เปลวเพลิงจากซากเครื่องบินของรามโหมกระหน่ำขึ้นสู่ท้องฟ้าที่มืดครึ้ม ราวกับเป็นสัญญาณบอกถึงการต่อสู้ที่กำลังดำเนินอยู่ "เหยี่ยว" ซึ่งบัดนี้ได้เปิดเผยใบหน้าอันอำมหิตของมันอย่างเต็มที่ กำลังดวลหมัดกับรามที่ถึงแม้จะได้รับบาดเจ็บ แต่ก็ยังคงแสดงฝีมือการต่อสู้ที่เหนือความคาดหมายของใครหลายคน "แกไม่น่าจะรอดมาได้นะ นักบิน" "เหยี่ยว" เย้ยหยัน พลางปัดหมัดของรามออกไปอย่างง่ายดาย "แต่ก็ดี... ฉันจะได้ส่งแกไปลงนรกอีกครั้ง!" "แกต่างหากที่ต้องชดใช้!" รามสวนกลับเสียงหอบ พลางใช้จังหวะที่ "เหยี่ยว" ชะล่าใจ พุ่งเข้าเตะตัดขา "แกใช้เครื่องบินของฉันเป็นเครื่องมือ ฉันจะไม่มีวันให้อภัย!" การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด ท่ามกลางเปลวไฟและควันไฟที่ลอยอวล "เหยี่ยว" ซึ่งมีประสบการณ์การต่อสู้มากกว่าอย่างเห็นได้ชัด เริ่มได้เปรียบ แต่รามก็ไม่ยอมแพ้ เขาใช้ความคล่องแคล่วว่องไวที่ได้จากการเป็นนักบิน เข้าต่อสู้กับ "เหยี่ยว" อย่างไม่ลดละ "แกมันก็แค่เด็กน้อย!" "เหยี่ยว" ตะคอก พลางชกเข้าที่ท้องของรามอย่างแรง รามเซถอยหลังไปสองสามก้าว แต่ก็ยังคงยืนหยัดอยู่ได้ ในขณะเดียวกัน ชานนท์กับธีระก็มาถึงที่เกิดเหตุ พวกเขาเห็นสภาพของรามและ "เหยี่ยว" ที่กำลังต่อสู้อยู่ "ราม!" ธีระตะโกนเรียก แต่เสียงของเขาก็ถูกกลบด้วยเสียงปืนที่ดังขึ้นจากอีกฝั่งหนึ่งของโรงงาน "สารวัตร!" ชานนท์อุทาน "พวกเขากำลังจะจุดชนวน!" ทั้งสองคนมองหน้ากันด้วยความตระหนักถึงสถานการณ์ที่กำลังเลวร้ายลงเรื่อยๆ การต่อสู้ของรามกับ "เหยี่ยว" กำลังดำเนินไป และการวางระเบิดท่อส่งน้ำมันก็ใกล้จะเกิดขึ้น "เราต้องไปช่วยสารวัตร!" ธีระกล่าว "แต่เราก็ต้องช่วยรามด้วย!" "ฉันว่า... เราน่าจะใช้จังหวะนี้!" ชานนท์พูดพลางมองไปที่เรือเล็กที่พวกเขากำลังจะมุ่งหน้าไป "ถ้าเราสามารถยึดเรือลำนั้นได้ เราอาจจะใช้มันเพื่อไปช่วยทั้งสองคนได้" "แต่ 'เหยี่ยว' กำลังสู้กับรามอยู่" ธีระคัดค้าน "ถ้าเราไปยุ่งกับเรือตอนนี้ 'เหยี่ยว' อาจจะหนีไปได้" "เราต้องเชื่อใจราม" ชานนท์กล่าว "เขาจะไม่ปล่อยให้ 'เหยี่ยว' หนีไปง่ายๆ แน่" ในที่สุด ธีระก็พยักหน้าเห็นด้วย พวกเขาจึงรีบมุ่งหน้าไปยังบริเวณที่ซ่อนเรือเล็กไว้ ในขณะที่ชานนท์กับธีระกำลังพยายามยึดเรือ "เหยี่ยว" ก็สังเกตเห็นความเคลื่อนไหวของทั้งสองคน "แก! มาที่นี่ได้ยังไง!" "เหยี่ยว" ตะโกนถาม รามใช้จังหวะที่ "เหยี่ยว" เสียสมาธิ พุ่งเข้าต่อยเข้าที่ใบหน้าอย่างแรง "เหยี่ยว" เสียหลักเล็กน้อย รามรีบฉวยโอกาสนั้น พลางชำเลืองมองไปยังเรือที่ชานนท์กับธีระกำลังพยายามจะขึ้นไป "ฉันจะไปจากที่นี่!" "เหยี่ยว" ประกาศ พลางถอยห่างจากราม "และแกก็ไม่มีวันหยุดฉันได้!" "เหยี่ยว" วิ่งไปทางรถบรรทุกคันหนึ่งที่จอดรออยู่ โดยไม่สนใจกลุ่มคนงานที่กำลังต่อสู้กับสารวัตรกวิน "ราม! เขาจะหนีไป!" ธีระตะโกนจากบริเวณเรือ รามมองตาม "เหยี่ยว" ที่กำลังวิ่งไปขึ้นรถบรรทุก