เสียงเพลงแห่งชัยชนะดังกระหึ่มไปทั่วสนาม นักเตะ ‘อินทรีเหล็ก’ โอบกอดกันด้วยความปีติยินดี นทีถูกยกขึ้นเป็นวีรบุรุษ เขาโบกมือให้กับกองเชียร์ที่ส่งเสียงโห่ร้องกึกก้อง แต่ในท่ามกลางความสุขสุดประมาณ สายตาของเขาก็พลันไปปะทะเข้ากับเงาบางๆ ที่มุมอัฒจันทร์ชั้นบนสุด “นั่นมัน...” นทีพึมพำในใจ “แม่?” เขาเห็นภาพแวบหนึ่งของหญิงสาวที่คุ้นเคย ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยน้ำตา และแววตาที่สื่อถึงความทุกข์ทรมานบางอย่าง แต่ก่อนที่เขาจะทันได้แน่ใจ หรือจะก้าวเข้าไปหา ภาพนั้นก็เลือนหายไปราวกับหมอกในยามเช้า “แม่ครับ...?” เขาเรียกชื่อเธอในใจ แต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ “นที! เป็นอะไรไป?” ต้นกล้าที่ยืนอยู่ข้างๆ สังเกตเห็นความผิดปกติบนใบหน้าของนที “เปล่าครับพี่... ผมแค่มองไปที่กองเชียร์...” นทีตอบพลางพยายามเก็บอาการ แต่ในใจของเขากลับเต็มไปด้วยความสงสัยและความกังวล เขาหันกลับไปมองที่เดิมอีกครั้ง แต่ก็ไม่พบสิ่งใด มีเพียงผู้คนมากมายที่กำลังเฉลิมฉลองชัยชนะ “มันจะเป็นไปได้อย่างไร?” นทีคิด “ผมเห็นแม่ของผมจริงๆ เหรอ? หรือว่าผมคิดไปเอง?” หลังจากพิธีการมอบถ้วยรางวัล นทีก็รีบเดินทางกลับบ้าน เขาต้องการจะพูดคุยกับแม่เกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น เมื่อมาถึงบ้าน เขาก็พบกับภาพที่ทำให้หัวใจของเขาปวดร้าว... แม่ของเขานั่งอยู่ที่โซฟาในห้องนั่งเล่น ใบหน้าซูบผอม ดวงตาแดงก่ำ ราวกับผ่านความเศร้าโศกมาอย่างหนัก “แม่ครับ...” นทีเอ่ยเสียงเบา แม่ของเขามองมาที่เขา แววตาเต็มไปด้วยความผิดหวัง “นที... ลูกทำได้ดีมาก... ชนะแล้ว...” “แม่เป็นอะไรครับ?” นทีถาม “เมื่อกี้ที่สนาม... ผมเห็นแม่...” แม่ของเขาส่ายหน้าช้าๆ “ลูก... ไม่ต้องกังวลนะ...” “แต่แม่ดูไม่สบายเลยนะครับ...” นทีนั่งลงข้างๆ “เกิดอะไรขึ้น?” แม่ของเขากลั้นน้ำตา “เรื่องมัน... ซับซ้อนกว่าที่ลูกคิด... นที...” นทีรอคอยฟังคำอธิบายอย่างใจจดใจจ่อ “เรื่องของ ‘คุณวิชัย’... มันไม่ใช่แค่เรื่องของเงินทอง หรือการทำลายอาชีพนักกีฬา...” แม่ของเขากล่าว “มันมีเบื้องหลังที่ลึกซึ้งกว่านั้น...” “เบื้องหลังอะไรครับ?” นทีถาม “คุณวิชัย... เขามีอิทธิพลในวงการใต้ดิน... และเขาก็มีความสัมพันธ์กับ... ‘องค์กร’ แห่งหนึ่ง...” แม่ของเขากล่าว “และ... องค์กรนั้น... มันเกี่ยวข้องกับ... พ่อของลูก... ด้วย...” คำพูดของแม่ทำให้นทีตกตะลึงราวกับถูกฟ้าผ่า! “พ่อของผม... เกี่ยวข้องกับองค์กรใต้ดิน?” แม่ของเขาก้มหน้าลง “ใช่... พ่อของลูก... เขาเคยเป็นส่วนหนึ่งขององค์กรนั้น... และเขาก็มีหนี้สินกับวิชัย... ซึ่งวิชัยใช้เป็นข้ออ้างในการบังคับให้พ่อของลูกทำบางสิ่งบางอย่าง...” “บังคับให้ทำอะไรครับ?” นทีถามอย่างร้อนรน “บังคับให้... ‘เอาของบางอย่าง’... ไปให้วิชัย...” แม่ของเขากล่าว “ของบางอย่าง... ที่มีคุณค่า... และมีความสำคัญมาก... สำหรับองค์กรนั้น...” “แล้ว... ของสิ่งนั้น... มันคืออะไรครับ?” นทีถาม “มันคือ... ‘กุญแจ’...” แม่ของเขาตอบ “กุญแจ... ที่เปิดประตูสู่... ความลับบางอย่าง...” นทีจำได้ว่า เมื่อเขาเด็กๆ เขาเคยเห็นพ่อของเขาเก็บกล่องเหล็กใบหนึ่งไว้ในห้องทำงานอย่างมิดชิด กล่องที่พ่อของเขามักจะบอกว่าเป็นของสำคัญ และห้ามให้ใครมายุ่ง “ผม... ผมเคยเห็นกล่องใบหนึ่ง... ที่พ่อเก็บไว้...” นทีกล่าว “มันเป็นกล่องเหล็ก...” แม่ของเขามองหน้าเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเศร้า “ใช่... นั่นแหละ... กุญแจ... มันอยู่ในกล่องนั้น...” “แล้ว... ตอนนี้กล่องนั้นอยู่ที่ไหนครับ?” นทีถาม “วิชัย... พยายามจะเอาไป... แต่พ่อของลูก... ได้มอบมันให้กับฉัน... ก่อนที่เขาจะหายตัวไป...” แม่ของเขากล่าว “และฉัน... ก็พยายามซ่อนมันไว้...” “แม่... ทำไมแม่ไม่บอกผมเรื่องนี้เลย?” นทีถามด้วยความผิดหวัง “ฉันกลัว...” แม่ของเขากล่าว “ฉันกลัวว่า... ถ้าลูกรู้เรื่องนี้... ลูกจะต้องตกอยู่ในอันตราย... เหมือนกับพ่อของลูก...” “แต่... ตอนนี้ผมก็ตกอยู่ในอันตรายอยู่ดีนะครับแม่!” นทีตะโกน “การที่ผมชนะ... มันอาจจะทำให้วิชัย... หรือองค์กรนั้น... ยิ่งต้องการจะทำลายผม!” แม่ของเขากลั้นน้ำตา “ฉันรู้... ฉันรู้ว่าลูกเจ็บปวด... แต่... ฉันทำได้แค่นี้จริงๆ... ฉันไม่รู้จะทำอย่างไรอีกแล้ว...” นทีเห็นความเจ็บปวดในแววตาของแม่ เขารู้ว่าแม่ของเขาไม่ได้ตั้งใจจะปกปิดเขา แต่เป็นเพราะความรักและกลัวว่าจะเกิดอันตราย “ไม่เป็นไรครับแม่” นทีจับมือของแม่ “ผมเข้าใจ...” เขารู้สึกได้ว่า เรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมด... ไม่ใช่แค่เรื่องของการแก้แค้นในวงการฟุตบอล... แต่มันเป็นเรื่องที่เกี่ยวพันกับชีวิตของเขา... และครอบครัวของเขา... ในระดับที่อันตรายยิ่งกว่านั้น “แล้ว... กล่องนั้น... มันอยู่ที่ไหนครับ?” นทีถาม แม่ของเขามองไปที่ชั้นหนังสือเก่าๆ ในห้อง “มัน... ซ่อนอยู่ที่นั่น...” นทีรีบเดินไปที่ชั้นหนังสือ เขามองหา... และพบว่ามีหนังสือเล่มหนึ่งดูแปลกตาไปจากเล่มอื่น เขาหยิบหนังสือเล่มนั้นออกมา... และพบว่ามันมีช่องว่างด้านใน... เป็นช่องว่างสำหรับใส่กล่องเหล็ก! เมื่อเขาเปิดกล่องออกมา... เขาก็พบกับ ‘กุญแจ’ ที่แม่ของเขาพูดถึง... มันเป็นกุญแจโบราณ... ที่ดูเหมือนจะมีความหมายพิเศษบางอย่าง... “ผมต้องหาคำตอบให้ได้...” นทีพึมพำ “ผมต้องรู้ว่า... กุญแจนี้... จะพาผมไปที่ไหน... และความลับขององค์กรนั้น... คืออะไร...” ในขณะนั้นเอง เสียงโทรศัพท์ของนทีก็ดังขึ้น! เป็นสายจาก ‘ต้นกล้า’ “นที! มีข่าวร้าย!” ต้นกล้าตะโกน “ตำรวจเพิ่งแจ้งมา... คุณวิชัย... เขาไม่ได้ตาย... และตอนนี้... เขากำลังจะได้รับการปล่อยตัว!” “อะไรนะครับ!” นทีอุทานด้วยความตกใจ “เป็นไปได้อย่างไร!” “มีบางอย่างที่น่าสงสัย... เกี่ยวกับหลักฐาน... ที่เรามอบให้ตำรวจ... เหมือนกับว่า... มีใครบางคน... กำลังพยายามปกปิดเรื่องราว...” ต้นกล้ากล่าว “ใครครับ?” นทีถาม “ฉันก็ไม่แน่ใจ... แต่... ฉันคิดว่า... อาจจะมีใครบางคน... ในสโมสร... หรือในวงการตำรวจ... ที่ยังคงภักดีต่อวิชัย... หรือ... เป็นส่วนหนึ่งขององค์กรนั้น...” ต้นกล้ากล่าว “และ... ตอนนี้... วิชัย... กำลังตามหา ‘กุญแจ’... ของนายอยู่!” นทีจับกุญแจในมือแน่น เขารู้สึกถึงอันตรายที่กำลังจะมาถึง... เขาไม่สามารถปล่อยให้วิชัยได้ครอบครองกุญแจนี้เด็ดขาด... “ผมต้องไปแล้วครับแม่” นทีกล่าว “ผมจะต้องปกป้องกุญแจนี้...” แม่ของเขามองหน้าเขาด้วยความเป็นห่วง “ระวังตัวนะนที... ลูกต้องปลอดภัย...” นทีคว้ากุญแจในมือ แล้ววิ่งออกจากบ้านไปอย่างรวดเร็ว เขารู้ว่าการเดินทางของเขา... และการต่อสู้ของเขา... ยังคงไม่จบสิ้น... มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น... และเส้นทางสู่การเป็นตำนาน... อาจจะเต็มไปด้วยอันตราย... และปริศนาที่รอให้เขาค้นหา...