‘เมืองโบราณ’ ที่เคยสงบนิ่ง บัดนี้กลายเป็นสมรภูมิแห่งพลังอำนาจ ‘ดร.ศุภชัย’ ผู้สวมบทบาท ‘เงา’ กลับคืนชีพขึ้นมาพร้อมกับความลับที่รอการเปิดเผย… กวินทร์จะไขปริศนา ‘พันธนาการแห่งอดีต’ และหยุดยั้ง ‘เงา’ ที่แท้จริงได้หรือไม่? ‘แท่นบูชา’ ที่ตั้งตระหง่านกลาง ‘เมืองโบราณ’ ส่องแสงวาบวับขึ้นมาอีกครั้ง “สัญลักษณ์ ‘เงา’” ที่เคยปรากฏบนตัวถังรถของ ‘ท่านประธาน’ บัดนี้ได้สลักลงบนแท่นบูชาอย่างเด่นชัด ราวกับจะประกาศถึงการกลับมาของพลังอำนาจบางอย่าง “สารวัตรครับ! นี่มัน… เกิดอะไรขึ้น!?” จ่าสิบตำรวจสมศักดิ์ถามด้วยความตกตะลึง “ฉันไม่รู้… แต่… ‘ดร.ศุภชัย’… ไม่ได้ตาย… เขา… เขาถูก… ‘พลัง’… นั้น… ‘กลืนกิน’… และ… ‘คืนชีพ’… ขึ้นมา…!” กวินทร์กล่าวพลางมองดู ‘แท่นบูชา’ ที่กำลังสั่นสะเทือน “แล้ว… ‘เงา’… ที่แท้จริง… คือใครครับ?” “ฉัน… ฉันคิดว่า… ‘เงา’… ที่แท้จริง… อาจจะ… ไม่ใช่… ‘บุคคล’…… แต่อาจจะเป็น… ‘พลัง’… ที่… ‘อาศัย’… อยู่… ใน… ‘เมืองโบราณ’… นี้…!” “หมายความว่า… ‘ดร.ศุภชัย’… เป็นเพียง… ‘ภาชนะ’… ของ… ‘พลัง’… นั้น…?” “ใช่… และ… ‘รหัส’… ที่เราพบ… คือ… ‘กุญแจ’… ที่จะ… ‘ปลดปล่อย’… ‘พลัง’… นั้น… ออกมา…!” ทันใดนั้นเอง… ‘แท่นบูชา’ ก็สว่างวาบขึ้นอีกครั้ง… พร้อมกับเสียงกระซิบที่ดังมาจากรอบทิศทาง… “ถึงเวลา… ที่… ‘อดีต’… จะ… ‘ทวงคืน’…!” กวินทร์รู้สึกได้ถึงพลังงานมหาศาลที่แผ่กระจายไปทั่วบริเวณ เขาตระหนักได้ว่า ‘เมืองโบราณ’ นี้ไม่ใช่แค่สถานที่ทางประวัติศาสตร์ แต่เป็นแหล่งพลังงานโบราณที่มีอำนาจมหาศาล “เราต้องหาทาง… ‘ควบคุม’… ‘พลัง’… นี้… ก่อนที่มันจะ… ‘ทำลาย’… ทุกสิ่ง…!” กวินทร์กล่าว “แล้ว… ‘กุญแจ’… ที่เรามี… มันจะช่วยได้ไหมครับ?” สมศักดิ์ถาม “ฉันไม่แน่ใจ… แต่… ‘ดร.ศุภชัย’… บอกว่า… ‘รหัส’… นี้… คือ… ‘กุญแจ’… ที่จะ… ‘ไข’… ‘ความจริง’… ที่ซ่อนอยู่…!” กวินทร์หยิบ ‘แผ่นหิน’ ที่เขาพบใต้แท่นบูชาขึ้นมามอง มันสลักด้วยสัญลักษณ์ที่ซับซ้อน เขามั่นใจว่านี่คือ ‘กุญแจ’ ที่ดร.ศุภชัยพูดถึง “เราต้อง… ‘ถอดรหัส’… สัญลักษณ์นี้…!” กวินทร์กล่าว ขณะที่พวกเขากำลังพยายามถอดรหัส… เสียงโทรศัพท์มือถือของกวินทร์ก็ดังขึ้น… สายตรงจาก… ‘ดร.ศุภชัย’… อีกครั้ง! “สารวัตรครับ… ผม… ผมกำลังจะ… ‘จากไป’… แต่… ผมได้… ‘บันทึก’… ข้อมูล… สำคัญ… ไว้… และ… ผมจะ… ‘ส่ง’… มัน… ให้คุณ…… หวังว่า… คุณจะ… เข้าใจ… ‘พันธนาการ’… แห่ง… ‘อดีต’… และ… ‘อนาคต’…… และ… จง… ‘ระวัง’…… ‘เงา’… ที่… ‘แท้จริง’…… เขา… ไม่เคย… หายไป……” (ข้อความนี้ถูกส่งมาเป็นครั้งสุดท้าย ทำให้เกิดความสับสนว่า ‘ดร.ศุภชัย’ ที่กำลังคุยด้วยนั้น คือ ‘ร่าง’ ของเขาจริงๆ หรือเป็นเพียง ‘เสียงสะท้อน’) “นี่มัน… ‘ข้อความ’… เดิม… อีกแล้ว…” กวินทร์พึมพำ “สารวัตรครับ! ดูนั่น!” สมศักดิ์ตะโกนพลางชี้ไปยัง… ‘แท่นบูชา’… “มี… ‘สัญลักษณ์’… กำลัง… ปรากฏขึ้น… ซ้อนทับ… กัน…!” กวินทร์มองดู… และสิ่งที่เขาเห็น… ก็ทำให้เขาตะลึง… สัญลักษณ์ ‘เงา’… ที่อยู่บนแท่นบูชา… กำลัง… ถูก… ‘ซ้อนทับ’… ด้วย… ‘สัญลักษณ์’… อีกอันหนึ่ง… สัญลักษณ์ที่… คล้ายกับ… ‘ดวงตา’… ที่กำลัง… ‘มอง’… ออกมา… “นี่มัน… ‘สัญลักษณ์’… ของ… ‘ผู้พิทักษ์’…!” กวินทร์อุทาน “หมายความว่า… ‘ผู้พิทักษ์’… กำลัง… ‘ตอบโต้’… ‘เงา’… อยู่…!” สมศักดิ์กล่าว “ใช่… และ… ‘แผ่นหิน’… ที่เราถืออยู่… คือ… ‘กุญแจ’… ที่จะ… ‘ปลดล็อก’… ‘พลัง’… ของ… ‘ผู้พิทักษ์’…!” กวินทร์นำ ‘แผ่นหิน’ มาวางบน ‘แท่นบูชา’… ทันทีที่สัมผัสกัน… ‘แท่นบูชา’… ก็สว่างวาบขึ้น… “พลัง” สีขาว… ค่อยๆ แผ่กระจาย… ออกมา… ตรงกันข้ามกับ… “พลัง” สีดำ… ของ… ‘เงา’… “นี่มัน… ‘พันธนาการ’… ที่… ‘สมดุล’…!” กวินทร์กล่าว “พลัง” สีขาว… เริ่ม… “ผลักดัน”… “พลัง” สีดำ… ออกไป… “เมืองโบราณ”… เริ่ม… สั่นสะเทือน… “เราต้อง… ‘ถอย’… ออกไป…!” กวินทร์สั่ง ขณะที่พวกเขากำลังจะเดินถอยหลัง… จู่ๆ… ก็มีเสียงดังขึ้น… จาก… “ความมืด”… “พวกแก… คิดว่าจะ… ‘หยุด’… ฉัน… ได้… อย่างนั้น… รึ…?” กวินทร์หันไปมอง… และสิ่งที่เขาเห็น… ก็ทำให้เขาแทบจะ… “เป็นลม”… คือ… ‘ดร.ศุภชัย’… อีกครั้ง… แต่คราวนี้… เขาไม่ได้… สวม… “หน้ากาก”…… และ… “รอยยิ้ม”… ที่… “บิดเบี้ยว”…… บน… “ใบหน้า”… ของเขา…… กำลัง…… “ปรากฏ”…… ขึ้น…… อย่าง…… ชัดเจน…… “ไม่นะ! เป็นไปไม่ได้! คุณ… คุณคือ… ‘เงา’… ที่แท้จริง…!?” กวินทร์ตะโกน “ใช่… ฉันคือ… ‘เงา’… ที่แท้จริง…!” ดร.ศุภชัยกล่าว… “และ… ‘พลัง’… นี้…… คือ… ของฉัน…!” “แต่… คุณ… คุณบอกว่า… ‘คุณคือผู้พิทักษ์’…!” “นั่น… คือ… ‘แผนการ’… ของฉัน…!” ดร.ศุภชัยหัวเราะ… “ฉัน… หลอก… ให้แก… เชื่อ… ว่า… ฉัน… คือ… ‘ผู้พิทักษ์’… เพื่อ… ให้แก… ช่วย… ฉัน… หา… ‘รหัส’… นี้… มา…!” “แล้ว… ‘ท่านประธาน’… ‘ลลิตา’… ‘เงา’… สวมหน้ากาก… ทั้งหมด… มันคืออะไร!?” “พวกเขา… คือ… ‘เครื่องมือ’… ที่ฉัน… ใช้… เพื่อ… ‘กำจัด’… อุปสรรค… และ… ‘รวบรวม’… ‘ชิ้นส่วน’… ของ… ‘รหัส’…!” “แล้ว… ‘เมืองโบราณ’… ล่ะ? ทำไมคุณถึงมาที่นี่?” “เพราะที่นี่… คือ… ‘แหล่งกำเนิด’… ของ… ‘พลัง’… และ… คือ… ‘ที่เก็บ’… ของ… ‘รหัส’…!” “แล้ว… ‘พลัง’… ที่คุณต้องการ… คืออะไร…?” “คือ… ‘อำนาจ’… ที่จะ… ‘ควบคุม’… ‘โลก’… และ… ‘ลบล้าง’… ทุกสิ่ง… ที่… ขวางทาง… ‘ความยิ่งใหญ่’… ของฉัน…!” กวินทร์รู้สึกถึงความสิ้นหวัง… เขาถูกหลอกลวง… ถูกใช้เป็นเครื่องมือ… “คุณมัน… ปีศาจ!” กวินทร์ตะโกน “ปีศาจ… หรือ… ‘ผู้กอบกู้’…… ขึ้นอยู่กับ… ว่า… แก… มอง… จาก… มุมไหน…” ดร.