"พาย" และ "คม" เดินทางออกจากค่ายทหารด้วยยานพาหนะที่นายพล "พิชิต" จัดหาให้ พวกเขาขับรถมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่ "สวนลับ" ตั้งอยู่ แม้ว่าสถานที่แห่งนั้นจะเต็มไปด้วยอันตราย และความทรงจำที่น่าหวาดหวั่น แต่พวกเขาก็เชื่อว่า คำตอบที่พวกเขากำลังตามหา จะอยู่ที่นั่น "คุณแน่ใจนะว่า สัญลักษณ์ที่เราเห็น มันมาจาก "สวนลับ" จริงๆ" "คม" ถาม ขณะที่เขากำลังขับรถไปตามถนนที่ค่อนข้างเปลี่ยว "ผมค่อนข้างแน่ใจ" "พาย" ตอบ "สัญลักษณ์นั้น มันปรากฏขึ้นในความฝันของผม หลังจากที่เราออกจาก "สวนลับ" มา และผมก็เห็นมันอีกครั้ง บนเครื่องแต่งกายของ "วงล้อ" ด้วย" "แล้วสัญลักษณ์นั้น มันมีความหมายว่ายังไง?" "คม" ถาม "ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน" "พาย" กล่าว "แต่ผมรู้สึกได้ว่า มันเป็นกุญแจสำคัญ ที่จะเชื่อมโยงทุกอย่างเข้าด้วยกัน ทั้งพลังของเรา "วงล้อ" และ "สวนลับ" ด้วย" "คุณรู้สึกได้จริงๆ เหรอ?" "คม" ถามด้วยความทึ่ง "ใช่" "พาย" กล่าว "มันเหมือนกับว่า ลายสักบนแขนของผม กำลังนำทางผมไปสู่คำตอบ" "น่าทึ่งจริงๆ" "คม" กล่าว "เหมือนกับว่า คุณกำลังกลายเป็น "จอมยุทธ์" ที่แท้จริงแล้วนะ" "พาย" ยิ้ม "ผมยังห่างไกลจากคำนั้นอีกมาก" "ผมว่าไม่นะ" "คม" กล่าว "คุณสามารถควบคุมพลังที่ยิ่งใหญ่ได้ขนาดนี้ แถมยังมีสัญชาตญาณที่เฉียบคมอีกด้วย" "ผมแค่พยายามทำในสิ่งที่ผมต้องทำ" "พาย" กล่าว "เพื่อปกป้องคนที่ผมรัก และเพื่อไม่ให้ความอยุติธรรมเกิดขึ้น" "นั่นแหละ คือความเป็น "จอมยุทธ์" ที่แท้จริง" "คม" กล่าว "ผมภูมิใจที่ได้มาอยู่เคียงข้างคุณ" "พาย" หันไปมอง "คม" ด้วยสายตาที่อบอุ่น "ผมก็ภูมิใจที่ได้มีเพื่อนอย่างคุณ" หลังจากขับรถไปอีกระยะหนึ่ง ทิวทัศน์รอบตัวก็เริ่มเปลี่ยนไป จากถนนที่เปลี่ยว กลายเป็นป่าทึบที่เต็มไปด้วยต้นไม้สูงใหญ่ บรรยากาศเริ่มดูน่าขนลุก และมีหมอกลงจัด "เราใกล้จะถึงแล้ว" "พาย" กล่าว "จำทางเข้า "สวนลับ" ได้ไหม?" "แน่นอน" "คม" ตอบ "ผมจะไม่มีวันลืมทางเข้าที่เต็มไปด้วยความหวาดผวาแบบนั้นเด็ดขาด" ทั้งสองจอดรถไว้ที่ริมทาง แล้วเดินเท้าเข้าไปในป่า ท่ามกลางความเงียบสงัด มีเพียงเสียงของฝีเท้าที่เหยียบย่ำใบไม้แห้งเท่านั้น ที่ดังเป็นระยะๆ "รู้สึกเหมือนกับว่า เรากำลังจะกลับไปในฝันร้ายอีกครั้ง" "คม" กล่าว "ผมก็รู้สึกเหมือนกัน" "พาย" ตอบ "แต่ครั้งนี้ เราต้องเผชิญหน้ากับมัน" พวกเขาเดินลึกเข้าไปในป่า จนกระทั่งมาถึงบริเวณที่เคยเป็นทางเข้า "สวนลับ" ซากประตูไม้ผุพัง ยังคงตั้งตระหง่านอยู่ราวกับจะเชื้อเชิญให้เข้าไป "พร้อมนะ?" "พาย" ถาม "พร้อมเสมอ" "คม" ตอบรับ ทั้งสองก้าวเท้าเข้าไปใน "สวนลับ" อีกครั้ง บรรยากาศภายในสวนยังคงเหมือนเดิม ทุกสิ่งทุกอย่างดูเหมือนจะหยุดนิ่ง ราวกับว่า เวลาไม่เคยเดินหน้าไปเลย "ดูนั่นสิ" "คม" ชี้ไปยังต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง ที่มีสัญลักษณ์คล้ายกับที่พวกเขาเห็นปรากฏอยู่บนลำต้น "ใช่แล้ว! มันคือสัญลักษณ์เดียวกัน!" "พาย" กล่าวด้วยความตื่นเต้น "แสดงว่า เรามาถูกทางแล้ว" ทั้งสองเดินเข้าไปใกล้ต้นไม้ต้นนั้น และสังเกตสัญลักษณ์ที่แกะสลักอยู่บนลำต้นอย่างละเอียด "มันเหมือนกับคัมภีร์โบราณ" "พาย" รำพึง "มีตัวอักษรที่ไม่คุ้นเคยอยู่เต็มไปหมด" "คุณอ่านออกไหม?" "คม" ถาม "ผมไม่แน่ใจ" "พาย" กล่าว "แต่ผมรู้สึกได้ว่า พลังงานบางอย่างกำลังไหลเวียนอยู่ภายในสัญลักษณ์นี้" ทันใดนั้นเอง ลายสักบนแขนของ "พาย" ก็เริ่มเปล่งประกายสีฟ้าอ่อนๆ ออกมาอย่างแรง และมันก็ส่องแสงไปยังสัญลักษณ์บนต้นไม้ ทำให้สัญลักษณ์นั้นสว่างวาบขึ้นมา "นี่มันอะไรกัน!" "คม" อุทาน "ผมคิดว่า ลายสักของผม กำลังตอบสนองต่อสัญลักษณ์นี้" "พาย" กล่าว "มันเหมือนกับว่า ลายสักนี้ กำลังจะเปิดเผยความลับบางอย่างให้กับเรา" ขณะที่พวกเขากำลังสังเกตการณ์อยู่นั้นเอง เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นมาจากด้านหลัง "ใครอยู่ที่นั่น!" "คม" ตะโกน เขาหันไปมอง และเห็นร่างของกลุ่มคนชุดดำ กำลังเดินเข้ามาหาพวกเขา "พวกมันมาแล้ว!" "พาย" กล่าว "แสดงว่า "วงล้อ" รู้ว่าเราอยู่ที่นี่" "แล้วเราจะทำยังไง?" "คม" ถาม "เราต้องหยุดพวกมัน!" "พาย" กล่าว "และต้องหาทางไขความลับของสัญลักษณ์นี้ให้ได้ ก่อนที่พวกมันจะเข้ามาถึงตัว" "พาย" และ "คม" เตรียมพร้อมที่จะต่อสู้ ขณะที่กลุ่มคนชุดดำ กำลังค่อยๆ ล้อมเข้ามา "สวนลับ" ที่เคยเป็นสถานที่แห่งการเยียวยา และการเรียนรู้ บัดนี้ กลับกลายเป็นสมรภูมิแห่งการต่อสู้ครั้งใหม่ "วงล้อ" ต้องการอะไรกันแน่? และความลับที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใน "สวนลับ" แห่งนี้ คืออะไร? คำตอบทั้งหมด กำลังจะถูกเปิดเผยออกมาในไม่ช้า