พิษรัก วังวนแก๊งเงินดำ

ตอนที่ 7 / 40

ตอนที่ 7 — ความจริงอันน่าสะพรึงกลัว

เช้าวันต่อมา ไอริสยังคงรู้สึกอ่อนเพลียและหนักอึ้งในหัวใจ เธอพยายามลุกขึ้นจากเตียง แต่ร่างกายกลับไม่ให้ความร่วมมือ ความคิดเรื่องราชาและคำเตือนต่างๆ ยังคงวนเวียนอยู่ในหัว ราวกับฉากภาพยนตร์ที่ฉายซ้ำไปซ้ำมา เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา มองดูเบอร์โทรศัพท์ของราชาที่เขาให้มา หัวใจเต้นแรงด้วยความประหวั่นพรั่นพรึง เธอไม่รู้ว่าจะโทรหาเขาดีไหม หรือควรจะลืมเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นไปเสีย "ฉันควรจะทำยังไงดี" เธอพึมพำกับตัวเอง "เต้บอกว่าเขาอันตราย ลิลลี่ก็เตือนฉัน แต่...ราชา...เขาก็ดูดีเหลือเกิน" เธอเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังท้องถนนที่เริ่มจะมีผู้คนสัญจรไปมา เสียงแตรรถ เสียงผู้คนพูดคุยกัน ทำให้เธอรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของโลกใบนี้ แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกเหมือนกำลังยืนอยู่บนเส้นแบ่งบางๆ ระหว่างโลกสองใบ โลกที่เธอรู้จัก และโลกอีกใบที่เต็มไปด้วยอันตรายและเงามืด "ต้องตัดสินใจแล้วล่ะไอริส" เธอพูดกับตัวเองอย่างหนักแน่น "อยู่เฉยๆ แบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว" เธอหยิบกระเป๋าขึ้นมา แล้วเดินออกจากห้องพักเล็กๆ ของเธอ ตรงไปยังที่ทำงาน หวังว่าการทำงานจะช่วยให้เธอหลุดพ้นจากความคิดที่ตีรวนได้บ้าง แต่เมื่อเธอไปถึงคลับ ภาพของราชาเมื่อคืนก็กลับมาหลอกหลอนอีกครั้ง "ไอริส! มาแล้วเหรอ" ลิลลี่ทักทายเสียงร่าเริง แต่เมื่อเห็นสีหน้าซีดเซียวของไอริส เธอก็รีบเข้ามาถาม "เป็นอะไรรึเปล่า วันนี้ดูไม่สดใสเลยนะ" "ก็...เมื่อคืนฉันนอนไม่ค่อยหลับน่ะค่ะ" ไอริสตอบ พยายามยิ้มให้ดูเป็นปกติ "เรื่องเมื่อคืนใช่ไหม" ลิลลี่ถาม เสียงเบาลง "ฉันเป็นห่วงเธอนะไอริส" "ขอบคุณค่ะคุณลิลลี่" ไอริสตอบ "แต่...ฉันก็ยังสับสนอยู่ดี" "เรื่องราชาใช่ไหม" ลิลลี่ถาม "ฉันเข้าใจนะว่าผู้ชายคนนั้นมีเสน่ห์มาก แต่เธอต้องเชื่อฉันนะไอริส เขาอันตรายจริงๆ" "แต่...คุณราชาบอกว่า...เรื่องแก๊งเงินดำมันไม่ใช่เรื่องจริงทั้งหมด" ไอริสเอ่ยขึ้น "เขาบอกว่าอาจจะมีคนพยายามใส่ร้าย หรือเข้าใจผิด" ลิลลี่ส่ายหน้าช้าๆ "เขาพูดแบบนั้นก็เพราะเขาไม่อยากให้เธอรู้ความจริงไงไอริส" เธอถอนหายใจ "ฉันทำงานที่นี่มานาน เห็นอะไรมาเยอะ ผู้ชายแบบราชา...