การปลุกพลังจิตเหนือมนุษย์ ณ...

ตอนที่ 17 / 30

เสียงจากความมืด

เสียงโทรศัพท์มือถือที่ดังแทรกขึ้นมา เหมือนกับระเบิดลูกเล็กๆ ที่ระเบิดกลางความเงียบสงบ กรณ์ตกใจจนแทบจะทำโทรศัพท์หลุดมือ ชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอ ทำให้หัวใจของเขากระตุกวูบ มันคือชื่อของ ‘รินดา’ น้องสาวของเขา ผู้ที่เขาเชื่อว่าเสียชีวิตไปแล้วในการโจมตีขององค์กรลับเมื่อหลายปีก่อน “รินดา?” กรณ์อุทาน เสียงสั่นเครือ เขารีบกดรับสาย “นี่… มัน เป็นไปได้ยังไง?” “กรณ์… ช่วย ฉัน ด้วย…” เสียงแหบแห้ง และอ่อนแรง ดังลอดออกมาจากปลายสาย เสียงนั้นเต็มไปด้วยความเจ็บปวด และความสิ้นหวัง “ฉัน… อยู่ที่นี่… นาน เกินไป แล้ว…” “อยู่ที่ไหน รินดา! บอกฉันมา!” กรณ์เร่งเร้า ความรู้สึกผิด และความโกรธแค้น ที่เคยซุกซ่อนไว้ พลันปะทุขึ้นมาอีกครั้ง เขา ไม่สามารถ ปกป้อง น้องสาว ของเขา ได้ ในครั้งนั้น แต่ ครั้งนี้ … เขา จะไม่ยอม ให้ ประวัติศาสตร์ ซ้ำรอย “ที่นี่… มัน มืดมิด… และ เย็นยะเยือก…” เสียงของรินดา เริ่มขาดหาย “ฉัน รู้สึก เหมือน … กำลัง จะ สลาย ไป…” “อดทน ไว้นะ รินดา! ฉัน จะ ไป หา เธอ เดี๋ยวนี้!” กรณ์ พูด ด้วย ความ มุ่งมั่น เขา หัน ไป มอง อรพิน “อรพิน ฉัน ต้อง ไป ตามหาน้องสาว ของ ฉัน!” เขา พูด “เธอ ต้อง ช่วย ฉัน!” อรพิน มอง สีหน้า ของ กรณ์ ที่ เต็มไปด้วย ความ กังวล และความ เด็ดเดี่ยว เธอ เข้าใจ ดี ว่า น้องสาว มีความ สำคัญ กับ กรณ์ มาก แค่ไหน “ฉัน จะ ไป กับ แก!” เธอ ตอบ “เรา จะ ช่วย กัน!” แต่ ก่อน ที่ พวกเขา จะ ได้ ก้าว ออก ไป จาก ห้อง ทดลอง ที่ ว่าง เปล่า นั้น เอง ที่ เสียง กระซิบ แผ่วเบา ก็ ดัง ขึ้น มาจาก ที่ ไหน สักแห่ง … “อย่า ไป เลย… มัน อันตราย เกินไป…” ทั้ง กรณ์ และ อรพิน หัน ไป มอง รอบ ๆ แต่ ก็ ไม่ พบ ใคร เลย “นั่น เสียง ของ ใคร?” อรพิน ถาม “ไม่ใช่ เสียง ของ คน ” กรณ์ ตอบ “มัน คือ เสียง ของ … จิต สังเคราะห์?” “แต่ เรา เพิ่ง จะ ปิด ระบบ ของ โครงการ เอเทน ไป ไม่ใช่ เหรอ?” อรพิน ถาม ด้วย ความ สงสัย “ใช่ แต่ บางที … อาจ จะมี บางสิ่ง ที่ เรา มอง ข้าม ไป…” กรณ์ พูด เขา รู้สึก ได้ ว่า มี พลังงาน บางอย่าง ที่ กำลัง จับ ตา มอง พวก เขา อยู่ “เสียง นั้น … เตือน พวก แก แล้ว…” เสียง กระซิบ ดัง ขึ้น อีก ครั้ง “ผู้ ที่ จับ ตัว น้องสาว ของ แก ไว้ … คือ ผู้ ที่ ทรงพลัง ยิ่ง กว่า เทพเจ้า!” “ใคร คือ มัน!” กรณ์ คำราม “บอก มา เดี๋ยว นี้!” “มัน คือ … ผู้ ที่ อยู่ เหนือ มิติ ทั้งหมด!” เสียง กระซิบ ตอบ “ผู้ ที่ สามารถ ควบคุม … กาลเวลา และความเป็นจริง ได้!” กรณ์ และ อรพิน มอง หน้า กัน ด้วย ความ ตกตะลึง พวกเขา ไม่ สามารถ จินตนาการ ได้ เลย ว่า ศัตรู ที่ พวก เขา กำลัง จะ เผชิญ หน้า ด้วย นั้น จะ แข็งแกร่ง ขนาด นี้ “แล้ว เรา จะ ไป หา รินดา ได้ ยังไง?” อรพิน ถาม “ถ้า เรา ไม่ รู้ ว่า เธอ ถูก จับ ไป ที่ ไหน?” กรณ์ นึกถึง