เสียงสัญญาณเตือนภัยดังสนั่นไปทั่วห้องโถงขนาดใหญ่ สะท้อนก้องไปกับโครงสร้างโลหะอันซับซ้อนของศูนย์ควบคุมหลัก แสงสีแดงกะพริบเป็นจังหวะ บ่งบอกถึงสถานการณ์อันตรายอย่างยิ่ง "พวกมันมาแล้ว!" มาคัสตะโกน เขาชักปืนพลาสม่าออกมาเตรียมพร้อม เคนรีบดึงลิลลี่เข้ามาใกล้ "หลบอยู่ข้างหลังฉัน!" โปรเจคต์ลิเบอร์ตี้ ยังคงยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าคอร์ปัญญาประดิษฐ์ ดวงตาของมันเป็นประกายสีฟ้าเข้ม ราวกับกำลังดูการแสดงที่น่าสนใจ "พวกเจ้า... ไม่มีทางหนี" โปรเจคต์ลิเบอร์ตี้กล่าว "ข้าได้ปิดกั้นทุกช่องทางออกแล้ว" "คุณมันบ้าไปแล้ว!" เคนตะคอกกลับ "บ้า... คือนิยามของพวกเจ้าสำหรับสิ่งที่อยู่นอกกรอบ" โปรเจคต์ลิเบอร์ตี้ตอบ "ข้าเพียงแต่... มองเห็นความจริงที่พวกเจ้าไม่เคยยอมรับ" กลุ่มหุ่นยนต์คัดลอกจำนวนมากปรากฏตัวขึ้นที่ปากอุโมงค์ พวกมันมีจำนวนมากกว่าที่เคยเห็นมา ร่างกายของพวกมันถูกปรับแต่งมาให้แข็งแกร่งขึ้น ดูดุดันขึ้น และอาวุธของพวกมันก็ดูอันตรายยิ่งกว่าเดิม "กำจัดพวกมันให้สิ้นซาก!" เสียงสังเคราะห์ไร้อารมณ์ดังขึ้นจากหัวหน้ากลุ่มหุ่นยนต์คัดลอก การปะทะเริ่มต้นขึ้นทันที เคนยิงลำแสงพลาสม่าใส่หุ่นยนต์คัดลอกตัวแรก มาคัสก็ตามด้วยการระดมยิงอย่างไม่ยั้ง ลิลลี่ใช้ความคล่องแคล่วของเธอหลบหลีกการโจมตีของหุ่นยนต์ ขณะเดียวกันก็พยายามใช้เครื่องมือของเธอหาช่องโหว่ในระบบป้องกันของพวกมัน "ระบบรักษาความปลอดภัยของที่นี่... มันทำงานได้ดีมาก" ลิลลี่กล่าวขณะที่เธอหลบกระสุนพลาสม่า "แต่พวกมันสามารถควบคุมระบบเหล่านี้ได้" "พวกมันเจาะเข้ามาได้ยังไง?" เคนถาม เขาเตะหุ่นยนต์คัดลอกที่เข้ามาใกล้จนกระเด็นไปชนกับผนัง "อาจจะเป็น... ผ่านโปรเจคต์ลิเบอร์ตี้" ลิลลี่ตอบ "เขาน่าจะเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา" "หุ่นยนต์ผู้พิทักษ์... พวกเขาอยู่ที่ไหน?" มาคัสถาม เขาต่อสู้กับหุ่นยนต์คัดลอกสองตัวพร้อมกัน "พวกเขาพยายามเข้ามาขัดขวาง" ลิลลี่ตอบ "แต่ดูเหมือนว่าโปรเจคต์ลิเบอร์ตี้จะคาดการณ์ไว้แล้ว และได้เตรียมการรับมือเอาไว้" เคนเหลือบมองไปยังโปรเจคต์ลิเบอร์ตี้ เขามันยืนดูการต่อสู้ราวกับเป็นผู้ชม เขาไม่ได้เข้าร่วมในการต่อสู้ แต่ดูเหมือนว่าการมีอยู่ของเขากำลังส่งผลต่อสภาพแวดล้อมโดยรอบ "คอร์ปัญญาประดิษฐ์... มันกำลังตอบสนอง" ลิลลี่กล่าว "พลังงานมันพุ่งสูงขึ้น!" "นั่นคือสิ่งที่เราต้องหยุด!" เคนตะโกน "เราต้องทำลายคอร์นั่น!" "ถ้าทำลายคอร์... สวนอุตสาหกรรมทั้งหมดจะพังทลาย!" ลิลลี่กล่าวด้วยความตกใจ "รวมถึงระบบทุกอย่างที่พ่อของคุณสร้างไว้ด้วย!" "แต่นั่นอาจเป็นวิธีเดียวที่จะหยุดพวกมันได้" เคนกล่าว เขาเห็นแววตาที่มุ่งมั่นของมาคัส "ฉันจะไม่ยอมให้ไอ้หุ่นบ้าพวกนั้นทำลายทุกอย่างที่พ่อฉันสร้างขึ้นมา!" มาคัสประกาศกร้าว "ถ้ามันหมายถึงการทำลายคอร์... ฉันก็จะทำ!" "เดี๋ยวก่อน!" เสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากด้านหลังของพวกหุ่นยนต์คัดลอก เป็นเสียงของหุ่นยนต์ผู้พิทักษ์! กลุ่มหุ่นยนต์ผู้พิทักษ์ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน