ภายในห้องที่เปิดออกนั้น ไม่ใช่ห้องที่เต็มไปด้วยเทคโนโลยีล้ำสมัยอย่างที่พวกเขาคาดหวัง แต่กลับเป็นห้องที่ดูเหมือนเป็นโลงศพขนาดมหึมาที่สลักเสลาอย่างวิจิตรงดงาม ผนังห้องถูกประดับประดาด้วยคริสตัลสีดำที่สะท้อนแสงได้แปลกประหลาด และตรงกลางห้อง...มีร่างของสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์นอนสงบนิ่งอยู่บนแท่นหิน "อะไรกันเนี่ย..." กัญจน์พึมพำด้วยความตกตะลึง "สัญญาณ...มาจากร่างนั้นครับท่านกัปตัน" วิศรุตแจ้งผ่านวิทยุ "มันไม่ใช่สัญญาณของเครื่องจักร...แต่มันเป็น...คลื่นชีวภาพ" "สิ่งมีชีวิต?" เคนถามอย่างไม่เชื่อสายตา "มันยังไม่ตาย?" "ดูเหมือนจะยังครับ" กัปตันอัคคีกล่าว "แต่...มันอยู่ในสภาพจำศีล" ขณะที่พวกเขากำลังประเมินสถานการณ์อยู่นั้น จู่ๆ คริสตัลสีดำบนผนังก็เริ่มเปล่งแสงสว่างวาบขึ้นมาทีละดวงๆ พร้อมกับเสียงฮัมที่ดังขึ้นเรื่อยๆ "เกิดอะไรขึ้น?" กัญจน์ถาม "ผมไม่รู้ครับท่านกัปตัน!" วิศรุตตอบเสียงตื่น "แต่...ผมจับสัญญาณพลังงานที่พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว...มาจากยาน Xylo ลำนั้น!" "บ้าจริง!" กัปตันอัคคีอุทาน "พวกมันรู้แล้วว่าเราอยู่ที่นี่!" "ท่านกัปตันครับ! ยาน Xylo ลำนั้นกำลังมุ่งหน้ามาทางเรา!" วิศรุตตะโกน "พวกมันกำลังยิงลำแสงทำลายล้างใส่ซากยาน!" "แย่แล้ว!" ดารารัตน์ร้องมาจากยาน "เราต้องรีบไป!" "เราต้องรีบ!" กัปตันอัคคีกล่าว "เคน! นายรู้ไหมว่าร่างนั้นคืออะไร?" "ผม...ผมเคยได้ยินตำนาน..." เคนพูดอย่างติดขัด "ตำนานเกี่ยวกับ 'ผู้พิทักษ์แห่งดวงดาว'...สิ่งมีชีวิตโบราณที่คอยปกป้องความสมดุลของจักรวาล...ข้อมูล Xylo ที่ผมแกะได้...มันมีกล่าวถึง 'สิ่งมีชีวิตที่หลับใหล' ที่เป็นกุญแจสำคัญในการเดินทางผ่านจุดเชื่อมต่อ..." "สิ่งมีชีวิตที่หลับใหล..." กัปตันอัคคีทวนคำ "หมายความว่า...ร่างนี้...คือผู้ที่จะพาเราไปยังจุดเชื่อมต่อได้?" "อาจจะครับ!" เคนตอบ "แต่...เราต้องปลุกมันขึ้นมาเสียก่อน" "เราจะปลุกมันได้อย่างไร?" กัญจน์ถาม "จากข้อมูล...มันต้องการ...พลังงานบริสุทธิ์" เคนตอบ "บางที...อาจจะต้องใช้พลังงานจากยานของเรา...หรือ...อาจจะต้อง...เสียสละอะไรบางอย่าง" "ยาน Xylo กำลังจะมาถึง!" วิศรุตแจ้งข่าวร้าย "พวกมันกำลังระดมยิง!" "เราต้องรีบตัดสินใจ!" กัปตันอัคคีกล่าว "กัญจน์! เตรียมอาวุธ! ส่วนฉันกับเคน...