เขาไม่ใช่แค่คนรวยทั่วไปหรอกนะ" "แล้ว...ถ้าเขาเป็นหัวหน้าแก๊งจริงๆ ล่ะคะ" ไอริสถาม เสียงสั่นเครือ "ฉันควรจะทำยังไงดี" "อย่างที่ฉันบอกเธอไปนั่นแหละ" ลิลลี่จับมือไอริสแน่น "ถอยห่างออกมาซะ ไอริส เธอไม่อยากเข้าไปพัวพันกับเรื่องแบบนั้นหรอก มันอันตรายเกินไป" "แต่...ฉัน...ฉันรู้สึกดีกับเขาจริงๆ นะคะ" ไอริสพยายามจะอธิบาย "เขาดูอ่อนโยนกับฉันเสมอ" "ความอ่อนโยนนั้น...อาจจะเป็นแค่ส่วนหนึ่งของแผนการของเขาก็ได้นะ" ลิลลี่พูดเสียงเครียด "เขาอาจจะกำลังใช้เธอเป็นเครื่องมืออะไรบางอย่างก็ได้" คำพูดของลิลลี่ทำให้ไอริสรู้สึกเหมือนถูกตอกย้ำอีกครั้ง เธอทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้หลังเคาน์เตอร์ นิ่งเงียบไป "ฉัน...ไม่รู้จะเชื่อใครดี" ไอริสพึมพำ "เต้...คุณลิลลี่...แล้วก็คุณราชา..." "เธอควรจะเชื่อในสัญชาตญาณของตัวเองนะไอริส" ลิลลี่ว่า "แล้วก็...เชื่อในสิ่งที่เธอเห็นด้วยตาตัวเอง" "แต่สิ่งที่ฉันเห็น...มันขัดแย้งกันไปหมดเลยค่ะ" ไอริสพูด "ตอนอยู่กับเขา เขาก็ดูเป็นคนดีจริงๆ" "ภายนอกน่ะ...ใครๆ ก็สร้างภาพได้" ลิลลี่กล่าว "แต่เบื้องหลังน่ะ...เธอไม่มีทางรู้ได้เลย" ทันใดนั้น เสียงประตูคลับก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง ชายฉกรรจ์ร่างใหญ่สองคนในชุดสูทสีดำสนิท ก้าวเข้ามาในคลับด้วยท่าทางคุกคาม สายตาของพวกเขากวาดมองไปรอบๆ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ไอริสและลิลลี่ "คุณคือไอริส ใช่ไหม" ชายคนหนึ่งถาม เสียงห้วนกระด้าง ไอริสสะดุ้งเล็กน้อย พยักหน้าตอบอย่างหวาดกลัว "ท่านประธานอยากจะพบคุณ" ชายอีกคนพูด "ท่านประธาน...หมายถึง...คุณราชาเหรอคะ" ไอริสถาม "คุณก็รู้ว่าใคร" ชายคนแรกตอบ "รีบตามเรามา อย่าอิดออด" "แต่...ฉันยังทำงานอยู่เลยค่ะ" ไอริสพยายามจะปฏิเสธ "ถ้าเธอไม่ไป...ฉันว่าเธอจะเสียใจมากกว่านี้" ชายคนแรกพูดน้ำเสียงข่มขู่ "การไม่ทำตามคำสั่งของท่านประธาน...ไม่ใช่เรื่องดีเลยนะ" ลิลลี่รีบเข้ามาจับแขนไอริสไว้ "ไอริส...เธออย่าไปเลยนะ" "ผมต้องไปครับคุณลิลลี่" ไอริสพูด เสียงสั่น "ฉัน...