ตอนที่ 20 — พันธมิตรที่ไม่คาดฝัน
การสืบสวนเข้มข้นขึ้นราวกับพายุที่กำลังก่อตัว ชานนท์พบข้อมูลที่น่าตกใจเกี่ยวกับโครงการอสังหาริมทรัพย์ของ "กลุ่มทุนภารกิจพิเศษ" โครงการหนึ่งตั้งอยู่ห่างจากสนามบินที่รามใช้เพียงไม่กี่สิบกิโลเมตร และมีขนาดใหญ่โตจนสามารถซ่อนเครื่องบินขนาดเล็กได้หลายลำ
"สารวัตรครับ!" ชานนท์ตะโกนเสียงดังขณะวิ่งเข้ามาในห้อง "เราพบว่าโครงการอสังหาริมทรัพย์ที่ชื่อ 'วิลล่าฟ้าคราม' นั้น มีการก่อสร้างอย่างลับๆ มานานนับปี โดยใช้กำลังคนและเครื่องจักรจำนวนมาก แต่กลับไม่มีการเปิดเผยรายละเอียดโครงการสู่สาธารณะอย่างเป็นทางการ"
สารวัตรกวินกวาดสายตาไปที่แผนที่และเอกสารที่ชานนท์นำมาวางให้ "วิลล่าฟ้าคราม..." เขาทวนชื่อ "ทำไมถึงรู้สึกคุ้นๆ"
"เจ้าของโครงการคือ 'กลุ่มทุนภารกิจพิเศษ' ครับ" ชานนท์ตอบ "แต่ผู้ที่ลงนามในสัญญาจัดซื้อที่ดินและสัญญาการก่อสร้างหลายฉบับ คือบุคคลที่ใช้ชื่อแฝงว่า 'มังกร' ซึ่งเป็นหนึ่งในชื่อที่ปรากฏในบันทึกของวิชัย"
รามขมวดคิ้ว "มังกร... ผมไม่เคยได้ยินชื่อนี้ในบันทึกของวิชัยเลย"
"เป็นไปได้ว่าวิชัยอาจจะไม่ได้รู้จักชื่อจริงของ 'มังกร' หรืออาจจะเป็นคนละระดับกัน" สารวัตรกวินคาดเดา "แต่ถ้า 'มังกร' มีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงกับการก่อสร้างโครงการนี้ และโครงการนี้ก็มีความเชื่อมโยงกับพื้นที่ใกล้สนามบินที่แกใช้... นี่อาจจะเป็นรังของ 'เหยี่ยว' ก็เป็นได้"
"แล้วเราจะเข้าไปที่นั่นได้อย่างไรครับ?" ธีระถาม "พื้นที่ขนาดใหญ่ขนาดนั้น คงมีการรักษาความปลอดภัยหนาแน่นแน่"
"นั่นคือปัญหา" สารวัตรกวินกล่าว "เราไม่สามารถบุกเข้าไปแบบเปิดเผยได้ เพราะอาจจะทำให้ 'เหยี่ยว' รู้ตัวและหลบหนีไปได้"
"แต่เราต้องทำอะไรสักอย่าง" รามกล่าว เสียงของเขาเต็มไปด้วยความอึดอัด "ผมทนไม่ได้ที่จะรู้ว่าเครื่องบินของผมถูกใช้เป็นเครื่องมือของพวกมัน และผมก็ไม่รู้ว่าพวกมันกำลังวางแผนอะไรต่อไป"
"อดทนก่อน ราม" สารวัตรกวินปลอบ "เรากำลังหาทางอยู่"
ทันใดนั้น โทรศัพท์มือถือของสารวัตรกวินก็ดังขึ้น เขาเหลือบมองหน้าจอ ก่อนจะกดรับสายด้วยสีหน้าแปลกใจ
"สารวัตรกวินครับ" เขาพูด "ครับ... เข้าใจแล้วครับ... ขอบคุณมากครับ"
เมื่อวางสาย สารวัตรกวินก็หันมาพูดกับทุกคนด้วยน้ำเสียงที่ผ่อนคลายลงเล็กน้อย "มีคนติดต่อเข้ามา"
"ใครครับ?" ธีระถามอย่างสงสัย
"เป็นอดีตพนักงานของ 'กลุ่มทุนภารกิจพิเศษ' ที่ถูกเลิกจ้างอย่างไม่เป็นธรรม" สารวัตรกวินตอบ "เขาอ้างว่ามีข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับโครงการ 'วิลล่าฟ้าคราม' และต้องการให้ความร่วมมือกับเรา"
"นี่อาจจะเป็นโอกาสของเรา" รามกล่าวอย่างมีความหวัง
"ใช่" สารวัตรกวินพยักหน้า "เขาจะนัดพบเราที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่งในเมือง เพื่อส่งมอบข้อมูลทั้งหมด"
"ผมขอไปด้วยครับ" รามกล่าวทันที
"ไม่ได้" สารวัตรกวินปฏิเสธ "ภารกิจนี้อันตรายเกินไป"
"แต่มันเกี่ยวกับเครื่องบินของผมนะครับ" รามยืนกราน "ผมต้องรู้ว่าพวกมันทำอะไรบ้าง"
"ราม ฉันเข้าใจ" สารวัตรกวินถอนหายใจ "แต่ครั้งนี้ฉันต้องตัดสินใจเพื่อความปลอดภัยของทุกคน ถ้า 'เหยี่ยว' รู้ว่าแกเข้ามาเกี่ยวข้องโดยตรง อาจจะเกิดอันตรายต่อครอบครัวแกได้"
รามเงียบไป เขาเข้าใจเหตุผลของสารวัตรกวินดี แต่ความรู้สึกผิดและความต้องการที่จะปกป้องสิ่งที่เขาเคยรักก็ยังคงถาโถมเข้ามา
"ให้ผมกับธีระไปด้วยก็ได้ครับ" รามเสนอ "เราจะคอยดูต้นทางจากที่ไกลๆ"
สารวัตรกวินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า "ก็ได้ แต่ต้องทำตามคำสั่งอย่างเคร่งครัด ห้ามทำอะไรที่เสี่ยงอันตรายเด็ดขาด"
"รับทราบครับ" รามและธีระตอบพร้อมกัน
การนัดพบเป็นไปอย่างลับๆ ที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่งในย่านที่ผู้คนพลุกพล่าน ชายวัยกลางคนท่าทางมีพิรุธ นั่งรออยู่ที่มุมหนึ่งของร้าน เมื่อเห็นสารวัตรกวินเดินเข้ามา เขาก็ลุกขึ้นยืนและพยักหน้าให้
"คุณคือสารวัตรกวินใช่ไหมครับ?" ชายคนนั้นถาม เสียงแหบพร่า
"ใช่ครับ และนี่เพื่อนร่วมงานของผม" สารวัตรกวินแนะนำเจ้าหน้าที่อีกสองนายที่มาด้วย "ส่วนคุณคือ..."
