วิชัยวิ่งตามร่างเงาที่หายเข้าไปในป่าทึบด้วยความเร็ว เขาไม่สนใจสิ่งกีดขวางใดๆ ที่ขวางหน้า ไม่ว่าจะเป็นกิ่งไม้ที่ห้อยระย้า หรือพุ่มไม้ที่หนาทึบ เสียงฝีเท้าของเขากระทบพื้นดินแห้งสนิทเป็นจังหวะที่หนักแน่นและเร่งรีบ "หยุดนะ! 'เงา'!" เขาตะโกนเสียงดังอีกครั้ง หวังว่าเสียงตะโกนของเขาจะดึงความสนใจของเป้าหมาย หรืออย่างน้อยก็ทำให้เป้าหมายลังเล สารวัตรและเจ้าหน้าที่อีกสองสามคนวิ่งตามมาติดๆ แต่ด้วยความที่วิชัยเป็นคนที่วิ่งเร็วที่สุด และมีความมุ่งมั่นที่จะจับกุม 'เงา' ด้วยตัวเอง เขาจึงค่อยๆ ทิ้งระยะห่างจากกลุ่มออกไป ท่ามกลางความมืดของค่ำคืน ต้นไม้สูงใหญ่บดบังแสงดาว ทำให้ทัศนวิสัยแย่ลงไปอีก วิชัยอาศัยสัญชาตญาณที่ฝึกฝนมาจากการเอาตัวรอดในอดีต เขาพยายามสังเกตทิศทางลม และเสียงต่างๆ ที่อาจจะบอกถึงตำแหน่งของ 'เงา' "วิชัย! ระวัง!" สารวัตรตะโกนเตือนจากด้านหลัง แต่เสียงของเขาถูกกลืนหายไปกับเสียงลมและเสียงใบไม้ที่เสียดสีกัน วิชัยชะลอฝีเท้าลงเล็กน้อย เขาได้ยินเสียงกิ่งไม้หักดังมาจากด้านหน้า ไม่ไกลจากตัวเขามากนัก "เจอตัวแล้ว" เขาพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะเร่งฝีเท้าไปข้างหน้าอีกครั้ง เมื่อวิชัยแหวกพุ่มไม้ออก เขาก็เห็นร่างของ 'เงา' กำลังพยายามปีนข้ามกำแพงอิฐเก่าที่ตั้งอยู่กลางป่า กำแพงนั้นดูเหมือนจะเป็นส่วนหนึ่งของอาคารที่ถูกทิ้งร้างไปนานแล้ว ร่างของ 'เงา' สวมเสื้อผ้าสีเข้ม ทำให้ยากต่อการมองเห็นในความมืด แต่ด้วยลักษณะท่าทางที่ดูคุ้นตา วิชัยมั่นใจว่านั่นคือ 'เงา' ที่เขาตามหา "จะไปไหน!" วิชัยตะโกนพร้อมกับพุ่งเข้าใส่ 'เงา' อย่างรวดเร็ว 'เงา' หันกลับมามองด้วยความตกใจ ดวงตาของเขาสะท้อนแสงจันทร์ที่ลอดผ่านกิ่งไม้มาเพียงเล็กน้อย "แก! แกตามฉันมาได้ยังไง!" เสียงของ 'เงา' แหบพร่า และแฝงไปด้วยความหวาดกลัว "ฉันจะปล่อยแกไปอีกครั้งไม่ได้หรอก!" วิชัยตอบ พลางเตรียมพร้อมที่จะเข้าจับกุม 'เงา' ไม่ได้ตอบอะไร เขาใช้จังหวะที่วิชัยกำลังพุ่งเข้ามา กระโดดขึ้นไปบนกำแพงอย่างรวดเร็ว และพยายามจะปีนข้ามไปอีกฝั่ง วิชัยพยายามจะคว้าขาของ 'เงา' ไว้ แต่พลาดไปเพียงนิดเดียว "ให้ตายสิ!" วิชัยสบถ พลางวิ่งอ้อมไปยังอีกฝั่งของกำแพง ขณะที่วิชัยกำลังจะวิ่งอ้อมไป เจ้าหน้าที่ตำรวจที่ตามมาถึง ก็กระจายกำลังกันล้อมรอบบริเวณนั้น พวกเขาพยายามจะมองหาช่องทางที่จะเข้าจับกุม 'เงา' ที่ตอนนี้กำลังพยายามกระโดดลงมาจากกำแพงอีกฝั่ง "หยุดนะ! วางมือลง!" เจ้าหน้าที่คนหนึ่งตะโกนสั่ง แต่ 'เงา' ดูเหมือนจะหมดหนทาง เขาหันกลับมามองวิชัยที่กำลังวิ่งเข้ามาหา และในมือของเขาก็มีวัตถุบางอย่างที่สะท้อนแสงน้อยๆ วิชัยเบิกตากว้างเมื่อเห็นสิ่งที่ 'เงา' ถืออยู่ มันคือมีดเล่มเล็กที่ดูคุ้นตา "แกจะทำอะไร?" วิชัยถามเสียงดัง 'เงา' ไม่ตอบ เขาเพียงแค่ยิ้มมุมปากอย่างเย็นชา "โทษทีนะ... แต่ฉันต้องทำให้เรื่องนี้มันจบเสียที" ก่อนที่วิชัยจะทันตั้งตัว 'เงา' ก็ใช้มีดเล่มนั้นกรีดลงบนแขนของตัวเองอย่างรวดเร็ว เลือดสดๆ ไหลทะลักออกมา "โอ๊ย!" เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังขึ้น "บ้าเอ๊ย!" วิชัยอุทานด้วยความตกใจ เขาไม่คิดว่า 'เงา' จะทำอะไรรุนแรงถึงขนาดนี้ "หยุดนะ! ปล่อยมีดลงเดี๋ยวนี้!" เจ้าหน้าที่ตำรวจคนอื่นๆ ที่เห็นเหตุการณ์ รีบวิ่งเข้ามาประชิด 'เงา' ทันที พวกเขาพยายามจะเกลี้ยกล่อมให้ 'เงา' วางมีดลง แต่ 'เงา' กลับยิ่งกอดแขนตัวเองแน่นขึ้น ใบหน้าซีดเผือดไปด้วยความเจ็บปวดและเสียเลือด "ฉัน... ฉันจะไม่มีวันยอมให้พวกแกจับฉันได้" 'เงา' พูดเสียงแผ่วเบา ดวงตาเริ่มเลื่อนลอย "ฉันจะไม่มีวันยอมให้พวกแกไปเปิดเผยความจริงทั้งหมด... มันต้องจบลงแค่นี้" "ไม่! 'เงา'! อย่านะ!" วิชัยร้องตะโกน พยายามจะพุ่งเข้าไปหา แต่เจ้าหน้าที่ตำรวจกันเขาไว้อย่างแน่นหนา "ท่านครับ ปล่อยให้เราจัดการเอง" เจ้าหน้าที่คนหนึ่งพูดกับวิชัย วิชัยมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเป ทั้งความโกรธ ความผิดหวัง และความเสียดาย เขาอยากจะจับกุม 'เงา' ด้วยมือตัวเอง อยากจะฟังคำสารภาพทั้งหมดจากปากของเขา แต่ตอนนี้ ทุกอย่างกำลังจะจบลงด้วยวิธีที่เขาไม่คาดคิด 'เงา' ล้มลงไปกองกับพื้น เลือดไหลนองเต็มพื้นหญ้าแห้งๆ เจ้าหน้าที่รีบเข้าไปประคอง และพยายามห้ามเลือดอย่างเร่งด่วน "รีบนำส่งโรงพยาบาลด่วน!" สารวัตรสั่งการเสียงดัง วิชัยยืนนิ่ง มองดูร่างของ 'เงา' ที่ถูกนำตัวขึ้นรถพยาบาลไป ภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ยังคงติดตา การไล่ล่าที่สิ้นหวัง การตัดสินใจที่ขาดการไตร่ตรองของ 'เงา' มันทำให้เขารู้สึกว่างเปล่า "นี่... นี่คือจุดจบจริงๆ หรือ?" วิชัยถามสารวัตรด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ สารวัตรถอนหายใจยาว "เรายังไม่รู้ วิชัย บางทีเขาอาจจะยังมีอะไรปิดบังเราอีกก็ได้" "แต่ถ้าเขาเสียเลือดมากขนาดนี้... เขาอาจจะ..." วิชัยพูดไม่จบ "เราต้องหวังว่าเขาจะไม่เป็นอะไร" สารวัตรตอบ "และเราต้องหาหลักฐานเพิ่มเติมจากในคฤหาสน์นั่นอีกครั้ง" วิชัยพยักหน้า เขาเดินกลับไปที่คฤหาสน์หลังใหญ่ที่ถูกทิ้งร้างไปนานแล้ว เขาไม่แน่ใจว่าตัวเองกำลังรู้สึกอย่างไรกันแน่ การไล่ล่าจบลงแล้ว แต่มันไม่ใช่การจบลงแบบที่เขาคาดหวังไว้เลยสักนิด เขาเหลือบมองไปยังกำแพงอิฐที่ 'เงา' พยายามจะปีนข้าม มันเป็นเพียงกำแพงเก่าๆ ที่ดูไม่มีพิษมีภัยอะไร แต่ในคืนนี้ มันกลับกลายเป็นฉากสุดท้ายของการไล่ล่าอันดุเดือด "เราเจออะไรในนั้นบ้าง?" วิชัยถามเจ้าหน้าที่ที่กำลังออกมาจากอาคาร "เราพบเอกสารจำนวนมากครับท่าน" เจ้าหน้าที่ตอบ "และดูเหมือนว่าที่นี่จะเป็นแหล่งรวมตัวของเครือข่ายที่ 'เงา' ทำงานอยู่" "แล้วเราเจออะไรที่เชื่อมโยงกับ 'เงา' โดยตรงไหม?" วิชัยถามต่อ "เราพบสมุดบันทึกของเขาครับ" เจ้าหน้าที่ยื่นสมุดปกหนังสีดำเล่มหนึ่งให้กับวิชัย "ดูเหมือนว่าเขาจะจดทุกอย่างไว้ในนี้" วิชัยรับสมุดบันทึกมาเปิดอ่านอย่างรวดเร็ว ตัวอักษรที่เขียนด้วยลายมือหวัดๆ บรรยายถึงแผนการต่างๆ การนัดหมาย และรายชื่อบุคคลที่เกี่ยวข้อง เขาเริ่มอ่านไปเรื่อยๆ ด้วยหัวใจที่เต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ มันคือทั้งหมดที่เขาตามหามาตลอด "นี่มัน..." วิชัยอุทาน "นี่คือทั้งหมดจริงๆ"