เสียงยางรถบดถนนดังแหวกอากาศขณะที่รถของวิชัยพุ่งเข้าขวางหน้ารถยนต์ของแก๊งเงาอย่างแม่นยำ การชนกันอย่างรุนแรงทำให้รถทั้งสองคันกระเด็นไปคนละทิศคนละทาง สะเก็ดแก้วและเศษโลหะกระจายว่อนราวกับห่าฝน ชายสองคนที่นั่งอยู่ในรถของแก๊งเงาพยายามเปิดประตูรถที่บุบเบี้ยวออกมา ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวและไม่คาดคิด "แกเป็นใครวะ!" หนึ่งในนั้นตะโกนเสียงดัง ใบหน้าแดงก่ำด้วยความเดือดดาล วิชัยรีบออกจากรถของตนเอง ร่างกายของเขาเจ็บปวดเล็กน้อยจากการกระแทก แต่สติยังคงครบถ้วน เขาเห็นสายตาของคนร้ายที่จ้องมาอย่างอาฆาต "ฉันคือคนที่มาขวางทางพวกแก!" เขาตะโกนตอบกลับ พยายามรวบรวมสติให้มั่นคง "ไอ้สารเลว! แกกล้ามาก!" ชายอีกคนหนึ่งพูด พลางชักปืนออกมาจากเสื้อ วิชัยรู้ดีว่าเขาไม่สามารถเผชิญหน้ากับคนร้ายที่ถืออาวุธได้โดยตรง เขาจึงรีบถอยกลับไปที่รถของตัวเอง เปิดประตูแล้วสตาร์ทเครื่องยนต์อีกครั้ง พลางคิดในใจว่าต้องหาทางถ่วงเวลาให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ "พวกแกจะหนีฉันไปไม่ได้!" คนร้ายคนหนึ่งตะโกนเสียงดัง ก่อนจะพยายามขับรถของตนเองที่เสียหายออกไป ขณะเดียวกัน ภายในสถานีตำรวจ เสียงปืนยังคงดังต่อเนื่อง เจ้าหน้าที่ตำรวจหลายนายบาดเจ็บ แต่ทุกคนก็ยังคงยืนหยัดต่อสู้เพื่อปกป้องสถานที่แห่งนี้ สารวัตรยืนบัญชาการอยู่ในศูนย์ควบคุม ยื่นคำสั่งให้เจ้าหน้าที่กระจายกำลังและวางแผนรับมือกับกลุ่มผู้บุกรุก "ดร.สมชาย คุณอยู่ที่ไหน!" สารวัตรตะโกนผ่านวิทยุสื่อสาร "เราต้องการข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับอาวุธที่พวกมันมี!" "ผมกำลังมุ่งหน้าไปหาเสือครับ" เสียงของ ดร.สมชาย ดังกลับมา "ผมจะให้ข้อมูลที่คุณต้องการเมื่อไปถึง" ดร.สมชายกำลังเดินผ่านโถงทางเดินที่เต็มไปด้วยความโกลาหล เจ้าหน้าที่ตำรวจคนหนึ่งเดินเข้ามาประกบเขา "ท่านดร.ครับ ผมได้รับคำสั่งให้คุ้มกันท่านไปหาคุณเสือครับ" "ดีมาก" ดร.สมชายพยักหน้า "เราต้องรีบหน่อย" ขณะที่ทั้งสองเดินไปตามทางเดิน เสียงปืนดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนกระทั่งพวกเขาได้ยินเสียงตะโกน และเสียงของวัตถุที่ถูกยิงทะลุเข้ามา "พวกมันเข้ามาใกล้ถึงชั้นนี้แล้ว!" เจ้าหน้าที่ตำรวจคนคุ้มกันอุทาน "เราต้องไปให้ถึงตัวเสือก่อน" ดร.สมชายกล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว "หลักฐานสำคัญอยู่ที่ผม ถ้าพวกมันจับผมได้ เรื่องทั้งหมดจะจบลง" ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงห้องที่เสือถูกควบคุมตัวอยู่ ประตูห้องถูกปิดสนิท และมีเจ้าหน้าที่ตำรวจสองนายยืนเฝ้าอยู่ด้านนอก "คุณเสือครับ" ดร.สมชายเคาะประตู "ผม ดร.สมชาย ครับ ผมมาหาคุณแล้ว" เสียงตอบกลับมาทันที "ดร.สมชาย! เข้ามาเร็วครับ! ข้างนอกอันตรายมาก!" เจ้าหน้าที่ตำรวจที่เฝ้าประตูรีบเปิดประตูออก ดร.สมชายและเจ้าหน้าที่คุ้มกันรีบเข้าไปในห้อง ทันทีที่ประตูถูกปิดลง เสียงปืนก็ดังขึ้นใกล้ๆ ประตูห้อง "โอ้โห เกือบไปแล้ว" ดร.