โลกเสมือนจริงซ่อนเร้น ในนครแห่งแสงนีออน

ตอนที่ 27 / 40

ตอนที่ 27 — จุดจบของเครือข่ายแห่งมายา

แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องแล็บที่ถูกทิ้งร้าง บ่งบอกถึงการเริ่มต้นวันใหม่ แต่สำหรับเรย์ ลูน่า และเอวา วันใหม่นี้กลับเต็มไปด้วยความสับสนและภาระอันหนักอึ้ง การกลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริงนั้นไม่ได้นำมาซึ่งความโล่งใจ แต่กลับเต็มไปด้วยความหวาดระแวงและอันตรายที่ยังคงคุกคาม "พวกมันมาถึงแล้ว" เรย์พูดขณะที่เสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เขาผลักประตูห้องแล็บให้ปิดลงอย่างแน่นหนา "เราต้องหาทางส่งข้อมูลนี้ออกไปก่อนที่พวกมันจะเข้ามาถึง" เอวากำลังประคองอุปกรณ์เก็บข้อมูลที่บรรจุข้อมูลสำคัญทั้งหมดไว้ เธอสัมผัสได้ถึงน้ำหนักของความรับผิดชอบที่กดทับอยู่บนบ่า "ฉันยังติดต่อ 'ผู้ประสานงาน' ของเราไม่ได้เลย สัญญาณถูกรบกวนอย่างหนัก" "เราต้องลองเสี่ยง" ลูน่ากล่าว "เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว" พวกเขาเดินสำรวจไปรอบๆ ห้องแล็บที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์ที่กระจัดกระจาย มองหาช่องทางที่จะส่งข้อมูลออกไปได้ แต่ทุกอย่างดูเหมือนจะถูก "นิวรอนิกส์" ควบคุมไว้ "ดูเหมือนว่า... พวกมันจะสามารถ 'ควบคุม' สัญญาณสื่อสารภายนอกได้จากที่นี่" เรย์กล่าวขณะที่เขาลองเปิดอุปกรณ์สื่อสารรุ่นเก่า "ไม่มีสัญญาณเลย" "แล้วเราจะทำอย่างไร?" เอวาถาม เสียงของเธอเต็มไปด้วยความท้อแท้ "เรามีข้อมูลที่จะเปิดโปงพวกเขา แต่เราไม่สามารถส่งมันออกไปได้" "บางที... เราอาจจะต้อง 'นำ' มันออกไปเอง" เรย์พูด เขาเหลือบมองไปยังมุมหนึ่งของห้องแล็บที่ดูเหมือนจะเป็นทางลับ "ทางลับ?" ลูน่าถาม "ใช่" เรย์พยักหน้า "ฉันเคยเจอทางลับแบบนี้ในศูนย์วิจัยบางแห่ง มันมักจะเชื่อมต่อไปยัง 'เครือข่ายอุโมงค์' ใต้ดิน" "ถ้าเราลงไปข้างล่าง... เราอาจจะหาจุดที่สัญญาณกลับมาทำงานได้" เอวาเสนอ "เป็นความคิดที่ดี" เรย์กล่าว "แต่เราต้องระวัง พวกมันอาจจะเตรียมการดักรอเราอยู่ข้างล่าง" พวกเขาตัดสินใจเสี่ยง เดินเข้าไปสำรวจทางลับนั้น ทันทีที่เปิดประตูออกไป กลิ่นอับชื้นของอุโมงค์ใต้ดินก็ลอยขึ้นมาปะทะจมูก "มันมืดมาก" ลูน่ากล่าว เธอหยิบไฟฉายขนาดเล็กออกมาจากกระเป๋า "เดินตามฉันมา" เรย์กล่าว เขาเดินนำเข้าไปในอุโมงค์ด้วยความระมัดระวัง ขณะที่พวกเขาเดินลึกเข้าไปในอุโมงค์ เอวาก็สังเกตเห็นบางสิ่งบางอย่างที่พื้น "นี่มัน... สายเคเบิลข้อมูล!" เธอพูด "มันเชื่อมต่อกับระบบภายนอก! ถ้าเราสามารถ... 