บุญมาอึ้งไปชั่วขณะเมื่ออาลีปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันภายในห้องเก็บเอกสารอันเงียบสงัด เธอไม่คาดคิดว่าเขาจะตามเธอมาถึงที่นี่ ทั้งที่เธอพยายามอย่างที่สุดที่จะไม่ให้ใครล่วงรู้ถึงการมาค้นหาความจริงของเธอ "ท่านอาลี" บุญมาเอ่ยเสียงแผ่ว พลางรวบรวมสติอันกระเจิดกระเจิง "ท่านตามกระหม่อม/เพคะ มาทำไมเพคะ" อาลียิ้มบางๆ ดวงตาของเขาทอประกายแห่งความเป็นห่วง "ข้าเป็นห่วงความปลอดภัยของท่าน คุณหนูบุญมา" เขาตอบ "และข้าต้องการทราบว่าท่านพบอะไรบ้าง" บุญมาลังเลใจ เธอควรจะบอกเขาหรือไม่ ความรู้ที่ได้จากอาลีนั้นมีค่ามหาศาล แต่การเปิดเผยข้อมูลที่ได้มาจากเขา อาจนำมาซึ่งอันตรายที่คาดไม่ถึงสำหรับทั้งตัวเธอและเขา "กระหม่อม/เพคะ เพียงแต่กำลังตรวจสอบเอกสารตามหน้าที่เท่านั้นเพคะ" บุญมาพยายามตอบเลี่ยงๆ พลางปิดแฟ้มเอกสารลงอย่างรวดเร็ว "หน้าที่ที่ทำให้ท่านต้องเข้ามาในห้องเก็บเอกสารที่ต้องห้ามเข้าถึงได้ยากเช่นนี้หรือ" อาลีเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "ท่านคงไม่ได้เชื่อเรื่องการตรวจสอบตามหน้าที่ธรรมดาๆ หรอกกระมัง" บุญมาถอนหายใจ เธอรู้ว่าไม่อาจปิดบังอาลีได้ เขาเป็นคนที่เฉลียวฉลาดและมองทะลุเสียจนน่าอึดอัด "กระหม่อม/เพคะ กำลังสืบหาความผิดปกติทางการคลังของแผ่นดินนี้อยู่เพคะ" เธอสารภาพ "ท่านอาลีก็ทราบดีว่ามีเรื่องไม่ชอบมาพากลเกิดขึ้น" "ถูกต้อง" อาลียิ้มรับ "และท่านกำลังสงสัยว่าการส่งออกแร่ทองแดงในช่วงหลายปีที่ผ่านมา มีความเกี่ยวข้องกับการรั่วไหลของทรัพย์สินหรือไม่" บุญมาพยักหน้า สีหน้าจริงจัง "เพคะ กระหม่อม/เพคะ พบข้อมูลบางอย่างที่น่าสงสัยในแฟ้มนี้" เธอแง้มแฟ้มเอกสารออกเล็กน้อย "ตัวเลขการส่งออกดูเหมือนจะปกติ แต่ยอดรายรับที่ควรจะกลับมาสู่ท้องพระคลัง กลับมีส่วนที่ขาดหายไปอย่างน่าประหลาด" "ขาดหายไปได้อย่างไร" อาลีถามอย่างสนใจ "ท่านพบหลักฐานการทุจริต หรือการยักยอกหรือไม่" "ยังไม่ชัดเจนนักเพคะ" บุญมาตอบ "แต่มีบันทึกการโอนเงินจำนวนมากไปยังบัญชีที่ไม่ปรากฏในระบบของกรมพระคลัง และมีการออกใบอนุญาตพิเศษให้แก่บริษัทการค้าบางแห่งที่ดูเหมือนจะมีเส้นสายกับบุคคลระดับสูง" "บริษัทการค้าเหล่านั้น มีชื่อว่าอะไรบ้าง" อาลีถามอย่างเร่งรีบ บุญมาพลิกดูรายชื่อในแฟ้ม "มีบริษัท 'รุ่งเรืองการค้า' และ 'อัญมณีตะวันออก' เพคะ" ทันทีที่บุญมาเอ่ยชื่อ อาลีก็ขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างหนัก "สองบริษัทนี้..." เขาพึมพำกับตัวเอง "ข้าเคยได้ยินชื่อมาบ้าง" "ท่านรู้จักหรือเพคะ" บุญมาถาม "ไม่ถึงกับรู้จักอย่างถ่องแท้" อาลีตอบ "แต่เป็นที่รู้กันในแวดวงการค้าว่า สองบริษัทนี้ดำเนินธุรกิจอย่างลับๆ และมีอิทธิพลไม่น้อย" "แล้ว... จะมีวิธีใดที่เราจะตรวจสอบเส้นทางการเงินของสองบริษัทนี้ได้อีกบ้างเพคะ" บุญมาเอ่ยถาม พลางกวาดตามองไปยังตู้เอกสารอื่นๆ "เอกสารเหล่านี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งของข้อมูลทั้งหมดใช่หรือไม่" "ถูกต้อง" อาลีพยักหน้า "ข้อมูลที่แท้จริงอาจจะถูกเก็บซ่อนไว้ในที่ที่เข้าถึงยากกว่านี้" เขาหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมามองบุญมาอย่างมีความหมาย "คุณหนูบุญมา ท่านแน่ใจแล้วหรือว่าท่านต้องการจะเดินหน้าในเรื่องนี้ต่อไป" "ทำไมกระหม่อม/เพคะ จะไม่แน่ใจเล่าเพคะ" บุญมาตอบอย่างหนักแน่น "ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย และแผ่นดินนี้ควรจะได้รับความยุติธรรม" "ข้าชื่นชมในความกล้าหาญของท่าน" อาลีกล่าว "แต่การเผชิญหน้ากับอำนาจที่ซ่อนเร้นเช่นนี้ ไม่ใช่เรื่องง่าย" "กระหม่อม/เพคะ ทราบดีเพคะ" บุญมาถอนหายใจ "แต่เมื่อได้เห็นข้อมูลเหล่านี้แล้ว กระหม่อม/เพคะ ก็ไม่อาจจะเพิกเฉยได้อีกต่อไป" "หากเป็นเช่นนั้น" อาลีกล่าว "ข้าจะช่วยท่าน" บุญมามองอาลีด้วยความประหลาดใจ "ท่านจะช่วยกระหม่อม/เพคะ อย่างไรเพคะ" "ข้ามีช่องทางในการสืบค้นข้อมูลทางการเงิน และมีเครือข่ายที่สามารถตรวจสอบเส้นทางการค้าได้อย่างละเอียด" อาลีอธิบาย "เราจะทำงานร่วมกัน หากท่านอนุญาต" "กระหม่อม/เพคะ... ยินดีเพคะ" บุญมาตอบรับด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งความหวัง ความกังวล และความตื่นเต้น "แต่เราต้องระมัดระวังอย่างยิ่ง" "แน่นอน" อาลีพยักหน้า "ทุกย่างก้าวของเราจะต้องรอบคอบ" ทั้งสองใช้เวลาอีกสักครู่ในการหารือถึงแนวทางการสืบสวน โดยอาศัยข้อมูลจากแฟ้มเอกสารที่บุญมาพบ เป็นจุดเริ่มต้น พวกเขาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันอย่างออกรส บุญมาประทับใจในความรู้ความสามารถของอาลี ที่ไม่เพียงแต่เชี่ยวชาญด้านการค้า แต่ยังมีความเข้าใจในระบบการเงินและการเมืองของแผ่นดินนี้อย่างลึกซึ้ง "ดูเหมือนว่า ปัญหาการเงินของแผ่นดินนี้ จะมีรากเหง้าลึกกว่าที่พวกเราคิดไว้เสียอีก" อาลีกล่าว