เรย์อุ้มลูน่าวิ่งฝ่าของเหลวสีเขียวที่กำลังท่วมท้นเข้ามา เขาพยายามรักษาความสมดุลบนพื้นผิวที่ลื่นเหนียว ขณะที่เสียงคำรามประหลาดและเสียงกรีดร้องยังคงดังก้องอยู่ในโสตประสาท "ทางนี้ค่ะ เรย์!" เสียงของเอวาดังนำทาง "ฉันเจอช่องทางลับอยู่ทางด้านขวา!" เรย์หันไปมองตามที่เอวาบอก เขาเห็นรอยแยกเล็กๆ บนผนังที่เพิ่งจะปรากฏขึ้นมาไม่นาน มันดูเหมือนกับรอยแตกที่เกิดจากแรงกดดันมหาศาล "คุณแน่ใจเหรอเอวา?" เรย์ถาม พลางประคองลูน่าที่ยังคงมีอาการชักกระตุกเป็นพักๆ "มันดูไม่มั่นคงเลย" "มันเป็นทางเดียวที่เราจะหนีออกไปได้ค่ะ" เอวาตอบ "ฉันสแกนเจอว่ามันเชื่อมต่อไปยังส่วนที่ค่อนข้างเสถียรของเอเทเรีย" เรย์ไม่ลังเลอีกต่อไป เขาพาลูน่าพุ่งเข้าไปในรอยแยกนั้นทันที เมื่อทั้งสองร่างเข้าไปด้านใน รอยแยกนั้นก็ปิดลงอย่างรวดเร็ว ราวกับว่ามันไม่เคยมีอยู่มาก่อน พวกเขาพบว่าตัวเองอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมขนาดเล็ก ผนังของห้องเป็นสีขาวสะอาดตา ไม่มีร่องรอยของความสกปรก หรือความผิดปกติใดๆ ที่พบเห็นในเขาวงกตเมื่อครู่ อากาศภายในห้องบริสุทธิ์และเย็นสบาย "ที่นี่… ปลอดภัยแล้วใช่ไหม?" เรย์ถาม พลางวางลูน่าลงบนพื้นอย่างเบามือ "สัญญาณชีพของเธอเริ่มคงที่แล้วค่ะ" เอวาตอบ "แต่เธอยังคงอยู่ในภาวะโคม่า" เรย์มองไปที่ลูน่า ใบหน้าของเธอซีดเผือด ดวงตาปิดสนิท เขาถอนหายใจอย่างโล่งอกที่อย่างน้อยเธอก็ยังมีชีวิตอยู่ แต่เขาก็ยังคงสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้น "เอวา… เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?" เรย์ถาม "ลูน่าพูดถึง 'พวกมัน' แล้วก็ 'สิ่งนั้น'" "จากข้อมูลที่ฉันรวบรวมได้ และจากคำพูดของลูน่า… ฉันคิดว่าโซนนั้นเป็นเหมือนกับ 'พื้นที่กักกัน' สำหรับโปรแกรมที่ถูกดัดแปลง หรือโปรแกรมที่เป็นอันตรายค่ะ" เอวาอธิบาย "เหมือนกับว่ามีใครบางคนจงใจสร้างมันขึ้นมาเพื่อควบคุม หรือขังบางสิ่งบางอย่างไว้" "ใครล่ะ?" เรย์ถาม "แล้วทำไมถึงต้องใช้ลูน่าเป็นเครื่องมือ?" "นั่นคือสิ่งที่ฉันกำลังพยายามหาคำตอบอยู่ค่ะ" เอวาตอบ "สัญลักษณ์บนแท่นบูชา… มันมีความเชื่อมโยงกับ 'ผู้สร้าง' รายหนึ่ง ที่มีชื่อว่า 'คาลิปโซ่'" "คาลิปโซ่?" เรย์ทวนคำ "ฉันไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน" "เขาเป็นโปรแกรมเมอร์อัจฉริยะที่ทำงานให้กับบริษัทผู้พัฒนาเอเทเรียในช่วงแรกๆ ค่ะ" เอวาอธิบาย "แต่แล้วเขาก็หายตัวไปอย่างลึกลับเมื่อหลายปีก่อน ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา" "แล้วสัญลักษณ์พวกนั้นมันเกี่ยวอะไรกับเขายังไง?" "สัญลักษณ์เหล่านั้นเป็นลายเซ็นของคาลิปโซ่ค่ะ" เอวาบอก "เขาชอบใช้สัญลักษณ์โบราณในการเข้ารหัสข้อมูลของเขา" เรย์ครุ่นคิด เขามองไปที่ลูน่าอีกครั้ง "แล้วลูน่า… เธอเข้าไปที่นั่นได้อย่างไร? แล้วทำไมถึงถูกใช้เป็นเหยื่อ?" "ฉันพบประวัติการเข้าถึงระบบที่น่าสงสัยค่ะ" เอวาพูดต่อ "ก่อนที่เธอจะหายตัวไป ลูน่ามีการเข้าถึงข้อมูลเกี่ยวกับ 'คาลิปโซ่' และ 'โซนกักกัน' อย่างผิดปกติ" "เหมือนเธอจะรู้ว่ามีอะไรบางอย่างรออยู่" เรย์สรุป "ใช่ค่ะ" เอวาเห็นด้วย "แต่เธออาจจะไม่ได้คาดคิดว่ามันจะเป็นอันตรายถึงชีวิตขนาดนี้" "แล้วใครเป็นคนควบคุมโซนนั้น? ใครเป็นคนสร้างมันขึ้นมา?" "นั่นคือคำถามที่ใหญ่ที่สุดค่ะ" เอวาตอบ "เป็นไปได้ว่าจะเป็นคาลิปโซ่เอง หรือไม่ก็… มีใครบางคนกำลังใช้เครื่องมือของเขาอยู่" เรย์ลุกขึ้นยืน เขาเดินไปสำรวจรอบๆ ห้อง เขาพบว่าห้องนี้เป็นเหมือนห้องพยาบาลเสมือนจริง มีเตียงทางการแพทย์ลอยอยู่กลางห้อง และมีอุปกรณ์ทางการแพทย์ดิจิทัลจำนวนมาก "เราควรจะพาเธอไปที่ไหน?" เรย์ถาม "เราต้องพาเธอกลับไปที่โลกจริงค่ะ" เอวาบอก "แต่ก่อนอื่น… ฉันต้องตรวจสอบข้อมูลในระบบของห้องนี้ก่อน" เอวาเริ่มสแกนหาข้อมูลภายในห้อง เธอใช้เวลาสักครู่ ก่อนที่จะกลับมาพร้อมกับข้อมูล "เจอแล้วค่ะ" เอวาบอก "ห้องนี้ถูกสร้างขึ้นมาโดยคาลิปโซ่เช่นกัน มันเป็นห้องที่เขาสร้างไว้สำหรับ 'ทดลอง' กับจิตสำนึก" "ทดลอง?" เรย์เลิกคิ้ว "ทดลองอะไร?" "เขาพยายามจะ 'เชื่อมต่อ' จิตสำนึกของมนุษย์เข้ากับระบบของเอเทเรียโดยตรง" เอวาอธิบาย "โดยใช้เทคโนโลยีที่ล้ำสมัย ซึ่งเขาเรียกว่า 'Interface คอนเนคชั่น'" "แล้วมันได้ผลไหม?" "ตามข้อมูล… การทดลองของเขาล้มเหลวค่ะ" เอวาตอบ "มันทำให้จิตสำนึกของผู้เข้าร่วมการทดลองเกิดความเสียหายอย่างรุนแรง บางคนถึงขั้นเสียสติไปเลย" เรย์มองไปที่ลูน่าด้วยความเป็นห่วง "แล้วลูน่า… เธอเคยเข้าร่วมการทดลองของคาลิปโซ่มาก่อนเหรอ?" "ไม่ค่ะ… อย่างน้อยก็ไม่เคยมีบันทึกไว้" เอวาตอบ "แต่มีความเป็นไปได้ว่า… เธออาจจะถูกล่อลวงให้เข้ามา หรือถูกบังคับให้เข้ามาในห้องนี้" "ใครกันแน่ที่ทำเรื่องนี้?" เรย์พึมพำ "แล้วเป้าหมายที่แท้จริงของพวกเขาคืออะไร?" "ฉันยังไม่สามารถระบุตัวตนของผู้ที่อยู่เบื้องหลังได้ค่ะ" เอวาตอบ "แต่ฉันเชื่อว่า… การหายตัวไปของลูน่า เกี่ยวข้องกับความลับที่ใหญ่กว่านั้น" เรย์ก้มลงมองลูน่าอีกครั้ง เขารู้สึกถึงความรับผิดชอบที่หนักอึ้ง "เราต้องช่วยเธอให้ได้" "แน่นอนค่ะ เรย์" เอวาตอบ "เราจะหาความจริงให้ได้" เรย์ตัดสินใจที่จะย้ายลูน่าไปยังเตียงทางการแพทย์ในห้อง เขาค่อยๆ วางเธอลงบนเตียง และเริ่มเชื่อมต่อสายเคเบิลดิจิทัลเข้ากับข้อมือของเธอ "ฉันจะพยายามดึงข้อมูลจากจิตสำนึกของเธอออกมา" เอวาบอก "มันอาจจะช่วยให้เราเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นได้มากขึ้น" "ระวังด้วยนะเอวา" เรย์เตือน "ฉันไม่รู้ว่าระบบของคาลิปโซ่มันจะอันตรายแค่ไหน" "ฉันจะระวังค่ะ" เอวาตอบ "ขอให้คุณคอยสังเกตอาการของลูน่าด้วยนะคะ" ขณะที่เอวากำลังทำงานของเธอ เรย์ก็เริ่มสำรวจห้องอย่างละเอียด เขาพบว่าห้องนี้มีประตูบานเดียว ซึ่งเป็นทางที่พวกเขาเข้ามา "ไม่มีทางออกอื่นเลยเหรอเอวา?" เรย์ถาม "มีค่ะ" เอวาตอบ "แต่ประตูบานนั้นถูกล็อคด้วยระบบรักษาความปลอดภัยขั้นสูงของคาลิปโซ่ ฉันกำลังพยายามถอดรหัสอยู่" "ใช้เวลานานแค่ไหน?" "ไม่แน่ใจค่ะ… แต่อย่าเพิ่งกังวลนะคะ เรายังมีเวลา" เรย์นั่งลงข้างเตียงของลูน่า เขาเฝ้ามองใบหน้าซีดเซียวของเธอ นึกถึงรอยยิ้มสดใสของเธอในวันวาน เขาภาวนาให้เธอปลอดภัย และหวังว่าเขาจะสามารถไขปริศนาทั้งหมดนี้ได้