'เข้าถึง' มันได้..." "มันอาจจะช่วยให้เราส่งข้อมูลออกไปได้" เรย์กล่าว เขาเดินเข้าไปตรวจสอบ "ดูเหมือนว่า... มันจะเป็นสายเคเบิลหลักที่เชื่อมต่อกับ 'เครือข่ายสื่อสาร' ของเมือง" "ถ้าเราสามารถ 'เจาะ' เข้าไปในสายเคเบิลนี้ได้... เราอาจจะสามารถส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ หรือส่งข้อมูลนี้ออกไปได้" เอวาพูดด้วยความหวัง "แต่มันอันตราย" เรย์เตือน "ถ้าพวกมันรู้ว่าเรากำลังทำอะไรอยู่ พวกมันจะส่งคนมาขัดขวางเราทันที" "เราไม่มีเวลาคิดมากแล้ว" ลูน่ากล่าว "เราต้องลอง" เอวาหยิบอุปกรณ์บางอย่างออกมาจากกระเป๋าของเธอ มันเป็นเครื่องมือที่ใช้สำหรับ "เจาะระบบ" ข้อมูลโดยเฉพาะ "ฉันจะลอง 'สร้าง' ช่องทางการสื่อสารชั่วคราว" เธอพูด ขณะที่เอวากำลังทำงานอย่างเร่งรีบ เสียงฝีเท้าของกลุ่มชายชุดดำก็ดังใกล้เข้ามาจากทางเข้าอุโมงค์ "พวกมันมาแล้ว!" เรย์ตะโกน เขาชักปืนเลเซอร์ออกมาเตรียมพร้อม "ลูน่า! ระวังตัวด้วย!" "เอวา! ทำให้เสร็จเร็วเข้า!" ลูน่าตะโกน เอวาตั้งใจทำงานอย่างเต็มที่ เหงื่อไหลอาบใบหน้า เธอรู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ "ใกล้แล้ว... ใกล้แล้ว!" เอวาอุทาน "ฉันกำลังจะสร้าง 'ช่องสัญญาณ' สำเร็จแล้ว!" กลุ่มชายชุดดำบุกเข้ามาในอุโมงค์อย่างรวดเร็ว พวกเขาสาดกระสุนเลเซอร์เข้าใส่เรย์อย่างไม่ยั้ง "ฉันจะยื้อเวลาให้!" เรย์ตะโกน เขาพุ่งเข้าใส่กลุ่มชายชุดดำอย่างดุเดือด "เอวา! ได้ผลไหม!" ลูน่าถาม "สำเร็จแล้ว!" เอวาตะโกน เธอเชื่อมต่ออุปกรณ์เก็บข้อมูลเข้ากับช่องสัญญาณที่สร้างขึ้น "ฉันกำลังส่งข้อมูล... ไปแล้ว!" ทันใดนั้น สัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้นทั่วทั้งบริเวณ เสียงไซเรนดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วเมือง "เกิดอะไรขึ้น?" เรย์ถาม ขณะที่เขากำลังต่อสู้กับกลุ่มชายชุดดำ "ฉันคิดว่า... ข้อมูลของเรา... ได้ไปถึง 'ผู้ประสานงาน' แล้ว!" เอวาตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหวัง กลุ่มชายชุดดำชะงักไปเล็กน้อย พวกเขามองหน้ากันด้วยความงุนงง "การบุกค้น... ถูกระงับ!" ชายชุดดำคนหนึ่งตะโกนผ่านวิทยุสื่อสาร "มีคำสั่งให้ถอนกำลัง!" "อะไรนะ?" เรย์ถาม "พวกมันกำลังถอนกำลัง!" ลูน่ากล่าวด้วยความประหลาดใจ กลุ่มชายชุดดำเริ่มถอยกลับไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้เรย์ ลูน่า และเอวา ยืนอยู่ท่ามกลางความเงียบสงัดของอุโมงค์ "เราทำได้" เอวาพูด น้ำตาไหลลงมา "เราทำสำเร็จแล้ว" เรย์ลดปืนเลเซอร์ลง เขามองไปยังเอวาและลูน่า "คาลิปโซ่... เขาคงจะภูมิใจในตัวพวกเรา" พวกเขาเดินออกจากอุโมงค์มายังถนนที่ว่างเปล่า แสงอาทิตย์ยามเช้ายังคงสาดส่องอยู่ แต่บรรยากาศรอบตัวกลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง "ต่อไปนี้... เราต้องเผชิญหน้ากับ 'นิวรอนิกส์' อย่างเปิดเผย" เรย์กล่าว "โลกต้องรู้ความจริงเกี่ยวกับสิ่งที่พวกเขาทำ" "เราจะทำให้ดีที่สุด" ลูน่าตอบ "เพื่อคาลิปโซ่... และเพื่ออนาคตของทุกคน" เอวาเสริม การต่อสู้ยังไม่จบสิ้น แต่ในที่สุด พวกเขาก็ได้ "จุดประกาย" แห่งความหวังขึ้นมาได้แล้ว แสงสว่างแห่งความจริงกำลังจะสาดส่องเข้าไปในนครแห่งแสงนีออนที่ซ่อนเร้นความมืดมิดไว้

4,163 ตัวอักษร