พลอยเดินเข้าไปในสโมสรด้วยหัวใจที่เต้นระรัว การกลับมาที่นี่อีกครั้งหลังจากบาดเจ็บ ทำให้เธอรู้สึกประหม่าเล็กน้อย โค้ชสมชายยืนรอเธออยู่ที่ขอบสนาม พร้อมกับสีหน้าเรียบเฉย "เป็นยังไงบ้างอาการบาดเจ็บ" โค้ชถามเสียงห้วนๆ "ดีขึ้นมากแล้วครับโค้ช" พลอยตอบเสียงสั่นเล็กน้อย "ผมอยากจะขออนุญาตซ้อมเบาๆ ครับ" โค้ชสมชายมองสำรวจพลอยตั้งแต่หัวจรดเท้า "ร่างกายของเธอพร้อมแล้วจริงๆ หรือ" "พร้อมครับโค้ช" พลอยยืนยัน "ผมจะระมัดระวังเป็นพิเศษครับ" "ก็ได้" โค้ชสมชายพยักหน้า "แต่ห้ามหักโหมเด็ดขาด ถ้ามีอาการเจ็บปวดแม้แต่น้อย ให้หยุดทันที" "ขอบคุณครับโค้ช" พลอยกล่าวอย่างโล่งใจ เอกซึ่งยืนสังเกตการณ์อยู่ห่างๆ พยักหน้าให้พลอย ก่อนจะเดินเข้าไปหาโค้ชสมชาย "โค้ชครับ ผมอยากจะฝากดูแลปราณด้วยนะครับ" เอกพูด "เขาเพิ่งหายจากอาการบาดเจ็บ" "อืม" โค้ชสมชายตอบรับ "ฉันจะจับตาดูเขาเป็นพิเศษ" พลอยเริ่มการซ้อมเบาๆ ด้วยการวิ่งเหยาะๆ รอบสนาม และทำท่าบริหารร่างกายต่างๆ เธอรู้สึกดีใจที่ได้กลับมาสัมผัสกับสนามฟุตบอลอีกครั้ง เสียงลูกฟุตบอลที่กระทบกับพื้น เสียงรองเท้าสตั๊ดที่เสียดสีกับหญ้า ล้วนเป็นสิ่งที่เธอโหยหามาตลอดช่วงเวลาที่พักฟื้น ขณะที่กำลังทำท่าบริหารกล้ามเนื้อขา เอกก็เดินเข้ามาหาเธอ "เป็นไงบ้าง" เขาถาม "ดีค่ะ" พลอยยิ้ม "รู้สึกดีมากที่ได้กลับมาซ้อม" "ฉันเห็นนะ" เอกมองไปที่การเคลื่อนไหวของพลอย "เธอทำได้ดีมาก" "แต่หนูก็ยังรู้สึกตึงๆ อยู่บ้างค่ะ" พลอยยอมรับ "คงต้องค่อยๆ กลับมา" "นั่นแหละคือสิ่งที่สำคัญที่สุด" เอกกล่าว "อย่ารีบร้อน" จู่ๆ โค้ชสมชายก็เดินเข้ามาหาพวกเขา "ปราณ" เขาเรียกชื่อพลอย "เธอมาที่นี่เพื่อซ้อมหรือมาคุยเล่น" พลอยสะดุ้งเล็กน้อย "ขอโทษครับโค้ช" "ต่อไปนี้ เวลาซ้อม ให้มีสมาธิกับการซ้อมเท่านั้น" โค้ชสมชายกล่าว "อย่าให้มีสิ่งอื่นมารบกวน" "ครับโค้ช" พลอยตอบรับ เอกเดินเข้ามา "โค้ชครับ ผมอยากจะขอคุยกับโค้ชเรื่องปราณเป็นการส่วนตัวสักครู่ครับ" โค้ชสมชายหันไปมองเอก "มีอะไร" "คือเรื่องการคัดเลือกครับ" เอกอธิบาย "ผมอยากจะขอให้โค้ชพิจารณาให้โอกาสปราณในการทดสอบเพิ่มเติมหลังจากหายดีแล้ว" โค้ชสมชายขมวดคิ้ว "เรื่องนั้น ฉันได้คุยกับคุณชูศักดิ์แล้ว เขาบอกว่าการคัดเลือกครั้งนี้เข้มข้นมาก และเราไม่มีเวลามาเลื่อนการทดสอบ" "ผมเข้าใจครับโค้ช" เอกกล่าว "แต่ปราณเขาบาดเจ็บ และผมเชื่อว่าถ้าเขาได้โอกาส เขาก็จะพิสูจน์ตัวเองได้" "ฉันก็หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น" โค้ชสมชายตอบ "แต่ตอนนี้ เราต้องทำตามแผนที่วางไว้" "ถ้าอย่างนั้น..." เอกหยุดคิดไปครู่หนึ่ง "ผมขอให้โค้ชช่วยจับตาดูปราณเป็นพิเศษนะครับ ถ้าเขาทำผลงานได้ดี โค้ชจะเห็นเอง" โค้ชสมชายพยักหน้า "ฉันจะจับตาดูเขาเอง" พลอยได้ยินบทสนทนาของทั้งสองคน แต่ก็ทำเป็นไม่สนใจ พยายามมีสมาธิกับการซ้อมต่อไป