เมื่อได้พิจารณาข้อมูลต่างๆ ที่บุญมาหยิบยกขึ้นมา "กระหม่อม/เพคะ ก็คิดเช่นนั้นเพคะ" บุญมาตอบ "การสูญเสียรายได้จากการส่งออกทองแดง เป็นเพียงส่วนหนึ่งของปัญหา" "ยังมีอะไรอีกหรือ" อาลีถาม "กระหม่อม/เพคะ ได้พบข้อความที่ถูกเขียนเพิ่มเติมไว้ในบันทึกบางฉบับ" บุญมาเอ่ย "เป็นลายมือที่แตกต่างออกไป และดูเหมือนจะถูกเขียนขึ้นอย่างเร่งรีบ" "ข้อความนั้นว่าอย่างไร" "มีบันทึกว่า 'เงินจำนวนหนึ่งถูกโอนไปยังบัญชีลับในต่างแดน เพื่อเป็นค่าตอบแทนในการสนับสนุนบางสิ่งบางอย่าง'" บุญมาอ่านข้อความจากเอกสาร "และยังมีการกล่าวถึง 'การแลกเปลี่ยนผลประโยชน์' อย่างคลุมเครือ" อาลีฟังอย่างตั้งใจ "ต่างแดน... บัญชีลับ... การสนับสนุนบางสิ่งบางอย่าง" เขาพึมพำ "นี่อาจจะเกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ทางการเมืองระหว่างประเทศก็เป็นได้" "กระหม่อม/เพคะ ก็อดคิดเช่นนั้นไม่ได้เพคะ" บุญมาเสริม "แต่ยังไม่สามารถระบุได้ชัดเจน ว่าเป็นการสนับสนุนสิ่งใด หรือประเทศใด" "เราจะต้องสืบค้นให้ได้" อาลีกล่าวอย่างหนักแน่น "ข้อมูลนี้สำคัญมาก" ทั้งสองมองหน้ากัน ต่างฝ่ายต่างเห็นความมุ่งมั่นในแววตาของกันและกัน การค้นหาความจริงครั้งนี้ ดูเหมือนจะยิ่งทวีความซับซ้อนและอันตรายมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ในขณะเดียวกัน มันก็จุดประกายความหวังเล็กๆ ให้กับบุญมา ว่าเธออาจจะสามารถคลี่คลายปมปัญหาที่กัดกินแผ่นดินนี้มานานได้ "ถึงเวลาที่ข้าจะต้องกลับแล้ว" อาลีกล่าว พลางมองออกไปนอกหน้าต่าง "ข้าจะกลับไปรวบรวมข้อมูลจากฝ่ายของข้า และจะแจ้งข่าวให้ท่านทราบโดยเร็วที่สุด" "ขอบคุณท่านมากเพคะ ท่านอาลี" บุญมากล่าวด้วยความรู้สึกขอบคุณอย่างจริงใจ "กระหม่อม/เพคะ จะรอข่าวจากท่าน" "ดูแลตัวเองให้ดี คุณหนูบุญมา" อาลีเน้นย้ำ "อย่าได้ประมาท" หลังจากอาลีจากไป บุญมาก็กลับมานั่งพิจารณาเอกสารที่ยังวางอยู่ตรงหน้า เธอรู้สึกเหนื่อยอ่อน แต่จิตใจกลับเต็มไปด้วยความตื่นตัว เธอได้พบเงื่อนงำที่สำคัญยิ่งกว่าที่เคยคาดคิดไว้ และการมีอาลีเข้ามาช่วยเหลือ ยิ่งทำให้เธอมีความหวังมากขึ้น เมื่อแสงตะวันเริ่มอ่อนแรงลง บุญมาก็ตัดสินใจว่าควรจะกลับวังเสียที เธอเก็บเอกสารทุกอย่างเข้าที่อย่างเรียบร้อย และเดินออกจากห้องเก็บเอกสารด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยเรื่องราวมากมาย การเดินทางในเส้นทางแห่งความจริงของเธอยังอีกยาวไกลนัก