หลังจากควบคุมสถานการณ์ที่ลานจอดเครื่องบินได้แล้ว รามพร้อมด้วยสารวัตรกวินและธีระก็รีบเดินทางกลับไปยังฐานปฏิบัติการชั่วคราวที่จัดตั้งขึ้นในละแวกนั้น การสอบปากคำ 'อสรพิษ' เริ่มต้นขึ้นทันที โดยมีสารวัตรกวินเป็นผู้ดำเนินการหลัก "บอกมาว่าใครคือ 'เหยี่ยว'?" สารวัตรกวินถามเสียงเฉียบขาด 'อสรพิษ' ซึ่งบัดนี้ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำจากการต่อสู้ ยังคงพยายามแข็งขืน "ผมไม่รู้... คุณไม่รู้อะไรเลย" "อย่ามาโกหก" สารวัตรกวินกล่าว "เรารู้ว่าแกเป็นคนสำคัญในแก๊ง และแกต้องรู้จักคนที่เป็นหัวหน้าใหญ่" "ผม... ผมแค่รับคำสั่ง" 'อสรพิษ' พยายามบ่ายเบี่ยง "ผมไม่เคยเห็นหน้า 'เหยี่ยว' เลย" "แต่แกก็รู้ชื่อเขา" รามเสริมขึ้นมา น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว "แกเคยพูดถึงเขา" 'อสรพิษ' ชะงักไปเล็กน้อย รามจับความผิดปกตินั้นได้ทันที "แกเคยเห็น 'เหยี่ยว' มาก่อนใช่ไหม?" รามถามต่อ "หรือแกอาจจะเป็น 'เหยี่ยว' เอง?" 'อสรพิษ' หัวเราะเยาะ "ฉันเหรอ? ฉันเป็นแค่หางอึ่ง" สารวัตรกวินมองไปที่ธีระ "ธีระ แกแน่ใจนะว่าได้ยินชื่อ 'เหยี่ยว' จากลูกน้องของแก?" "ผมแน่ใจครับสารวัตร" ธีระตอบ "ผมได้ยินพวกมันคุยกันบ่อยๆ" "แล้วแกเคยเห็น 'เหยี่ยว' ตัวเป็นๆ ไหม?" สารวัตรกวินถามธีระ ธีระส่ายหน้า "ไม่เคยครับ" "หรือว่า 'เหยี่ยว' คือใครที่อยู่ใกล้ตัวเรา?" รามเริ่มคิดไปต่างๆ นานา ความคิดนั้นทำให้เขาขนลุก "อย่าเพิ่งคิดไปไกล" สารวัตรกวินกล่าว "เราต้องหาหลักฐานให้แน่ใจก่อน" ในขณะเดียวกัน เจ้าหน้าที่อีกชุดหนึ่งที่ได้รับมอบหมายให้ค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับเครื่องบินสีดำลำนั้น ก็ได้รับรายงานที่น่าตกใจ "สารวัตรครับ" เจ้าหน้าที่คนหนึ่งรีบเข้ามาแจ้ง "เราตรวจสอบทะเบียนเครื่องบินแล้ว มันเป็นเครื่องบินที่ถูกขโมยมาเมื่อสองสัปดาห์ก่อน และที่สำคัญกว่านั้น... มันเป็นเครื่องบินที่เคยมีข่าวว่าถูกดัดแปลงเพื่อใช้ในการขนส่งสินค้าผิดกฎหมาย" "สินค้าผิดกฎหมายอะไร?" สารวัตรกวินถาม "ยาเสพติดครับ" เจ้าหน้าที่ตอบ "และมีข้อมูลว่ามันถูกใช้ในเครือข่ายที่ใหญ่มาก" "ใหญ่แค่ไหน?" รามถาม "ข้อมูลระบุว่าเครือข่ายนี้มีชื่อเสียงในด้านการขนส่งยาเสพติดล็อตใหญ่ และมักจะใช้ช่องทางที่คาดไม่ถึง" เจ้าหน้าที่รายงาน "ช่องทางที่คาดไม่ถึง..." รามพึมพำ นึกถึงการปรากฏตัวของเขาเองในฐานะนักบินที่สามารถบินหลบเลี่ยงการตรวจจับได้ "มันหมายความว่า... พวกมันอาจจะใช้เส้นทางบินที่ผิดปกติ หรืออาจจะใช้เครื่องบินส่วนตัวเพื่อเลี่ยงการตรวจสอบ" "แล้วข้อมูลเกี่ยวกับ 'เหยี่ยว' ล่ะ?" สารวัตรกวินถาม "เรายังไม่พบข้อมูลที่เชื่อมโยงกับชื่อนี้โดยตรงครับ" เจ้าหน้าที่ตอบ "แต่เราพบว่ามีบริษัทบังหน้าที่จดทะเบียนไว้ในต่างประเทศ และมีผลประกอบการที่น่าสงสัย บริษัทนี้เคยถูกกล่าวหาว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับการฟอกเงิน และผู้บริหารระดับสูงของบริษัทก็ไม่เคยปรากฏตัวต่อสาธารณะเลย" "บริษัทบังหน้า..." รามกล่าว "เป็นไปได้ว่า 'เหยี่ยว' อาจจะเป็นใครสักคนในบริษัทนั้น" "แต่เราจะรู้ได้อย่างไรว่าใครคือ 'เหยี่ยว'?" ธีระถาม "เราต้องเชื่อมโยงทุกอย่างเข้าด้วยกัน" สารวัตรกวินกล่าว "เครื่องบินที่ถูกขโมย ยาเสพติดล็อตใหญ่ เครือข่ายที่ซับซ้อน และชื่อ 'เหยี่ยว' ที่ปรากฏขึ้น" ทันใดนั้น รามก็ปิ๊งไอเดีย "ผมรู้แล้ว! เครื่องบินลำนั้น! ผมขออาสาจะตามมันไปเอง" "แต่มันอันตรายเกินไป ราม" สารวัตรกวินทักท้วง "ผมคือนักบิน ผมรู้ว่าต้องทำอย่างไร" รามยืนยัน "ผมจะใช้เครื่องบินของผมเอง ผมจะพยายามเข้าใกล้ที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อดูว่ามันกำลังจะไปที่ไหน หรือกำลังจะส่งของให้ใคร" "แล้วเราจะติดต่อกับแกได้อย่างไร?" สารวัตรกวินถาม "ผมจะเปิดระบบติดตามของเครื่องบิน" รามตอบ "คุณสามารถตามรอยผมได้จากฐานที่นี่" "ดี" สารวัตรกวินตอบรับ "แต่แกต้องระวังตัวให้มาก ราม ถ้าแกพบอันตราย ให้รีบหนีออกมาทันที" "ผมเข้าใจครับ" รามตอบ เมื่อทุกอย่างพร้อม รามก็รีบตรงไปยังอู่ซ่อมเครื่องบินของเขา เขารู้สึกถึงความตื่นเต้นที่ปนเปื้อนด้วยความกังวล เขาไม่รู้ว่าเขาจะพบเจออะไรในการเดินทางครั้งนี้ แต่เขาก็รู้ว่านี่คือโอกาสสุดท้ายที่จะเปิดเผยตัวตนของ 'เหยี่ยว' และยุติอาชญากรรมทั้งหมดนี้ "เตรียมเครื่องให้พร้อม" รามสั่งลูกน้องคนสนิท "เรากำลังจะออกเดินทาง" เขาก้าวเข้าไปในห้องนักบินของเครื่องบินคู่ใจ ความรู้สึกคุ้นเคยกลับมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ มันมาพร้อมกับภารกิจที่ใหญ่หลวงยิ่งกว่าเดิม "เอาล่ะ 'เหยี่ยว' ฉันกำลังจะไปหาแก" รามพึมพำขณะสตาร์ทเครื่องยนต์ ความมุ่งมั่นฉายชัดในดวงตาของเขา