สมชายพูดพลางสูดหายใจลึกๆ เสือที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ในห้อง หันมามอง ดร.สมชาย ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวัง "ดร.ครับ ผมดีใจที่คุณมาถึง คุณมีข้อมูลที่ผมต้องการใช่ไหมครับ" "ใช่" ดร.สมชายตอบ "แต่ก่อนอื่น เราต้องจัดการกับสถานการณ์ข้างนอกนี่ก่อน" เขาหันไปหาเจ้าหน้าที่ตำรวจคุ้มกัน "คุณช่วยแจ้งสารวัตรให้ทราบว่าผมอยู่ที่นี่แล้ว และต้องการให้เขาส่งเจ้าหน้าที่มาเสริมกำลังที่นี่ให้เร็วที่สุด" "รับทราบครับ ท่านดร." เจ้าหน้าที่คนนั้นรับคำสั่งแล้วรีบวิ่งออกไปนอกห้อง "คุณเสือ" ดร.สมชายหันกลับมาหาเสือ "คุณบอกผมได้ไหมว่าคุณรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับแก๊งเงาบ้าง" "ผมรู้ว่าพวกมันค้ายาเสพติดครับ" เสือเริ่มเล่า "แต่ที่ผมได้ยินมา มันมีอะไรมากกว่านั้นอีก" "อะไรครับ" ดร.สมชายเร่งถาม "ผมได้ยินพวกมันพูดกันเรื่อง 'โครงการลับ' ครับ" เสือกล่าว "เกี่ยวกับสารเคมีบางอย่างที่พวกมันกำลังพัฒนา มันดูเหมือนจะเป็นอะไรที่อันตรายมาก" "สารเคมีอะไรครับ" ดร.สมชายถามต่อ น้ำเสียงของเขาแสดงถึงความสนใจอย่างยิ่ง "ผมไม่รู้รายละเอียดแน่ชัดครับ" เสือกล่าว "แต่ผมได้ยินชื่อ 'สาร A' บ่อยๆ พวกมันพูดกันว่าถ้าทำสำเร็จ โลกจะต้องสั่นสะเทือน" ดร.สมชายพยักหน้าช้าๆ "ผมพอจะเดาได้แล้ว" เขาพูด "ผมมีข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องนี้เหมือนกัน" เขาหยิบแฟลชไดรฟ์ออกมาจากกระเป๋า "นี่คือข้อมูลที่ผมรวบรวมมาทั้งหมด เกี่ยวกับกระบวนการผลิตยาเสพติดของแก๊งเงา รวมถึงข้อมูลเกี่ยวกับสารเคมีที่พวกมันกำลังพัฒนาอยู่" เสือมองแฟลชไดรฟ์ด้วยความสงสัย "สารเคมีตัวนั้นมันอันตรายขนาดนั้นเลยเหรอครับ" "อันตรายมาก" ดร.สมชายยืนยัน "มันไม่ใช่แค่ยาเสพติดธรรมดา มันคืออาวุธชีวภาพที่พวกมันกำลังพยายามสร้างขึ้น" "อะไรนะครับ!" เสืออุทานด้วยความตกใจ "อาวุธชีวภาพ!" "ใช่" ดร.สมชายกล่าว "ถ้าพวกมันทำสำเร็จ มันจะสามารถควบคุมหรือทำลายล้างผู้คนได้ในวงกว้าง" "แล้วทำไมพวกมันถึงทำแบบนี้" เสือถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "เพื่ออำนาจและเงินทอง" ดร.สมชายตอบ "พวกมันต้องการเป็นเจ้าโลก และพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจนั้น" "ผมไม่เข้าใจเลย" เสือส่ายหน้า "ผมแค่อยากจะเลิกยุ่งเกี่ยวกับพวกมัน แล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่ แต่สุดท้าย ผมกลับต้องมาพัวพันกับเรื่องที่ใหญ่ขนาดนี้" "ผมรู้ว่าคุณรู้สึกยังไง" ดร.สมชายปลอบ "แต่คุณได้ทำสิ่งที่ถูกต้องแล้ว การที่คุณตัดสินใจให้การกับตำรวจ คือสิ่งที่จะช่วยเปิดโปงความจริงทั้งหมด" เสียงฝีเท้าดังมาจากนอกห้อง และมีเจ้าหน้าที่ตำรวจอีกสองนายเข้ามาสมทบ "ท่านดร.ครับ สารวัตรให้ผมมาพาคุณไปที่ห้องบัญชาการครับ" "ดี" ดร.สมชายตอบ "คุณเสือ คุณจะอยู่ที่นี่กับเจ้าหน้าที่พวกนี้ก่อนนะ ผมจะรีบกลับมา" "ครับ ดร." เสือตอบ "ผมจะรออยู่ที่นี่" ดร.สมชายเดินตามเจ้าหน้าที่ตำรวจไป ระหว่างทาง เขาสังเกตเห็นว่าสถานการณ์ด้านนอกเริ่มจะคลี่คลายลง เสียงปืนเงียบลงไปมาก แต่ก็ยังมีเสียงการตะโกนสั่งการของเจ้าหน้าที่ตำรวจดังเป็นระยะ เมื่อมาถึงห้องบัญชาการ สารวัตรกำลังยืนประชุมกับเจ้าหน้าที่ระดับสูงหลายนาย เห็น ดร.สมชาย เข้ามา เขาก็เดินเข้ามาหาทันที "ดร.สมชาย" สารวัตรกล่าว "ผมดีใจที่คุณปลอดภัย ตอนนี้เราสามารถควบคุมสถานการณ์ส่วนใหญ่ได้แล้ว เหลือเพียงการจับกุมกลุ่มผู้บุกรุกที่หลงเหลืออยู่" "สารวัตรครับ" ดร.สมชายกล่าว "ผมมีหลักฐานสำคัญที่จะใช้เปิดโปงแก๊งเงาให้สิ้นซาก" เขาหยิบแฟลชไดรฟ์ยื่นให้กับสารวัตร "นี่คือข้อมูลเกี่ยวกับสารเคมีที่พวกมันกำลังพัฒนา ผมเชื่อว่านี่คืออาวุธชีวภาพ" สารวัตรรับแฟลชไดรฟ์มาด้วยสีหน้าจริงจัง "นี่เป็นเรื่องใหญ่มาก ดร.สมชาย ขอบคุณสำหรับข้อมูลนี้" "ผมหวังว่าเราจะสามารถหยุดยั้งพวกมันได้ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป" ดร.สมชายกล่าว "เราจะพยายามอย่างเต็มที่" สารวัตรตอบ "ตอนนี้เราจะส่งชุดปฏิบัติการพิเศษไปเพื่อตรวจสอบและยึดสถานที่ที่เกี่ยวข้องกับแก๊งเงา โดยใช้ข้อมูลจากแฟลชไดรฟ์นี้เป็นหลัก" "แล้วเรื่องของเสือล่ะครับ" ดร.สมชายถาม "เขาจะปลอดภัย" สารวัตรกล่าว "เราจะดูแลเขาอย่างดีที่สุด และเมื่อทุกอย่างเรียบร้อย เราจะให้การคุ้มครองเขา" "ผมต้องขอขอบคุณคุณวิชัยด้วยครับ" ดร.สมชายกล่าว "ถ้าไม่ได้เขา เราอาจจะเสียเปรียบไปมากกว่านี้" "คุณวิชัยก็เป็นกำลังสำคัญของเราเช่นกัน" สารวัตรพยักหน้า "เขาแสดงความกล้าหาญอย่างมากในการเผชิญหน้ากับคนร้าย" ขณะที่ ดร.สมชาย กำลังพูดคุยกับสารวัตร เขาก็เหลือบไปเห็นภาพข่าวบนจอโทรทัศน์ในห้องบัญชาการ ภาพข่าวแสดงให้เห็นรถยนต์ของวิชัยที่จอดอยู่บริเวณสถานีตำรวจ สภาพรถเสียหายยับเยิน "นั่นมันรถของคุณวิชัย!" ดร.สมชายอุทาน "เกิดอะไรขึ้นกับเขา!" สารวัตรหันไปมองจอโทรทัศน์ "ผมก็กำลังจะสอบถามเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน ผมได้รับรายงานว่ามีรถคันหนึ่งพุ่งเข้าไปขวางรถของคนร้ายที่พยายามจะบุกเข้ามา" "เขาต้องได้รับบาดเจ็บแน่ๆ!" ดร.สมชายกล่าวด้วยความเป็นห่วง "ผมจะส่งเจ้าหน้าที่ไปตรวจสอบให้ทันทีครับ" สารวัตรกล่าว "เราต้องแน่ใจว่าเขาปลอดภัย" ดร.สมชายรู้สึกโล่งใจที่สถานการณ์ในสถานีตำรวจเริ่มคลี่คลาย แต่ความกังวลใจเรื่องของวิชัยก็ยังคงอยู่ เขาภาวนาในใจขอให้วิชัยไม่เป็นอะไรมาก "ตอนนี้ หน้าที่ของเราคือการใช้ข้อมูลนี้ให้เป็นประโยชน์สูงสุด" สารวัตรกล่าว "เราต้องหยุดยั้งแก๊งเงาให้ได้ และต้องให้แน่ใจว่าสารเคมีอันตรายนี้จะตกไปอยู่ในมือของคนไม่ดี" ดร.สมชายพยักหน้าเห็นด้วย เขารู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการต่อสู้ครั้งใหญ่ การเปิดโปงความลับดำมืดของแก๊งเงาเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น