เขารู้ว่าถ้า "เหยี่ยว" หนีไปได้ การจับกุมมันก็ยากขึ้นไปอีก แต่เขาก็ยังคงมีความกังวลเรื่องการระเบิดท่อส่งน้ำมัน "ชานนท์! ธีระ!" รามตะโกน "พยายามหยุดการระเบิด! ฉันจะไปจัดการกับ 'เหยี่ยว'!" รามวิ่งตาม "เหยี่ยว" ไปอย่างรวดเร็ว โดยไม่สนใจอาการบาดเจ็บของตัวเอง "แต่นาย..." ธีระพยายามจะห้าม "ไปเถอะ! พวกนายต้องทำภารกิจให้สำเร็จ!" รามตะโกนกลับมา ในขณะเดียวกัน สารวัตรกวินก็สามารถกำจัดกลุ่มคนงานที่ขวางทางได้แล้ว เขากำลังพุ่งตรงไปยังแผงควบคุมที่ใช้ในการจุดชนวนระเบิด "ผมกำลังเข้าถึงแผงควบคุม!" เขากระจายเสียงผ่านวิทยุ "ขอให้หน่วยสนับสนุนรีบเข้ามา!" สารวัตรกวินเห็นสายไฟสีแดงหลายเส้นเชื่อมต่อกับวัตถุระเบิด เขาต้องเลือกสายไฟที่ถูกต้องเพื่อตัดวงจร "มีกี่เส้น?" เขาถามตัวเอง "ถ้าเลือกผิด... ทุกอย่างจบ!" ชานนท์กับธีระขึ้นเรือได้สำเร็จ พวกเขาพยายามสตาร์ทเครื่องยนต์ แต่ดูเหมือนว่าจะมีปัญหาบางอย่าง "เครื่องยนต์สตาร์ทไม่ติด!" ชานนท์ร้องอย่างหัวเสีย "ลองดูสิ!" ธีระกล่าว "บางทีอาจจะมีปัญหาที่สายน้ำมัน" ทั้งสองคนก้มลงไปดูเครื่องยนต์อย่างรวดเร็ว ในขณะเดียวกัน รามก็วิ่งตาม "เหยี่ยว" ไปจนถึงรถบรรทุก "เหยี่ยว" กำลังจะสตาร์ทเครื่องยนต์ "แกหนีไม่พ้นหรอก!" รามตะโกน พลางพุ่งตัวเข้าใส่รถบรรทุก "เหยี่ยว" เหยียบคันเร่งอย่างรวดเร็ว รถบรรทุกพุ่งไปข้างหน้าอย่างแรง รามเกาะอยู่หน้ารถด้วยความพยายามอย่างยิ่งยวด "เบรกสิ! แกจะทำอะไร!" รามตะโกน "เหยี่ยว" หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "ฉันจะทำให้แกได้ลิ้มรสความตายสมใจอยาก!" สารวัตรกวินเห็นรถบรรทุกกำลังพุ่งไปทางท่อส่งน้ำมัน เขาตะโกนเตือน "ราม! ระวัง!" แต่ทุกอย่างก็เกิดขึ้นเร็วเกินไป รถบรรทุกพุ่งชนเข้ากับโครงสร้างท่อส่งน้ำมันอย่างแรง! เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วบริเวณ! กลุ่มควันไฟขนาดมหึมาลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า! ชานนท์กับธีระที่กำลังง่วนอยู่กับเครื่องยนต์เรือ หันไปมองด้วยความตกตะลึง "ไม่นะ!" ธีระตะโกน เปลวไฟและเศษซากต่างๆ กระจายไปทั่วบริเวณ สารวัตรกวินที่อยู่ไม่ไกลนักก็ถูกแรงระเบิดซัดกระเด็นไป "ราม!" ธีระร้องอย่างสุดเสียง ท่ามกลางเปลวเพลิงและควันไฟที่มองแทบไม่เห็นอะไร รามก็ยังคงมีสติอยู่ เขาพยายามคลานออกจากซากรถบรรทุก "เหยี่ยว" ถูกแรงระเบิดซัดกระเด็นไปไกล และดูเหมือนว่าจะเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ "เหยี่ยว" ตายแล้ว... แต่ท่อส่งน้ำมันก็ได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง "เราต้องรีบไปช่วยสารวัตรกวิน!" ธีระกล่าว "และตามหาราม!" ชานนท์สตาร์ทเครื่องยนต์เรือได้สำเร็จในที่สุด "ไปกันเถอะ!" เขากล่าว "เราต้องไปช่วยพวกเขาก่อน!" เรือเล็กค่อยๆ เคลื่อนตัวออกจากฝั่ง พุ่งตรงไปยังบริเวณที่เกิดเหตุการณ์ระเบิด ท่ามกลางความหวังอันริบหรี่ที่จะพบผู้รอดชีวิต