แม้ในใจจะรู้สึกกังวล หลังจากการซ้อม พลอยและเอกก็เดินออกจากสนามไปด้วยกัน "เป็นไงบ้าง" เอกถาม "ก็... ยังมีช่องว่างให้พัฒนาอีกเยอะเลยค่ะ" พลอยตอบ "แต่หนูก็รู้สึกดีขึ้นมาก" "ฉันเห็น" เอกยิ้ม "เธอทำได้ดีมากแล้ว" "แล้วเรื่องของคุณชูศักดิ์ล่ะคะ" พลอยถามด้วยความหวัง "ฉันได้คุยกับโค้ชสมชายแล้ว" เอกเล่า "เขาบอกว่าจะจับตาดูเธอเป็นพิเศษ แต่เรื่องการให้โอกาสเพิ่มเติม คงต้องรอคุณชูศักดิ์ตัดสินใจอีกที" "อย่างน้อยก็มีหวังค่ะ" พลอยกล่าว ขณะที่ทั้งสองกำลังจะแยกย้ายกัน เอกก็เอ่ยขึ้น "พลอย คืนนี้ว่างไหม" "คืนนี้เหรอคะ" พลอยนึก "มีอะไรเหรอคะ" "ฉันอยากจะชวนเธอไปทานข้าวด้วยกัน" เอกกล่าว "มีเรื่องสำคัญอยากจะคุยด้วย" พลอยลังเลเล็กน้อย "เรื่องสำคัญอะไรเหรอคะ" "เรื่องของเรา" เอกตอบ พลางสบตาพลอยอย่างจริงจัง พลอยรู้สึกใจเต้นแรง เธอไม่แน่ใจว่าเอกกำลังจะพูดอะไรออกมา แต่ก็รู้สึกตื่นเต้นและประหม่าไปพร้อมๆ กัน "ก็ได้ค่ะ" เธอตอบรับ "กี่โมงคะ" "สองทุ่ม ที่ร้านอาหารเก่าของเรา" เอกบอก พลอยพยักหน้า "ตกลงค่ะ" คืนนั้น พลอยเตรียมตัวอย่างดี เธอเลือกชุดที่คิดว่าสวยที่สุด และแต่งหน้าอ่อนๆ เพื่อให้ดูดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอรู้สึกตื่นเต้นกับนัดเดทครั้งนี้ แม้จะยังไม่แน่ใจว่าเอกจะพูดอะไรก็ตาม เมื่อไปถึงร้านอาหาร เอกก็รอเธออยู่ที่โต๊ะมุมสุดของร้าน เขาดูดีมากในชุดลำลองที่ดูสุภาพ "สวยจังเลย" เอกทักทายพลอยทันทีที่เธอมาถึง พลอยหน้าแดงเล็กน้อย "คุณเอกก็ดูดีค่ะ" ทั้งสองนั่งลงและเริ่มสั่งอาหาร พลอยพยายามชวนคุยเรื่องทั่วไป แต่เอกก็ดูเหมือนจะมีความลับบางอย่างในใจ "พลอย" เอกเอ่ยขึ้นหลังจากที่อาหารมาเสิร์ฟ "ฉันมีเรื่องที่ต้องบอกเธอ" พลอยมองเอกด้วยความตั้งใจ "มีอะไรคะ" "เรื่องที่ฉันรู้ความลับของเธอ" เอกพูด เสียงของเขาจริงจัง พลอยหน้าซีดเผือด "คุณ... คุณรู้เรื่องอะไรคะ" "ฉันรู้ว่าเธอไม่ใช่ผู้ชาย" เอกกล่าวตรงๆ "ฉันเห็นตอนที่เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าหลังจากการซ้อมวันนั้น" พลอยตกใจมาก เธอไม่เคยคิดว่าเอกจะรู้ความลับนี้มาก่อน เธอตัวสั่นเล็กน้อย "คุณ... คุณจะทำยังไงคะ" "ฉันจะช่วยเธอ" เอกยิ้ม "ฉันจะช่วยเธอให้ทำความฝันให้เป็นจริง" พลอยมองเอกด้วยความประหลาดใจและดีใจ "จริงเหรอคะ" "จริงสิ" เอกจับมือพลอย "ฉันรู้ว่าเธอเป็นนักฟุตบอลที่มีความสามารถแค่ไหน ฉันไม่อยากให้โอกาสของเธอต้องสูญเปล่าเพราะความลับนี้" "แต่... มันอันตรายนะคะ" พลอยกล่าว "ถ้าความลับแตก" "ฉันจะอยู่ข้างเธอ" เอกยืนยัน "เราจะผ่านมันไปด้วยกัน" พลอยน้ำตาคลอ เธอรู้สึกขอบคุณเอกจากหัวใจ การมีเขาอยู่เคียงข้าง ทำให้เธอรู้สึกมีพลังที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง "ขอบคุณค่ะคุณเอก" พลอยกล่าว "หนูจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง"