค่ะ" ใบตองยิ้ม "แต่... ตื่นเต้นแบบมีความสุขนะคะ" "ถ้าไม่มีคุณใบตอง ผมคงทำไม่ได้ขนาดนี้แน่ๆ" แทนกล่าว "คุณทำให้ทุกอย่าง... มีชีวิตชีวาขึ้นมาจริงๆ" "คำชมของคุณแทน... ทำให้ฉันมีกำลังใจมากเลยค่ะ" ใบตองตอบ "ฉันดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของอัลบั้มนี้" "เรามาตรวจดูความเรียบร้อยครั้งสุดท้ายกันนะครับ" แทนเสนอ "ผมอยากแน่ใจว่าทุกอย่างจะสมบูรณ์แบบที่สุด" ทั้งสองคนเดินสำรวจพื้นที่จัดแสดงร่วมกัน ใบตองชี้แจงรายละเอียดของภาพแต่ละภาพ อธิบายถึงแรงบันดาลใจและเทคนิคที่ใช้ในการสร้างสรรค์ ส่วนแทนก็รับฟังอย่างตั้งใจ เขาแตะเบาๆ ที่ภาพปกอัลบั้มที่ถูกจัดวางไว้เด่นที่สุด ภาพนั้นยังคงความสวยงามและเต็มไปด้วยเรื่องราวตามที่เขาจินตนาการไว้ "ผมชอบที่นี่ที่สุดครับ" แทนกล่าว เขาชี้ไปที่มุมหนึ่งของสตูดิโอ ที่มีภาพร่างของเขาขณะกำลังแต่งเพลงวางอยู่ข้างๆ ภาพวาดที่สื่อถึงอารมณ์ของเพลงนั้น "มันเหมือนเป็นการบอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดของอัลบั้มนี้จริงๆ" "ฉันอยากให้ทุกคนที่มางานได้เข้าใจถึงการเดินทางของเราค่ะ" ใบตองอธิบาย "ไม่ใช่แค่งานศิลปะ แต่เป็นเรื่องราวของความฝันของเราสองคน" ทันใดนั้น ประตูสตูดิโอเปิดออกอีกครั้ง คราวนี้เป็นแพรวที่เดินเข้ามาพร้อมกับกล่องของขวัญใบใหญ่ "พวกเธอสองคน! ฉันมาดูว่าต้องการความช่วยเหลืออะไรไหม" "แพรว!" ใบตองอุทานด้วยความดีใจ "มาแล้วเหรอ" "มาแล้วจ้ะ" แพรวเดินเข้าไปกอดใบตอง "ดูสิ... ฉันเอาของขวัญมาให้" "ของขวัญอะไรคะ" ใบตองถามอย่างสงสัย "ก็... ของขวัญสำหรับความสำเร็จไงล่ะ" แพรวยิ้ม "และสำหรับมิตรภาพของเราด้วย" แทนเข้ามาทักทายแพรวด้วยรอยยิ้ม "สวัสดีครับคุณแพรว ขอบคุณที่มาช่วยนะครับ" "ยินดีเสมอจ้ะ" แพรวตอบ "แล้ว... เตรียมพร้อมกันถึงไหนแล้ว" "ใกล้เสร็จแล้วค่ะ" ใบตองกล่าว "กำลังจะตรวจความเรียบร้อยครั้งสุดท้าย" "ดีมากเลย" แพรววางกล่องของขวัญลงบนโต๊ะ "ฉันจะช่วยจัดดอกไม้ให้นะ" บรรยากาศในสตูดิโอเต็มไปด้วยความสุขและเสียงหัวเราะ ทั้งสามคนช่วยกันจัดเตรียมงานอย่างขะมักเขม้น ใบตองรู้สึกขอบคุณแพรวที่คอยสนับสนุนเธอมาตลอด และดีใจที่ได้เห็นแทนมีความสุขกับผลงานของเขา "คุณใบตองครับ" แทนเดินเข้ามาหาเธอขณะที่เธอกำลังจัดดอกไม้อยู่ "ผม... อยากจะขอบคุณคุณใบตองจริงๆ" "ขอบคุณสำหรับอะไรคะ" ใบตองถาม "ขอบคุณที่... ไม่เคยยอมแพ้" แทนกล่าว "ขอบคุณที่... เชื่อมั่นในตัวผมและในตัวคุณเอง" ใบตองยิ้ม "ฉันก็อยากขอบคุณคุณแทนเช่นกันค่ะ... ที่ทำให้ฉันค้นพบความหมายใหม่ของสีสัน" "เรา... จะทำให้คืนนี้เป็นคืนที่น่าจดจำนะครับ" แทนพูดพลางสบตาเธอ "สำหรับเราสองคน... และสำหรับทุกคน" "แน่นอนค่ะ" ใบตองตอบเสียงหนักแน่น เมื่อใกล้ถึงเวลาเปิดงาน แขกเหรื่อเริ่มทยอยเดินทางมาถึงสตูดิโอของใบตองที่ถูกปรับเปลี่ยนให้กลายเป็นพื้นที่จัดแสดงงานศิลปะอันอบอุ่น แสงไฟสีนวลส่องสว่างสร้างบรรยากาศที่น่าประทับใจ เสียงเพลงบรรเลงคลอเบาๆ จากอัลบั้มของแทนถูกเปิดขึ้น ทำให้ผู้คนรู้สึกผ่อนคลายและเพลิดเพลิน ใบตองยืนอยู่ข้างๆ แทน พวกเขาทักทายแขกผู้มีเกียรติด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตร แขกหลายคนให้ความสนใจกับภาพวาดประกอบอัลบั้มของใบตองเป็นพิเศษ พวกเขายกย่องในฝีมือและความคิดสร้างสรรค์ของเธอ "ภาพสวยมากเลยครับ" ชายคนหนึ่งในชุดสูทกล่าวกับใบตอง "ผมไม่เคยเห็นภาพประกอบอัลบั้มไหนที่สื่ออารมณ์ได้ดีขนาดนี้มาก่อน" "ขอบคุณมากครับ" ใบตองยิ้ม "ฉันพยายามถ่ายทอดเรื่องราวของเพลงออกมาให้มากที่สุด" "เพลงของคุณแทนก็ยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน" หญิงสาวอีกคนกล่าว "ผมฟังแล้วรู้สึกเหมือนได้เดินทางไปในโลกแห่งความฝันเลย" แทนยิ้มรับคำชมด้วยความยินดี "ขอบคุณครับ ผมดีใจที่พวกคุณชอบ" ขณะที่บรรยากาศกำลังดำเนินไปด้วยดี ทันใดนั้น หญิงสาวคนหนึ่งในชุดราตรีสีดำก้าวเข้ามาในสตูดิโอ เธอเดินตรงมาหาใบตองและแทนด้วยท่าทีที่เปลี่ยนไปจากแขกคนอื่นๆ แววตาของเธอฉายแววเย็นชาและเต็มไปด้วยความไม่พอใจ "คุณใบตองคะ" หญิงสาวคนนั้นเอ่ยขึ้น เสียงของเธอเย็นเยียบจนทุกคนที่อยู่ใกล้เคียงหันมามอง "ฉัน... ไม่คิดว่าคุณจะกล้าทำแบบนี้" ใบตองมองหญิงสาวคนนั้นด้วยความงุนงง "ขอโทษนะคะ... คุณคือใครคะ" "ฉัน... คือคนที่คุณกำลังจะแย่งทุกอย่างไป" หญิงสาวคนนั้นพูดเสียงดัง ใบหน้าของเธอซีดเผือด "คุณ... รู้ไหมว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่" แทนก้าวเข้ามาบังใบตองไว้เล็กน้อย "คุณมีปัญหาอะไรกับเราครับ" "ปัญหาของฉัน... ก็คือผู้ชายคนนี้แหละ" หญิงสาวคนนั้นชี้มาที่แทน "และผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างเขา" บรรยากาศในงานพลันเงียบสงัดลงทันที ทุกสายตาจับจ้องมาที่ทั้งสามคน ความตึงเครียดก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว ใบตองรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง เธอไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น "คุณกำลังพูดถึงอะไรคะ" ใบตองถามเสียงสั่น "ฉันกำลังพูดถึง... ความสัมพันธ์ของคุณกับคุณแทน" หญิงสาวคนนั้นตอบ "และฉัน... คือแฟนของคุณแทน" คำพูดนั้นราวกับสายฟ้าฟาดลงมากลางใจของใบตอง เธอหันไปมองแทน ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยคำถามและความเจ็บปวด