แสงอาทิตย์ยามบ่ายแก่ๆ สาดส่องกระทบผิวน้ำมันที่เคลือบอยู่บนพื้นโกดังร้าง กลิ่นอับชื้นผสมผสานกับกลิ่นสารเคมีจางๆ ลอยคละคลุ้งอยู่ในอากาศ เสือยืนนิ่งอยู่กลางโกดัง สายตาของเขากวาดมองไปรอบๆ ทุกซอกทุกมุม ความเงียบที่ปกคลุมอยู่นี้ช่างน่าอึดอัด ชวนให้รู้สึกหวาดระแวง "วิชัย สัญญาณเป็นยังไงบ้าง" เสือเอ่ยถามผ่านเครื่องสื่อสารขนาดเล็กที่ซ่อนไว้ในเสื้อ "ทุกอย่างปกติ เสือ" เสียงของวิชัยดังลอดเข้ามา "ยังไม่มีวี่แววของใครเข้ามา" "ดี" เสือตอบพลางสูดหายใจลึกๆ เขาเพิ่งจะวางห่อของที่ ดร.สมชาย เตรียมไว้ให้ ที่มุมหนึ่งของโกดัง ห่อดังกล่าวถูกห่อด้วยกระดาษสีน้ำตาลอย่างมิดชิด ดูเผินๆ เหมือนจะเป็นสิ่งของมีค่าที่ถูกซุกซ่อนไว้ "แน่ใจนะว่าของปลอมนี่มันจะหลอกพวกมันได้" เสือถามย้ำอีกครั้ง "ดร.สมชายรับรอง" วิชัยตอบ "มันดูเหมือนจริงจนแยกแทบไม่ออก และที่สำคัญกว่านั้นคือ เราจะใช้มันเป็นเหยื่อล่อ" เสือพยักหน้าช้าๆ เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าชีวิตของเขาจะพลิกผันมาสู่สถานการณ์เช่นนี้ จากนักค้ายาที่พยายามจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ ตอนนี้เขากลับกลายเป็นผู้ที่ต้องเดิมพันด้วยชีวิต เพื่อเปิดโปงความลับที่ซับซ้อน "แล้วถ้าพวกมันไม่เข้ามาล่ะ" เสือถาม "พวกมันต้องเข้ามา" วิชัยยืนยัน "ไม่มีใครยอมปล่อยโอกาสทองแบบนี้ไปง่ายๆ หรอก" เวลาผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมง ความเงียบก็ยังคงเป็นเพื่อนร่วมทางของเสือ เขาเริ่มรู้สึกกระวนกระวายใจมากขึ้นเรื่อยๆ ความคิดฟุ้งซ่านเริ่มก่อตัวขึ้นในหัว "นี่มันนานเกินไปหรือเปล่า" เสือบ่นพึมพำกับตัวเอง "หรือว่าแผนการของเรามันไม่เวิร์ค" "ใจเย็นเสือ" เสียงวิชัยดังขึ้น "บางทีพวกมันอาจจะกำลังเข้ามาอย่างระมัดระวัง" ทันใดนั้น เสียงล้อรถยนต์บดกับกรวดก็ดังขึ้นจากภายนอกโกดัง เสียงนั้นค่อยๆ ใกล้เข้ามา เสือรีบหลบเข้าไปซ่อนหลังกองถังเหล็กเก่าๆ ใบหนึ่ง หัวใจของเขาเต้นระรัวราวกับจะทะลุออกมานอกอก "วิชัย มีรถเข้ามา" เสือกระซิบบอก "รับทราบ" วิชัยตอบ "ระวังตัวให้ดี" ประตูโกดังถูกผลักเปิดออกช้าๆ เผยให้เห็นร่างของชายสองคน สวมหมวกปิดบังใบหน้า และสวมชุดสีดำทะมึน พวกเขาก้าวเข้ามาอย่างระแวดระวัง มือข้างหนึ่งถือไฟฉาย ส่องสำรวจไปทั่วบริเวณ "เห็นอะไรไหม" ชายคนหนึ่งกระซิบถาม "ยัง" ชายอีกคนตอบ "แต่กลิ่นมันแรงอยู่นะ" พวกเขาเดินตรงไปยังมุมที่เสือวาง 'ของ' ปลอมไว้ สายตาของพวกเขาจับจ้องไปยังห่อกระดาษสีน้ำตาลนั้นอย่างไม่กะพริบ "คงใช่ไอ้นี่แหละ" ชายคนแรกกล่าว "ดูจากสภาพแล้ว น่าจะเป็นของจริง" "รีบเอาไปให้หัวหน้าดู" ชายคนที่สองเร่ง ทั้งสองคนกำลังจะเอื้อมมือไปหยิบห่อนั้น แต่ทันใดนั้น เสียงปืนก็ดังขึ้น! กระสุนนัดแรกพุ่งแหวกอากาศเข้าใส่ชายทั้งสองคนอย่างแม่นยำ ชายคนหนึ่งล้มลงทันที ส่วนอีกคนหนึ่งร้องโหยหวน พยายามจะวิ่งหนี แต่ก็ถูกกระสุนนัดที่สองยิงเข้าที่ขา ทำให้ล้มลงไปกองกับพื้น เสือโผล่ออกมาจากที่ซ่อน เขาถือปืนพกในมือ ดวงตาของเขาลุกโชนไปด้วยความโกรธ เขาเห็นวิชัยวิ่งเข้ามาจากอีกทางหนึ่ง "นี่มันอะไรกัน" วิชัยตะโกนถาม "พวกมันไม่ได้มาคนเดียว" เสือตอบ "มีคนแอบซุ่มอยู่นอกโกดังอีก!" ทันใดนั้น เสียงปืนก็ดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ดังมาจากด้านนอกโกดัง เสียงปืนดังเป็นชุดราวกับเป็นการยิงตอบโต้กัน "วิชัย!" เสือตะโกน "พวกมันล้อมเราแล้ว!" วิชัยรีบชักปืนออกมา "รีบไปที่รถ! ฉันจะเปิดทางให้!" ทั้งสองคนวิ่งฝ่าวงล้อมของกระสุน พยายามหาทางหนีออกจากโกดังร้างแห่งนี้ การต่อสู้ที่อันตรายที่สุดเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น เสือรู้ดีว่านี่คือการเดิมพันครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเขา เขาต้องรอดไปให้ได้ เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเอง และเพื่อเปิดโปงความจริงที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังคมมีดอาชญากรรมนี้