เสียงฝีเท้าที่ดังไล่หลังมาดังขึ้นเรื่อยๆ บ่งบอกว่าศัตรูกำลังใกล้เข้ามา แบมรู้สึกได้ถึงความตึงเครียดที่แผ่กระจายไปทั่วห้องโถงแห่งหอสมุดแห่งจิต “เราต้องไปที่ห้องแห่งแสงให้เร็วที่สุด!” ไททันกล่าว พลางหยิบอุปกรณ์เรืองแสงขนาดเล็กออกมาจากกระเป๋า “อาเธอร์ ลิน… พวกเจ้าจะนำแบมไป” “แล้วท่านล่ะ?” ลินถาม “ฉันจะถ่วงเวลาพวกมันไว้” ไททันตอบ “ไม่ต้องห่วง ฉันจัดการได้” “แต่…” อาเธอร์กำลังจะทักท้วง “ไม่มีแต่!” ไททันกล่าวเสียงหนักแน่น “นี่คือคำสั่ง! ไปกันเถอะ!” อาเธอร์พยักหน้าอย่างจำใจ เขาหันไปหาแบม “แบม… เจ้าต้องเชื่อใจฉัน” “ผมเข้าใจครับ” แบมตอบ แม้จะรู้สึกไม่สบายใจที่ต้องแยกจากไททัน ทันใดนั้น เสียงกระแทกดังสนั่นหวั่นไหวก็ดังขึ้นจากปากอุโมงค์ กำแพงหินของหอสมุดสั่นสะเทือนไปทั้งห้อง “พวกมันมาถึงแล้ว!” ลินอุทาน “รีบเลย!” อาเธอร์เร่ง ทั้งสามคนวิ่งเข้าไปในโถงทางเดินที่มืดมิด ซึ่งดูเหมือนจะเป็นทางเข้าสู่ส่วนลึกของหอสมุด แบมรู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือกที่แผ่ซ่านไปตามทางเดิน ผนังที่นี่ดูเก่าแก่กว่าเดิม และเต็มไปด้วยสัญลักษณ์แปลกประหลาดที่เขาไม่เคยเห็น “ที่นี่คือ ‘ห้องแห่งแสง’ หรือเปล่าครับ?” แบมถาม “ยัง… เรากำลังจะไปถึง” อาเธอร์ตอบ “ตามตำนาน ห้องแห่งแสงจะปรากฏขึ้นเมื่อผู้ที่ได้รับเลือกเข้ามาเท่านั้น” ขณะที่พวกเขาเดินไปเรื่อยๆ แสงจากอุปกรณ์ของอาเธอร์ก็เริ่มกะพริบถี่ขึ้น “พลังงานที่นี่… มันหนาแน่นมาก” อาเธอร์กล่าว “เหมือนกับว่า… กำลังมีอะไรบางอย่างรอเราอยู่” ทันใดนั้นเอง ด้านหน้าของพวกเขาก็เกิดแสงสว่างวาบขึ้นมา แสงนั้นค่อยๆ ก่อตัวเป็นรูปร่างที่คุ้นเคย… มันคือ ‘ประตู’ ที่ทำจากแสงสีขาวบริสุทธิ์ “นั่นไง!” ลินร้อง “ห้องแห่งแสง!” “แต่… ทำไมถึงเป็นประตู?” แบมถาม “อาจจะเป็นสัญลักษณ์” อาเธอร์กล่าว “เป็นประตูสู่ความรู้… หรือบางที… อาจจะเป็นประตูสู่อีกมิติหนึ่ง” ขณะที่พวกเขากำลังจะเดินเข้าไปใกล้ประตูแห่งแสง เสียงตะโกนดังมาจากด้านหลัง “หยุดเดี๋ยวนี้นะ เจ้าพวกโจร!” แบม ลิน และอาเธอร์ หันกลับไปมอง ท่ามกลางแสงสลัวของโถงทางเดิน ร่างของชายชุดดำหลายคนกำลังเดินตรงมาหาพวกเขา โดยมี ‘ท่านผู้นำ’ สวมชุดคลุมสีดำสนิท ยืนอยู่ด้านหน้าสุด “เนมเนสิส!” ลินอุทาน “ท่านผู้นำมาด้วย!” “ข้าบอกเจ้าแล้วว่าข้าจะตามมาจนถึงที่สุด” ท่านผู้นำกล่าว เสียงของเขาเย็นยะเยือก “เจ้าคิดว่าจะหนีข้าพ้นหรือ?” “ข้าไม่รู้ว่าเจ้าต้องการอะไรจากหอสมุดแห่งนี้” ไททันกล่าวที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน เขามายืนขวางหน้าแบม ลิน และอาเธอร์ “แต่ข้าจะไม่มีวันยอมให้เจ้าเข้ามายุ่งเกี่ยวกับที่นี่เด็ดขาด” “หึๆ…” ท่านผู้นำหัวเราะอย่างเย้ยหยัน “เจ้าคิดว่าเจ้าจะหยุดข้าได้หรือ? เด็กน้อยเอ๋ย เจ้ายังอ่อนหัดเกินไป” “มากพอที่จะหยุดเจ้า!” ไททันตอบ เขาตั้งท่าเตรียมพร้อม “ลองดูสิ!” ท่านผู้นำกล่าว พร้อมกับชูมือขึ้น ทันใดนั้น! แสงสีดำสนิทก็พวยพุ่งออกมาจากมือของท่านผู้นำ มันพุ่งตรงเข้าใส่ไททันอย่างรวดเร็ว “ระวัง!” อาเธอร์ตะโกน ไททันยกแขนขึ้นมาป้องกัน แต่พลังของแสงสีดำนั้นรุนแรงเกินกว่าที่เขาจะต้านทานได้ เขากระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว “ท่านผู้นำ… พลังของท่านแข็งแกร่งขึ้นมาก” ไททันกล่าว พลางลุกขึ้นยืนอย่างทุลักทุเล “แน่นอน!” ท่านผู้นำกล่าว “ข้าได้ซึมซับพลังจาก ‘มิติแห่งความมืด’ มามากพอแล้ว” “มิติแห่งความมืด?” แบมพึมพำ “นั่นคือแหล่งพลังงานของเนมเนสิส” อาเธอร์อธิบาย “พวกมันต้องการดูดกลืนพลังงานจากมิตินั้นมาใช้” “แล้ว… เราจะสู้กับเขาได้อย่างไร?” ลินถาม “เราต้องใช้พลังของ ‘ผู้พิทักษ์ดวงดาว’ ” อาเธอร์ตอบ “แบม… เจ้าต้องเปิดประตูแห่งแสงนั้น และเข้าไปรับพลังที่อยู่ภายใน” “แต่… ข้าต้องสู้กับท่านผู้นำก่อน” ไททันกล่าว “พวกเจ้าต้องไปก่อน” “ไม่! ท่านต้องมากับพวกเรา!” แบมยืนกราน “ข้าบอกแล้วไง! ข้าจะถ่วงเวลาพวกมันเอง!” ไททันกล่าว “เจ้าคือความหวังของเรา… อย่าทำให้ข้าผิดหวัง!” เมื่อเห็นความมุ่งมั่นในแววตาของไททัน แบมก็ตระหนักว่าเขาไม่มีทางเลือกอื่น เขาหันไปมองประตูแห่งแสง “ผมจะพยายามครับ” แบมกล่าว “ดีมาก!” อาเธอร์กล่าว “ลิน… เจ้าคอยระวังหลัง ข้าจะนำแบมเข้าไป” อาเธอร์เดินนำแบมเข้าไปหาประตูแห่งแสง แสงนั้นสว่างจ้าจนทำให้มองเห็นได้ไม่ชัดเจน “แบม… เจ้าต้องใช้พลังของเจ้าอีกครั้ง” อาเธอร์กล่าว “ใช้พลังที่เจ้าได้จาก ‘ตำราแห่งจิต’ ที่เจ้าเพิ่งเปิดมัน พลังนั้นจะเชื่อมโยงกับประตูนี้” แบมพยักหน้า เขาหลับตาลง นึกถึง ‘ตำราแห่งจิต’ ที่เขาเปิดมันได้เมื่อสักครู่ เขารู้สึกถึงพลังงานที่คุ้นเคยที่ไหลเวียนอยู่ในตัวเขา เขาค่อยๆ ยกมือขึ้นไปหาประตูแห่งแสง ทันใดนั้น! ร่างของท่านผู้นำก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าแบมและอาเธอร์ “เจ้าคิดว่าจะหนีข้าพ้นหรือ?” “ถอยไป!” อาเธอร์ตะโกน พร้อมกับปล่อยพลังงานสีฟ้าอ่อนออกมาจากมือ ปะทะเข้ากับร่างของท่านผู้นำ การปะทะกันของพลังงานทำให้เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว แสงสีดำของท่านผู้นำปะทะกับแสงสีฟ้าของอาเธอร์ ทำให้เกิดประกายไฟสีม่วงสว่างวาบไปทั่วบริเวณ “ข้าจะไม่อนุญาตให้เจ้าทำร้ายแบม!” อาเธอร์กล่าว “เจ้ามันก็แค่ลูกไก่ในกำมือของข้า!” ท่านผู้นำตอบ “พลังของเจ้ายังห่างไกลจากข้า!” ในขณะที่อาเธอร์กำลังต่อสู้กับท่านผู้นำ แบมก็พยายามรวบรวมสมาธิ เขาเอามือสัมผัสกับประตูแห่งแสง เขาจินตนาการถึงพลังงานที่อยู่ในตัวเขา พลังงานจากตำราแห่งจิต “เปิด… เปิดออก!” แบมตะโกน ประตูแห่งแสงค่อยๆ สั่นสะเทือน มันสว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง แต่คราวนี้มันสว่างยิ่งกว่าเดิม แสงนั้นดูเหมือนจะมีชีวิต เต้นระริกไปมา “เร็วเข้า แบม!” ลินตะโกนจากด้านหลัง “พวกทหารกำลังเข้ามาแล้ว!” แบมรู้สึกถึงความกดดันที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เขาเห็นว่าไททันกำลังต่อสู้อย่างหนักกับพวกทหารเนมเนสิส เขาไม่อยากให้ใครต้องเจ็บตัวเพราะเขาอีกต่อไป “ต้องทำให้ได้!” แบมพึมพำกับตัวเอง เขารวบรวมพลังทั้งหมดที่มี ส่งตรงไปยังประตูแห่งแสง ทันใดนั้น! ประตูแห่งแสงก็ระเบิดออกเป็นแสงสว่างจ้า แสงนั้นแผ่กระจายไปทั่วห้องโถง ทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างสว่างไสว แบมรู้สึกเหมือนถูกดึงเข้าไปในแสงสว่างนั้น เขารู้สึกถึงแรงดึงดูดมหาศาลที่ดูดกลืนเขาเข้าไป “แบม!” อาเธอร์ตะโกน แต่ก็สายเกินไป แบมได้หายเข้าไปในประตูแห่งแสงแล้ว เหลือเพียงอาเธอร์ ลิน และไททัน ที่กำลังเผชิญหน้ากับท่านผู้นำและเหล่าทหารเนมเนสิส ท่ามกลางแสงสว่างอันเจิดจ้าที่ยังคงแผ่กระจายออกมาจากประตูที่เพิ่งปิดลง