ศุภชัยตอบ ทันใดนั้นเอง… “แท่นบูชา” ที่อยู่เบื้องหน้า… ก็สว่างวาบขึ้น… “พลัง” สีดำ… ค่อยๆ ปรากฏขึ้น… “ได้เวลาแล้ว… ที่… ‘พลัง’… จะ… ‘คืนชีพ’…!” ดร.ศุภชัยกล่าวพลางยื่นมือออกไป… แต่ก่อนที่เขาจะแตะต้อง… “แท่นบูชา” ก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง… และ “พลัง” สีดำ… ก็เริ่ม… “คลื่น”… เข้าใส่… ตัว… ดร.ศุภชัย… เอง! “ไม่นะ! นี่มัน… เกิดอะไรขึ้น!?” ดร.ศุภชัยตะโกนด้วยความตกใจ “คุณ… คุณทำพลาดแล้ว… ดร.ศุภชัย… ‘รหัส’… นั้น… มัน… มันอันตราย…เกินกว่า… ที่คุณ… จะ… ควบคุม…” กวินทร์กล่าว “พลัง” สีดำ… ค่อยๆ กลืนกินร่างของ ดร.ศุภชัย… เขาตะโกนด้วยความเจ็บปวด… ก่อนที่… ร่างของเขา… จะ… “สลาย”… ไป… เหลือไว้เพียง… “ฝุ่น”… สีดำ… ที่ลอย… อยู่… ใน… อากาศ… “ไม่นะ…!” สมศักดิ์อุทาน กวินทร์มองดู “ฝุ่น” สีดำ… ที่ลอยอยู่… เขาไม่แน่ใจว่า… ดร.ศุภชัย… ได้ตายไปแล้ว… จริงๆ… หรือไม่… “สารวัตรครับ… เราต้อง… รีบ… ออกไปจากที่นี่…!” สมศักดิ์เร่ง “ใช่… เราต้อง… ออกไป… และ… ค้นหา… ‘ความจริง’… ที่… ซ่อน… อยู่…!” แต่ขณะที่พวกเขากำลังจะเดินออกไป… กวินทร์ก็สังเกตเห็น… “บางสิ่ง”… ที่ซ่อนอยู่… ใต้… “แท่นบูชา” มันคือ… “แผ่นหิน”… ที่สลักด้วย… “สัญลักษณ์”… ที่ดูเหมือน… “กุญแจ”… “นี่มัน… ‘กุญแจ’… สู่… ‘ความจริง’…!” กวินทร์กล่าว แต่ทันใดนั้นเอง… เสียงโทรศัพท์ของกวินทร์ก็ดังขึ้น… สายตรงจาก… ‘ดร.ศุภชัย’… อีกครั้ง! “สารวัตรครับ… ผม… ผมกำลังจะ… ‘จากไป’… แต่… ผมได้… ‘บันทึก’… ข้อมูล… สำคัญ… ไว้… และ… ผมจะ… ‘ส่ง’… มัน… ให้คุณ…… หวังว่า… คุณจะ… เข้าใจ… ‘พันธนาการ’… แห่ง… ‘อดีต’… และ… ‘อนาคต’…… และ… จง… ‘ระวัง’…… ‘เงา’… ที่… ‘แท้จริง’…… เขา… ไม่เคย… หายไป……” (ข้อความนี้ถูกส่งมาเป็นครั้งสุดท้าย ทำให้เกิดความสงสัยในสถานการณ์) กวินทร์รับข้อความ… เขาเริ่มสับสน… ‘ดร.ศุภชัย’… ยังมีชีวิตอยู่? หรือนี่คือ… “เสียงสะท้อน”… จาก… “อดีต”…? “สารวัตรครับ! ดูนั่น!” สมศักดิ์ชี้ไปยัง… ‘แท่นบูชา’… “มี… ‘สัญลักษณ์’… กำลัง… ปรากฏขึ้น… ซ้อนทับ… กัน…!” กวินทร์มองดู… และสิ่งที่เขาเห็น… ทำให้เลือดในกาย… เย็นเยียบ… บน… “แท่นบูชา”… มี… “สัญลักษณ์”… ที่เขาคุ้นเคย… ปรากฏขึ้น… อย่างชัดเจน… มันคือ… “สัญลักษณ์”… ของ… “เงา”…!…”