เมื่อทั้งสี่ก้าวเข้าสู่ "หอสมุดแห่งจิต" อีกครั้ง บรรยากาศก็แตกต่างจากครั้งก่อนอย่างสิ้นเชิง ความเงียบสงัดที่เคยปกคลุมบัดนี้ถูกแทนที่ด้วยเสียงกระซิบแผ่วเบาของพลังงานที่ไหลเวียนอยู่รอบตัว อากาศเย็นยะเยือกที่เคยสัมผัสได้ บัดนี้กลับอบอุ่นราวกับมีไออุ่นจากแหล่งกำเนิดพลังงานบางอย่างแผ่ซ่านออกมา "ข้าสัมผัสได้ถึงพลังงานที่เข้มข้นขึ้น" ไททันกล่าว เสียงของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ "ดูเหมือนว่า... การต่อสู้ของเรากับ 'เงามืด' ได้ปลดปล่อยพลังที่ถูกกักเก็บไว้ในหอสมุดแห่งนี้ออกมา" "มันรู้สึก... แตกต่างไปจากเดิมมากเลยค่ะ" ลินเอ่ย พลางยกมือขึ้นสัมผัสอากาศรอบๆ "เหมือนกับว่า... ที่นี่กำลังมีชีวิตชีวาขึ้น" "นั่นเพราะ 'แก่นแท้' กำลังตอบสนองต่อพลังของเจ้า" ไททันหันไปมองแบม "พลังของเจ้าได้กระตุ้นบางสิ่งบางอย่างภายในหอสมุดแห่งนี้" "แล้ว... เราจะไปที่ 'แก่นแท้' ได้อย่างไรครับ?" แบมถามอย่างตื่นเต้น เขาพยายามเพ่งสมาธิเพื่อรับรู้ถึงพลังงานที่ไททันพูดถึง "ตามตำนาน... 'แก่นแท้' จะปรากฏขึ้นต่อหน้าผู้ที่ถูกเลือก ณ จุดที่พลังงานบริสุทธิ์ที่สุดรวมตัวกัน" ไททันอธิบาย "และข้าเชื่อว่า... จุดนั้นอยู่ที่ใจกลางของหอสมุดแห่งนี้" "ใจกลาง... หมายถึงส่วนที่ลึกที่สุดในมิติแห่งนี้ใช่ไหมครับ?" อาเธอร์ถาม "ใช่" ไททันพยักหน้า "แต่การเดินทางเข้าไปในมิตินี้... ไม่เหมือนกับการเดินเท้าธรรมดา" "หมายความว่าอย่างไรครับ?" แบมสงสัย "มิตินี้... คือการสะท้อนของจิตใจ" ไททันกล่าว "ทุกสิ่งที่เราเห็น... คือการตีความของจิตเราเอง" "เหมือนกับว่า... เราต้องเดินทางผ่านความคิดของเราเองอย่างนั้นเหรอคะ?" ลินถาม "ประมาณนั้น" ไททันตอบ "ยิ่งเจ้าเปิดใจยอมรับ... มากเท่าไหร่... เจ้าก็จะยิ่งเข้าใกล้ 'แก่นแท้' ได้มากขึ้นเท่านั้น" ทันใดนั้น แสงสว่างสีขาวนวลก็เริ่มปรากฏขึ้นจากพื้นหินอ่อนของหอสมุด แสงนั้นค่อยๆ ก่อตัวเป็นรูปทรงที่ซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ คล้ายกับที่แบมเคยเห็นมาก่อน "นั่นมัน... 'สัญลักษณ์'!" แบมอุทาน เขารู้สึกได้ถึงการเชื่อมต่ออันทรงพลังที่ส่งตรงมาจากสัญลักษณ์นั้น "ใช่แล้ว" ไททันยิ้ม "มันกำลังนำทางเจ้าไปสู่ 'แก่นแท้' แบม เจ้าต้องเดินตามมันไป" "แต่... มันคืออะไรคะ?" ลินถาม "มันคือ 'แผนที่' ที่สร้างขึ้นจากพลังงานจิต" ไททันอธิบาย "มันจะพาเราไปยังจุดที่ 'แก่นแท้' รอคอยอยู่" แบมก้าวไปข้างหน้าอย่างช้าๆ เขาจ้องมองไปยังสัญลักษณ์ที่เรืองรองนั้น ราวกับว่ามันกำลังดึงดูดเขาเข้าไป "เจ้าแน่ใจนะว่าพร้อม?" ไททันถาม "การเดินทางครั้งนี้... อาจจะเผยให้เห็นบางสิ่ง... ที่เจ้าไม่เคยคาดคิดมาก่อน" "ผมพร้อมแล้วครับ" แบมตอบอย่างหนักแน่น "ผมต้องทำ" เมื่อแบมก้าวเท้าเข้าไปในวงล้อมของแสง สัญลักษณ์นั้นก็สว่างวาบขึ้นอีกครั้ง และภาพตรงหน้าของเขาก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไป พื้นหินอ่อนที่เคยเป็นพื้นแข็ง บัดนี้กลับกลายเป็นเหมือนผืนน้ำที่เคลื่อนไหวได้ แสงสว่างสีขาวนวลสาดส่องมาจากทุกทิศทาง ล้อมรอบด้วยม่านหมอกที่หมุนวน "นี่มัน... ที่ไหนกันครับ?" อาเธอร์ถามด้วยความงุนงง "นี่คือ... 