ท่วงทำนองในสายลมแห่งอดีต

ตอนที่ 7 / 40

ความลับของอดีต

การปรากฏตัวของ ‘เงา’ อีกครั้ง สร้างความตกตะลึงให้กับเมขลาและอัศวิน ‘เงา’ ที่ดูเหมือนจะอ่อนแรงไปแล้ว บัดนี้กลับมีประกายสีแดงฉานในดวงตา บ่งบอกถึงพลังอันชั่วร้ายที่แฝงเร้นอยู่ “ข้าบอกแล้ว... ว่าพวกเจ้าจะหนีข้าไม่พ้น” เสียงของ ‘เงา’ ดังขึ้น ก้องกังวานไปทั่วบริเวณ “ท่าน... ท่านคือใครกันแน่?” เมขลาถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ข้าคือ... ‘เงา’ ที่ถูกสร้างขึ้นจากความแค้น และความโกรธ!” ‘เงา’ ตอบ “ข้าคือ... ผลพวงจากอดีตอันดำมืด!” “อดีตอันดำมืด?” อัศวินทวนคำ “ท่านกำลังพูดถึงเรื่องอะไร?” “ข้าคือ... ‘รัชทายาท’ ที่ถูกช่วงชิงบัลลังก์!” ‘เงา’ กล่าว “ถูกหักหลัง... โดยผู้ที่ข้าไว้ใจที่สุด! และข้า... จะต้องกลับมาทวงคืนทุกสิ่ง!” เมขลาและอัศวินมองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ พวกเขาไม่เคยคาดคิดว่า ‘เงา’ จะมีอดีตที่ซับซ้อนเช่นนี้ “แล้ว... ‘อัครมหาเสนาบดี’ เล่า? เขาเป็นใคร?” เมขลาถาม “เขา... คือผู้นำข้ามาสู่โลกนี้” ‘เงา’ กล่าว “เขาคือ... ผู้ปลุกพลังแห่งความแค้นในตัวข้า!” “ท่านกำลังหลอกลวงพวกเรา!” อัศวินกล่าว “‘อัครมหาเสนาบดี’ คือคนชั่ว!” “ชั่วอย่างนั้นหรือ?” ‘เงา’ หัวเราะ “ใครคือคนชั่วกันแน่? ผู้ที่ถูกช่วงชิงทุกสิ่งไป หรือผู้ที่ช่วงชิงมันมา?” เมขลาเริ่มสงสัยในคำพูดของ ‘เงา’ เธอสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดที่แฝงอยู่ในน้ำเสียงของมัน “ข้า... ข้าอยากจะเชื่อท่าน” เมขลาเอ่ย “แต่ท่านได้ทำร้ายผู้คนมากมาย” “ข้าถูกบีบบังคับ!” ‘เงา’ กล่าว “ข้าต้องทำตามคำสั่งของ ‘อัครมหาเสนาบดี’!” ทันใดนั้นเอง ‘เงา’ ก็พุ่งเข้าโจมตีเมขลาและอัศวิน การต่อสู้ครั้งนี้รุนแรงกว่าเดิมมาก ‘เงา’ มีพลังมหาศาล และการโจมตีของมันก็รวดเร็วและแม่นยำ เมขลาและอัศวินพยายามอย่างเต็มที่ที่จะต่อสู้ แต่ก็ดูเหมือนว่าจะไม่มีทางเอาชนะ ‘เงา’ ได้ “ข้าจะทำให้ทุกอย่างจบสิ้น!” ‘เงา’ ตะโกน แต่ก่อนที่ ‘เงา’ จะทำอะไรไปมากกว่านั้น ทันใดนั้นเอง เสียงพิณอันคุ้นเคยก็ดังขึ้นอีกครั้ง เสียงพิณนั้นเต็มไปด้วยความเศร้า และความโศกศัลย์ “นั่นคือ... เสียงพิณแห่ง ‘ทิพย์ธารา’!” เมขลาอุทาน ทันใดนั้นเอง ร่างของ ‘รัชทายาท’ ที่เคยปรากฏในภาพวาด ก็ปรากฏขึ้นต่อหน้า ‘เงา’ “เจ้า... เจ้าคือใคร?” ‘เงา’ ถามด้วยความตกใจ “ข้าคือ... ‘รัชทายาท’ ที่เจ้าตามหา” ชายผู้นั้นตอบ “ข้าคือ... ผู้ที่จะนำความสงบสุขกลับคืนมา!” “เป็นไปได้อย่างไร?” ‘เงา’ อุทาน “เจ้าตายไปแล้ว!” “ข้าไม่เคยตาย” ‘รัชทายาท’ กล่าว “ข้าเพียงแค่... ซ่อนตัวอยู่” “ซ่อนตัว? ทำไม?” ‘เงา’ ถาม “เพราะข้าต้องการจะปกป้อง ‘ทิพย์ธารา’ จาก ‘อัครมหาเสนาบดี’” ‘รัชทายาท’ ตอบ “เขาคือผู้ที่หักหลังข้า และพยายามจะทำลายทุกสิ่ง!” เมขลาและอัศวินมองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ พวกเขาไม่เคยคาดคิดว่า ‘รัชทายาท’ ที่ถูกเล่าขานในตำนาน จะมีตัวตนอยู่จริง “แล้ว... ‘เงา’ ที่ท่านสร้างขึ้นเล่า?” ‘เงา’ ถาม “ข้า... ข้าไม่ได้สร้าง ‘เงา’ ขึ้นมา” ‘รัชทายาท’ กล่าว “ข้าเพียงแค่... พยายามจะปลุกจิตวิญญาณแห่งความดีในตัวเจ้า” “จิตวิญญาณแห่งความดี?” ‘เงา’ ทวนคำ “ข้าไม่มีจิตวิญญาณแห่งความดี!” “เจ้ามี!” ‘รัชทายาท’ กล่าว “ข้าเห็นมัน... ในดวงตาของเจ้า!” ขณะที่ทั้งสองกำลังสนทนากันอยู่ ทันใดนั้นเอง ‘เงา’ ก็เริ่มสั่นสะเทือน ร่างกายของมันดูอ่อนแรงลง “ข้า... ข้ารู้สึกได้ถึง... บางอย่าง” ‘เงา’ กล่าว “นั่นคือ... พลังแห่งความรัก” ‘รัชทายาท’ กล่าว “พลังที่จะเอาชนะทุกสิ่ง!” ทันใดนั้นเอง ‘เงา’ ก็ค่อยๆ สลายหายไปในอากาศ กลายเป็นเพียงละอองแสงสีทองที่ค่อยๆ ลอยไป “ข้า... ข้าเป็นอิสระแล้ว” ‘เงา’ กล่าว “ข้า... ขอบคุณท่าน” เมขลาและอัศวินมองหน้ากันด้วยความโล่งใจ การเผชิญหน้ากับ ‘เงา’ จบลงแล้ว “แล้ว... ‘รัชทายาท’ เล่า?” เมขลาถาม “เขา... เขาได้กลับสู่ ‘ทิพย์ธารา’ แล้ว” อัศวินตอบ “เขา... เขาคือผู้ที่จะนำ ‘ทิพย์ธารา’ กลับคืนมา” เมขลาอุทาน เมื่อทั้งสองกลับไปยัง ‘ทิพย์ธารา’ พวกเขาก็พบกับภาพที่น่าประทับใจ ‘ทิพย์ธารา’ กลับมาอุดมสมบูรณ์อีกครั้ง ดอกไม้บานสะพรั่ง ต้นไม้เขียวชอุ่ม ผู้คนมีความสุข “เราทำสำเร็จแล้ว” อัศวินกล่าว “ใช่” เมขลาตอบ “แต่... เรื่องราวทั้งหมด... มันยังไม่จบ” “หมายความว่าอย่างไร?” อัศวินถาม “‘อัครมหาเสนาบดี’... เขายังมีชีวิตอยู่” เมขลาเอ่ย “และเขา... จะกลับมาอีกครั้ง” ทันใดนั้นเอง เสียงประกาศก้องก็ดังขึ้น “ข่าวดี! ‘รัชทายาท’ ได้กลับคืนสู่บัลลังก์แล้ว! จะมีการเฉลิมฉลองครั้งใหญ่!” เมขลาและอัศวินมองหน้ากันด้วยความยินดี แต่ในขณะเดียวกัน ก็มีความกังวลแฝงอยู่ “เรื่องราวอาจจะจบลงแล้ว... สำหรับตอนนี้” อัศวินกล่าว “แต่... ข้าเชื่อว่า... เราจะต้องเผชิญหน้ากับ ‘อัครมหาเสนาบดี’ อีกครั้ง” “ข้าก็เช่นกัน” เมขลาตอบ “แต่ข้าจะไม่ยอมแพ้! ข้าจะปกป้อง ‘ทิพย์ธารา’ ให้ได้!” เมื่อการเฉลิมฉลองเริ่มขึ้น เมขลาและอัศวินก็สัมผัสได้ถึงพลังบางอย่างที่กำลังคุกคาม ‘ทิพย์ธารา’ พลังที่แฝงเร้นอยู่ในเงามืด... และทันใดนั้นเอง... เสียงกระซิบแผ่วเบา ก็ดังขึ้นในหูของเมขลา “เมขลา... เจ้าคิดว่า... มันจบแค่นี้จริงๆ หรือ?”... เสียงนั้น... ฟังดูคุ้นเคย... แต่ก็แฝงไว้ด้วยความอาฆาตแค้น... ราวกับว่า... ‘เงา’ ที่เคยพบเห็น... ยังคงตามติดเธอมาตลอด... และพร้อมที่จะกลับมาอีกครั้ง... ในยามที่เธออ่อนแอที่สุด......

273 ตัวอักษร

แชร์ตอนนี้ให้เพื่อน