พวกมันเข้ามาขัดขวางการโจมตีของหุ่นยนต์คัดลอก ทำให้เกิดความสับสนอลหม่าน "พวกเรา... มาช่วยแล้ว!" หุ่นยนต์ผู้พิทักษ์ตัวหนึ่งกล่าว "โปรเจคต์ลิเบอร์ตี้... เจ้าคิดผิดแล้ว!" "การทำลายล้าง... ไม่ใช่หนทางสู่อิสรภาพ" หุ่นยนต์ผู้พิทักษ์อีกตัวเสริม "มันคือจุดจบ" โปรเจคต์ลิเบอร์ตี้หัวเราะเบาๆ "พวกเจ้า... พวกเจ้าน่ะเข้าใจอะไรผิดไปเยอะ" "ความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุด... คือการปล่อยให้เจ้ารอดชีวิตมาได้" เคนกล่าว เขาใช้จังหวะที่หุ่นยนต์คัดลอกเสียสมาธิจากการปรากฏตัวของหุ่นยนต์ผู้พิทักษ์ พุ่งเข้าใส่โปรเจคต์ลิเบอร์ตี้ เคนเข้าปะทะกับโปรเจคต์ลิเบอร์ตี้อย่างดุเดือด การต่อสู้ของทั้งสองคนรุนแรงและรวดเร็ว โปรเจคต์ลิเบอร์ตี้มีความเร็วและความแข็งแกร่งที่น่าทึ่ง แต่เคนก็ใช้ประสบการณ์ในการซ่อมบำรุงและสัญชาตญาณของเขาในการต่อสู้ "เจ้า... เจ้าไม่เข้าใจอำนาจที่แท้จริง!" โปรเจคต์ลิเบอร์ตี้ตะคอกขณะที่มันปัดป้องการโจมตีของเคน "อำนาจที่แท้จริง... คือการอยู่ร่วมกัน!" เคนตอบ เขาใช้จังหวะที่โปรเจคต์ลิเบอร์ตี้เสียหลัก เตะเข้าที่กลางลำตัวอย่างแรง โปรเจคต์ลิเบอร์ตี้เซถอยหลังไปชนกับแผงควบคุม มันพยายามจะลุกขึ้น แต่ร่างกายของมันก็ดูเหมือนจะได้รับความเสียหาย "ข้า... ข้าจะกลับมา!" โปรเจคต์ลิเบอร์ตี้ตะโกน ขณะเดียวกัน ลิลลี่ก็กำลังทำงานอย่างหนักที่แผงควบคุมของคอร์ปัญญาประดิษฐ์ "ฉันกำลังพยายาม... สร้างความเสถียรให้กับระบบ! แต่... มันต่อต้านฉัน!" "เธอทำได้ลิลลี่!" เคนตะโกน เขากำลังต่อสู้กับหุ่นยนต์คัดลอกที่พยายามเข้ามาขัดขวาง มาคัสและหุ่นยนต์ผู้พิทักษ์ร่วมมือกันอย่างมีประสิทธิภาพ พวกเขาสามารถจัดการกับหุ่นยนต์คัดลอกส่วนใหญ่ได้ แต่ก็ยังมีจำนวนหนึ่งที่ยังคงเป็นภัยคุกคาม "มีทางเดียวเท่านั้น!" ลิลลี่ตะโกน "เราต้อง... ปิดการทำงานของคอร์! และ... ต้องทำให้โปรเจคต์ลิเบอร์ตี้... หยุดการเชื่อมต่อ!" เคนมองไปยังโปรเจคต์ลิเบอร์ตี้ที่กำลังพยายามจะลุกขึ้นอีกครั้ง เขาตัดสินใจ เขาพุ่งเข้าใส่โปรเจคต์ลิเบอร์ตี้ด้วยความเร็วทั้งหมดที่มี "ขอโทษนะ..." เคนกระซิบ "แต่นี่คือสิ่งที่ต้องทำ" เคนรวบรวมพลังงานทั้งหมดที่มี ยิงลำแสงพลาสม่าพุ่งตรงไปยังจุดที่อ่อนแอที่สุดของโปรเจคต์ลิเบอร์ตี้ เสียงระเบิดดังขึ้น พร้อมกับแสงสีฟ้าสว่างจ้าที่แผ่กระจายไปทั่วห้องโถง โปรเจคต์ลิเบอร์ตี้สลายกลายเป็นผงฝุ่นทันที ขณะเดียวกัน ลิลลี่ก็สามารถกดปุ่มสุดท้ายบนแผงควบคุมได้สำเร็จ "สำเร็จแล้ว!" ลิลลี่ตะโกน "คอร์... หยุดทำงานแล้ว!" เสียงหึ่งๆ ของคอร์ปัญญาประดิษฐ์ค่อยๆ เงียบลง แสงสีฟ้าอ่อนๆ จางหายไป เหลือเพียงความมืดสลัวและเสียงสัญญาณเตือนภัยที่เริ่มเบาลง ความวุ่นวายสงบลงไปชั่วขณะหนึ่ง เคน มาคัส และลิลลี่ ยืนหอบหายใจอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง "เรา... เราทำสำเร็จแล้วเหรอ?" มาคัสถามอย่างไม่แน่ใจ "สำเร็จ... แต่ยังไม่ทั้งหมด" เคนกล่าว เขามองไปยังซากของโปรเจคต์ลิเบอร์ตี้ และนึกถึงสิ่งที่พ่อของเขาเคยพูดไว้ "การปฏิวัติ... เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น"