ภายในห้องทำงานอันโอ่อ่าของท่านชายปัณณ์ บรรยากาศตึงเครียด แพรวพรรณ ท่านชายกษิณ และท่านชายปัณณ์ กำลังพิจารณาเอกสารและจดหมายเก่าๆ ที่เพิ่งค้นพบจากคฤหาสน์ของคุณหลวงวิศาล เอกสารเหล่านั้นเป็นของ คุณหญิงจันทรา มารดาของคุณหลวงวิศาล “นี่คือ… จดหมาย… ที่… คุณ… หญิง… จันทรา… เขียนถึง… เพื่อนสนิท…” แพรวพรรณกล่าว พลางอ่านจดหมายอย่างละเอียด “ท่านเขียนถึง… ความกังวล… ของท่าน… เกี่ยวกับ… การที่… ลายผ้า… ‘มงคลแห่งบัวทิพย์’… ที่ท่านออกแบบ… กำลังจะ… ถูก… นำไป… ใช้… โดย… ไม่ได้รับ… อนุญาต…” “โดยใคร… และ… ในงาน… แบบไหน?” ท่านชายกษิณถาม “จดหมาย… ไม่ได้ระบุ… ชื่อ… ของบุคคล… ที่จะ… นำไปใช้… โดยตรง… เพคะ” แพรวพรรณตอบ “แต่… ท่านกล่าวว่า… ลายผ้านี้… มี… ความสำคัญ… ทางจิตวิญญาณ… และ… เป็น… มรดก… ทางวัฒนธรรม… ของ… ตระกูล… ที่… จะต้อง… ได้รับการ… อนุรักษ์… อย่าง… ถูกต้อง…” “แล้ว… มีการกล่าวถึง… ชาย… ทรงศักดิ์… หรือ… ตระกูล… ของเขา… บ้างไหม?” ท่านชายปัณณ์ถาม “ไม่มี… เพคะ… ไม่มี… การกล่าวถึง… ชื่อ… หรือ… ความเกี่ยวข้อง… ใดๆ… เลย…” แพรวพรรณส่ายหน้า “แต่… ในจดหมาย… ฉบับอื่น… ของ… คุณ… หญิง… จันทรา… ได้กล่าวถึง… ความรู้สึก… ของท่าน… ที่… ถูก… เอาเปรียบ… และ… เสียใจ… ที่… ผลงาน… ของท่าน… อาจจะ… ถูก… นำไป… ใช้… โดย… คนที่… ไม่ได้… มี… เจตนา… ที่จะ… อนุรักษ์… มัน… อย่างแท้จริง…” “นี่แสดงว่า… คุณหลวงวิศาล… อาจจะ… ไม่ใช่… คนที่… ขโมย… ลายผ้า… ไป… จาก… ตระกูล… ของชาย… ทรงศักดิ์… อย่างที่… ชาย… ทรงศักดิ์… กล่าวอ้าง…” ท่านชายกษิณกล่าว “แต่… เป็นไปได้ว่า… คุณ… หญิง… จันทรา… คือ… เจ้าของ… ลายผ้า… ที่แท้จริง… และ… อาจจะมี… บางคน… ที่… แอบอ้าง… หรือ… นำไปใช้… โดย… ไม่ได้รับอนุญาต…” “แต่… แล้ว… ทำไม… ชาย… ทรงศักดิ์… ถึง… เชื่อ… ว่า… ลายผ้านี้… เป็น… ของ… ตระกูล… เขา… และ… กล่าวหา… คุณหลวงวิศาล… อย่างนั้น… เล่า?” แพรวพรรณถาม ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสงสัย “บางที… อาจจะมี… การเชื่อมโยง… บางอย่าง… ที่… เรา… ยัง… มองข้าม…” ท่านชายปัณณ์คิด “ชาย… ทรงศักดิ์… อาจจะ… มี… หลักฐาน… บางอย่าง… ที่… ทำให้… เขา… เชื่อ… เช่นนั้น… แม้ว่า… หลักฐาน… นั้น… จะ… ไม่ถูกต้อง… ก็ตาม…” “หรือ… ชาย… ทรงศักดิ์… อาจจะ… ถูก… หลอกลวง… มา… จาก… ใคร… บางคน… อีกที… หนึ่ง…” แพรวพรรณเสนอ “คนที่… ต้องการ… ที่จะ… ทำลาย… ชื่อเสียง… ของ… คุณหลวงวิศาล… และ… ตระกูล… ของท่าน…” “แล้ว… เรื่อง… รอยไหมสีเลือด… ที่… พบ… ใน… โรงทอ… ล่ะ?” ท่านชายกษิณถาม “เรารู้… ว่า… ชาย… ทรงศักดิ์… ไม่ได้… ทำ… แล้ว… ใคร… เป็น… คน… ที่… ทำ… สิ่งนั้น…” “จาก… การสืบสวน… เพิ่มเติม… เราพบว่า… มี… คนงาน… เก่า… ของ… โรงทอ… คนหนึ่ง… ที่… เคย… มี… ปัญหา… กับ… คุณหลวงวิศาล… เมื่อ… หลายปีก่อน…” ท่านชายปัณณ์กล่าว “เขา… ถูก… ไล่ออก… จาก… โรงงาน… เนื่องจาก… ข้อหา… ลักขโมย… และ… มี… พฤติกรรม… ที่… เป็น… อันตราย…” “แล้ว… เขา… มี… ความเกี่ยวข้อง… อะไร… กับ… ชาย… ทรงศักดิ์… หรือ… ไม่?” แพรวพรรณถาม “เรา… กำลัง… ตรวจสอบ… อยู่… เพคะ” ท่านชายปัณณ์ตอบ “แต่… มี… ข้อมูล… ที่… บ่งชี้ว่า… คนงาน… คนนี้… เคย… ไป… ติดต่อ… กับ… คน… ที่… มี… ความใกล้ชิด… กับ… ชาย… ทรงศักดิ์… ในช่วง… ไม่กี่… สัปดาห์… ที่ผ่านมา…” “แสดงว่า… ชาย… ทรงศักดิ์… อาจจะ… ใช้… คนงาน… คนนั้น… เป็น… เครื่องมือ… ในการ… สร้าง… ความปั่นป่วน… และ… ทำให้… ดูเหมือนว่า… มี… การกระทำ… ผิด… เกิดขึ้น… ที่… โรงทอ…” แพรวพรรณวิเคราะห์ “เพื่อ… เพิ่ม… น้ำหนัก… ให้… กับ… ข้อกล่าวหา… ของเขา…” “และ… หาก… คนงาน… คนนั้น… เป็น… คน… ที่… มี… ความแค้น… กับ… คุณหลวงวิศาล… จริงๆ… การได้… รับ… การยุยง… จาก… ชาย… ทรงศักดิ์… ก็… อาจจะ… ทำให้… เขา… กระทำ… สิ่งเลวร้าย… อย่าง… รอยไหมสีเลือด… นั้น… ได้…” ท่านชายกษิณเสริม “ทั้งหมด… นี้… เป็น… เพียง… การคาดเดา…” แพรวพรรณกล่าว “เรา… ยัง… ต้องการ… หลักฐาน… ที่… ชัดเจน… กว่านี้… เพื่อ… พิสูจน์… ความจริง…” “เรา… กำลัง… ติดตาม… ตัว… ชาย… ทรงศักดิ์… อยู่…” ท่านชายปัณณ์กล่าว “เมื่อ… เรา… สามารถ… จับกุม… เขา… ได้… เรา… จะ… บังคับ… ให้… เขา… เปิดเผย… ความจริง… ทั้งหมด…” แพรวพรรณมองออกไปนอกหน้าต่าง แสงแดดยามบ่ายสาดส่องเข้ามา ทำให้เห็นฝุ่นละอองลอยอยู่ในอากาศ เธอรู้สึกเหนื่อยล้า ทั้งจากการทำงานหนัก และจากความรู้สึกผิดหวังที่ถาโถมเข้ามา “หม่อมฉัน… ยัง… รู้สึก… สับสน… อยู่เลยเพคะ” แพรวพรรณเอ่ยขึ้นมาเบาๆ “หาก… คุณ… หญิง… จันทรา… คือ… เจ้าของ… ลายผ้า… จริงๆ… แล้ว… ทำไม… คุณหลวงวิศาล… ถึง… ไม่เคย… พูดถึง… หรือ… เปิดเผย… เรื่องนี้… มาก่อน… เลย… เพคะ?” “บางที… คุณหลวงวิศาล… อาจจะ… ต้องการ… ปกป้อง… เกียรติยศ… ของ… มารดา… ของท่าน…” ท่านชายกษิณกล่าว “หรือ… อาจจะมี… เหตุผล… อื่นๆ… ที่… เรา… ยัง… ไม่เข้าใจ…” “หม่อมฉัน… รู้สึก… ผิด… ที่… เคย… เข้าใจ… คุณหลวงวิศาล… ผิด… ไป…” แพรวพรรณกล่าว “หม่อมฉัน… ควรจะ… เชื่อมั่น… ใน… ความดีงาม… ของท่าน… มากกว่า… ที่จะ… หลงเชื่อ… คำกล่าวหา… จาก… ชาย… ที่… ไม่รู้จัก…” “ความจริง… มักจะ… ซับซ้อน… และ… ไม่เคย… เป็น… เส้นตรง…” ท่านชายปัณณ์กล่าว “หน้าที่ของเรา… คือ… การค้นหา… ความจริง… และ… นำ… มัน… ออกมา… เปิดเผย…” แพรวพรรณพยักหน้า เธอรู้สึกถึงความหวังที่เริ่มกลับมาอีกครั้ง แม้ว่าเรื่องราวจะยังไม่จบสิ้น แต่เธอก็เชื่อว่า ความจริง… จะต้องปรากฏ… และ… ความยุติธรรม… จะต้อง… เกิดขึ้น… ในที่สุด