“ฉันอยากให้แกทำอะไรให้ฉันอีกอย่าง” ‘เสือ’ กล่าวต่อ “ฉันอยากให้แกเป็นหูเป็นตาให้ฉัน คอยสังเกตดูความเคลื่อนไหวของคนในโกดังให้ดี โดยเฉพาะ ‘สิงห์’ ถ้าแกเห็นอะไรที่น่าสงสัย หรือถ้าแกได้ยินอะไรที่เกี่ยวกับแผนการของมัน จงรีบมาบอกฉันทันที” ผมพยักหน้ารับ “ผมเข้าใจครับ” ผมพยายามเก็บความรู้สึกตื่นเต้นเอาไว้ลึกๆ นี่คือโอกาสที่ผมจะได้เข้าถึงข้อมูลที่สำคัญจริงๆ “ดีมาก ‘นก’” ‘เสือ’ พูดด้วยน้ำเสียงที่ผ่อนคลายลงเล็กน้อย “ฉันรู้ว่าแกฉลาดพอที่จะรู้ว่าอะไรควรทำหรือไม่ควรทำ อะไรจะทำให้แกปลอดภัย และอะไรจะทำให้แกได้ในสิ่งที่ต้องการ” คำพูดของ ‘เสือ’ เหมือนเป็นการเตือนอย่างมีนัยยะ เขากำลังบอกว่าผมจะต้องใช้ประโยชน์จากความไว้ใจที่เขามอบให้ เพื่อผลประโยชน์ของตัวผมเอง “ผมจะทำให้ดีที่สุดครับ” ผมตอบ “แล้วเรื่องยาที่หายไป…” ‘เสือ’ เริ่มพูด แต่แล้วก็หยุดไป เขามองหน้าผมอย่างพิจารณา “ฉันเชื่อแกนะ ‘นก’ แกบอกว่าเห็น ‘สิงห์’ ขนยาออกไป ฉันเชื่อคำพูดของแก” ผมรู้สึกเหมือนมีก้อนแข็งๆ จุกอยู่ที่คอ ผมโกหก ‘เสือ’ ไป แต่ดูเหมือนเขาจะเชื่อผมสนิทใจ “ขอบคุณครับ” ผมกล่าวเสียงเบา “แต่แกต้องจำไว้” ‘เสือ’ พูดต่อ “ถ้าแกทรยศฉัน… แกก็จะรู้ว่าผลจะเป็นอย่างไร” ผมกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก “ผมจะไม่ทำให้คุณผิดหวังครับ” หลังจากนั้น ผมก็ถูกปล่อยตัวออกจากห้องทำงานของ ‘เสือ’ ผมเดินออกมายังลานกว้างของโกดัง ลมเย็นยามบ่ายพัดโชยมา ทำให้ผมรู้สึกเย็นวาบไปทั่วร่าง ผมสูดหายใจลึก พยายามตั้งสติ ข้อมูลที่ผมได้มามันมีค่ามหาศาล ห้องลับที่เต็มไปด้วยยาเสพติดจำนวนมหาศาล และ ‘เสือ’ ที่ไว้ใจผมมากเกินไป นี่คือจุดเปลี่ยนสำคัญ แต่สิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกหนักใจที่สุด คือการโกหก ‘เสือ’ ผมรู้ว่าการโกหกครั้งนี้มันอาจนำไปสู่ปัญหาที่ใหญ่กว่าเดิม หากความจริงถูกเปิดเผย ผมจะต้องหาทางแก้ไขเรื่องนี้ให้ได้ ผมมองไปรอบๆ โกดัง เห็นลูกน้องคนอื่นๆ กำลังทำงานกันอย่างขยันขันแข็ง ‘สิงห์’ ยังคงอยู่ที่นี่ มันเดินไปมาอย่างหงุดหงิด คอยสั่งงานลูกน้องของมัน ผมต้องหาเวลาติดต่อ ‘กวิน’ ให้ได้เร็วที่สุด ผมต้องแจ้งข่าวเรื่องห้องลับ และแผนการที่ ‘เสือ’ มอบหมายให้ผม “เฮ้ ‘นก’! มัวยืนเหม่ออะไรอยู่” เสียง ‘เสือ’ ดังขึ้นจากด้านหลัง ผมสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองเขา “เปล่าครับ แค่พักสายตา” ผมตอบ ‘เสือ’ เดินเข้ามาใกล้ “เป็นไงบ้าง สบายดีไหม” “สบายดีครับ” ผมตอบ “ถ้ามีอะไรไม่สบายใจ หรือมีอะไรที่อยากจะคุย บอกฉันได้เสมอ” ‘เสือ’ พูด พลางตบไหล่ผมเบาๆ “ฉันถือว่าแกเป็นคนสนิทของฉันแล้วนะ” คำพูดของ ‘เสือ’ ทำให้ผมรู้สึกประหลาดใจ เขาปฏิบัติต่อผมราวกับเป็นพวกเดียวกับเขาจริงๆ “ขอบคุณครับ” ผมกล่าว “ผมรู้สึกเป็นเกียรติมากครับ” “ดีแล้ว” ‘เสือ’ ยิ้ม “ตอนนี้ไปทำงานของแกต่อได้แล้ว” ผมเดินกลับไปทำงานของตัวเอง พยายามกลบเกลื่อนความรู้สึกที่สับสน ผมต้องทำตัวให้ปกติที่สุด เพื่อไม่ให้ใครสงสัย ตลอดทั้งบ่าย ผมพยายามหาจังหวะที่จะติดต่อ ‘กวิน’ แต่ก็ดูเหมือนจะไม่มีโอกาสเลย ‘เสือ’ คอยจับตาดูผมอยู่ตลอดเวลา จนกระทั่งช่วงเย็น เมื่อผู้คนเริ่มทยอยกลับ ‘เสือ’ ก็เรียกผมเข้าไปหาอีกครั้ง “วันนี้แกทำงานได้ดีมาก ‘นก’” เขาชม “ฉันจะให้รางวัลแกเพิ่ม” ‘เสือ’ ยื่นซองเงินอีกซองให้ผม คราวนี้เป็นเงินจำนวนที่มากกว่าเดิมอีก “ขอบคุณครับ” ผมรับซองเงินมาด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน “แกไม่ต้องกังวลเรื่องอะไรทั้งนั้น” ‘เสือ’ กล่าว “แค่ทำตามที่ฉันบอก แล้วทุกอย่างจะดีเอง” “ครับ” ผมตอบ “แล้วเรื่อง ‘สิงห์’…” ‘เสือ’ พูดเสียงเข้มขึ้น “ฉันอยากให้แกคอยจับตาดูมันให้ดี ถ้าแกเห็นมันทำอะไรที่น่าสงสัย หรือถ้าแกได้ยินอะไรที่เกี่ยวกับแผนการของมัน จงรีบมาบอกฉันทันที” “ผมเข้าใจครับ” ผมกล่าว “จำไว้ ‘นก’ ความปลอดภัยของแกขึ้นอยู่กับข้อมูลที่แกให้ฉัน” ‘เสือ’ พูด “ยิ่งแกให้ข้อมูลที่ดีเท่าไหร่ ฉันก็จะยิ่งดูแลแกได้ดีเท่านั้น” ผมพยักหน้ารับ “ผมจะทำให้ดีที่สุดครับ” หลังจากนั้น ผมก็ถูกปล่อยตัวกลับบ้าน ผมเดินออกมาจากโกดังด้วยหัวใจที่เต้นแรง ผมได้ข้อมูลสำคัญมากมาย และได้รับความไว้วางใจจาก ‘เสือ’ อย่างที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อน แต่สิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกหนักใจที่สุด คือการโกหก ‘เสือ’ ผมรู้ว่าการโกหกครั้งนี้มันอาจนำไปสู่ปัญหาที่ใหญ่กว่าเดิม หากความจริงถูกเปิดเผย ผมจะต้องหาทางแก้ไขเรื่องนี้ให้ได้ ผมเดินกลับห้องพักของตัวเองด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน ผมนั่งลงบนเตียง พยายามทบทวนทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น ผมต้องหาทางติดต่อ ‘กวิน’ ให้ได้โดยเร็วที่สุด เพื่อแจ้งข่าวเรื่องห้องลับ และแผนการที่ ‘เสือ’ มอบหมายให้ผม แต่ผมจะทำอย่างไร ในเมื่อ ‘เสือ’ คอยจับตาดูผมอยู่ตลอดเวลา? ผมหลับตาลง นึกถึงใบหน้าของ ‘กวิน’ เขาจะต้องรอคอยข่าวจากผมอย่างใจจดใจจ่อ ผมต้องหาทางให้ได้ ผมจะต้องพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองให้ได้ ผมลุกขึ้นยืน เดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังท้องฟ้ายามค่ำคืน ดวงดาวส่องประกายอยู่เต็มท้องฟ้า ผมหวังว่าคืนนี้ จะเป็นคืนที่ผมได้พบกับทางออก ตอนที่ 14 — แผนซ้อนแผนของสายลับ เช้าวันรุ่งขึ้น ผมกลับไปทำงานที่โกดังด้วยความรู้สึกที่แตกต่างไปจากเดิม ผมยังคงระแวดระวัง แต่ก็มีความมั่นใจเพิ่มขึ้น ผมมีข้อมูลสำคัญอยู่ในมือ และผมก็ได้รับความไว้วางใจจาก ‘เสือ’ ซึ่งนั่นหมายความว่าผมมีโอกาสที่จะเข้าถึงข้อมูลที่ลึกกว่าเดิม “เฮ้ย ‘นก’! มานี่หน่อย” เสียง ‘เสือ’ ดังขึ้นจากมุมหนึ่งของโกดัง ผมรีบเดินเข้าไปหาเขา “มีอะไรครับ?” ผมถาม ‘เสือ’ ชี้ไปยังลังไม้ที่วางอยู่บนพื้น “ช่วยขนลังพวกนี้ไปเก็บที่ห้องลับตรงนั้น” เขาผายมือไปทางผนังด้านในสุดของโกดัง ซึ่งมีประตูเหล็กบานใหญ่ซ่อนอยู่ ผมแกล้งทำเป็นประหลาดใจ “ห้องลับ?” “ใช่” ‘เสือ’ ตอบ “เป็นที่เก็บของสำคัญ” ผมกับ ‘เสือ’ ช่วยกันขนลังไม้ไปเก็บที่ห้องลับ เมื่อเข้าไปข้างใน ผมก็ต้องแสร้งทำเป็นตกใจกับสิ่งที่เห็น ภายในห้องลับเต็มไปด้วยยาเสพติดหลากหลายชนิด ทั้งยาบ้า เฮโรอีน โคเคน ถูกบรรจุอยู่ในลังไม้อย่างเป็นระเบียบ กลิ่นยาฉุนเฉียวจนแสบจมูก ผมแสร้งทำเป็นอ้าปากค้าง “นี่มัน…” ‘เสือ’ ยิ้มมุมปาก “นี่คือสมบัติของพญางู” “ผมไม่เคยเห็นยาเยอะขนาดนี้มาก่อนเลยครับ” ผมกล่าวอย่างแสร้งทำเป็นทึ่ง “มันเยอะมากจริงๆ” “แกจะเห็นอีกเยอะ ถ้าแกยังทำตัวดีๆ” ‘เสือ’ กล่าว “แต่อย่าไปบอกใครเรื่องห้องนี้เด็ดขาด เข้าใจไหม?” “ครับ” ผมรับคำ หลังจากเก็บลังไม้เข้าที่ ‘เสือ’ ก็เดินกลับออกมาจากห้องลับ แต่ผมยังคงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น พยายามประมวลผลสิ่งที่เห็น ผมรู้ว่านี่คือแหล่งผลิตยาเสพติดขนาดใหญ่ และยาที่หายไป อาจจะเป็นส่วนหนึ่งของยาที่ถูกซุกซ่อนอยู่ในห้องนี้ “เป็นอะไรไป?” ‘เสือ’ หันกลับมาถาม “เปล่าครับ” ผมรีบตอบ “แค่ทึ่งกับของพวกนี้ มันเป็นอะไรที่น่าเหลือเชื่อมากจริงๆ” ‘เสือ’ พยักหน้า “เอาล่ะ กลับไปทำงานได้แล้ว” ผมเดินออกจากห้องลับมาด้วยหัวใจที่เต้นแรง ผมต้องหาทางติดต่อ ‘กวิน’ ให้เร็วที่สุด เพื่อแจ้งข่าวนี้ให้เขาทราบ ตลอดทั้งวัน ผมพยายามหาจังหวะที่จะโทรศัพท์หา ‘กวิน’ แต่ก็ดูเหมือนจะไม่มีโอกาสเลย ‘เสือ’ คอยจับตาดูผมอยู่ตลอดเวลา ยิ่งไปกว่านั้น ‘สิงห์’ ก็ดูเหมือนจะระแวงผมเป็นพิเศษ มันมองผมด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความไม่ไว้วางใจ “แกเป็นใครกันแน่ ‘นก’?” ‘สิงห์’ เดินเข้ามาถามผมขณะที่ผมกำลังขนลังไม้ ผมพยายามทำเสียงให้ปกติ “ผมก็เป็นแค่คนงานธรรมดาครับ” “ธรรมดา?” ‘สิงห์’ หัวเราะเยาะ “ฉันไม่เคยเห็นคนงานธรรมดาคนไหนที่ ‘เสือ’ ไว้ใจขนาดนี้มาก่อน” “ผมไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร” ผมตอบ “ผมแค่ตั้งใจทำงานของผม” ‘สิงห์’ จ้องหน้าผมเขม็ง “ระวังตัวไว้ให้ดี ‘นก’ ที่นี่ไม่ใช่ที่สำหรับคนนอก” คำพูดของ ‘สิงห์’ ทำให้ผมรู้สึกกดดันมากขึ้น ผมรู้ว่ามันกำลังสงสัยในตัวผม และผมต้องระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ จนกระทั่งช่วงบ่ายแก่ๆ ‘เสือ’ เรียกผมเข้าไปในห้องทำงานของเขาอีกครั้ง “แกทำได้ดีนะ ‘นก’” เขาชม “แกเป็นคนขยันทำงาน และเป็นคนซื่อสัตย์” “ขอบคุณครับ” ผมกล่าว “ฉันมีข่าวดีจะบอกแก” ‘เสือ’ พูดพลางยื่นซองเงินก้อนใหญ่อีกซองให้ผม “นี่เป็นรางวัลที่แกช่วยฉันสืบเรื่องยาที่หายไป” ผมรับซองเงินมาด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน เงินจำนวนนี้มันมากเกินกว่าที่ผมจะจินตนาการได้ “ฉันอยากให้แกทำอะไรให้ฉันอีกอย่าง” ‘เสือ’ กล่าวต่อ “ฉันอยากให้แกเป็นหูเป็นตาให้ฉัน คอยสังเกตดูความเคลื่อนไหวของคนในโกดังให้ดี โดยเฉพาะ ‘สิงห์’ ถ้าแกเห็นอะไรที่น่าสงสัย หรือถ้าแกได้ยินอะไรที่เกี่ยวกับแผนการของมัน จงรีบมาบอกฉันทันที” ผมพยักหน้ารับ “ผมเข้าใจครับ” ผมพยายามเก็บความรู้สึกตื่นเต้นเอาไว้ลึกๆ นี่คือโอกาสที่ผมจะได้เข้าถึงข้อมูลที่สำคัญจริงๆ “ดีมาก ‘นก’” ‘เสือ’ พูดด้วยน้ำเสียงที่ผ่อนคลายลงเล็กน้อย “ฉันรู้ว่าแกฉลาดพอที่จะรู้ว่าอะไรควรทำหรือไม่ควรทำ อะไรจะทำให้แกปลอดภัย และอะไรจะทำให้แกได้ในสิ่งที่ต้องการ” คำพูดของ ‘เสือ’ เหมือนเป็นการเตือนอย่างมีนัยยะ เขากำลังบอกว่าผมจะต้องใช้ประโยชน์จากความไว้ใจที่เขามอบให้ เพื่อผลประโยชน์ของตัวผมเอง “ผมจะทำให้ดีที่สุดครับ” ผมตอบ “แล้วเรื่องยาที่หายไป…” ‘เสือ’ เริ่มพูด แต่แล้วก็หยุดไป เขามองหน้าผมอย่างพิจารณา “ฉันเชื่อแกนะ ‘นก’ แกบอกว่าเห็น ‘สิงห์’ ขนยาออกไป ฉันเชื่อคำพูดของแก” ผมรู้สึกเหมือนมีก้อนแข็งๆ จุกอยู่ที่คอ ผมโกหก ‘เสือ’ ไป แต่ดูเหมือนเขาจะเชื่อผมสนิทใจ “ขอบคุณครับ” ผมกล่าวเสียงเบา “แต่แกต้องจำไว้” ‘เสือ’ พูดต่อ “ถ้าแกทรยศฉัน… แกก็จะรู้ว่าผลจะเป็นอย่างไร” ผมกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก “ผมจะไม่ทำให้คุณผิดหวังครับ” หลังจากนั้น ผมก็ถูกปล่อยตัวออกจากห้องทำงานของ ‘เสือ’ ผมเดินออกมายังลานกว้างของโกดัง ลมเย็นยามบ่ายพัดโชยมา ทำให้ผมรู้สึกเย็นวาบไปทั่วร่าง ผมสูดหายใจลึก พยายามตั้งสติ ข้อมูลที่ผมได้มามันมีค่ามหาศาล ห้องลับที่เต็มไปด้วยยาเสพติดจำนวนมหาศาล และ ‘เสือ’ ที่ไว้ใจผมมากเกินไป นี่คือจุดเปลี่ยนสำคัญ แต่สิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกหนักใจที่สุด คือการโกหก ‘เสือ’ ผมรู้ว่าการโกหกครั้งนี้มันอาจนำไปสู่ปัญหาที่ใหญ่กว่าเดิม หากความจริงถูกเปิดเผย ผมจะต้องหาทางแก้ไขเรื่องนี้ให้ได้ ผมมองไปรอบๆ โกดัง เห็นลูกน้องคนอื่นๆ กำลังทำงานกันอย่างขยันขันแข็ง ‘สิงห์’ ยังคงอยู่ที่นี่ มันเดินไปมาอย่างหงุดหงิด คอยสั่งงานลูกน้องของมัน ผมต้องหาเวลาติดต่อ ‘กวิน’ ให้ได้เร็วที่สุด เพื่อแจ้งข่าวเรื่องห้องลับ และแผนการที่ ‘เสือ’ มอบหมายให้ผม “เฮ้ย ‘นก’! มัวยืนเหม่ออะไรอยู่” เสียง ‘เสือ’ ดังขึ้นจากด้านหลัง ผมสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองเขา “เปล่าครับ แค่พักสายตา” ผมตอบ ‘เสือ’ เดินเข้ามาใกล้ “เป็นไงบ้าง สบายดีไหม” “สบายดีครับ” ผมตอบ “ถ้ามีอะไรไม่สบายใจ หรือมีอะไรที่อยากจะคุย บอกฉันได้เสมอ” ‘เสือ’ พูด พลางตบไหล่ผมเบาๆ “ฉันถือว่าแกเป็นคนสนิทของฉันแล้วนะ” คำพูดของ ‘เสือ’ ทำให้ผมรู้สึกประหลาดใจ เขาปฏิบัติต่อผมราวกับเป็นพวกเดียวกับเขาจริงๆ “ขอบคุณครับ” ผมกล่าว “ผมรู้สึกเป็นเกียรติมากครับ” “ดีแล้ว” ‘เสือ’ ยิ้ม “ตอนนี้ไปทำงานของแกต่อได้แล้ว” ผมเดินกลับไปทำงานของตัวเอง พยายามกลบเกลื่อนความรู้สึกที่สับสน ผมต้องทำตัวให้ปกติที่สุด เพื่อไม่ให้ใครสงสัย ตลอดทั้งบ่าย ผมพยายามหาจังหวะที่จะติดต่อ ‘กวิน’ แต่ก็ดูเหมือนจะไม่มีโอกาสเลย ‘เสือ’ คอยจับตาดูผมอยู่ตลอดเวลา ยิ่งไปกว่านั้น ‘สิงห์’ ก็ยังคงระแวงผมอยู่เช่นเดิม จนกระทั่งช่วงเย็น เมื่อผู้คนเริ่มทยอยกลับ ‘เสือ’ ก็เรียกผมเข้าไปหาอีกครั้ง “วันนี้แกทำงานได้ดีมาก ‘นก’” เขาชม “ฉันจะให้รางวัลแกเพิ่ม” ‘เสือ’ ยื่นซองเงินอีกซองให้ผม คราวนี้เป็นเงินจำนวนที่มากกว่าเดิมอีก “ขอบคุณครับ” ผมรับซองเงินมาด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน “แกไม่ต้องกังวลเรื่องอะไรทั้งนั้น” ‘เสือ’ กล่าว “แค่ทำตามที่ฉันบอก แล้วทุกอย่างจะดีเอง” “ครับ” ผมตอบ “แล้วเรื่อง ‘สิงห์’…” ‘เสือ’ พูดเสียงเข้มขึ้น “ฉันอยากให้แกคอยจับตาดูมันให้ดี ถ้าแกเห็นมันทำอะไรที่น่าสงสัย หรือถ้าแกได้ยินอะไรที่เกี่ยวกับแผนการของมัน จงรีบมาบอกฉันทันที” “ผมจะทำให้ดีที่สุดครับ” ผมกล่าว “จำไว้ ‘นก’ ความปลอดภัยของแกขึ้นอยู่กับข้อมูลที่แกให้ฉัน” ‘เสือ’ พูด “ยิ่งแกให้ข้อมูลที่ดีเท่าไหร่ ฉันก็จะยิ่งดูแลแกได้ดีเท่านั้น” ผมพยักหน้ารับ “ผมจะทำให้ดีที่สุดครับ” หลังจากนั้น ผมก็ถูกปล่อยตัวกลับบ้าน ผมเดินออกมาจากโกดังด้วยหัวใจที่เต้นแรง ผมได้ข้อมูลสำคัญมากมาย และได้รับความไว้วางใจจาก ‘เสือ’ อย่างที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อน แต่สิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกหนักใจที่สุด คือการโกหก ‘เสือ’ ผมรู้ว่าการโกหกครั้งนี้มันอาจนำไปสู่ปัญหาที่ใหญ่กว่าเดิม หากความจริงถูกเปิดเผย ผมจะต้องหาทางแก้ไขเรื่องนี้ให้ได้ ผมเดินกลับห้องพักของตัวเองด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน ผมนั่งลงบนเตียง พยายามทบทวนทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น ผมต้องหาทางติดต่อ ‘กวิน’ ให้ได้โดยเร็วที่สุด เพื่อแจ้งข่าวเรื่องห้องลับ และแผนการที่ ‘เสือ’ มอบหมายให้ผม แต่ผมจะทำอย่างไร ในเมื่อ ‘เสือ’ คอยจับตาดูผมอยู่ตลอดเวลา? ผมหลับตาลง นึกถึงใบหน้าของ ‘กวิน’ เขาจะต้องรอคอยข่าวจากผมอย่างใจจดใจจ่อ ผมต้องหาทางให้ได้ ผมจะต้องพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองให้ได้ ผมลุกขึ้นยืน เดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังท้องฟ้ายามค่ำคืน ดวงดาวส่องประกายอยู่เต็มท้องฟ้า ผมหวังว่าคืนนี้ จะเป็นคืนที่ผมได้พบกับทางออก