"ผมชื่อ 'สมชาย' ครับ" ชายคนนั้นตอบ "ผมเคยทำงานเป็นวิศวกรใน 'กลุ่มทุนภารกิจพิเศษ' มาก่อน"
"คุณมีข้อมูลอะไรให้เราบ้าง?" สารวัตรกวินถามตรงๆ
สมชายก้มลงหยิบกระเป๋าเอกสารใบหนึ่งขึ้นมาวางบนโต๊ะ "ผมรวบรวมข้อมูลทั้งหมดที่ผมพอจะหาได้เกี่ยวกับโครงการ 'วิลล่าฟ้าคราม'" เขาเปิดกระเป๋าออก เผยให้เห็นเอกสารจำนวนมาก "ที่นี่มีผังโครงสร้างของโครงการ แบบแปลนอาคาร รายชื่อผู้รับเหมา และที่สำคัญที่สุดคือ... บันทึกการเข้าออกของผู้ขนส่งสินค้า"
"ผู้ขนส่งสินค้า?" รามถามอย่างตื่นเต้น
"ใช่" สมชายตอบ "ผมสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างมาตลอด พวกเขามักจะขนส่งสินค้าในช่วงกลางคืน และใช้รถบรรทุกที่ปิดบังป้ายทะเบียน"
"คุณแน่ใจหรือว่าสิ่งที่พวกเขาขนส่งคือยาเสพติด?" สารวัตรกวินถาม
"ผมไม่แน่ใจ 100% ครับ" สมชายยอมรับ "แต่ผมเคยเห็นคนกลุ่มหนึ่งที่เข้ามาในโครงการ พวกเขาแต่งกายเหมือนนักบิน และมีลักษณะท่าทางเหมือนคนที่คุ้นเคยกับการบิน"
รามและธีระมองหน้ากัน นี่เป็นเบาะแสที่สำคัญที่สุดที่พวกเขาได้รับมา
"คนกลุ่มนั้น... พวกเขามีลักษณะอย่างไร?" รามถามอย่างใจจดใจจ่อ
"มีคนหนึ่งครับ ที่ผมจำได้แม่น" สมชายกล่าว "เขาสวมแว่นกันแดดตลอดเวลา และมีรอยสักรูปงูที่ข้อมือ"
"งู!" ธีระอุทาน "นี่มันสอดคล้องกับข้อมูลที่เรามี!"
"ใช่" สารวัตรกวินพยักหน้า "สมชาย ข้อมูลที่คุณให้มามีค่ามาก"
"ผมหวังว่ามันจะช่วยได้นะครับ" สมชายกล่าว "ผมไม่ต้องการให้คนอย่างพวกนั้นมีอำนาจไปมากกว่านี้"
"คุณจะให้ความร่วมมือกับเราต่อไปได้ไหม?" สารวัตรกวินถาม
"แน่นอนครับ" สมชายตอบ "ผมอยากเห็นพวกมันได้รับโทษ"
หลังจากนั้น สมชายก็ได้มอบแผนที่ทางเข้าออกลับของโครงการ 'วิลล่าฟ้าคราม' ให้กับสารวัตรกวิน ซึ่งเป็นเส้นทางที่ซ่อนอยู่หลังเนินเขา และมีคนเฝ้าตรวจตราตลอด 24 ชั่วโมง
"เราจะใช้ข้อมูลนี้เพื่อวางแผนการบุกเข้าตรวจค้น" สารวัตรกวินกล่าว "แต่เราต้องเตรียมพร้อมรับมือกับทุกสถานการณ์"
รามรู้สึกถึงความหวังที่กลับคืนมาอีกครั้ง เขารู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้ยังไม่จบสิ้น แต่เขามั่นใจว่าด้วยความร่วมมือจากพันธมิตรที่ไม่คาดฝันอย่างสมชาย และความมุ่งมั่นของทีมสารวัตรกวิน พวกเขาจะสามารถเปิดโปงความจริง และนำตัว 'เหยี่ยว' มาลงโทษได้อย่างแน่นอน
4,858 ตัวอักษร