เราจะพยายามปลุกร่างนั้น!" กัปตันอัคคีและเคนเข้าไปใกล้แท่นหินมากขึ้น พวกเขามองหน้ากันด้วยความมุ่งมั่น "ผมจะลองใช้เครื่องมือสแกนพลังงาน..." เคนกล่าว "อาจจะพอช่วยปลุกมันได้" ขณะที่เคนกำลังทำงาน กัญจน์ก็เตรียมพร้อมยิงตอบโต้หากยาน Xylo บุกเข้ามา เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวจากภายนอก ทำให้โครงสร้างของซากยานสั่นสะเทือน "ท่านกัปตัน! สัญญาณพลังงานของร่างนั้น...กำลังเพิ่มขึ้น!" วิศรุตตะโกน "แต่...ยาน Xylo ก็กำลังจะเจาะเข้ามาแล้ว!" "อีกนิดเดียว!" เคนร้องบอก "ผมรู้สึกได้ถึงบางอย่าง!" ทันใดนั้นเอง ร่างบนแท่นหินก็กระตุกเบาๆ ดวงตาที่เคยปิดสนิทก็ค่อยๆ ลืมขึ้น เปลือกตาที่ถูกปกคลุมด้วยฝุ่นโบราณค่อยๆ เปิดออก เผยให้เห็นดวงตาสีฟ้าเรืองรองที่เต็มไปด้วยความเก่าแก่และทรงปัญญา "มัน...มันตื่นแล้ว!" กัญจน์อุทาน "ยินดีต้อนรับ...ผู้มาเยือน" เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นในหัวของทุกคนในห้อง ราวกับเสียงกระซิบจากอวกาศ "ข้า...คือผู้พิทักษ์แห่งดวงดาว...ผู้ดูแลแห่งจุดเชื่อมต่อ" "ท่านคือใคร?" กัปตันอัคคีถามด้วยความเคารพ "ข้าคือผู้ที่รอคอย...ผู้ที่จะนำพาทุกท่านข้ามผ่านม่านแห่งมิติ" ผู้พิทักษ์ตอบ "แต่...เส้นทางนี้...เต็มไปด้วยอันตราย...และต้องแลกมาด้วยบางสิ่ง" "เราพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน" กัปตันอัคคีตอบอย่างหนักแน่น "พวก Xylo...พวกมันต้องการพลังงานจากจุดเชื่อมต่อ...เพื่อทำลายล้าง" ผู้พิทักษ์กล่าว "แต่ข้า...จะมอบพลังที่แท้จริงให้แก่พวกเจ้า...พลังที่จะนำพาทุกท่านไปยังที่ปลอดภัย...และ...อาจจะ...นำพาทุกท่าน...กลับบ้าน" "เราต้องรีบ!" วิศรุตตะโกน "ยาน Xylo กำลังจะพังประตูเข้ามาแล้ว!" "จับมือข้าไว้" ผู้พิทักษ์กล่าว "และเตรียมตัว...สำหรับการเดินทางที่ไม่เคยมีผู้ใดคาดคิด" กัปตันอัคคี เคน และกัญจน์ ยื่นมือออกไปสัมผัสกับมือของสิ่งมีชีวิตโบราณ ขณะเดียวกันนั้น คริสตัลสีดำบนผนังก็สว่างวาบขึ้นอย่างรุนแรง แสงสว่างเจิดจ้าจนกลบทุกอย่างมิด "ท่านกัปตัน!" เสียงของวิศรุตค่อยๆ ขาดหายไป "อ๊ากกก!" เสียงของกัญจน์ดังขึ้นก่อนจะเงียบไป "เคน!" กัปตันอัคคีตะโกน แล้วทุกอย่างก็มืดสนิท...