"เพราะคิดว่าเป็นทางเข้าที่... ปลอดภัย" เมขลาเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่แฝงความกังวล "แต่ข้าว่ามันคือจุดอ่อนที่สำคัญที่สุดเพคะ คุณชาย" คุณชายชลพยักหน้าเห็นด้วย ดวงตาคมกริบจับจ้องไปยังใบหน้าของเมขลาที่สะท้อนแสงจันทร์ระยิบระยับ "ดีมากเมขลา ทุกรายละเอียดเล็กน้อยอาจเป็นสิ่งที่พลิกสถานการณ์ได้ทั้งหมด" เขากล่าว "เมื่อคืนนี้ ข้าได้ส่งคนของเราแอบสังเกตการณ์อยู่รอบนอกโรงทอแล้วเช่นกัน เราพบว่ามีคนของทรงพลคอยเฝ้าเวรยามอยู่ตลอด แต่บริเวณทางเข้าด้านหลังนั้นเบาบางกว่าที่คาดจริงๆ" "แล้วเราจะเข้าไปเมื่อไหร่เพคะ" เมขลาถาม สายตาฉายแววตื่นเต้นระคนหวั่นวิตก "ในคืนนี้" คุณชายชลตอบหนักแน่น "คืนก่อนงานทอผ้าประจำปี เป็นช่วงเวลาที่ทุกคนกำลังวุ่นวายกับการเตรียมงาน การแทรกซึมของเราจะดูไม่เด่นจนเกินไป และที่สำคัญที่สุด ทรงพลเองก็คงจะประมาท นึกว่าเรายังไม่พร้อมจะลงมือในเวลานี้" "แต่ถ้าหากว่า..." เมขลาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงลังเล "หากว่าทรงพลรู้ตัวแล้วว่าข้ากำลังให้ความร่วมมือกับท่านเล่าเพคะ" "นั่นคือเหตุผลที่เราต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ" คุณชายชลกล่าว พลางยกมือขึ้นลูบเคราอย่างครุ่นคิด "เมขลา เจ้าต้องทำตัวให้เป็นปกติที่สุด อย่าให้ใครจับพิรุธได้ การปรากฏตัวของเจ้าในโรงทอในวันงานจะต้องเป็นไปอย่างธรรมชาติที่สุด ยิ่งกว่านั้น เจ้าต้องทำหน้าที่เป็นเหมือน 'ตา' ของเราภายในนั้น คอยสังเกตการณ์ทุกความเคลื่อนไหว และส่งสัญญาณให้เราทราบ หากมีสิ่งผิดปกติใดๆ เกิดขึ้น" "ข้าจะทำอย่างเต็มที่เพคะ คุณชาย" เมขลาตอบรับด้วยความแน่วแน่ "ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง" "ดีมาก" คุณชายชลกล่าว สายตาของเขากลับมาฉายแววแห่งความมุ่งมั่น "ส่วนข้าและสมุนอีกสองคน จะใช้ทางเข้าด้านหลังตามที่เจ้าบอก หากทุกอย่างเป็นไปตามแผน เราควรจะเข้าไปถึงส่วนที่เก็บรักษา 'สิ่งนั้น' ได้โดยไม่ถูกพบเห็น" "สิ่งนั้น" เป็นคำที่พวกเขาสามคนใช้เรียกแทนหลักฐานชิ้นสำคัญที่คาดว่าคุณชายทรงพลจะเก็บซ่อนไว้ในโรงทอ อันเป็นกุญแจสำคัญที่จะไขปริศนาคดีฆาตกรรมอันโหดเหี้ยมที่เกิดขึ้นในย่านนี้ "แล้วถ้าหากว่า... มีคนพบเราเข้าเล่าเพคะ" เมขลาถามด้วยน้ำเสียงที่เริ่มสั่นเล็กน้อย คุณชายชลหันมามองเมขลา ดวงตาของเขาฉายแววที่ทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจขึ้นมาบ้าง "เราได้เตรียมแผนสำรองไว้แล้ว หากเกิดเหตุการณ์เช่นนั้น เราจะใช้กำลังเข้าข่มขู่ และพยายามหลบหนีออกมาให้เร็วที่สุด แต่เป้าหมายหลักของเราคือการได้หลักฐานมาโดยไม่ให้เกิดการสูญเสีย หากเป็นไปได้" "ข้าหวังว่าเราจะไม่ต้องใช้กำลัง" เมขลาพึมพำ "เช่นกัน" คุณชายชลกล่าว "แต่ในโลกนี้ ความปลอดภัยย่อมมาก่อนเสมอ" เขาเหลือบมองไปยังทิศทางของโรงทอที่อยู่ไม่ไกลนัก ความมืดมิดของค่ำคืนปกคลุมผืนน้ำและแผ่นดิน แต่ในความมืดนั้น มีแผนการอันซับซ้อนกำลังจะถูกจุดประกายขึ้น โรงทอของคุณชายทรงพล ซึ่งเคยเป็นสัญลักษณ์แห่งความเจริญรุ่งเรือง กำลังจะกลายเป็นสมรภูมิแห่งการเปิดโปงความจริงอันดำมืด "ได้เวลาแล้ว" คุณชายชลกล่าว พลางลุกขึ้นยืน "ข้าจะไปเตรียมตัว เราจะพบกันอีกครั้งเมื่อถึงเวลา" เมขลาพยักหน้า เธอเฝ้ามองแผ่นหลังของคุณชายชลที่ค่อยๆ เลือนหายไปในความมืด ด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย ทั้งความหวัง ความกลัว และความเชื่อมั่นที่ผสมปนเปกัน เธอรู้ดีว่าการตัดสินใจของเธอในครั้งนี้ จะนำพาเธอไปสู่อันตรายที่คาดไม่ถึง แต่เธอก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน เพื่อความยุติธรรมที่เธอปรารถนา