ฉันต้องไป" เธอหันไปมองหน้าลิลลี่ "ขอโทษนะคะ" ไอริสเดินตามชายฉกรรจ์ทั้งสองคนออกไปจากคลับ ทิ้งให้ลิลลี่ยืนมองด้วยความเป็นห่วง ลึกๆ แล้ว เธอรู้ว่าการพาไอริสไปหาราชาในสถานการณ์แบบนี้ ไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ รถลีมูซีนสีดำคันหรูจอดรออยู่ด้านนอก ไอริสถูกเชิญให้นั่งเข้าไปด้านใน เมื่อประตูรถปิดลง เธอก็ถูกพาไปยังสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย มันคือคฤหาสน์หลังใหญ่ที่ตั้งอยู่นอกเมือง ห่างไกลจากแสงสีและความวุ่นวาย เมื่อก้าวเข้าไปในคฤหาสน์ ไอริสก็ต้องตกตะลึงกับความหรูหราโอ่อ่าภายใน ภาพของราชาที่ยืนรออยู่กลางห้องโถงใหญ่ ทำให้เธอรู้สึกประหม่า "มาแล้วเหรอครับ...ไอริส" ราชาเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้มที่คุ้นเคย แต่ในแววตาของเขามีบางอย่างที่เปลี่ยนไป มันไม่ใช่รอยยิ้มที่อ่อนโยนเหมือนเคย "คุณ...เรียกฉันมาทำไมคะ" ไอริสถาม เสียงสั่น "ผมอยากจะให้คุณเห็นบางอย่าง" ราชาตอบ "บางอย่างที่จะทำให้คุณเข้าใจทุกอย่าง" เขาพาไอริสเดินไปยังห้องทำงานส่วนตัว ที่นั่น บนโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ มีเอกสารกองโตวางอยู่ พร้อมกับภาพถ่ายหลายใบ ราชาหยิบรูปภาพใบหนึ่งขึ้นมา "นี่...คือหลักฐาน" ราชาพูด "หลักฐานที่แสดงให้เห็นว่า...ใครคือคนที่อยู่เบื้องหลังทุกอย่าง" ไอริสเพ่งมองไปที่รูปภาพในมือของราชา หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเธอเห็นใบหน้าของคนในรูป...มันคือเต้! "เต้...เป็นไปได้ยังไงคะ" ไอริสถามด้วยความตกตะลึง "เขา...เขาทำแบบนี้กับคุณได้ยังไง" "เขาไม่เคยชอบผมเลย" ราชาอธิบาย "เขาพยายามหาทางทำลายผมมาตลอด" เขาหยิบเอกสารอีกปึกขึ้นมา "เอกสารพวกนี้...คือแผนการของเขา ที่จะใส่ร้ายผมว่าเป็นหัวหน้าแก๊งเงินดำ" "แต่...คุณลิลลี่...แล้วก็...เต้...พวกเขาบอกฉันว่า..." ไอริสพยายามจะพูด "ผมรู้...ว่าพวกเขากำลังพยายามทำให้คุณเชื่อแบบนั้น" ราชาพูด "แต่คุณต้องเชื่อผมนะไอริส...ผมไม่ได้เป็นอย่างที่พวกเขาว่า" "แล้ว...ทำไมคุณถึงไม่บอกความจริงกับฉันก่อนหน้านี้ล่ะคะ" ไอริสถาม "ผมไม่แน่ใจว่าผมจะเชื่อใจคุณได้แค่ไหน" ราชาตอบตรงๆ "ผมต้องแน่ใจก่อนว่าคุณไม่ได้ถูกชักจูงไปกับแผนการของเต้" ไอริสรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกหลอกลวงอีกครั้ง เธอไม่รู้จะเชื่อใครดี ความจริงทั้งหมดมันซับซ้อนเกินกว่าที่เธอจะเข้าใจ "ฉัน...ฉันไม่รู้จะเชื่อใครดีจริงๆ ค่ะ" ไอริสพูดด้วยน้ำเสียงหมดหวัง "ผมเข้าใจ" ราชาว่า "แต่ผมอยากให้คุณรู้ไว้...ว่าผมรักคุณนะไอริส" คำพูดของราชาทำให้ไอริสยิ่งสับสนมากขึ้น เธอไม่รู้ว่าความรู้สึกของเขาจริงใจแค่ไหน หรือมันเป็นเพียงส่วนหนึ่งของแผนการ

5,268 ตัวอักษร