กลิ่นอับชื้นของคราบเหงื่อปะปนกับกลิ่นคาวเลือดจางๆ ลอยอวลอยู่ในอากาศยามรัตติกาลที่ปกคลุมเมืองหลวงแห่งนี้อย่างหนาทึบ แสงไฟนีออนสีสันฉูดฉาดจากป้ายร้านรวงต่างๆ สาดส่องลงมาตัดกับความมืดสลัวของตรอกซอกซอยที่ซุกซ่อนความเน่าเฟะเอาไว้ภายใต้แสงสีอันจอมปลอม เสียงหัวเราะดังลั่นของกลุ่มนักเที่ยวกลางคืนผสมปนเปไปกับเสียงไซเรนของรถตำรวจที่ดังแว่วมาจากที่ไกลๆ เป็นสัญญาณเตือนถึงอันตรายที่คุกคามอยู่เบื้องหลังฉากหน้าอันศิวิไลซ์ ณ มุมหนึ่งของถนนคนเดินที่คึกคัก ดาบตำรวจคมสัน สารินทร์ ยืนพิงกำแพงอิฐเย็นเฉียบ สายตาคมกริบจับจ้องไปยังกลุ่มคนกำลังมุงดูอะไรบางอย่างอยู่ไม่ไกล ร่างสูงโปร่งในชุดเครื่องแบบสีกากีเข้มของกรมตำรวจ ใบหน้าหล่อคมมีรอยแผลเป็นเล็กๆ พาดผ่านเหนือคิ้วซ้าย เป็นเครื่องหมายยืนยันถึงอดีตที่เขาพยายามจะลืมเลือน ดวงตาของเขามีประกายบางอย่างที่ยากจะอ่านออก มันคือความเฉลียวฉลาด ความมุ่งมั่น และความเจ็บปวดที่ถูกเก็บงำเอาไว้ลึกสุดใจ "แก๊งมังกร... มาอีกแล้วสินะ" เขาพึมพำกับตัวเอง เสียงแหบพร่าเล็กน้อย เบื้องหน้าเขาคือภาพของชายร่างใหญ่สองคนกำลังบังคับให้ชายหนุ่มคนหนึ่งถอดเสื้อออก ชายหนุ่มคนนั้นมีสีหน้าตื่นตระหนก ใบหน้าซีดเผือด ดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัว แต่แล้วเมื่อชายร่างใหญ่คนหนึ่งใช้อาวุธมีคมค่อยๆ ลากไปตามแผ่นหลังของชายหนุ่ม เสียงร้องโหยหวนก็ดังเล็ดลอดออกมา "อ๊ากกก! อย่า! อย่าทำอะไรผมเลย!" คมมีดกรีดลงบนผิวเนื้ออย่างช้าๆ เผยให้เห็นภาพรอยสักรูปมังกรสีดำสนิทขนาดใหญ่ที่กำลังขดตัวโอบรอบแผ่นหลังของชายหนุ่ม รอยสักที่ดูเหมือนมีชีวิตราวกับมังกรตัวนั้นกำลังจะโบยบินออกมาจากร่าง "นี่คือเครื่องหมายของแก๊งมังกร" ชายร่างใหญ่คนหนึ่งพูดเสียงหี้ยมเกรียม "ใครก็ตามที่บังอาจเข้ามาเหยียบจมูกพวกกูในถิ่นนี้ ต้องมีอันเป็นไป" คมสันก้าวเท้าออกจากมุมกำแพงอย่างรวดเร็ว ตรงเข้าไปหาที่เกิดเหตุ เสียงฝีเท้าหนักๆ ของเขาดังขึ้นท่ามกลางความวุ่นวาย "หยุดเดี๋ยวนี้นะ! พวกแกกำลังทำผิดกฎหมาย" ชายร่างใหญ่ทั้งสองหันขวับมามองด้วยสายตาเข้มขวาง ดวงตาเต็มไปด้วยแววอำมหิต "ไอ้ตำรวจ! แกมายุ่งอะไรด้วย!" ชายร่างใหญ่คนหนึ่งตะคอก "ผมคือเจ้าหน้าที่ตำรวจ และนี่คือหน้าที่ของผม" คมสันตอบเสียงเรียบ แต่แฝงไปด้วยความเด็ดขาด "ปล่อยผู้บริสุทธิ์เดี๋ยวนี้" "ผู้บริสุทธิ์?" ชายร่างใหญ่หัวเราะเยาะ "แกดูไม่ออกเหรอว่ามันเป็นพวกเดียวกันกับพวกแกนั่นแหละ ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน!" "ถ้าแกไม่ปล่อย ผมคงต้องใช้กำลัง" คมสันเตือน "ลองดูสิ!" เพียงสิ้นคำ ชายร่างใหญ่ทั้งสองก็พุ่งเข้าใส่คมสันอย่างรวดเร็ว แต่คมสันก็ไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนก เขาเคยผ่านการฝึกฝนมาอย่างหนัก