"เหมือนแผนที่ดวงดาวที่ฉันวาดให้เธอเลยใช่ไหม" คมถามพลางมองฟ้าด้วยแววตาอบอุ่น ฟ้าพยักหน้า ไม่รู้จะเอ่ยคำใดออกมาดี ความรู้สึกเอ่อล้นในใจจนยากจะบรรยาย ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาวที่ส่องประกายระยิบระยับ ดาวหางนีโอไวส์ยังคงปรากฏอยู่บนท้องฟ้า เป็นภาพที่งดงามจนแทบลืมหายใจ "ขอบคุณนะคม" ฟ้าพูดขึ้นมาอีกครั้ง "สำหรับทุกอย่าง" "ไม่เป็นไรเลยฟ้า" คมตอบ "แค่ได้อยู่กับเธอแบบนี้ ฉันก็มีความสุขแล้ว" คมค่อยๆ เลื่อนมือมาจับมือของฟ้าไว้ มือของเขาอบอุ่นและมั่นคง ฟ้าสอดนิ้วเข้าไปประสานกับนิ้วของเขา ความรู้สึกที่เชื่อมโยงกันภายใต้ท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ ทำให้เธอยิ่งมั่นใจในความรู้สึกที่มีต่อคม "คืนนี้เป็นคืนที่พิเศษจริงๆ" ฟ้ากล่าว "ทุกคืนที่ได้อยู่กับเธอ ก็พิเศษเหมือนกันหมดแหละ" คมตอบพร้อมรอยยิ้ม "แต่คืนนี้...มันพิเศษกว่าเดิมอีกหน่อย" ฟ้าเงยหน้ามองเขา "ทำไมล่ะ" คมใช้มืออีกข้างหนึ่งค่อยๆ ปัดผมที่ปรกหน้าฟ้าออกไปอย่างแผ่วเบา "เพราะคืนนี้...ฉันอยากบอกความรู้สึกของฉันให้เธอฟังอย่างเป็นทางการ" หัวใจของฟ้าเต้นระรัวยิ่งกว่าเดิม เธอรู้สึกได้ถึงสายตาคมที่จับจ้องมาที่เธออย่างมีความหมาย "ฉัน...ฉันก็เหมือนกันนะคม" ฟ้าพยายามพูดเสียงให้สั่นน้อยที่สุด "ฉันรู้สึกกับเธอ...มากกว่าเพื่อนมาสักพักแล้ว" คมยิ้มกว้าง "ดีใจจังที่เธอรู้สึกเหมือนกัน" เขาค่อยๆ ดึงมือฟ้าเข้ามาใกล้ "ฟ้า...เธอจะให้โอกาสฉันได้ดูแลเธอไหม" ฟ้ามองเข้าไปในดวงตาของคม เธอเห็นความจริงใจและความรักที่ฉายออกมาจากแววตาคู่นั้น เธอพยักหน้าเบาๆ "ค่ะคม" ฟ้าตอบ "ฉันยินดี" คมยิ้มอย่างมีความสุข เขาค่อยๆ โน้มตัวเข้าไปใกล้ฟ้า เผยอริมฝีปากออกเล็กน้อย ฟ้าหลับตาลง ปล่อยให้หัวใจนำทาง ริมฝีปากของคมแตะลงบนริมฝีปากของฟ้าอย่างแผ่วเบาและอ่อนโยน มันเป็นการจูบครั้งแรกของทั้งคู่ ภายใต้แสงจันทร์และแสงดาวที่ส่องสว่าง เป็นจูบที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่สั่งสมมานาน เป็นการยืนยันความสัมพันธ์ที่เพิ่งเริ่มต้น การจูบดำเนินไปอย่างเนิ่นนานจนกระทั่งฟ้าเริ่มรู้สึกว่าเธอต้องการอากาศ เธอค่อยๆ ผละออกจากคมอย่างช้าๆ "นี่...เราเป็นอะไรกันแล้วนะ" ฟ้าถามด้วยเสียงกระซิบ "เราเป็น...คนรักกันแล้วไง" คมตอบพลางกุมมือเธอไว้แน่น "คนรักที่จะเรียนรู้ที่จะรักกันและกันไปเรื่อยๆ" ฟ้าอมยิ้ม "ฉันดีใจจัง" "ฉันก็ดีใจยิ่งกว่า" คมบอก "คืนนี้เราจะกลับบ้านกันตอนไหนดี" "อีกสักพักได้ไหม" ฟ้าขอ "อยากอยู่ดูดาวกับเธออีกหน่อย" "ได้เลย" คมตอบ "เราจะอยู่ดูดาวด้วยกันจนกว่าเธอจะอยากกลับ" ทั้งคู่กลับมานั่งมองท้องฟ้าอีกครั้ง คราวนี้สายตาของฟ้าไม่ได้มองหาเพียงแค่ดวงดาวอีกต่อไป แต่เป็นดวงตาของคมที่สะท้อนแสงดาวอยู่ข้างๆ เธอ ทุกอย่างรอบตัวดูสวยงามและมีความหมายมากขึ้นกว่าเดิม "นี่คม" ฟ้าพูดขึ้นมาอีกครั้ง "เราจะจำคืนนี้ได้ตลอดไปใช่ไหม" "แน่นอน" คมตอบ "คืนที่เราได้เป็นคนรักกัน คืนที่เราได้ดูดาวหางนีโอไวส์ด้วยกัน และคืนที่เราได้รู้ว่า...เรามีกันและกัน" คมดึงฟ้าเข้ามากอดเบาๆ ฟ้าซบหน้าลงบนไหล่ของเขา สัมผัสถึงไออุ่นและความมั่นคงจากอ้อมกอดของคม เธอรู้สึกราวกับว่าโลกทั้งใบหยุดหมุนอยู่แค่ตรงนี้ ภายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยดวงดาว "ต่อไปนี้...ทุกครั้งที่ฉันเห็นดาวหางนีโอไวส์ ฉันจะนึกถึงคืนนี้เสมอ" ฟ้ากล่าว "ฉันก็เหมือนกัน" คมตอบ "และทุกครั้งที่ฉันเห็นดาวซิริอุส ฉันก็จะนึกถึงเธอ...แสงนำทางของฉัน" คำพูดของคมทำให้ฟ้าใจพองโต ความรู้สึกดีๆ ที่มีต่อคมยิ่งทวีคูณ เธอรู้ว่าเส้นทางความรักของเธอกับคม เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น และมันจะเป็นเส้นทางที่เต็มไปด้วยดวงดาวและความมหัศจรรย์ พวกเขาใช้เวลาที่เหลือของคืนนั้นอยู่ด้วยกันภายใต้แสงดาว เล่าเรื่องราวในวัยเด็กของกันและกัน แบ่งปันความฝันและความหวังที่มีต่ออนาคต การได้รู้จักคมมากขึ้น ทำให้ฟ้ายิ่งรู้สึกหลงรักเขามากขึ้นไปอีก ก่อนจะเดินทางกลับบ้าน คมยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้กับฟ้า มันคือแผนที่ดวงดาวที่เขาเคยวาดให้เธอ แต่คราวนี้มีสัญลักษณ์รูปหัวใจเล็กๆ วาดอยู่ตรงกลุ่มดาวหมาใหญ่ "นี่...อะไรน่ะ" ฟ้าถาม "สัญลักษณ์ของเรา" คมตอบ "กลุ่มดาวหมาใหญ่...ที่มีหัวใจของเธอและหัวใจของฉันอยู่ด้วยกัน" ฟ้ากอดแผนที่ดวงดาวนั้นไว้แนบอก น้ำตาแห่งความสุขเอ่อคลอหน่วยตา "ขอบคุณนะคม" "ไม่เป็นไรเลยฟ้า" คมพูด "เราจะสร้างแผนที่ชีวิตของเราเองไปด้วยกันนะ" "ค่ะ" ฟ้าตอบเสียงสั่นเครือ "ไปด้วยกัน"