ความ ทรงจำ ใน อดีต เขา จำ ได้ ว่า ตอน ที่ องค์กร ลับ บุก เข้า มา ทำร้าย ครอบครัว ของ เขา มี สถานที่ แห่ง หนึ่ง ที่ พวกเขา มัก จะ พา ตัว ประกัน ไป … สถานที่ ที่ ถูก ซ่อน ไว้ ใต้ ดิน และ ล้อม รอบ ด้วย ป่า รก ทึบ “ฉัน รู้ ว่า รินดา อยู่ ที่ ไหน!” กรณ์ พูด ด้วย ความ แน่ใจ “มี สถานที่ แห่ง หนึ่ง ที่ ฉัน จำ ได้ … มัน คือ ฐาน ลับ เก่า ของ องค์กร ลับ!” “แล้ว เรา จะ ไป ที่ นั่น ยังไง?” อรพิน ถาม “ฉัน มี วิธี!” กรณ์ ตอบ เขา หยิบ โทรศัพท์ มือถือ ของ เขา ขึ้น มา และ กด หมายเลข บางอย่าง ไม่ นาน นัก รถ หุ้มเกราะ สีดำ คัน หนึ่ง ก็ ปรากฏ ตัว ขึ้น จาก เงา ของ อาคาร ที่ พัง ทลาย “นั่น คือ ใคร?” อรพิน ถาม “เพื่อน เก่า ” กรณ์ ตอบ “เขา คือ คน ที่ เคย ทำงาน ให้กับ องค์กร ลับ แต่ ตอนนี้ เขา กลับ มา ช่วย เรา!” ชาย ใน รถ หุ้มเกราะ สีดำ เปิด ประตู ลง มา เขา มี ใบหน้า ที่ เต็มไปด้วย รอย แผล และ แววตา ที่ แสดง ถึง ความ เหนื่อย ล้า แต่ ก็ มีความ มุ่งมั่น “ผม คือ ’เงา’ ” เขา แนะนำ ตัว “ผม จะ พา พวก คุณ ไป ยัง ที่ ที่ คุณ ต้องการ!” กรณ์ และ อรพิน มอง หน้า กัน พวก เขา ไม่ แน่ ใจ ว่า จะ ไว้ใจ ชาย คน นี้ ได้ หรือไม่ แต่ เมื่อ นึกถึง เสียง ของ รินดา ที่ กำลัง จะ สลาย ไป … พวก เขา ก็ ไม่มี ทาง เลือก อื่น “พา เรา ไป เถอะ ’เงา’ ” กรณ์ พูด “พา เรา ไป ที่ นั่น ให้ เร็ว ที่สุด!” ’เงา’ พยักหน้า เขา เปิด ประตู ด้าน ข้าง ของ รถ หุ้มเกราะ ให้ กรณ์ และ อรพิน ขึ้น มา เมื่อ พวกเขา ก้าว ขึ้น รถ กรณ์ ก็ มอง เห็น บางสิ่ง ที่ ทำให้ หัวใจ ของ เขา เต้น แรง … ที่ เบาะ ด้าน หลัง ของ รถ … มี สร้อยคอ รูป “เอเทน” วาง อยู่ … และ มัน กำลัง เปล่งแสง สี ทอง อ่อน ๆ “นี่ มัน… !” กรณ์ อุทาน “ผม เก็บ มัน ไว้ ตั้งแต่ วัน ที่ โครงการ เอเทน เริ่มต้น ขึ้น” ’เงา’ ตอบ “ผม รู้ ว่า มัน จะ มีความ สำคัญ … ต่อ อนาคต ของ พวก เรา ทุกคน!” กรณ์ มอง ไป ที่ ’เงา’ ด้วย ความ สงสัย แต่ เขาก็ รู้ ดี ว่า ชาย คน นี้ อาจ จะ เป็น กุญแจ สำคัญ ที่ จะ ช่วย ให้ เขา ตามหา รินดา เจอ เมื่อ รถ หุ้มเกราะ ขับ ออก ไป จาก มหาวิทยาลัย กรณ์ ก็ รู้สึก ได้ ว่า มี บางสิ่ง ที่ กำลัง เปลี่ยน แปลง ไป … พลังงาน ที่ เขา รู้สึก ได้ จาก สร้อยคอ “เอเทน” กำลัง เพิ่ม ขึ้น เรื่อย ๆ … และ เขาก็ เริ่ม รู้สึก ได้ ถึง การ เชื่อมโยง ที่ ซับซ้อน ระหว่าง พลัง แห่ง เอเทน … และ สถานการณ์ อัน เลวร้าย ที่ กำลัง เกิดขึ้น แต่ ทันใดนั้น เอง ที่ เสียง กระซิบ ก็ ดัง ขึ้น ใน หัว ของ กรณ์ อีก ครั้ง … “พวก แก กำลัง จะ พา กัน ไป สู่ หายนะ … ที่ แท้จริง!” และ ก่อน ที่ กรณ์ จะ ได้ ประมวลผล สิ่งที่ เขา ได้ ยิน … รถ หุ้มเกราะ ก็ ถูก โจมตี จาก เบื้องบน … ด้วย พลังงาน ที่ น่า สะพรึงกลัว … พลังงาน ที่ เขา จำ ได้ ดี … พลังงาน ที่ มาจาก … “ยาน แม่” ของ องค์กร ลับ!

851 ตัวอักษร

แชร์ตอนนี้ให้เพื่อน