และมีประสบการณ์ในการต่อสู้กับอาชญากรมานับไม่ถ้วน หมัดของคมสันพุ่งเข้าปะทะกับใบหน้าของชายร่างใหญ่คนหนึ่งอย่างแม่นยำ เสียงดังตุ้บ! ชายร่างใหญ่เซถอยหลังไปเล็กน้อยก่อนจะรวบรวมกำลังกลับมายืนอย่างมั่นคง "แกมันก็แค่หมาตำรวจตัวหนึ่ง!" แต่ก่อนที่คมสันจะได้ตอบโต้ ชายร่างใหญ่คนที่สองก็ชักมีดเล่มยาวออกมาจากเอว พุ่งเข้าใส่คมสันหมายจะปลิดชีพ คมสันหลบหลีกคมมีดได้อย่างหวุดหวิด ก่อนจะใช้ท่อนแขนแข็งแรงปัดมีดออกไป แล้วใช้ศอกกระทุ้งเข้าที่ท้องของชายร่างใหญ่คนนั้นอย่างแรง "อึ่ก!" ชายร่างใหญ่คนนั้นตัวงอ กุมท้องแน่น ใบหน้าเหยเกด้วยความเจ็บปวด ในจังหวะที่อีกฝ่ายเสียหลักนี้เอง ชายร่างใหญ่คนแรกก็รวบรวมแรงทั้งหมดพุ่งเข้าใส่คมสันอีกครั้ง "แกต้องตาย!" แต่คมสันก็สามารถรับหมัดของอีกฝ่ายไว้ได้ ก่อนจะใช้เทคนิคการทุ่มที่เรียนรู้มา ทำให้ชายร่างใหญ่คนนั้นกระเด็นไปกองกับพื้น "โอ๊ย!" ท่ามกลางความโกลาหลนั้น ชายหนุ่มที่ถูกบังคับให้สักมังกรก็รีบใช้โอกาสนี้วิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว "หนอย! ไอ้เวรเอ้ย!" ชายร่างใหญ่ทั้งสองตะโกนอย่างหัวเสีย คมสันยืนมองชายหนุ่มที่กำลังวิ่งหนีไปจนลับตา ก่อนจะหันกลับมามองชายร่างใหญ่ทั้งสองที่กำลังลุกขึ้นยืนอย่างทุลักทุเล "พวกแกจะหนีไปไหนพ้น" คมสันพูดเสียงเย็นชา "ผมจะตามจับพวกแกให้ได้" "ฝันไปเถอะ! แกไม่มีวันทำได้!" ชายร่างใหญ่ทั้งสองตะโกนกลับ ก่อนจะรีบวิ่งหนีหายไปในความมืดของตรอก คมสันยืนนิ่ง มองตามเงาตะคุ่มของทั้งสองที่หายลับไป รอยแผลเป็นบนใบหน้าของเขารู้สึกปวดหนึบขึ้นมาอย่างประหลาด เขาจำได้ดีว่าเคยเจอ "รอยสักมังกร" นี้มาก่อน มันคือสัญลักษณ์ของแก๊งค้ายาที่ทรงอิทธิพลที่สุดในอดีต แก๊งที่เคยพรากทุกสิ่งทุกอย่างไปจากเขา "แก๊งมังกร... พวกแกกลับมาอีกแล้วจริงๆ สินะ" เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา กดเบอร์โทรศัพท์ของเพื่อนสนิท "หมวดสมิทธิ์... ผมคมสันเอง มีเรื่องด่วน" เสียงแหบพร่าของเขาบ่งบอกถึงความตึงเครียดที่กำลังก่อตัวขึ้นในใจ "แก๊งมังกรกลับมาแล้ว" เขายกมือขึ้นลูบไล้รอยแผลเป็นบนใบหน้าของตัวเอง ความทรงจำอันเลวร้ายในอดีตพลันถาโถมเข้ามา ภาพเหตุการณ์ในคืนนั้นยังคงติดตา ภาพครอบครัวของเขากำลังถูกทำร้าย ภาพการสูญเสียที่ไม่อาจเรียกคืนกลับมาได้ "ครั้งนี้... ผมจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีกเด็ดขาด" คมสันถอนหายใจยาว พลางมองออกไปนอกตรอกที่ความมืดเริ่มสว่างไสวขึ้นเล็กน้อย แสงแดดยามเช้ากำลังจะมาเยือน แต่ในใจของเขา ความมืดแห่งอดีตยังคงปกคลุมอยู่ รอวันที่จะถูกชำระล้าง เขาตัดสินใจแน่วแน่ ถึงแม้ว่ามันจะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม เขาจะต้องโค่นล้มแก๊งมังกรให้ได้ เพื่อไม่ให้มีใครต้องตกอยู่ในชะตากรรมเดียวกันกับเขาอีก