'มิติแห่งจิต' ที่แท้จริง" ไททันกล่าว "มันคือที่ที่ความคิดและความรู้สึก... มีตัวตน" "เหมือนกับว่า... โลกทั้งใบกำลังหมุนรอบตัวเราเลยค่ะ" ลินเอ่ย พลางใช้มือประคองตัวเอง "จงอย่าสั่นคลอน" ไททันเตือน "จงเชื่อมั่นในตัวเจ้าเอง และเชื่อมั่นใน 'สัญลักษณ์' ที่นำทางเจ้า" แบมเดินต่อไป ช้าๆ แต่หนักแน่น เขาพยายามรวบรวมสติสัมปชัญญะทั้งหมดที่มี เพื่อไม่ให้จิตใจไขว้เขว เขารู้สึกได้ว่าพลังของเขากำลังถูกดึงออกมา ถูกหล่อหลอม และถูกนำทางโดยสัญลักษณ์ที่อยู่เบื้องหน้า "ข้าสัมผัสได้ถึง... 'ความทรงจำ' บางอย่าง" ไททันกล่าว "ความทรงจำของผู้พิทักษ์ในอดีต... มันกำลังถูกปลุกขึ้นมา" "เหมือนกับว่า... เรากำลังเดินย้อนเวลากลับไปอย่างนั้นเหรอคะ?" ลินถาม "ใช่" ไททันตอบ "แต่ไม่ใช่เวลาที่เป็นเส้นตรง... เป็นเวลาที่ซ้อนทับกัน... เป็นมิติที่แตกต่าง" เมื่อพวกเขาเดินทางลึกเข้าไปเรื่อยๆ ภาพตรงหน้าของแบมก็เริ่มชัดเจนขึ้น เขาเห็นภาพเหตุการณ์ในอดีตปรากฏขึ้นราวกับมีชีวิตชีวา เห็นภาพของเหล่านักรบที่สวมชุดเกราะโบราณ ต่อสู้กับพลังแห่งความมืดมิด "พวกเขา... คือผู้พิทักษ์ในอดีต?" แบมถาม "ใช่" ไททันตอบ "พวกเขาคือบรรพบุรุษของเจ้า... คือผู้ที่เคยปกป้องโลกใบนี้" แบมรู้สึกทึ่ง เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าตนเองจะมีสายสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับประวัติศาสตร์อันยาวนานเช่นนี้ "แต่... ทำไม 'สัญลักษณ์' ถึงนำทางเรามาที่นี่?" แบมถาม "เพราะที่นี่... คือจุดเริ่มต้น" ไททันกล่าว "คือที่ที่ 'แก่นแท้' ได้ก่อกำเนิดขึ้น" ทันใดนั้น ภาพที่เห็นก็เปลี่ยนไป จากภาพการต่อสู้ในอดีต กลายเป็นภาพของแสงสว่างที่เจิดจ้า โอบล้อมด้วยพลังงานอันบริสุทธิ์ "นั่นคือ... 'แก่นแท้' หรือครับ?" แบมถาม "ใช่" ไททันตอบ "มันคือศูนย์รวมแห่งพลังและความรู้ของเหล่าผู้พิทักษ์... และมันกำลังรอเจ้าอยู่" แบมรู้สึกถึงแรงดึงดูดที่รุนแรงยิ่งขึ้น เขาเดินเข้าไปใกล้แสงสว่างนั้นมากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งเขาสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามาในร่างกาย "จงเปิดใจรับมัน แบม" ไททันกล่าว "ยอมรับพลังที่กำลังจะหลั่งไหลเข้ามา... จงเป็นหนึ่งเดียวกับ 'แก่นแท้'" แบมหลับตาลง เขาพยายามรวบรวมสติสัมปชัญญะทั้งหมดที่มี และเปิดรับพลังงานที่กำลังไหลเข้ามาในตัวเขา แสงสว่างสีขาวนวลที่เจิดจ้า บัดนี้ได้กลืนกินทุกสิ่งรอบตัวเขาไป แบมรู้สึกเหมือนว่าร่างกายของเขากำลังแตกสลาย และประกอบขึ้นใหม่ จากพลังงานที่บริสุทธิ์ "ข้า... ข้ากำลังจะ... กลายเป็นอะไรไป?" แบมถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ "เจ้ากำลังจะ... กลายเป็น 'ผู้พิทักษ์' อย่างแท้จริง" ไททันตอบ เสียงของเขาทุ้มลึกและก้องกังวาน "เจ้ากำลังจะปลดปล่อยศักยภาพที่แท้จริงของตนเอง"